Lögmannablaðið - 2019, Qupperneq 10

10 LÖGMANNABLAÐIÐ TBL 04/19
Lausleg skoðun á úrskurðum úrskurðarnefndar lögmanna
síðustu ár leiðir í ljós að lögmenn hafa í auknum mæli
vísað málum til nefndarinnar, vegna ágreinings um rétt til
endurgjalds fyrir störf í þágu umbjóðenda og þá einkum
vegna ágreinings um fjárhæð reiknings.
Heimild lögmanna og umbjóðenda þeirra, til þess að bera
ágreining um framangreint álitaefni fyrir úrskurðanefnd
lögmanna, er að finna í 1. mgr. 26. gr. laga nr. 77/1998
um lögmenn:
Ef lögmann greinir á við umbjóðanda sinn um rétt til
endurgjalds fyrir störf sín eða fjárhæð þess getur annar þeirra
eða þeir báðir lagt málið fyrir úrskurðarnefnd lögmanna.
Nefndin vísar frá sér ágreiningsmáli um endurgjald ef lengri
tími en eitt ár er liðinn frá því að kostur var á að koma því
á framfæri.
Samkvæmt 6. mgr. 28. gr. laganna má fullnægja úrskurði
nefndarinnar, eða sátt sem kemst á fyrir nefndinni,
með aðför á sama hátt og dómsúrskurði eða dómsátt.
Sambærilega reglu má finna í 16. gr. málsmeðferðareglna
nefndarinnar.
Á þessi ákvæði lögmannalaga reyndi í nýlegum úrskurði
úrskurðarnefndarinnar í máli nr. 40/2018.
Málsatvik voru þau, að úrskurðarnefndinni barst erindi
tiltekins lögmanns og félags í hans eigu, þar sem lýst var
ágreiningi við einkahlutafélag, um rétt til endurgjalds eða
fjárhæð þess í skilningi 1. mgr. 26. gr. laga um lögmenn.
Raunar var það svo að á árinu 2017 hafði úrskurðarnefndin
lokið máli milli sömu aðila, þar sem einnig var tekist á um
rétt lögmannsins til endurgjalds og fjárhæð vegna sama
reiknings lögmannsins. Í því tilviki hafði einkahlutafélagið,
þ.e. kærði í málinu frá 2018, vísað erindi til nefndarinnar
og lögmaðurinn því ekki haft uppi sjálfstæðar kröfur fyrir
nefndinni. Úrskurðarorð í málinu, sem er nr. 26/2017,
var svohljóðandi:
Áskilið endurgjald kærða, B lögmanns, vegna starfa hans og/
eða lögmannsstofu hans í þágu kæranda, A ehf., sætir lækkun
og telst hæfilegt endurgjald að fjárhæð 3.047.680 krónur auk
virðisaukaskatts.
Í kjölfar úrskurðarins innti kærði af hendi greiðslur
að heildarfjárhæð 2.150.390 krónur inn á áfallinn
lögmannskostnað. Þar sem ekki varð af frekari greiðslum,
krafðist félag lögmannsins fjárnáms hjá kærða, að nánar
tilgreindri fjárhæð en um aðfararheimild var vísað til
úrskurðar úrskurðarnefndarinnar í málinu nr. 26/2017.
Þegar krafa um fjárnám hjá kærða var tekin fyrir, stöðvaði
sýslumaður hins vegar gerðina á þeim grundvelli að ekki
væri kveðið á um fortakslausa skyldu til greiðslu í úrskurði
nefndarinnar nr. 26/2017.
Kærendur, þ.e. lögmaðurinn og félag í hans eigu, leituðu
því á ný til nefndarinnar og kröfðust þess að kærða yrði
gert að greiða kærendum þá fjárhæð sem kveðið var á um
ÁGÚST KARL KARLSSON LÖGMAÐUR
AF VETTVANGI
ÚRSKURÐARNEFNDAR LÖGMANNA
... HEIMILD TIL ÞESS AÐ BERA MÁL UNDIR
ÚRSKURÐARNEFNDINA [...] ER BUNDIN ÞVÍ
SKILYRÐI AÐ ÁGREININGUR SÉ UM RÉTT
LÖGMANNS TIL ENDURGJALDS EÐA UM
FJÁRHÆÐ ÞESS ENDURGJALDS. EKKI VIRÐIST
NÆGJANLEGT AÐ KRAFA LÖGMANNS FÁIST EKKI
GREIDD.