Heimilispósturinn - 01.11.1949, Side 29

Heimilispósturinn - 01.11.1949, Side 29
,,Heyrðu!“ kallaði Harvey við dyrnar. ,,Komdu og láttu kyssa þig.“ • „Ég get það ekki,“ kallaði hún. „Ég er að púðra mig. „Jæja, flýttu þér þá, telpan mín,“ sagði hann og hvarf frá dyrunum. Svo kom hann aftur og kall- aði. „Gekk þér vel að komazt að heiman? Var allt í lagi? John hefur verið farinn á undan?“ „Já.“ „Er ekki dásamlegt, að við skulum vera hér ein,“ kallaði hann og gekk um gólf. „Og hvernig lízt þér á svefnherberg- ið ? Þeir mega eiga það, að þeir láta fara vel um mann hérna, finnst þér ekki?“ Hún svaraði ekki. „Hvað er að þér elskan?“ „Ekkert. Eg er að púðra mig.“ „Jæja, flýttu þér, og vertu nú gott barn. Ég verð líka að skipta um föt, það fer að líða að kvöldverði. Hvort eigum við að borða uppi eða niðri?“ „Niðri,“ sagði hún. Ef til vill gæti margmennið, ljósin og vínið niðri kveikt aft- ur í henni ástríðuna, sem hafði leitt hana hingað. Og það munaði minnstu að svo færi. Þegar þau sátu yfir kampavíninu, reyndi hún af fremsta megni að gera sér upp kátínu, því að hún fann, að hún hafði hætt of miklu, ef hún átti ekki að njóta neins. „En hvað þú ert yndisleg,“ sagði Harvey. „Þú ert falleg- asta konan í salnum. Ég hef verið að líta á kvenfólkið, og enda þótt dökkhærða stúlkan þarna gefi þér ekki mikið eft- ir, þá ertu samt fallegri. Þú ert betur vaxin.“ „Eg þakka/ sagði hún kulda- lega. „Skál!“ sagði hann og lyfti glasinu. „Heyrðu mig, elskan,“ sagði hann, þegar þau höfðu drukkið nokkur glös í viðbót. „Ég held að þú ættir að koma með mér í ferðalagið. Þú skalt hætta við að fara aftur heim.“ Hún hló eins og hún vildi eyða málinu. „Jæja,“ sagði hann og hellti aftur í glas sitt. „Ég spyr þig aftur um þetta á morgun. Þú getur ekki farið frá mér. Eftir kvöldið í kvöld verða örlög þín að eilífu bundin mínum örlög- um barnið mitt.“ Hann sagði þetta í glensi. En orð hans fylltu Elísabet skelf- ingu. Hún fann það á sér, að þau myndu rætast, að örlög hennar mundu bindast örlögum hans á einhvern hræðilegan hátt. Og það mátti aldrei ske, sagði hún við sjálfa sig með hryllingi, og starði á hann. Andartak var hún gagntekin af hræðilegum ótta, sem lamaði hana eins og martröð. Þegar hann leið frá, var hún ekki leng- ur hrifin af Harvey Brown. Hrifning hennar hafði horfið eins skyndilega og hún hafði fæðst. Hún hafði tekið ákvörð- un sína. Hún varð að komazt burt. Hún varð að komazt heim, heim til Johns og hins dýrmæta, ör- ugga hversdagslífs með honum. Hún starði á Harvey. Hann hafði drukkið mikið og varir hans voru orðnar þrútnar. Hún varð að komazt burt — en hvernig ? $ 9 ? 27

x

Heimilispósturinn

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Heimilispósturinn
https://timarit.is/publication/1514

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.