Editiones Arnamagnæanæ. Series B - 01.10.1960, Blaðsíða 110

68
mvnkar þeir erv likare dioflinvm ok ohreinvm ondvm
at vexti ok afli enn mennzkvm monnvm þeir eyda
rikit firir meykonginvm ef henne kemr eigi hialp herra
Alanvs s(egir) hvat kvnni þeir at segia af þeim ridarra
5 at meykongsinns bad ok sigradi Eskopart j einnvigi
ok nv hellt strid innan landz i minne brott ferd
hirdmenn s(egia) þann ridarra falht hafa (j) þvi stridi
med agætri vorn En sidann lett meykongrinn festa
hann vpp ok heinnga vid einn marmara pilera sem
10 alla adra sinna bidla tala þo margir at drottningv
hefdi betra verit at eiga þann agæta mann ok verdi
hann nv ridarri henar ok giarna villdi hvn nv þann
1 mvnkar] rocka D. dioflinvm] dioflum CD. 2 enn] + nock-
rum C. 2—3 rikit-meykonginvm] riki meyk(ongsinz) D. 3
henne-hialp] hun fær ei hialpad C; hvn fær ey hialp D. 3—4
herra Alanvs] herran 1). 4 segir] suarar C; spir D. þeir] þier
CD. segia] + mier C. 5 at] er CD. meykongsinns] meykong-
urinn bardizt vid og hennar D. 6 ok-ferd] H- D. brott] burt
<7. 7 hirdmenn segia] þeir sogdu C. þann] þennann D. j] supp-
lied from C. þvi] -t- -D. 9 vpp-vid] áá C. heinnga] heyngia
D. pilera] pilár CD. 10 alla] ■+ C. þo] nu CD. drottningv] +
-nni C; henne D. 11—12 agæta-þann] + D. 12—p. 69,1 þarm
aller klædder muka klædum, þar med eru þeir trollum
lykari enn menskum monnum, og ætla at eida landed, er
15 drottningu til heirer, og er hun nu mjog otta sleiginn
huorsu fara monj. Biskup m(ælltte) huorsu lyktadi þuj
mikla strýde er til stod med þeim G(ibbon) er eg for brott
af holl drottningar, þeir seigia þar vered hafa hina mestu
orostu, og hafe G(ibbon) felltt margt lid af drottningu og
20 hanz menn so vndrum hafe giegnt, enn þo hafe so vmm
syder þeim bardaga loked, at hann hafe þar falled, med
ollu synu lide, sýdan hafe Florcntia dr(ottning) lated
hans leita i walnum og hoggua hans hofud af, og festa þad
vppa eina háfa stong fyrer vtann borgina sem þar standi
25 enn i dag. enn flestum virdest sem hun hefde vered vel
gift, þo hun ætti hann suo waskr madr sem hann var, og
vel ad sier j allri veru. þuj engi vard slykr til hennar at