Editiones Arnamagnæanæ. Series B - 01.10.1960, Side 119

77
þa huersv þikir ydr stannda yduart rad e(dr) huersu
uæna giftinng þikiz þier nv feingit hafa. kann uel skiæ
at ydr getiz at þegar hiahuilvr duga þoat (ei) se
iamfagr a kinn at hta sem hera G(ibbon) drotning
suaradi engu firir grati þeir klædaz nu ok suo þær
allar konga *dætr Florenncia m(ælti) ueitid mer
h(ina) fyrsto bæn herra G(ibbon) er ek bidr ydr at þa
stund er þier dueliz her j landi ok þier hafit mig at
frillo at þier takit aftr mynd ok asiano er gud skop
ydr med mundi þat verit hafa eigi firir longum tima.
at eigi mundi þikia til offanga vm mæht. kongs s(on)
uill nu ueita henni tekr nv steininn ok litr j hinn bla
henni] drott(ningu) C. | 1 þikir ydr] þiki þier nu C. yduart
rad] ydrir hagir C. 2 nv] H- C. uel skiæ] vera C. 3 getiz
-þegar] liki ef C. 3—4 þoat-iamfagr] þott eg sie ei suo fagr
C. ei] editor’s conjectural addition, cf. C. 5 suaradi engu]
getr aungu suarat C. þær] -4- C. 6 allar] + þessar C. dætr]
dætrnnirnar A, amended from C. ueitid] þaa veit C. mer] +
kongs s(on) C. 7 herra Gibbon] ~ C. 8 dueliz] erud C.
j] áá jndia C. at] fyrir C. 9—11 þier-vm] laatid mier ei of
gott at siáá ydra eigin aasionu þá sem gud gaf ydr mundi þad
þott hafa fyrir tima at þetta mundi eigi til of fáinga C. 12
uill] uilldi þetta C. 12—p. 78,1 hinn-kolorin] blaan og kol(lr),
tekr burt þa sveipu er adr hafde hann lagt yfer Flör(entiu)
þá mælltte G(ibbon) vid drottningu huorsu lykar ydr fru
nu mýn huýlu brogd, þuiat eg veit fyrer wýst ad ongvan
mann hafe þier þýdst fyrr enn mig. og þo eg sie ei so frydr
alitz sem herra G(ibbon) þá mon þier nu lýka verda þad
sem þu hefr af mier feinged natt langt og mon þetta þier
at fullu duga, vmm sinn. fruinn svarar med miklum harmi
ei skyllder þu lata þier þikia mier ofgott ad lýta þyna á
siönu so sem gud hefr hana skapad. þuiad noga mýnkun
og sorger hefer eg sem adr af þer feinged enn þetta þott-
unst eg longu vita fyrer at so mundi fara, þo ei mætte vid
giora, og eiga hier brogdotter i hlut. k(ongs) s(on) giorer
sem hun beider og bidr Koll færa ser þann stein sem
hann hefr at vard veita, og þad giorer Kollr ad hann
færer honum stein blaann at lit, og er G(ibbon) hefr j
5
10
15
20
25