Morgunblaðið - 10.02.2022, Page 22
22 FRÉTTIR
Innlent
MORGUNBLAÐIÐ FIMMTUDAGUR 10. FEBRÚAR 2022
Hef flutt starfstöð mína úr Læknastöðinni í Glæsibæ,
Álfheimum 74 íMeltingarklíníkina, Klíníkin, Ármúla 9.
Viðtalsbeiðnum og beiðnum ummaga-og ristilspeglanir
er svarað í síma 519 7000, Meltingarklíníkin (3).
Ásgeir Theodórs læknir, M. Sci (EMPH)
Sérgrein: Meltingarlækningar
Hef flutt starfstöð mína úr Læknastöðinni í Glæsibæ,
Álfheimum 74 íMeltingarklíníkina, Klíníkin, Ármúla 9.
Viðtalsbeiðnum og beiðnum ummaga-og ristilspeglanir
er svarað í síma 519 7000, Meltingarklíníkin (3).
Tryggvi Björn Stefánsson,
Sérfræðingur í almennum skurðlækningum
og sjúkdómum í endaþarmi (Proktologia)
Í baráttu um
formannsstólinn
Kosning næsta formanns Eflingar og sjö manna í stjórn félagsins
hófst klukkan níu í gærmorgun. Þrjú eru í framboði til formanns
félagsins; Ólöf Helga Adolfsdóttir, starfandi varaformaður, sem
leiðir A-listann, Sólveig Anna Jónsdóttir, fyrrverandi formaður,
sem leiðir B-listann og Guðmundur Jónatan Baldursson stjórnar-
maður, sem er í forsvari fyrir C-listann. Ómar Friðriksson ræddi
við þau um helstu áherslur og baráttumál í kosningunum.
Morgunblaðið/Unnur Karen
Atkvæði skilað Agnieszka Ewa Ziółkowska, formaður Eflingar, kaus á skrifstofu Eflingar.
„Að okkar mati eru húsnæðismálin
mikilvægust. Það er mikilvægt að
byggja upp meira af húsnæði, sér-
staklega hjá óhagnaðardrifnum
leigufélögum og að auki viljum við
reyna að koma á fót leigubremsu,
þannig að það sé fastari rammi á
því hversu hátt leigan getur farið
miðað við húsnæðið og erum við þá
að horfa til danskrar fyrirmyndar,
sem tryggir bæði leigjendur og
leigusala betur og hefur reynst
vel,“ segir Ólöf Helga Adolfsdóttir,
frambjóðandi til formennsku í Efl-
ingu og oddviti A-lista uppstill-
inganefndar.
Hún segir mjög brýnt að ráðist
verði sem fyrst í aðgerðir til að leysa húsnæðisvanda launafólks
og verkalýðshreyfingin þurfi strax að setja á pressu um úrbæt-
ur og aðgerðir.
Hún telur sjálfsagt að samið verði um krónutöluhækkanir í
næstu samningum eins og gert var í seinustu samningum. ,,Að
sjálfsögðu byrjum við á því að leita til félagsmanna og fáum
kröfurnar hjá þeim en eins og ég sé þetta, þá er mesta vitið í því
fyrir okkur að semja um krónutöluhækkanir enda er mikilvægt
að lægst launaða fólkið fái hærri prósentuhækkun vegna þess
að ef launabilið er alltaf að stækka þá verður ójöfnuðurinn sí-
fellt meiri,“ segir hún.
Að mati hennar á Efling að standa áfram að róttækri verka-
lýðsbaráttu og félagsmenn þurfi alltaf að vera tilbúnir í slaginn
ef á þurfi að halda en fyrst þurfi að taka samtalið við samninga-
borðið og reyna að finna lausnir þar. „Við getum ekki tekið
hverju sem er, við þurfum að geta lifað og það er grunnkrafa
okkar að Eflingarfélagar geti lifað af laununum sínum.“
Ólöf segir sjálfsagt að skoða aftur svipað fyrirkomulag og
samið var um við gerð lífskjarasamninganna en þá þurfi stjórn-
völd að koma meira að borðinu og setja verði niður fastar dag-
setningar á loforð stjórnvalda um aðgerðir svo hægt sé að
fylgja því betur eftir og krefja stjórnvöld um að standa við sam-
komulagið ,,Við förum harðar í það að ýta á eftir að staðið sé við
dagsetningar og tryggðar efndir loforða, sem er ekki síður
mikilvægt en krónutöluhækkanir í samningum,“ segir hún.
Ólöf er hlynnt samvinnu innan launaþegahreyfingarinnar.
„Ég tel hagsmunum okkar alltaf betur borgið í samvinnu með
öðrum stéttarfélögum, hagsmunir okkar launþega eru þeir
sömu að mörgu leyti en þó við séum í samvinnu eða samfloti
þegar við erum í samningaviðræðum, þarf það ekkert endilega
að þýða að að við höfum ákveðið að setja samningsumboðið til
Starfsgreinasambandins.“ Spurð hvernig hún vilji leysa úr deil-
unum innan skrifstofu Eflingar svarar Ólöf: „Mér finnst að tek-
ist hafi mjög vel til við að greiða úr þeim vandamálum sem voru
hérna, t.d. með því að fá sálfræðistofu sem gerði mjög góða og
faglega úttekt á líðan starfsfólks og við erum að fá leiðbeiningar
frá þeim um hvernig best er að halda áfram.“
Ólöf Helga Adolfsdóttir
Þrýsta á aðgerðir í
húsnæðismálum
„Okkar stærsta og mikilvægasta
baráttumál er að Efling sé virk-
ustu og máttugustu hagsmuna-
samtök verka- og láglaunafólks,
þar sem baráttan fyrir réttindum
og kjörum félagsfólks er mál mál-
anna,“ segir Sólveig Anna Jóns-
dóttir um baráttumál Baráttulist-
ans, sem hún leiðir og leggur
áherslu á kjörorðin fjöldi, sam-
staða og sýnileiki. Stefnumál í níu
flokkum byggist á sameiginlegri
lífsreynslu verka- og láglaunafólks
á félagssvæðinu, af störfum innan
hreyfingarinnar og fjölmörgum
hörðum aðgerðum sem félagið
stóð fyrir á seinustu árum. Hún
segir að þær aðferðir sem beitt var í stjórnartíð hennar í
kjarabaráttunni hafi skilað vinnandi fólki miklum árangri,
komið hafi í ljós að félagsmenn hafi verið til í að berjast með
félögum sínum, sameinaðir og sterkir með sjálfsvirðinguna að
vopni. „Og með þá afdráttarlausu kröfu að okkar ómissandi
framlag til íslensks samfélags sé metið að verðleikum. Þetta
er sú aðferð sem hefur skilað okkur mestum árangri,“ segir
hún. Svo illa hafi verið komið fyrir verka- og láglaunafólki á
sínum tíma að forysta þess hafði pakkað gagnlegustu vopnum
launafólks ofan í geymslu og þau mátti ekki snerta, „en við
sóttum þau og brýndum þau og notuðum með miklum ár-
angri,“ segir hún.
Áfram verður að sögn Sólveigar lögð mikil áhersla á kjara-
bætur láglaunafólks og að samið verði aftur um krónutölu-
hækkanir í komandi kjaraviðræðum. Spurð um áhrif hárrar
verðbólgu og vaxtahækkana segir hún Baráttulistann gera sér
vel grein fyrir þessari stöðu, taki hana alvarlega og greini af
vandvirkni en ekki komi til greina að verka- og láglaunafólk
verði látið bera byrðarnar. Listinn hafnar hugmyndum um
miðstýringu launastefnunnar og innleiðingu Salek-hugmynda-
fræðinnar, sem hafi nú verið endurskírð grænbók um vinnu-
markað. Ekki megi hrófla við verkfallsréttinum og vill Bar-
áttulistinn að þegar næstu samningar verða undirritaðir verði
skýr fyrirvari um að þeir verði uppsegjanlegir ef Alþingi
hreyfir á minnsta hátt við lagarammanum sem snýr að vinnu-
markaðinum eða taki skref í átt að Salek. Að mati hennar var
það mikið hneyksli þegar ASÍ skrifaði undir pakka stjórnvalda
með loforði um að farið yrði í vinnu við gerð grænbókar um
vinnumarkaðinn. „Þetta gera þau án þess að upplýsa okkur á
nokkru stigi málsins um þessa fyrirætlun sína og framkvæma
svo undirritun án þess að leita samþykkis hjá mér eða samn-
inganefnd Eflingar,“ segir Sólveig. Spurð um breytingar á
skipulagi innan Eflingar og hvernig leysa eigi úr deilunum á
skrifstofunni segir hún félagsmenn eiga að vera í forgrunni.
Hún hafi sem formaður gert allt sem í hennar valdi stóð til að
standa vörð um hagsmuni þeirra. Skv. stefnuskrá listans á að
gera umbætur í rekstri félagsins.
Sólveig Anna Jónsdóttir
Vopnin notuð með
miklum árangri
Guðmundur Jónatan Baldursson,
frambjóðandi til formanns í Efl-
ingu, sem leiðir C-listann, vill
breyta skipulaginu innan Eflingar
svo tryggt verði betur að kröfur í
kjarabaráttunni komi beint úr
grasrótinni. „Við ætlum að búa til
litlar fimm manna stjórnir innan
Eflingar og ætlum að fá fólk úr
grasrótinni, t.d. frá hópferðabíl-
stjórum, tækjamönnum, leik-
skólafólki og fólki í öldrunarþjón-
ustu, sem fundi einu sinni í
mánuði. Þetta fólk þekkir vel til
sinna vinnustaða og veit best hvað
brennur á fólki og hvað brýnast er
að gera til að bæta kjör þess. Síðan
verði formenn þessara litlu stjórna fengnir inn í samninga-
nefndir og þar fáum við kröfurnar beint frá fólkinu í grasrót-
inni,“ segir hann.
Fjölmörg brýn úrlausnarefni blasa við, ekki síst í húsnæðis-
málum að sögn Guðmundar sem segir að meðal aðgerða sem
grípa þurfi til sé að setja þak á leiguverð. ,,Húsnæðiskostnaður-
inn vegur gríðarlega þungt,“ segir hann. Staðan sé graf-
alvarleg. ,,Það selst allt sem kemur í sölu og langt yfir ásettu
verði. Fólk er að taka á sig skuldir upp á óheyrilegar upphæðir.
Ofan á þetta er svo verð að snarhækka þessa dagana eins og all-
ir finna sem fara út í búð að kaupa í matinn.“
Hann segir þörf á ýmsum aðgerðum og nefnir m.a. hugmyndir
sem komið hafa upp innan verkalýðshreyfingarinnar um að
ríkisvaldið lækki virðisaukaskatt og einnig að arðgreiðslur bank-
anna til ríkisins verði notaðar til að létta byrði launafólks. Spurð-
ur um áherslur í komandi kjaraviðræðum segir hann að megin-
krafan verði á krónutöluhækkanir launa. Menn geri sér hins
vegar vel grein fyrir því að samfélagið sé að koma út úr mjög erf-
iðu tveggja ára tímabili heimsfaraldursins. ,,Við þurfum líka að
sækja á ríkisvaldið,“ segir hann og bendir m.a. á að lækka þurfi
skatta og létta byrðar vegna hækkunar á eldsneytisverði nú þeg-
ar bensínverðið sé að nálgast 300 kr.
Um endurnýjun samninga segir Guðmundur að ríkisvaldið
verði að koma þar töluvert að málum og m.a. sjá til þess að
vextir lækki. „Ég er ekki að sjá fyrir mér að við séum að fara að
standa hér mikið á torgum með mótmælaspjöld og heimta
launahækkun þegar við erum að koma út úr svona slæmu
tveggja ára stoppi. En ferðaþjónustan er að fara af stað, þar
eru menn bjartsýnir á sumarið og þegar hún fer í gang verður
meiri bjartsýni í samfélaginu. Ég er bjartsýnn á að við náum
fram einhverjum kjarabótum.“ Spurður hvernig hann vilji leysa
úr deilunum á skrifstofu Eflingar segist hann ekki hafa neinar
áhyggjur af því. „Ég hef aldrei verið í vandræðum með sam-
skipti við fólk og ef ég kemst þarna að, þá mun ég hafa þetta
eins og er hjá VR að framkvæmdastjórinn stjórni fólkinu á gólf-
inu. Ég mun ekki stjórna fólkinu á skrifstofunni frá degi til
dags.“
Guðmundur Jónatan Baldursson
Fá kröfurnar beint
úr grasrótinni
Allt um
sjávarútveg