Morgunblaðið - 03.03.2022, Blaðsíða 53

MINNINGAR 53
MORGUNBLAÐIÐ FIMMTUDAGUR 3. MARS 2022
✝
Hallgrímur
Jónsson fædd-
ist 22. júní 1927 á
Bessastöðum á
Álftanesi. Hann lést
á hjúkrunar-
heimilinu Skjóli í
Reykjavík 20. febr-
úar 2022. For-
eldrar hans voru
Jón Helgi Þor-
bergsson, f. 1882,
ráðunautur hjá
Búnaðarfélagi Íslands og bóndi
á Bessastöðum á Álftanesi og
Laxamýri í Suður-Þingeyj-
arsýslu, og Elín Vigfúsdóttir, f.
1891, kennari og húsfreyja.
Systkini Hallgríms eru Sigríður,
f. 1922, látin, Þóra, f. 1925, Vig-
fús Bjarni, f. 1929, látinn, Björn
Gunnar og Þorbergur Helgi, f.
1933, látnir. Fyrri eiginkona
Hallgríms var Svava Kristjáns-
dóttir, f. 1929, látin. Eignuðust
þau tvær dætur. Elín Margrét, f.
1953, gift Kjartani Helgasyni,
og eiga þau tvö börn. Álfhildur,
f. 1955, áður gift Árna Elíassyni
og eiga þau þrjú börn, Hall-
grímur kvæntist seinni konunni
sinni, Þórunni Frans, f. 1931, ár-
ið 1959. Hún er látin. Hún var
tónskáld og frumkvöðull í ís-
lenskum hannyrðum og kaup-
maður. Foreldrar hennar voru
sundlaugar. Hallgrímur var for-
maður Lögreglufélags Reykja-
víkur árið 1969 og sat á þingum
BSRB.
Hallgrímur byrjaði í frjálsum
íþróttum 19 ára gamall. Þegar
hann var 21 árs, árið 1948, setti
hann þingeyskt met í kúluvarpi
á héraðsmóti, 13,56 metra, árið
eftir kastaði hann 14,49 og
skömmu síðar 14,80 en var
ákveðinn eftir það að einblína á
kringlukastið.
Árið 1955 var gott ár hjá
Hallgrími, þá sigraði hann fyrst
Hollendinga í kringlukasti, setti
Íslandsmet og kastaði 52,18.
Hallgrímur komst í sex manna
úrslit á Búkarest-leikunum í
Rúmeníu. Hallgrímur var valinn
í landslið Norðurlanda ásamt
Vilhjálmi Einarssyni um haustið
en ekkert varð af þeirri keppni.
Hann var fyrsti Íslendingurinn
til að kasta yfir 50,16 metra á
erlendri grund og sá fyrsti sem
kastaði 50 metra á meistaramóti
Íslands og gerði það þrjú ár í
röð, 1956-1958.
Hallgrímur varð margsinnis
Íslands- og Reykjavíkurmeistari
í kringlukasti og setti tvö Ís-
landsmet í þeirri grein á ár-
unum 1953-1964. Árin 1955-
1957 átti Hallgrímur sinn besta
árangur og kastaði margsinnis
yfir 50 metra á opinberum mót-
um en seinna kastaði hann
53,64. Hallgrímur var íþrótta-
maður á heimsmælikvarða.
Hallgrímur verður jarðsung-
inn í dag, 3. mars 2022, í Laug-
arneskirkju kl. 13.
Frans Ágúst Ara-
son, f. 1897, sjó-
maður og Svein-
björg
Guðmundsdóttir, f.
1905, húsmóðir og
verkakona. Börn
Þórunnar af fyrra
hjónabandi eru Ing-
unn Elín, f. 1949, og
á hún þrjá syni, og
Jóna, f. 1950, gift
Guðmundi Lár-
ussyni, f. 1951, d. 2017, og eiga
þau tvo syni. Börn Hallgríms og
Þórunnar eru Sveinbjörg, f.
1957, áður gift Karli Guðmunds-
syni, f. 1954, og eiga þau tvö
börn. Þorbergur, f. 1959, d.
2019. Ásgerður, f. 1962, gift
Ólafi Birni Lárussyni, f. 1958, og
eiga þau þrjá syni.
Hallgrímur fluttist til Laxa-
mýrar í Suður-Þingeyjarsýslu
vorið 1928. Hann fór ungur að
vinna landbúnaðarstörf og lauk
gagnfræðaprófi á Húsavík og
búfræðiprófi á Hvanneyri. Hann
hóf störf hjá lögreglunni árið
1952 og sótti síðar lögreglufor-
ingjaskólann í Bandaríkjunum.
Hann var yfirlögregluþjónn og
rannsóknarmaður, varðstjóri
hjá lögreglunni, fulltrúi hjá
Gjaldheimtunni í Reykjavík og
forstöðumaður Breiðholts-
Frá því ég var lítil stúlka hef ég
kallað þig pabba, enda ólst ég upp
hjá ykkur mömmu. Eftir þriggja
ára dvöl úti í Eyjum fóruð þið aftur
til Reykjavíkur en ég varð eftir.
Þegar ég komið í heimsókn til ykk-
ar var alltaf svo mikil gleði, ég var
alltaf svo velkomin með mína þrjá
stráka og þú sagðir alltaf: „Ingunn
Ella mín og peyjarnir eru að
koma“, svo mikil var tilhlökkunin.
Upp í sumarhúsið var alltaf svo
spennandi að fara og hitta ykkur
og var tekið vel á móti mér og mín-
um, það var spilað, sungið og hleg-
ið mikið. Þú sagðir alltaf hvað það
væri gott að fá mig, enda ættir þú
mikið í mér og þessi orð sögðu allt.
Elsku pabbi, nú ertu kominn til
mömmu og Þorbergs bróður, sem
þú varst farinn að þrá að hitta.
Takk fyrir allt og allt.
Létt er að stíga lífsins spor,
ljúf er gleðin sanna,
þegar eilíft æskuvor,
er í hugum manna.
(RG)
Þín
Ingunn Ella.
Elsku pabbi minn, hér er stutt
kveðja til þín. Þakka þér fyrir allt
sem þú kenndir mér. Skapbetri og
ljúfari mann var ekki hægt að
finna. Aldrei skammaðir þú mig
heldur ræddir þú fallega um hlut-
ina. Þegar þú baðst mig um að
gera eitthvað sem ég stóð mig ekki
í, þá tókst þú á móti mér og þakk-
aðir mér fyrir aðstoðina með
handabandi og brostir þínu blíð-
asta. Þannig lærði ég alltaf að gera
hlutina strax og þú varst alltaf svo
þakklátur og duglegur að nota já-
kvætt hrós.
Þið mamma voruð sálufélagar
af lífi og sál. Það fyrsta sem þú
gerðir eftir erfiðan dag var að
faðma mömmu og svo kom
krakkaskarinn. Mikil vinna var á
heimilinu og tókst þú til við að
vinna vel flest heimilisstörf, elda,
þrífa og hugsa um okkur börnin.
Þá var nú oft glatt á hjalla. Ég segi
yfirleitt að besti maturinn var
pabba matur því á þessum tíma
vann mamma myrkranna á milli.
Hún rak sína eigin verslun á
Laugavegi 63. Þið voruð bæði á
undan ykkar samtíð.
Við vorum ekki hefðbundin fjöl-
skylda og þið áttuð bæði fyrrver-
andi hjónabönd að baki. Það var
fátíðara en er í dag að fólk skildi.
Foreldrar ykkar höfðu tekið hvort
sína dóttur ykkar í fóstur. Lífið var
ekki alltaf dans á rósum en þið tók-
uð á því saman.
Þú vannst oft langan vinnudag
og í tveimur vinnum þegar ég var
mjög ung. Lögreglumaður og
dyravörður á skemmtistað, einnig
byggðir þú húsið ykkar sjálfur frá
grunni með aðstoð vina. Íþrótta-
maður af guðs náð varstu og mikill
afreksmaður. Ólst ég upp við að
fara með þér á æfingar og íþrótta-
keppni.
Síðustu þrjú og hálft ár hafa
verið þér erfið. Þú misstir mömmu
og einkasoninn með níu mánaða
millbili mjög skyndilega og heilsan
fór dvínandi eftir það. Þú tókst á
við það af æðruleysi. Ég, yngsta
dóttir þín, fékk að aðstoða þig á
þessum erfiða tíma. Við ræddum
saman um heima og geima. Þú
varst með afbrigðum minnugur og
eiginlega fæddur sagnfræðingur.
Ég gæti skrifað svo miklu meira
um þig, elsku pabbi minn. Ég mun
sakna þín. Veit að þú ert kominn til
mömmu, Þorbergs, ömmu, afa,
ættingja og vina í Sumarlandið.
Enda á bæn sem þú kenndir mér,
ein af mörgum:
Vertu yfir og allt um kring
með eilífri blessun þinni,
sitji Guðs englar saman í hring
sænginni yfir minni.
(Sigurður Jónsson frá Presthólum)
Þín dóttir,
Ásgerður.
Pabbi og mamma urðu ástfang-
in við fyrstu sýn og ást þeirra varði
alla ævi. Líf þeirra var litríkt og
gjöfult, oft erfitt og þó að blásið
hafi hressilega um þau, þá týndu
þau aldrei neistanum sem samein-
aði þau. Þau voru glæsilegt par og
eftir þeim var tekið. Pabbi var af-
burða íþróttamaður og varðstjóri í
lögreglunni í Reykjavík, ættaður
frá Laxamýri. Hann var hávaxinn
og bjartur yfirlitum, dagfarsprúð-
ur og dulur en naut sín í vinahópi
og hafði frá mörgu að segja. Hann
var hafsjór af fróðleik og kunni Ís-
lendingasögurnar utanbókar eins
og hann hefði lifað þær sjálfur.
Eins var um ættfræði, hann sagði
frá ættartengslum og lífi fólks aft-
ur í aldir, sem væri það ljóslifandi
meðal okkar, allt lifnaði við í frá-
sögn hans. Pabbi og mamma höfðu
þann eiginleika að fólk sogaðist að
þeim og í vinahópi var hann mið-
depillinn en hún var prímus mótor.
Móðir mín var af sunnlenskum
ættum, tónskáld og athafnakona
og ein af stofnendum Stefs. Rætur
þeirra voru ólíkar en þeim tókst
hið ómögulega, að halda saman í
gegnum brimskafla lífsins og
héldu utan um barnahópinn sinn
sem þau elskuðu af öllu hjarta.
Við vorum sjö systkinin, sex
dætur og sonur, úr þremur hjóna-
böndum, við vorum því óhefð-
bundin fjöskylda þess tíma, sem
telst venjulegt í dag. Pabbi vann
tvöfalda vinnu til að sjá fyrir fjöl-
skyldu sinni.
Þegar við systkinin vorum lítil
þá bjuggum við nokkur ár í Vest-
mannaeyjum en pabbi var yfirlög-
regluþjónn þar og það var
draumastarfið hans. Við börnin
blómstruðum þar en mamma mín
var ekki eins sæl, enda var hún
hrifin úr faðmi síns starfsframa og
þeim vettvangi sem hún hafði
skapað sér því þá voru lögin henni
á vinsældarlista útvarpsins.
Við pabbi vorum mjög lík,
skildum hvort annað vel og hann
leiðsagði mér ef honum fannst ég
vera í vanda. Ég heyri hann enn
stappa í mig stálinu þegar ég var
nýskilin og segir: „Björg mín þú
sérð eftir því allt lífið ef þú ferð
ekki til Parísar.“ Þá átti ég
vinnustofudvöl vísa í Kjarvalstofu í
París, ég fór út og sá ekki eftir því.
Pabbi stóð einnig frammi fyrir erf-
iðu vali þegar hann var ungur mað-
ur, hann hafði náð ólympíumark-
inu til að fara til Melborn í
Ástralíu. Á sama tíma var hann út-
nefndur til að fara í lögregluskóla
til Texas, hann valdi Texas og setti
þar með fjölskylduna sína í for-
gang. Lögreglustarfið fylgdi
pabba „eitt sinn lögga ávallt
lögga“. Margoft varð ég vitni að
því hve mikill mannþekkjari pabbi
var, sáttasemjari í eðli sínu og
leysti hlutina í ró og yfirvegun.
Ég sit hér og hugsa um föður
minn sem ég sakna óendanlega
mikið og bíð þess að hann hringi.
Hann var minn besti vinur, var
annt um velferð mína allt til enda,
trúaður og andlega sinnaður. Ekki
fyrir svo löngu síðan lenti ég í
bráðum lífsháska og var rétt kom-
in heim þegar síminn hringdi, það
var faðir minn og sagði: „Björg
mín, eitthvað sagði mér að ég ætti
að hringja.“
Ég er þakklát fyrir að hafa átt
þig í lífi mínu, elsku pabbi minn, þú
ert frábær fyrirmynd.
Þín dóttir
Sveinbjörg.
Tengdafaðir minn Hallgrímur
Jónsson var náttúrubarn
íþróttanna eins og margir fyrrum
félagar hans sem farnir eru yfir
móðuna miklu. Álykta má að upp-
vaxtarárin á Laxamýri hafi ýtt
undir áskapaða hæfileika. Á þeim
tíma gengu menn til flestra verka
og oft hafa handtökin verið mörg á
skömmum tíma. Af og til höfðu
menn þó tíma til að vinna smá-
vægileg óknyttisverk sem þeir
bræðurnir á Laxamýri unnu sér til
skemmtunar meðan á stóð – en
máttu á móti þola bágt fyrir í kjöl-
farið. Strax á þessum árum tókust
menn á, bæði á gamansömum nót-
um sem og í keppni. Ekki ætla ég
hér að tíunda afrek tengdaföður
míns en þau eru æði mörg, þess
ber vott verðlaunapeninga- og bik-
arsafn hans heima fyrir sem og
sögur einstaklinga sem þekktu af-
rek hans og hafa tjáð mér.
Margar sögur sagði hann mér
af átökum og keppnum er við sát-
um saman og spjölluðum austur í
Grímsnesi í sumarbústað þeirra
Þórunnar, sögur af ýmsum toga,
allt frá löggæslustörfum á útihátíð-
um sem og frásagnir af íþrótta-
keppnum þar sem forin var svo
mikil vegna rigninga að kasthring-
urinn sást varla. Einnig var gaman
að heyra hann greina frá keppn-
isferðum austur fyrir járntjald svo
ekki sé minnst á veru hans hjá FBI
í Bandaríkjunum.
Hallgrímur var heljarmenni,
margra manna maki, glæsilegur
ásýndum og hafsjór af fróðleik.
Þessi mynd, sem ég hef haft í
huga mér af Hallgrími frá þeim
tíma er ég kynntist Ásgerði dótt-
ur hans fyrir margt löngu, á eftir
að ylja mér um hjartarætur.
Blessuð sé minning vinar míns
og félaga, Hallgríms Jónssonar
frá Laxamýri.
Ólafur Björn Lárusson.
Elsku afi Hallgrímur.
Það fyrsta sem kemur upp í
huga okkar er hversu frábær fyr-
irmynd afi var fyrir okkur.
Hraustari mann er afar er erfitt
að finna. Að vera kominn á níræð-
isaldurinn en samt hafa kraftinn í
að skreppa í Laugardalslaugina
og lyftingasalinn reglulega er
drifkraftur sem mun hafa áhrif á
okkur alla tíð. Við þetta má bæta
hversu góða greind, minni og vits-
muni Hallgrímur hafði. Það kom
okkur bræðrum alltaf jafn mikið á
óvart þegar hann rifjaði upp ártöl,
nöfn og kastlengdir úr kringlu-
kasti og kúlunni.
Við erum ánægðir með að við
höfum haft þroskann til þess að
vera eins duglegir og við gátum að
heimsækja afa síðustu ár. Hvort
sem það var að hlusta á gamlar
sögur frá íþróttaferlinum, óvænt-
um og skemmtilegum atburðum
úr lögreglunni eða frá tímunum á
Laxamýri, þá höfðum við bræður
afar gaman af. Hann hafði þann
einstaka hæfileika að segja sögur
sem voru bæði áhugaverðar og oft-
ar en ekki meinfyndnar.
Það eru margar upplifanir með
afa sem standa upp úr. Fyrst ber
að nefna allar bústaðarferðirnar.
Þar fékk maður alltaf dýrindis-
lambakjöt frá afa. Þess á milli tók
hann okkur í karphúsið í glímu og
spilum. Jólin voru alltaf yndislegur
tími með honum og ekki þótti hon-
um leiðinlegt að hafa orðið yfir
kvöldmatnum.
Við bræðurnir erum afar þakk-
látir að hafa átt svona flotta fyr-
irmynd sem átti hlut í að móta okk-
ur sem manneskjur. Takk fyrir allt
elsku afi. Þrátt fyrir að þú sért far-
inn mun arfleifð þín að eilífu lifa.
Bræðurnir þrír,
Lárus Helgi, Þorgrímur
Smári og Bergsveinn
Ólafssynir.
Hallgrímur
Jónsson
Stapahrauni 5, Hafnarfirði
Sími: 565 9775
www.uth.is - uth@uth.is
Frímann
897 2468
Hálfdán
898 5765
Ólöf
898 3075
Kristín
699 0512
Ástkær móðir okkar, tengdamóðir og
amma,
KRISTÍN KRISTJÁNSDÓTTIR,
Stína,
Seljavegi 21, Reykjavík,
lést 26. febrúar á hjúkrunarheimilinu Eir.
Útförin fer fram frá Grafarvogskirkju
fimmtudaginn 10. mars klukkan 11.
Guðmundur Ingi Pétursson Þórhildur Jóhannesd. Sanko
Lilja Pétursdóttir
Margrét Pétursdóttir Óskar Hlíðar Jónsson
og ömmubörn
Elsku faðir okkar, sonur og bróðir,
HEIMIR HANNIBALSSON,
lést föstudaginn 4. febrúar.
Útför fer fram 4. mars klukkan 15
frá Kópavogskirkju.
Sunna Rós og Bjarki Jón Heimisbörn
Sjöfn Helgadóttir
Hörður Hrafndal Smárason
Harpa Hannibalsdóttir
Helgi Hannibalsson
Hannibal Hannibalsson
Hekla Hannibalsdóttir
Elskuleg móðir okkar, tengdamóðir, amma
og langamma,
ÞÓRDÍS ÞORLEIFSDÓTTIR,
verður jarðsungin frá Ísafjarðarkirkju
laugardaginn 5. mars klukkan 14.
Streymt verður frá útförinni á Facebook-
síðu Viðburðastofu Vestfjarða. Hlekk á streymi má nálgast
á www.mbl.is/andlat.
Rúnar Héðinsson Susan Cleaver
Kristinn Héðinsson Anna Rósa Bjarnadóttir
Helga Héðinsdóttir Trausti Ágústsson
barnabörn og langömmubörn
Ástkær faðir okkar, tengdafaðir, afi
og langafi,
ÁSMUNDUR JÓN KRISTJÁNSSON
frá Stöng í Mývatnssveit,
lést á Skógarbrekku, HSN Húsavík,
mánudaginn 28. febrúar.
Útförin verður auglýst síðar.
Börn og fjölskyldur
Ástkær móðir okkar, tengdamóðir, amma
og langamma,
SIGRÚN EYJÓLFSDÓTTIR,
Hverafold 19, Reykjavík,
lést þriðjudaginn 22. febrúar.
Kristín Andrésdóttir
Elín Andrésdóttir Pétur Jónsson Dam
Andrés Magnús Vilhjálms.
Aðalheiður Sigrún P. Dam Úlfur Arnar
Lena Björk Pétursd. Dam Vigfús Geir Júlíusson
Pétur Andri Pétursson Dam Herdís Kristjánsdóttir
Matthildur Birgisdóttir Holst Toke Falkenberg Holst
Eyjólfur Einar, María Björg
og barnabarnabörn