Morgunblaðið - 22.03.2022, Side 18

18 MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ ÞRIÐJUDAGUR 22. MARS 2022
✝
Guðrún Eyjólfs-
dóttir fæddist í
Reykjavík 16. nóv-
ember 1925. Hún
lést á Dvalar- og
hjúkrunarheim-
ilinu Grund í
Reykjavík 9. mars
2022.
Foreldrar henn-
ar voru Kristín
Árnadóttir, f. 3.11.
1899, d. 16.6. 1974,
og Eyjólfur J. Brynjólfsson, f.
25.7. 1891, d. 5.9. 1973. Kristín
var dóttir Árna b. í Miðdalskoti
Laugardal og konu hans Guð-
rúnar. Eyjólfur var sonur
Brynjólfs b. í Miðhúsum Bisk-
upstungum og konu hans Ásdís-
ar. Systkin Guðrúnar: Brynj-
ólfur látinn, María látin, Ásdís
látin, Margrét látin, Ingvar lát-
inn, Ingunn látin, Tryggvi lát-
inn, Haraldur látinn og Matt-
hías.
Guðrún eignaðist sex börn. 1)
Brynjólfur Ásgeir Guðbjörns-
son, f. 1943, faðir Guðbjörn S.
Helgason, f. 1923, d. 1945. Maki
Brynjólfs er Sigríður Sólveig
Halldórsdóttir. Börn þeirra:
Helena Svanhvít, Eyjólfur Krist-
Guðrún eða Dúna eins og hún
var ævinlega kölluð ólst upp á
Grímsstaðarholtinu og var
gegnheill Vesturbæingur. Hún
og systkin hennar stofnuðu öfl-
ugt ungmennafélag á Holtinu
og voru meðal stofnenda
íþróttafélagsins Þróttar sem
átti einmitt rætur þar. Hún
starfaði lengst af við versl-
unarstörf m.a. hjá versluninni
Hamborg, einnig hjá vefn-
aðarvöruverslun KRON við
Skólavörðustíg.
Sjálf rak hún bóka- og rit-
fangaverslun, Bókabúð Vest-
urbæjar, í tæpa tvo áratugi á 8.
og 9. áratug síðustu aldar.
Ásamt nokkrum öðrum versl-
unum og þjónustufyrirtækjum
reyndist Bókabúð Vesturbæjar
mikilvægur þáttur í þeirri
merku þjónustumenningu sem
þreifst við Dunhaga á síðustu
áratugum 20. aldar. Síðar flutti
hún verslun sína, Bókabúð Vest-
urbæjar, að Víðimel.
Seinna hóf Guðrún aftur störf
við verslunina Hamborg og
starfaði þar fram á eftirlaunaár.
Síðustu æviárin eða í tæpan ára-
tug tók Guðrún virkan þátt í fé-
lagsstarfi Dvalarheimilisins
Grundar, m.a. kórstarfi, spilum,
dansi, upplestrum og tískusýn-
ingum aldraðra.
Útför Guðrúnar Eyjólfs-
dóttur fer fram frá Neskirkju í
Reykjavík í dag, 22. mars 2022,
og hefst athöfnin kl. 13.
inn, d. 1983, Guðrún
Lind og Brynjólfur
Ásgeir; barnabörn
eru 10 og barna-
barnabörn 18.
Árið 1949 giftist
Guðrún Þórólfi
Meyvantssyni, f.
23.8. 1923, d. 16.5.
2013, frá Eiði á Sel-
tjarnarnesi. For-
eldrar Þórólfs voru
Björg María El-
ísabet Jónsdóttir, f. 1891, d.
1974, og Meyvant Sigurðsson, f.
1894, d. 1990. Börn Guðrúnar og
Þórólfs: 2) Stúlkubarn, f. 1947, d.
sama ár; 3) Gunnar, f. 1949,
maki Jóhanna Friðgeirsdóttir.
Börn þeirra: Þórólfur, Kristín og
Friðgeir; barnabörn eru sjö og
barnabarnabörn sjö; 4) Elísabet
Þórólfsdóttir, f. 1950. Börn
hennar: Arnar og Elsa Steinunn;
barnabörn eru fimm; 5) Mey-
vant, f. 1951, maki Rósa Guð-
bjartsdóttir. Börn þeirra: Ívar
og Guðrún; barnabörn eru sex;
6) Bjarni Þór, f. 1968, maki
Hrefna Sigríður Briem. Börn
þeirra: Bjarney María, Ásdís
Karen og Þór Daníel, barnabörn
eru fjögur.
Með virðingu og þökk kveðjum
við ástkæra móður okkar, sem
lést hinn 9. mars síðastliðinn á ní-
tugasta og sjöunda æviári. Við
kveðjum konu sem var allt í senn,
ljúfmenni, stórhuga fram-
kvæmdamanneskja og mann-
blendin félagsvera, lagin við að
hrífa samferðafólk sitt með sér ef
því var að skipta. Hún var ein-
staklega næm á líðan fólks og
snillingur í að lesa í aðstæður og
veita ráð; þannig var samhygð
mikilvægur kostur í fari hennar.
Fráfall föður okkar var henni
áfall, en hún sýndi þrautseigju og
lærði að njóta lífsins á ný.
Móðir okkar var fimmta í röð
tíu systkina sem ólust upp í föð-
urhúsum á Grímsstaðaholtinu.
Æskuheimilið, Smyrilsveg 28,
einlyft timburhús með risi og
kjallara, byggði faðir hennar úr
efniviði annars húss sem reist
hafði verið við Túngötu seint á 19.
öld, en rifið niður fjöl fyrir fjöl 45
árum síðar og flutt á handvagni
vestur á Grímsstaðaholt. Þar
endurreisti Eyjólfur það með
sama útliti og skipulagi og áður
var. Á lóðinni bak við húsið var
gripahús með mjólkandi kýr,
kindur og hænsni. Meðal fyrstu
skylduverka móður okkar og
systkina var að teyma kýrnar á
beit í Vatnsmýrinni.
Mannlífið á Holtinu var líflegt
á uppvaxtarárum þeirra systkina
og varð æ margbrotnara eftir því
sem árin liðu. Íbúum fór fjölg-
andi, smábúðir risu við Fálka-
götu og víðar og útræði úr vörum
við Skerjafjörð niður af núver-
andi Ægisíðu var í blóma.
Skammt frá æskuheimilinu var
svið sögunnar „Þar sem djöfla-
eyjan rís“, um spákonuna Karól-
ínu og ættingja hennar í Thule-
kampi um miðja síðustu öld.
Helstu persónur þar voru allar
raunverulegar og vel þekktar á
Holtinu á þessum tíma.
Þegar fram liðu stundir
hverfðist lífið á Holtinu um versl-
anir og smábúðir allt frá Dunhaga
og út eftir Fálkagötu. Meðal fjöl-
margra verslana og þjónustufyr-
irtækja við Dunhaga var ritfanga-
og bókaverslun sem móðir okkar
rak í tæpa tvo áratugi, Bókabúð
Vesturbæjar, sem hún flutti síðar
yfir á Víðimel. Fram að því hafði
hún hlotið langa reynslu við versl-
unarstörf allt frá unglingsárum,
m.a. í gamla Pöntunarfélaginu við
Fálkagötu, versluninni Hamborg,
vefnaðarvöruverslun KRON og
víðar. Seinna hóf hún aftur störf
hjá Hamborg og starfaði þar
fram á eftirlaunaár.
Síðustu æviárin dvaldi hún í
góðu atlæti á Dvalarheimilinu
Grund. Kynni hennar við starfs-
fólk og heimilisfólk voru mjög
ánægjuleg. Í viðtali við hana og
vinkonu hennar í Grundarblaðinu
var eftirfarandi haft eftir þeim:
„Auðvitað erum við orðnar fúa-
spýtur svona gamlar konur en
maður hefur samt þennan mann-
kærleika í sér að vera stoltur af
afkomendum sínum og á meðan
maður getur spjallað um það við
vin þá líður manni svo vel í sál-
artetrinu. Það er nóg að tala um
börnin og hæla þeim. Það þarf
ekkert að tala um náungann …
Nei við tölum aldrei um náung-
ann, við nennum því ekki.“
Við minnumst móður sem bar
virðingu fyrir afkomendum sín-
um, vinum og mannfólki almennt.
Starfsfólki og stjórnendum
Grundar þökkum við einstaka
umhyggju og natni við hana og
ættingja hennar. Við kveðjum
ljúfa móður með söknuði. Minn-
ingin um hana mun lifa með okk-
ur öllum.
Börn hinnar látnu,
Brynjólfur Ásgeir,
Gunnar, Elísabet,
Meyvant, Bjarni Þór og
makar.
Elsku hjartans Dúna amma
mín er komin aftur í fangið á Tóta
afa. Á þeim 96 árum sem hún lifði
tókst henni að skapa stórt ríki-
dæmi, gefa okkur öllum gott
veganesti út í lífið og sýna í verki
að dugnaður, æðruleysi, hlátur-
mildi og ást fleytir manni langt í
lífinu.
Það var svo notalegt að sitja
hjá henni og hlusta á hana rifja
upp gamla tíma enda hafði hún
einstakt lag á því að segja frá.
Sagan af söngelskum foreldrum
hennar, sögur frá þvottalaugun-
um í Laugardal, frá stríðsárun-
um, af ungmennafélaginu og svo
sagan um fallegu regnhlífina.
Hún gat sagt frá á svo fumlausan
og ljóslifandi hátt, á svo fallegri
íslensku að unun var á að hlusta,
enda deilir hún afmælisdegi með
sjálfum Jónasi Hallgrímssyni, á
degi íslenskrar tungu. Mig lang-
aði oft að setja tæki á milli okkar
og taka upp sögurnar hennar en
hún var ekki hrifin af svoleiðis
tækni, ekkert frekar en fjarstýr-
ingum eða hækjum. Hún kenndi
mér ótal spilakapla og hvernig á
að skera almennilega tertusneið.
Hún var mikil handverkskona,
heklaði milliverk og saumaði út í
sængurver og handmálaði ker-
amik af mikilli natni langt fram á
níræðisaldur. Við eigum eftir að
sakna hennar óskaplega mikið en
minningarnar eru ótal margar.
Það að fá að koma til ömmu í
bókabúðina í skólafríum og hjálpa
til, fá að fara með pönnukökur og
kakó út í kofa í garðinum á Smyr-
ilsvegi, vinka henni í glugganum á
Aflagranda og svo samverustund-
irnar á Grund undir lokin. Minn-
ingarnar munu ylja okkur um
hjartarætur um ókomna tíð.
Hvíldu í friði elsku dásamlega
amma mín. Þú sagðir oft sjálf á
þínum efri árum að þú værir orð-
in óttaleg fúaspýta en nú gengur
þú um með afa, áhyggjulaus og
léttfætt með þína fallegustu regn-
hlíf.
Guð geymi, elsku amma mín.
Þín
Kristín Gunnarsdóttir
(Stína).
Elsku Dúna amma, þessi ein-
staka kona, er farin í Sumarland-
ið.
Dúna reyndist okkur öllum af-
ar góð og þótti okkur öllum mjög
vænt um hana.
Við höfum undarfarin ár heim-
sótt hana reglulega á Grund og
haft gaman af því að heyra allar
sögurnar hennar, hún var hafsjór
af fróðleik um gamla tíma og vel
með á nótunum um allt og alla
sem henni þótti svo vænt um og
spurði um alla okkar afkomendur
í hvert sinn er við komum til
hennar.
Einnig þótti okkur gaman að
færa henni eitthvað, blóm, kon-
fekt, kökubox o.fl., því hún var
alltaf svo þakklát, en lét það líka
fylgja að við ættum ekki að vera
að þessu fyrir svona „fúna spýtu“
eins og hún kallaði sig.
Takk fyrir elsku Dúna að vera
amma okkar allra.
Takk fyrir hvað þú varst ynd-
isleg, hlý og einlæg í okkar garð.
Takk fyrir allt sem þú gafst
okkur með visku þinni í gegnum
tíðina.
Við söknum þín, minning þín er
ljós í lífi okkar allra.
Kveðja,
Bryndís og Friðgeir.
Elsku hjartans amma mín. Ég
man að sem ung stúlka var ég dá-
leidd yfir fingrum þínum, sem
báru svo fallega hringa og lakk-
aðar neglur. Þú varst umvafin
góðu fólki sem elskaði þig, allir
sem þér kynntust dásömuðu þig,
þú stóðst alltaf upp jafnvel þótt
aðrir hefðu ekki trú á að þú gætir
það, þú varst með svo hressilegan
húmor að þú gerðir okkur flest ef
ekki öll kjaftstopp rétt áður en við
skelltum upp úr.
Þú hafðir svo mikla ást að gefa
að þú umvafðir alla þá sem til þín
leituðu. Heimili þitt var öllum op-
ið og þú elskaðir að slá upp veislu-
borði um hverja helgi. Þú áttir
alltaf eina Möggutertu í frystin-
um, ef ekki fleiri, og eina konfekt-
köku. Þegar heilsa þín var farin
að gefa sig samþykktirðu að fá til
þín konu til að hjálpa þér við þrif
en áður en hún kom þreifstu til að
létta henni verkið og að sjálf-
sögðu bauðstu henni til kaffisam-
sætis því þú vildir taka vel á móti
henni og þú vissir fátt skemmti-
legra en að fá fólk til þín í spjall.
Þú fékkst svo sannarlega stál-
taugar í arf frá foreldrum þínum
en á sama tíma viðkvæmt hjarta.
Þú varst einn af mínum bestu
kennurum og ég vildi óska þess
að ég hefði sýnt visku þinni meiri
áhuga, sótt fleiri tíma og haft
hugrekki til að spyrja fleiri
spurninga. Þú sýndir mér svo
sannarlega að maður uppsker
eins og maður sáir. Ég elska þig,
knús og koss.
Elsa Steinunn Halldórsdóttir.
Elsku amma Dúna. Ég kveð
þig með sorg og söknuði, en líka
þakklæti. Þakklæti fyrir allar
þær minningar sem við eigum
saman. Minningar sem ég geymi
og munu ylja mér um hjartarætur
um ókomna tíð. Þegar við vorum
á ferðinni saman sagðirðu gjarn-
an: „hér erum við, æskan og ellin“
og hlóst, ég endurtók þetta og
gleymi aldrei hvað okkur þótti
þetta fyndið. Þrátt fyrir 71 árs
aldursmun vorum við miklar vin-
konur. Ég var svo heppin að fá að
koma reglulega til þín og afa á
Aflagrandann og verja með ykk-
ur deginum. Mér leið eins og ég
væri „drottningin af Saba“, eins
og þú kallaðir mig oft. Þú lofaðir
mér að leggjast í hreint rúmið þitt
með hljóðbók, sem þú hafðir valið
handa mér í bókabílnum og
geymt þar til ég kæmi í heimsókn.
Þar gat ég dormað, aldrei á æv-
inni hef ég sofið betri blund. Svo
horfði ég á breiðbandið í sjón-
varpsherberginu með afa á með-
an þú undirbjóst matinn. Þar
breiddirðu yfir mig teppi og gafst
mér hunangsmelónu og vínber í
skál. Þegar kom að matnum var
alltaf eins og það væru jólin. Mat-
urinn þinn var sá besti sem ég hef
smakkað; heimalagaðar fiskiboll-
ur með brúnni sósu, nýveidd
smálúða í raspi, lambakótelettur,
kjöthringur og lengi gæti ég talið.
Ekki var meðlætið verra, alltaf
mátti finna nýbakað normal-
brauð, ekta smjör, relish-dress-
ingu, heimalagað sinnep og yfir-
leitt hafði ég fengið „grjónó“ í
forrétt. Maður borðaði á sig gat
Guðrún
Eyjólfsdóttir
Morgunblaðið birtir minningargreinar endurgjaldslaust alla út-
gáfudaga.
Óheimilt er að taka efni úr minningargreinum til birtingar í
öðrum miðlum nema að fengnu samþykki.
Lengd | Minningargreinar sem birtast í Morgunblaðinu séu ekki lengri
en 3.000 slög. Ekki er unnt að senda lengri grein. Lengri greinar eru ein-
göngu birtar á vefnum. Hægt er að senda örstutta kveðju, HINSTU
KVEÐJU, 5-15 línur.
Formáli | Minningargreinum fylgir formáli sem nánustu aðstandendur
senda inn. Þar koma fram upplýsingar um hvar og hvenær sá sem fjallað
er um fæddist, hvar og hvenær hann lést og loks hvaðan og klukkan hvað
útförin fer fram. Þar mega einnig koma fram upplýsingar um foreldra,
systkini, maka og börn. Ætlast er til að þetta komi aðeins fram í formál-
anum, sem er feitletraður, en ekki í minningargreinunum.
Minningargreinar
Ástkær móðir okkar, tengdamóðir, amma
og langamma,
ÁSTA KRISTJÁNSDÓTTIR,
lést á dvalarheimilinu Grund við Hringbraut
þriðjudaginn 15. mars. Útförin verður gerð
frá Áskirkju föstudaginn 1. apríl klukkan 15.
Starfsfólki Grundar er þakkað fyrir umhyggju og hlýhug. Blóm
og kransar eru vinsamlegast afþakkaðir, en þeim sem vildu
minnast hinnar látnu er bent á Ástusjóð (astusjodur.is).
Sigríður Einarsdóttir Þorgeir Kristjánsson
Stefán Einarsson Inga Þórsdóttir
barnabörn og barnabarnabörn
Ástkær faðir okkar, tengdafaðir, afi
og langafi,
HERMANN BRIDDE
bakarameistari,
lést 18. mars á Hrafnistu Reykjavík.
Útförin verður auglýst síðar.
Fyrir hönd aðstandenda,
Friðrik Bridde
Einar Bridde
Karl H. Bridde
Okkar ástkæra
INGVELDUR PÁLSDÓTTIR,
Hverfisgötu 92b,
lést á Spáni miðvikudaginn 16. mars.
Jarðarför auglýst síðar.
Jóhannes Ólafsson
Ásta Þórunn Jóhannesdóttir Brynjar Húnfjörð
Ólafía Jóhannesdóttir
Einar Páll Jóhannesson
Páll Aronsson Inga Einarsdóttir
og aðrir aðstandendur
Elskuleg móðir okkar, tengdamóðir, amma
og langamma,
ERLA STEINGRÍMSDÓTTIR,
Eskihlíð 18a,
lést á hjúkrunarheimilinu Brákarhlíð
í Borgarnesi 19. mars.
Viðar Pétursson Rebekka Björk Þiðriksdóttir
Þorvaldur Logi Pétursson Fríða Björg Eðvarðsdóttir
Inga Lára Pétursdóttir Regína U. Beck Margrétard.
Laufey Pétursdóttir
barnabörn og barnabarnabörn
Ástkær móðir okkar, tengdamóðir, amma
og langamma,
LÁRA DAGBJÖRT SIGURÐARDÓTTIR,
Kleppsvegi 62, Reykjavík,
lést á hjúkrunarheimilinu Hrafnistu
Laugarási 25. febrúar.
Útförin hefur farið fram í kyrrþey að ósk hinnar látnu.
Kærar þakkir til starfsfólks Vífilsstaða og Hrafnistu Laugarási
fyrir hlýja og góða umönnun.
Kristbjörn Theodórsson María K. Sigfúsdóttir
Dagbjört Theodórsdóttir
Theodóra Theodórsdóttir Christer Björklund
barnabörn og barnabarnabörn
Ástkær eiginkona mín, móðir okkar,
tengdamóðir, amma og langamma,
GUÐRÚN FRIÐGEIRSDÓTTIR,
lést á hjúkrunarheimilinu Skjóli 19. mars.
Stefán Briem
Axel Jóhannsson
Bodil Fich
Snorri Briem Rachel Briem
Kjartan Briem Erla Jóhannsdóttir
barnabörn og barnabarnabörn