Morgunblaðið - 30.05.2022, Síða 20

20 MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ MÁNUDAGUR 30. MAÍ 2022
✝
Elín Björg
Guðjónsdóttir
fæddist í Reykjavík
17. ágúst 1970. Hún
lést á Landspít-
alanum að kvöldi
fimmtudagsins 12.
maí 2022.
Elín Björg var
yngst barna
hjónanna Eddu
Óskarsdóttur og
Guðjóns Jónssonar
yfirsímritara. Bræður hennar
eru Óskar, kvæntur Konný R.
Hjaltadóttur, Jón Steinar,
kvæntur Önnu Þórdísi Guð-
mundsdóttur, og Guðlaugur
arnes- og Laugalækjarskóla, fór
þaðan í Menntaskólann við Sund
og að loknu stúdentsprófi í
Íþróttakennaraskólann á Laug-
arvatni. Hún lauk síðar grunn-
skólakennaraprófi frá Kenn-
araháskólanum.
Elín Björg kenndi bæði
íþróttir og almenna kennslu í
Fossvogs-, Rima- og Árbæjar-
skóla, íþróttir á Hrafnistu, var
deildarstjóri á leikskólanum
Laugasól, hóptímakennari og
einkaþjálfari í ýmsum líkams-
ræktarstöðvum, einnig var hún
jógakennari ásamt öðru.
Útför Elínar Bjargar fer fram
frá Digraneskirkju í dag, 30.
maí 2022, og hefst athöfnin
klukkan 13.
Streymt verðu frá útförinni á
slóðinni: https://streyma.is/
streymi/.
Virkan hlekk má nálgast á:
https://www.mbl.is/andlat/.
Halldór, kvæntur
Guðrúnu Sigrúnu
Jónsdóttur.
Börn Elínar
Bjargar og Loga
Kjartanssonar eru
Guðjón Ari, f. 6. júlí
2000, og Eva Björg,
f. 28. júlí 2007.
Sambýlismaður
Elínar Bjargar er
Ólafur Jóhannes
Stefánsson, börn
hans eru Bára Björg, f. 22. júlí
2004, og Ragnar, f. 18. sept-
ember 2007.
Elín Björg ólst upp í Laug-
arneshverfinu, gekk í Laug-
Elsku mamma mín
Hvers vegna er lífið svona
ósanngjarnt?
Ef bara ég gæti svarað því.
Hvers vegna tekur guð alla þá
bestu í burtu? Það skil ég ekki.
En eins og einhver spurði:
„Þegar þú tínir blóm úr garði,
hvaða blóm velur þú?“ Jú, þú
velur fallegustu blómin. Allir
sem þekktu mömmu vita það,
að hún var fallegasta rósin í
hvaða garði sem er. Hún geisl-
aði hvert sem hún fór og hugs-
aði vel um og var góð við alla.
Ef einhver átti skilið að lifa
löngu lífi og til hins fyllsta og
deyja bara úr elli, þá varst það
þú mamma. Ég skil ekki og
mun aldrei skilja hvers vegna
þú varst tekin frá okkur svona
snemma.
Gullfallega, ljúfa og góða
mamma mín. Augun þín, brosið
og hláturinn, jafnvel á erfiðustu
dögunum, glöddu í manni hjart-
að. Þú varst sterkasta mann-
eskja sem ég þekkti. Þú komst
alltaf í gegnum allt bara með
jákvæðni, hlátri og réttu hug-
arfari. Frá þér fékk ég styrk
minn og svo margt fleira sem
ég mun að eilífu varðveita.
Ég er endalaust þakklát fyrir
þig mamma og það sem þú
veittir mér og kenndir. Besta
knús í heiminum kom frá þér.
Að sofna og vera í fangi þínu er
nokkuð sem ég hefði getað gert
endalaust að eilífu og ég vildi
óska þess að ég hefði gert það
lengur og knúsað þig aðeins
fastar síðast þegar ég fékk
tækifæri til.
Hendurnar þínar voru svo
hlýjar og heilandi. Í hvert
skipti sem ég hélt í þær fylltist
ég hlýju og í hvert skipti sem
mér leið illa þá lagðirðu hend-
urnar á mig og mér leið strax
betur. Það erfiðasta í heiminum
öllum var að halda í hendur
þínar þegar þú tókst þinn síð-
asta andardrátt, en ég er svo
þakklát fyrir að hafa fengið að
kveðja þig og fyrir að hafa ver-
ið hjá þér þegar þú kvaddir
þennan heim. Ég elska þig
mamma, ég veit að þú veist það,
en ég vona að þú vitir virkilega
hvað ég elska þig óendanlega
mikið og hvað ég myndi gera til
að fá þig aftur.
Þú kallaðir mig alltaf eng-
ilinn þinn. Við það að núna sért
þú orðin engillinn minn og okk-
ar allra brestur hjarta mitt og
særir mig meira en orð geta
lýst. En ég verð samt sem áður
alltaf engillinn þinn. Núna
verndar þú mig og passar
ásamt öllum þeim sem uppi eru.
Amma, afi, Eva frænka og
Stebbi, Ásta amma og allir hin-
ir. Ég bað þig að skila kveðju
til þeirra áður en þú fórst, og
núna bið ég þig að knúsa þau
frá mér.
Nú ertu komin á góðan og
öruggan stað, ég veit það. Þú
ert komin til þeirra sem þú
elskaðir og saknaðir svo heitt,
og það gleður mig í allri þessari
sorg. Þinn tími var svo langt
frá því að vera kominn. Þú áttir
svo mikið eftir ólifað og það
biðu okkar svo mörg ævintýri
sem við áttum eftir að upplifa
saman. En ég trúi því að einn
daginn muni ég fá tækifæri til
að upplifa þau með þér. Við
sjáumst í næsta lífi elsku besta
mamma mín.
Fljúgðu hátt fallega sál. Ég
elska þig alltaf að eilífu sama
hvað.
Þín
Eva Björg.
Elsku Ella systir. Enginn má
sköpum renna, er allt ákveðið
fyrir fram og getur enginn flúið
örlög sín? Ekki gat okkur
bræðurna órað fyrir því að þú,
Ella okkar, yrðir fyrst okkar
systkinanna til að fara yfir
móðuna miklu til endurfunda
við mömmu, pabba, ömmu Ástu
og aðra farna ástvini. Við feng-
um þó tækifæri að lifa og fylgj-
ast með þér í meira en 50 ár.
Minningarnar hrannast upp.
Allir eigum við bræðurnir okk-
ar uppáhalds en í forgrunni er
fögnuður okkar yfir að hafa
eignast systur, síbrosandi sól-
argeisla sem smitaði auðveld-
lega út frá sér. Kraftur og
ákefð lítils orkubolta sem fór
endalaust á handahlaupum um
hvern kima á Kleppsveginum
og víðar. Kom því ekki á óvart
að þú færir í fimleika og í fyll-
ingu tímans lærðir til íþrótta og
í framhaldinu til kennara auk
annarrar þroskandi og mann-
bætandi iðju. Heilbrigt líferni,
hreyfing og hollt mataræði var
nokkuð sem þú lagðir mikið upp
úr og snupraðir jafnan þína
framsettu bræður fyrir hreyf-
ingarleysi og óhollustu. Ein-
hverjir brugðust við og fengu
þig til að „taka sig í gegn“ og
10 kíló fuku á þremur vikum!
Samband ykkar mömmu var
alltaf náið og innilegt, nánast
eins og þið væruð systur. Þið
studduð hvor aðra í gegnum
þunnt og þykkt og í gleði og
sorg. Þú hlúðir vel að mömmu á
hennar síðustu árum, tókst láti
hennar af ótrúlegu æðruleysi,
en sorgin og eftirsjáin var aug-
ljóslega mikil. Báðar voruð þið
mjög félagslyndar og ekki síður
ættræknar. Þið sáuð til þess að
stórfjölskyldan hittist reglulega
og rjómakökuskottveislurnar í
rigningunni í Heiðmörk gleym-
ast seint. Þín eigin fjölskylda
og velferð hennar var alltaf í
forgrunni og yndislegt var að
fylgjast með uppeldi þínu á
demöntunum þínum Guðjóni og
Evu. Nú syrgja þau sárt. Gott
er þá að vita af þeim í góðum
höndum og umhverfi. Hlusta
verður á þau og gefa þeim tíma
til að ræða þau mál sem brenna
á þeim meðan þau vinna úr
sorginni.
Við fylgdumst allir með bar-
áttu þinni við krabbameinið fyr-
ir tveimur árum. Ákefð þín og
þrautseigja var ótrúleg og allir
glöddumst við því þegar þú
virtist hafa haft betur. Krabba-
mein er því miður lúmskur
sjúkdómur og baráttan við
meinið er ófyrirsjáanleg. Fjöl-
skylda, vinir og vandamenn í
sárum yfir ótímabæru fráfalli
einstakrar manneskju.
Ella mín, við munum seint
gleyma smitandi hlátri þínum
og fallega brosinu. Kæra systir
– „þín mun ætíð vera saknað og
aldrei gleymast“.
Óskar, Steinar og
Guðlaugur (Gulli).
Geislandi glókollur er það
fyrsta sem kemur í hugann
þegar ég hugsa um hana Ellu
mína.
Hún var ekki bara frænka
mín, hún var mér eins og systir.
Litla systir okkar Margrétar,
sem okkur fannst við þurfa að
passa upp á. En þessi litla syst-
ir var alls ekki svo lítil. Hún var
stór manneskja með risastórt
hjarta og opinn faðm, sem
vermdi alla sem hana þekktu.
Dillandi hláturinn smitaði gleði
svo allt varð gott í hennar ná-
vist. Að hún sé farin svona ung
er óskiljanlegt og allt of sárt.
Ég minnist stundanna þegar
við vorum tvær saman með
mömmum okkar eftir að þær
urðu heldri borgarar. Þær að
segja frá ævintýrum sínum í
æsku og alls kyns uppákomum
og vitleysu, við Ella lítandi hvor
á aðra hlæjandi út í eitt.
Dásamlegar minningar, sem
ylja hjartanu.
Ella talaði alltaf um hversu
rík og þakklát hún væri fyrir
fjölskyldu sína. Edda og Gaui
voru kærleiksríkir foreldrar,
sem eignuðust fjögur börn.
Eldri bræður Ellu, þeir Gulli,
Steinar og Óskar, gerðu hana
sterka og ósigrandi. Þeir byrj-
uðu snemma, því þegar Ella var
að læra að taka sín fyrstu skref
og var sífellt að detta, þá voru
samantekin ráð hjá þeim að
hlæja rosalega mikið svo hún
færi frekar að hlæja en skæla.
Þetta heppnaðist svona rosa-
lega vel því hún rúllaði um
skellihlæjandi svo mér varð
stundum um og ó. En í dag er
þetta hlý og ljúf minning um
góða æsku, þar sem systkini
reyna að ala hvert annað upp á
sinn besta máta og eru jú flest-
ir sem muna Ellu með sitt
geislandi bros og hlátur.
Ella átti svo okkur auka-
systkinin, Margréti, Ingvar
heitinn, mig og Ella. Mæður
okkar voru alltaf með okkur
saman í æsku, átta orkumiklir
krakkar, sem fengu að bralla og
bauka án þess að þær þyrftu að
vita allt. Ella var yngst af okk-
ur frændsystkinunum og mikið
reiðarslag fyrir okkur sem eftir
lifum að missa glaða glókollinn
okkar.
Mesta stolt Ellu í lífinu voru
börnin hennar, Guðjón Ari og
Eva Björg. Bæði dugleg í
íþróttum og orðin rithöfundar á
táningsaldri, hversu magnað er
það. Ella talaði líka alltaf um þá
miklu gæfu í sínu lífi að hitta
Óla sinn og stofna til heimilis
með honum og börnum hans
Báru og Ragnari, sem hún leit
á eins og sín eigin. Þetta heimili
var hennar höll og íbúarnir
voru hennar fjársjóður. Hún
mun vaka yfir þeim þótt hún sé
komin á annan stað.
Elsku Óli og börn, ég bið
góðan Guð og alla góða engla
að sitja yfir ykkur og styrkja á
þessum erfiðu tímum. Sendi
mínar innilegustu samúðar-
kveðjur.
Elsku hjartans Ella mín, þú
lifir í hjörtum okkar og við
munum hlæja saman síðar.
Himneskt
er að vera
með vorið
vistað í sálinni,
sólina
og eilíft sumar
í hjarta.
Því hamingjan
felst í því
að vera með
himininn
í hjartanu.
Lifi lífið!
(Sigurbjörn Þorkelsson)
Ásta Edda
Stefánsdóttir.
Elsku besta Ella frænka
mín!
Ég næ ekki utan um það að
þú sért farin frá okkur, ég bara
skil það ekki og vil ekki trúa
því.
Mér fannst eins og þú ættir
alltaf eftir að vera í lífi mínu
eins og þú hefur verið frá byrj-
un. Þú áttir að verða skemmti-
lega gamla frænkan og þú áttir
eftir að hitta nýju börnin hjá
systrum mínum sem styttist óð-
um í.
Ég á svo margar góðar minn-
ingar með þér í gegnum allt líf
mitt. Bústaðaferðirnar, þegar
þú passaðir okkur systur og
þegar ég síðan passaði þín
börn. Ég man sérstaklega eftir
því þegar ég kom með þér í
vinnuna að passa Guðjón Ara
og gat ómögulega munað hvað
staðurinn hét og sagði mömmu
að ég hefði verið með þér í Ár-
bæjarþrælkun, ég man svo vel
hvað þér fannst það fyndið og
hvað þú hlóst mikið að því.
Þessi mikli og smitandi hlátur
þinn var frábær og minnti
mann alltaf á ömmu og Evu,
það heyrðist alltaf hæst í ykk-
ur, sem var stórkostlegt.
Allir KR-leikirnir sem við
fórum saman á, þar var alltaf
svo mikil gleði og mér fannst
alltaf jafn fyndið að hlusta á þig
öskra. Mikið vildi ég að ég hefði
náð einum leik í viðbót með þér.
Ég er svo þakklát fyrir síð-
asta skiptið sem ég hitti þig áð-
ur en ég fór aftur út til Svíþjóð-
ar. Við áttum svo góða stund
saman, þar sem við vorum al-
gjörir jafningjar og gátum deilt
okkar erfiðu reynslu en líka
bara setið saman í ró og næði
og talað um lífið. Mikið fannst
mér notalegt að tala við þig og
mér fannst svo fallegt hvernig
þú talaðir um pabba minn, það
fyllti mig stolti að þetta væri
minn pabbi sem þú talaðir
svona fallega um. En þannig
varst þú bara, svo falleg sál
sem sást allt það fallega í lífinu
og það smitaði út frá sér. Það
var alltaf svo mikill kærleikur
og einlægni í kringum þig og
maður fann svo greinilega að
þú vildir vera partur af okkar
lífi. Maður fann líka hversu
mikinn og virkilegan áhuga þú
hafðir á því að fylgjast með
okkur í lífinu.
Mér tókst að klára skólann
þetta ár og ég veit með vissu að
þú hefðir orðið svo stolt af mér,
þér fannst nám svo mikilvægt
og þar skein kennarinn í þér
skært í gegn. Ég var ekki alltaf
sammála þér þar en eftir að ég
fann hvað ég vildi verða skildi
ég hvað þú áttir við.
Mikið vildi ég að þú værir að
koma í útskriftarveisluna mína í
sumar og ég fengi að faðma þig
einu sinni enn, en í staðinn sit
ég hér og skrifa kveðjuorðin
mín til þín.
Ég mun alltaf minnast þín
sem sterku og duglegu frænku
sem var líka svo hress og
skemmtileg.
Ég lofa að gera mitt besta til
að vera til staðar fyrir elsku
börnin þín, eins og ég veit að
restin af fjölskyldunni mun
gera.
Knúsaðu elsku ömmu og
Dimmalimm frá mér.
Guð geymi þig elsku fallega
frænka mín.
Þín frænka,
Berglind.
Elsku Ella mín. Eins ofboðs-
lega sársaukafullt og það er að
skrifa minningagrein um þig,
þá er það mér jafn mikill heiður
á sama tíma. Því það eru orð
sem tilheyra þér, sem mér
finnst að eigi skilið að komast
út í heiminn.
Ég var um fermingu þegar
þú komst inn í líf mitt og fjöl-
skyldu minnar, í gegnum bróð-
ur minn. Ég man þegar ég hitti
þig í fyrsta sinn heima hjá
ömmu Ragnheiði og afa Guð-
steini í Álfheimum. Við komum
sérstaklega suður til að hitta
nýja kærustu Loga. Ég man að
ég hugsaði þvílíka englaásýnd
hún Ella hans Loga hefði. Það
var óumræðilega mikið ljós og
gleði í kringum þig.
Þarna hafði ég eignast stóra
systur fyrir lífstíð. Þú ert og
verður mér alltaf sem systir og
við áttum slíka sálartengingu.
Þú ert og verður ávallt öllum
hvatning sem þér kynntust.
Hvatning til að lifa lífinu fal-
lega. Lifa því með þakklæti í
hjarta. Lifa í núinu. Þegar ég
hugsa um hvað ég hef lært
óumræðilega mikið af þér, þá
kemur eitt sérstaklega upp í
hugann. Það er að hugsa ekki
um allt sem við ætlum okkur að
gera, heldur þakka fyrir allt
sem við nú þegar höfum upp-
lifað. Þú veist hvað ég á við.
Allt sem var þér mikilvægt
fékkstu að upplifa og það áttu
alltaf í hjarta þér.
Ég er svo óumræðilega þakk-
lát fyrir kveðjustundina. Fjöl-
skyldur þínar sameinuðust í
kærleika og samhug, til að deila
kærleikanum sem við berum
svo sterkt til þín. Þakka þér
fyrir að láta mig vita að ég ætti
að flytja fyrr heim frá Dan-
mörku til að njóta síðasta árs-
ins þíns með þér. Þakka þér
fyrir að deila andlegri tengingu
með mér og læra hvor af ann-
arri. Þakka þér fyrir að gera
allt fallegra í veröldinni og
hjálpa öðrum að sjá fegurðina.
Þakka þér fyrir að vera mér til
staðar, líka þótt sambandið við
bróður minn rynni sitt skeið á
enda. Þakka þér fyrir bróður-
börn mín sem ég mun sinna
eins vel og mér er unnt þar til
yfir lýkur.
Haraldur og Geir Agnar
finna fyrir návist þinni og þú
átt frátekið sæti hér heima.
Takk fyrir að gefa þér tíma til
að koma til okkar til Danmerk-
ur.
Hláturinn þinn og bros voru
eins sterk og sólin, lýstu allt
upp. Daginn eftir að við kvödd-
um þig spilaði ég fyrir þig lagið
„Shine Bright Like a Dia-
mond“. Ég minntist húmorsins
okkar saman, þar sem við sáum
fyrir okkur önd búna til úr Da-
im. Mikið sem ég á eftir að
sakna brandaranna á meðal
okkar.
Ég er svo þakklát fyrir að ég
náði að segja þér það sem ég
vildi fá að segja þér í þessu
jarðlífi. Þú veist hvað það er í
hjarta þínu, og það eigum við
saman að eilífu.
Þú áttir erfitt líf, hjartað
mitt, en þú ert búin að vaða eld
og brennistein, nú tekur við
himnaríki og paradís. Ég er svo
glöð að þú eyddir síðustu árum
lífs þíns með Óla, Báru og
Ragga, sem gerðu þig svo ham-
ingjusama.
Heilagur Ágústínus sagði:
„Við ferðumst um allan heiminn
til að dást að lækjunum og fjöll-
um. En án nokkurrar undrunar
göngum við fram hjá okkur
sjálfum.“
Þeir sem nutu þess heiðurs
að ganga með þér í lífinu fengu
að njóta mestu fegurðar lífsins.
Kærleikur þinn og ljós vara að
eilífu.
Þín að eilífu,
Guðrún
Geirsdóttir.
Leiði þig í hæstu heima
höndin drottins kærleiks blíð.
Ég vil biðja Guð að geyma
góða sál um alla tíð.
Öðrum stærra áttir hjarta
æ þín stjarna á himni skín.
Myndin geymir brosið bjarta
blessuð veri minning þín.
(Friðrik Steingrímsson)
Elín Björg kom inn í líf okk-
ar fyrir rúmum áratug. Ólafur
kynnti okkur fyrir þessari
björtu, broshýru og hláturmildu
konu og hún rann inn í hópinn
okkar, með börnin sín tvö. Það
leyndi sér ekki að þeim Ólafi
leið vel saman og þau nutu
samvistanna.
En svo greindist Elín og við
tók baráttan.
Hún ræddi ekki mikið um
sjúkdóminn, og Covid auk þess
yfir öllu og heimsóknir lengi
bannaðar, eða takmarkaðar,
þannig að samskiptin voru mest
í síma. En þegar við töldum
farið að birta og að baráttunni
hefði lokið með fullum sigri
kom skellurinn og baráttan
varð skammvinn.
Söknuður fjölskyldunnar er
mikill en mestur er auðvitað
harmur Ólafs og barnanna.
Guð blessi minninguna um
þessa ljúfu konu.
Bára Björk
og Stefán.
Síðustu daga hef ég verið að
rifja upp alls konar minningar
frá þessum rúmlega tuttugu ár-
um sem ég hef þekkt Elínu. Við
vorum saman í „hittingsklúbbi“,
kennarar úr Árbæjarþreki sem
höfum haldið hópinn síðan við
vorum allar að kenna þar á ár-
unum 1999-2008. Ég man ekki
nákvæmlega hvenær við hitt-
umst fyrst, en fyrsta minningin
sem ég á um hana er þegar hún
strunsaði inn í spinningsal Ár-
bæjarþreks á mínútunni þegar
tíminn átti að byrja, kl. 6.15 að
morgni, og byrjaði að stýra
spinningtíma, að því er mér
virtist hálfsofandi! Hún stýrði
samt fínasta tíma og í lokin var
hún vel vöknuð, brosandi og
hress. Síðar sagði hún mér að
morguntímar (sem við reyndar
kölluðum „næturtíma“) hefðu
verið langt frá hennar uppá-
halds og það var rétt athugað
hjá mér, hún var sjaldnast al-
Elín Björg
Guðjónsdóttir
Morgunblaðið birtir minningargreinar endurgjaldslaust alla
útgáfudaga.
Óheimilt er að taka efni úr minningargreinum til birtingar í
öðrum miðlum nema að fengnu samþykki.
Skil | Þeir sem vilja senda Morgunblaðinu greinar eru vinsamlega
beðnir að nota innsendikerfi blaðsins. Smellt á Morgunblaðslógóið í
hægra horninu efst og viðeigandi liður, „Senda inn minningargrein,“
valinn úr felliglugganum. Einnig er hægt að slá inn slóðina
www.mbl.is/sendagrein
Minningargreinar