Veiðimaðurinn - 01.04.2009, Blaðsíða 36

|MMr
SKOTVEIÐI
fyrir norðan skeið og gaffal
Texti og myndir: Róbert Schmidt
Brimið skellur með þunga á svartar klappirnar og aldan
á útsoginu berar þarann. Straumendur og hávellur una
vel við sitt og tignarlegur haförn sveimar yfir skeri norðar
við tangann. Hann er á veiðum rétt eins og allir hinir
fuglarnir á þessum fallega morgni. Lífsbarátta dagsins fer fram
við þessa grýttu og skerjóttu strönd. Rekaviður og litskrúðugar
netakúlur í sæbörðu grjótinu eru sönnun þess að úthafið skolar
á land flestu sem flýtur. Tófan þefar fjörurnar af nákvæmni og
minkurinn læðist um. Við bætist mannskepnan á toppnum í
fæðukeðjunni. Hún er það sem allir óttast við þessa strönd.
Á eintrjáningi, með tvíblaða ár, vopnaður byssu og vistum til
tveggja daga rærveiðimaðurinnfyrireyjarog nes. Þaðstefnirí
góða veiði og kuldalega útivist þar sem ein lítil alda getur skipt
sköpum. Fangbrögð við hafið eru hættuspil og öryggisþátt-
urinn því forsenda alls sem á eftir kemur. Líkurnar á góðri veiði
eru borðleggjandi í huga veiðimannsins. Hann þekkir svæðið
og háttalag fuglanna, veit hvar fluglína skarfanna liggur og
hvaða vfkur geyma spikfeitar stokkendur að vetri. Allt snýst
þetta um að vera skrefi á undan bráðinni. Selir fylgjast með
úr fjarlægð, óhræddir við kajakinn sem strikar með ströndinni
hljóðlaust og örugglega. En þeim bregður við byssuhvellina
og færa sig á aftasta bekk.
Skarfursyndir um, kafarog veiðir, margvísog aflasæll.Vængjum
þöndum blessar hann daginn á skerjunum og bræður hans taka
undir og blaka með. En messunni lýkur þegar svangur veiði-
maður fellir einn úr hópnum og hinir forða sér í djúpið, þökk
sé bænastundinni. Dagurinn líður. Veiðin glæðist og gleðin
líka. Þeir kannast við kauða og kunna að forða sér, blessaðir
fuglarnir. Dagur er að kveldi kominn og tjald veiðimannsins rís
á lítilli eyju skammtfrá landi. Frostið herðirog síðustu skarfarnir
fljúga inn í myrkrið. Hann er enn hægur til hafsins, vonandi
helst hægviðrið næsta dag.
Vistin í tjaldinu er einmanaleg. ísþoka læðist yfir strand?
byggðirnar og hylur þær um nóttina. Þreyttur veiðimaður hallar
sér út afog dæsir.Veiðin hafði gengið vel og óhappalaust. Þetta
var rétti dagurinn. Með svefnpokann yfir haus hverfur hann
í draumaheim þar sem hávellusöngur og skarfaflug eru alls-
ráðandi. Greinilegt er að veiðunum er ekki lokið. Hrímað vopnið
liggur ískalt við hliðina á honum í tjaldinu.
Hvað er betra en að vera fjarri borgarstressinu og umferðinni,
aleinn úti í náttúrunni, í hreinu sjávarlofti með sjófuglum; við
skerjótta ströndina, með endalausan sjóndeildarhringinn i
forgrunni?