Heimili og skóli - 01.08.1954, Síða 18

62
HEIMILI OG SKÓLI
eins og æfðir fyrirlesarar og töluðu
gott mál. Einn tók fiskiskipin, allar
tegundir þeirra, annar tók yeiðarfær-
in, þriðji fiskiveiðarnar við strendur
íandsins, fjórði fisksöluna og útflutn-
inginn. Höfðu þeir viðað að sér mikl-
um fróðleik um öll þessi efni, bæði úr
blöðum, tímaritum, alfræðiorðabók-
um og víðar að. Höfðu þeir farið í söfn
borgarinnar til að afla sér fróðleiks
um þessi efni.
Þarna voru allir vegsfir kennslustof-
unnar þaktir stórum myndum og upp-
dráttum, allt varðandi fiskveiðamar.
Höfðu drengirnir gert allar þessar
myndir og alla uppdrættina sjálfir, og
voru margar þeirra hreint afbragð.
Þarna mátti sjá allar mögulegar teg-
undir fiskiskipa, veiðarfæra, veiðiað-
ferða og fiska. Allt var þetta málað
með sterkum vatnslitum. Þá var þarna
upphleypt heimskort í fjómm hlutum,
hið mesta meistaraverk. Það átti að
sýna siglingar Norðmanna tii allra
álfa heimsins. Kort þetta höfðu dreng-
irnir einnig gert. Þá átti það einnig að
sýna, til hvaða landa fiskurinn væri
seidur. Siglingaleiðirnar voru merktar
með örmjóum þráðum, sem lágu frá
Noreó til hinna ýmsu landa heims.
Þá var þarna úti í einu horninu á stof-
unni líkan af Lófóten með tilheyrandi
bryggjum, bátum, sjóbúðum o. fl.
Ég sá þarna stórar og þykkar vinnu-
bækur, sem drengirnir höfðu gert um
þessi efni, og voru þær hinar prýðileg-
ustu að öllum frágangi.
Framkoma drengjanna var svo ein-
arðleg og skemmtileg, að það var auð-
séð að þeir höfðu notið mikillar þjálf-
unar í þessum vinnubrögðum. Þarna
voru nokkrir kennaraskólanemar að
hlusta á, og svöruðu drengirnir spurn-
ingum þeirra vel og skipulega.
Stórt handbókasafn var þarna í stof-
unni.
Hvað, sem segja má um þessa
kennsluaðferð, er ég sannfærður um,
að drengirnir hafa þroskast mikið á
þessum vinnubrögðum. Það má kann-
ske spyrja, hvort hér sé ekki eytt of
miklum tíma frá öðru, aðeins í þetta
eina verkefni, en á margt er að líta í
þessu sambandi, og eitt af því er það,
að ég hygg, að við séum um of haldin
af þeirri skoðun, að barnaskólabörn
þurfi að vita sína ögnina af hverju í
öllum mögulegum fræðigreinum.
Þessi skoðun á rót sína í þeim tíma,
þegar hin almenna fræðsla var lítil og
barnaskólanámið var hið eina nám,
sem um var að ræða. Nú er öðru máli
að gegna. Nú berst þekkingin t. d. í
landafræði, náttúrufræði og sögu sam-
tíðarinnar til barnanna og ungling-
anna eftir óteljandi leiðum í blöðum,
útvarpi og bókum. Svo að það er nú
ekki hundrað í hættunni, þótt eitthvað
af þessum almenna fróðleik verði út-
undan í barnaskólunum. Þegar það er
svo haft í huga, að framhaldsskólarnir
taka þetta allt fyrir á sínum tima.
Það var mikið unnið í þessum
skóla. Hvar sem maður kom sást
eitthvað, sem börnin höfðu unnið.
Sköpunargleðin virtist fá að njóta
sín. — A einum ganginum var
geysistórt, upphleypt kort af Noregi.
Yfir því var gler. Á bak við það hafði
verið komið fyrir rafmagnsleiðslu, svo
að kveikja mátti á því, þannig, að þeg-
ar stutt var á einn kveikjarann komu
græn Ijós. Áttu þau að tákna allar
stærstu borgirnar og bæina. Með öðr-