Skák - 01.10.2003, Side 29

mótum, tefldi fjöltefli o.s.frv.
Það er freistandi að álykta að Ya-
novsky hafi haft nokltur áhrif á
hinn 12 ára gamla Friðrik en ég
lét þess getið í þessari stuttu
ræðu að ýmislegt ættu þeir sam-
eiginlegt, báðir brautryðjendur í
sínu heimalandi og viss þokki
yfir framkomu þeirra við skák-
borðið og utan þess. Þegar ræðu-
höldum lauk voru lesin upp tvö
skeyti, annað var frá Friðrik
Ólafssyni þar sem hann óskaði
mótshöidurum alls hins besta
með framkvæmdina og hitt var
frá Boris Spassky sem einnig
hafði verið boðin þátttaka og
hafði teflt á stórmótinu í
Winnipeg 1967. Heimildar-
mynd um það mót var einmitt
næst á dagskrá; býsna löng
mynd svolítið gamaldags sem
innihélt viðtöl við keppendur
sem voru meðal annarra Paul
Keres, Boris Spassky, Abe Yanov-
sky, Florin Gheorghiu og Bent
Larsen. Það var athyglisvert
hvað allir voru vel klæddir, í
jakkafötum með bindi og ákveð-
in formfesta yfir mótshaldinu
sem gaf því virðulegan svip.
Heimildarmyndinni lauk með
því að sýnt var frá því er kepp-
endur settu ferðatöskur sínar í
bíl, „.... því dagskráin er stremb-
in hjá skákmeisturum nútímans
...,“ eins og þulurinn orðaði það.
„...næsta mót sem danski stór-
meistarinn og sigurvegari móts-
ins Bent Larsen heldur fer fram í
Túnis (millisvæðamótið í Sousse
í Túnís 1967 er einkum frægt
fyrir það er Fischer hætti þátt-
töku með 8Ú2 vinning úr 10
skákum).
Fyrsta umferð minningar-
mótsins fór fram næsta kvöld og
Abe Yanovsky. Teikning efiir Jóhann
Bernhard.
bar þar helst til tíðinda að ég
gerði jafntefli við 13 ára gamla
bráðefnilegan skákmann frá
Winnipeg, Trevor Vincent. Ég
reiknaði nú ekki með að þessi
úrslit vektu neina sérstaka at-
hygli en þegar ég leit á forsíðu
Winnipeg Sun tveim dögum síð-
ar var risafyrirsögn með mynd af
piltinum á gervallri forsíðu
blaðsins. Myndafyrirsögn var ef
ég man rétt: King for a day og
aðalfyrirsögn: 13 year old
trumps grandmaster. Þegar leið
á mótið tók ég heldur að bragg-
ast og fyrir lokaumferðina var ég
efstur ásamt Kevin Spraggett,
John Federowicz, Dimitry
Tyomkin og Arthur Bisguier, all-
ir voru með 4 vinninga af fimm
mögulegum. Það vantaði alla
miðju í mótið og þar af leiðandi
skipti talsverðu máli hver yrði
tekinn upp í grúppuna. Ég fékk
Spraggett, Federowicz tefldi við
Tyomkin en Bisguier fékk
léttasta andstæðinginn, heima-
manninn Fletcher Baragar. Effir
jafntefli við Spraggett fylgdu
Federowicz og Tyomkin í kjöl-
farið. Baragar byggði upp ágæta
stöðu en „...enginn veit hvar
óskytjuör geigar,“ hugsaði ég
með mér þegar ég gekk úr saln-
um. Baragar tapaði og niður-
staðan varð sú að maðurinn sem
Fischer var alltaf að máta í gamla
daga, Arthur Bisguier, vann
mótið með 5 vinninga af sex
mögulegum og í 2. - 6. sæti með
4i/2 komu Spraggett, undirritað-
ur, Federowich, Tyomkin og
Jason Drake.
Gimli
Það vakti athygli mína hversu
mikla virðingu Kanadamenn
bera fyrir skákinni og ég hitti
þarna mann sem gat rakið marg-
ar helstu viðureignir mótsins
1986. Þarna endurnýjaði ég
kynni mín við hinn óviðjafnlega
Karl Nelson sem sá um fram-
kvæmdina á títtnefndu móti
1986. Við skruppum part úr
degi til Gimli ásamt fyrrum ræð-
ismanni íslands í Kanada, Neal
Bardal, en hann er náskyldur Jó-
hanni Hjartarsyni. Saga margra
þeirra sem ólu aldur sinn á Nýja
Islandi er mikil örlagasaga en ís-
lensku landnemarnir voru fljót-
lega hafðir í miklum metum
m.a. vegna þess hversu duglegir
þeir voru og ósérhlífnir, skráðu
sig t.a.m. manna fyrstir í herinn
þegar blásið var til ófriðar. Hið
frækna íshokkílið, Fálkarnir,
sem vann ólympíugull jók á vin-
sældir landans því í liðinu voru
noklcrir Vestur-íslendingar. Fað-
ir Neal Bardal barðist í Kyrra-
hafsstríðinu en var handtekinn
og mátti dúsa við illan aðbúnað
í japönskum fangabúðum í
S K A K
227