Helgarpósturinn - 22.10.1982, Qupperneq 21

^piSsturinrL FöStudagur 22. oktöber 1982
21
IYAMAHAI
' n‘l?****,, ísl
1 aSJ^ntlin^

sérstaklega fyrir okkur, vegna
landfræðilegrar einangrunar, að
komast út á meðal þjóðanna, að
vera í hringiðunni, og hafa alltaf
alþjóðlega mælikvarðann til að
miða okkur við“, sagði hann.
Magnús sagði, að íslenskliststæð-
ist fyllilega samanburð við það,
sem gerðist annars staðar í
heiminum.
„Það hefur verið sagt við mig af
fleiri en einum, sem ég tek mark á,
að okkar deild sé með sterkari
deildum á sýningunni. Ég held, að
við stöndum okkur bara mjög vel“,
bætti Magnús við.
Ástir og
ofbeldi
Hvað er það þá, sem þremenn-
ingarnir sýna? Kristinn G.Harð-
arson:
„Þetta eru 112 myndir af 200
mynda seríu. Þær eru unnar með
pastellitum á gráan kartonpappír,
og myndefnið er ástir og ofbeldi
meðal annars“.
Myndröð sína hefur Kristinn
unnið upp úr ítalskri teiknimynda-
bók, tekið bita úr mörgum mynd-
um og tengt þá saman. „Þetta er
hálf abstrakt, án þess að segja
sögu”, bætti hann við.
Ástæðuna fyrir því, að hann
vann verk sitt upp úr teiknimynda-
bók, sagði Kristinn vera þá, að
hann hefði haft þessa bók undir
höndum, og fundist hún falla að
því, sem hann langaði til að gera,
hins vegar væri ekkert sérstakt á
bak við þetta.
„Þetta er eitthvað, sem mér
finnst fallegt, en ekki sálfræðilegar
eða þjóðfélagslegar skírskotanir.
Þetta er eitthvað, sem maður sér og
hugsar ekkert meira um. Það .er
kannski svipað því og að sitja úti á
götu og teikna mannlífið. Mynd-
irnar eru unnar mjög hratt og óyf-
irvegað“, sagði Kristinn.
í myndum sínum notar hann
aðeins fimm liti: gult, gulgrænt,
rautt, fjólublátt og blátt. Og var
það m.a. gert til þess, að myndirn-
ar yrðu ekki of skrautlegar, en það
hafi verið meira tilviljanakennt
hvaða litir hafi orðið fyrir valinu.
Samhverfur og
andstæður
Magnús V. Guðlaugsson er með
fjögur verk á sýningunni, auk
hljóðverka, videóverka og væntan-
lega bóka.
Fyrsta verk Magnúsar V. er
stóll, sem stendur úti á gólfi og frá
stólnum eftir gólfinu og upp á vegg
er teiknaður skuggi stólsins og
manns, sem á honum situr, og með
höndunum myndar maðurinn fugl.
„Fuglinn er að fljúga burt frá
manninum, en er samt fastur við
hann. Þetta er kannski einhvers
konar umfjöllun um löngun, á
meinhæðinn hátt, og kannski
elskulegan“, sagði Magnús V.,
þegar hann var spurður um hugs-
unina á bak við verkið.
Næsta verk hans er ljósmynda-
röð af steinum, sem upphaflega var
sett upp í Rauða húsinu á Akureyri
vorið 1981. Steinunum er raðað
beggja vegna átta metra langrar
beinnar línu og reynt að hafa þá
samhverfa.
Þriðja verkið er einnig ljós-
myndaröð.
„Þetta eru fimm svart-hvítar
ljósmyndir af hornum, sem teknar
eru þannig, að línur hornanna
mynda alltaf sömu afstöðu.”
Fjórða verkið er gert með þrem
laufblöðum, sem skorin eru þannig
til, að þau mynda frumformin,
hring, ferning og þríhyrning.
„Eg er aðallega að spila saman
ákveðnum andstæðum, ég geri það
gjarnan. Annars vegar geómetríu
og hins vegar lífrænu formi“.
Videóverkin kallar Magnús V.
Stereó 1 og 2, og eru þau byggð á
samhverfu og upplausn hennar.
Steingrímur Eyfjörð Krist-
mundsson sýnir fjögur málverk.
Breiddir
Kristinn og Magnús V. eru sam-
mála um, að það sé mjög lærdóms-
ríkt að taka þátt í sýningu sem
þessari.
Þú færð tækifæri til að meta
stöðu þína út á við. Viðmiðunin
stækkar, og þú sérð hluti, sem lista-
menn frá hinum og þessum löndum
eru að fást við. Þetta færir ísland
inn í hringiðuna, því þetta er sýn-
ing, sem talað er um“,sagði Krist-
inn.
Sá háttur hefur verið hafður á
undanfarið að fela einum manni að
velja fulltrúa íslands á Parísarbí-
ennalinn. Að þessu sinni var það
Magnús Pálsson, sem tók það að
sér, að beiðni íslenska sendiráðsins
í París, sem hefur haft alla milli-
göngu um þátttöku íslendinganna.
„Það er ekki hægt að leggja ann-
að til grundvallar en að sýna sem
sterkasta mynd af nýrri íslenskri
myndlist, og einhvern veginn að ná
yfir þá breidd, sem er í henni. Þetta
er ekki til að koma á framfæri ein-
stökum listamönnum“, sagði
Magnús, þegar hann var spurður
um hvað hann hefði lagt til grund-
vallar vali sínu á fulltrúum íslands.
Ríkið og
peningarnir
Það gefur auga leið, að það
hlýtur að vera mjög kostnaðarsamt
að taka þátt í sýningum á erlendri
grund. Því vaknar sú spurning
hvernig íslenska ríkið styðji fjár-
hagslega við bakið á fulltrúum sín-
um. Magnús Pálsson svarar því:
„Ríkið styður þetta dyggilega af
sínum litlu fjárráðum. Listamenn-
irnir þrír fá saman tuttugu þúsund
krónur, en hinir fá ekkert, og ég fæ
greitt uppihald og ferðakostnað frá
Amsterdam". En þess skal getið,
að Magnús er um þessar mundir
búsettur í Hollandi, þar sem hann
kennir við myndlistarskóla.
Til samanburðar má til gamans
geta þess, að sænska ríkið veitir eitt
hundrað þúsund sænskar krónur í
hann bætti því við, að listamenn-
irnir hefðu gefið út og dreift á sýn-
ingunni kynningarbæklingi um ís-
lenska list, og hefði framlag ríkisins
borgað kostnaðinn við bæklinginn,
en þá hefði lítið verið eftir upp í
ferðakostnað og annan kostnað,
sem af þátttökunni leiddi.
Síðan fóru allir og fengu sér co-
uscous.
þátttöku sænskra listamanna á Bí-
ennalinum. Listamennirnir eru
þrír, og fá þeir saman níuþúsund
sænskar krónur fyrir að hengja
myndir sínar upp, og síðan fær hver
þeirra þrjú þúsund sænskar krónur
í ferðakostnað.
Norsku listamennirnir eru fjórir
og fá þeir saman um átján þúsund
íslenskar krónur fyrir að hengja
myndir sínar upp, og hver þeirra
fær um fjögur þúsund ísl. krónur í
ferðakostnað, auk þess, sem
norska ríkið borgar flutningskostn-
að á verkunum og tryggir þau.
En nægir fjárframlag íslenska
ríkisins til þess að standa straum af
kostnaði við þátttökuna?
„Nei, það er langur vegur þar
frá“, sagði Magnús Pálsson, og
VÉUVDEILD SAMBANDSIHS
Ármúla 3 Reykjavík Sími38900
Jack Lang, menningar-
málaráðherra Frakk-
lands, skoðar sýninguna
milli tveggja fyrirmanna.
EIGUM FYRIRUGGJANDI:
YAMAHA EC 540, 55 HA. YAMAHA ET 340,32 HA.
KRAFTUR - ENDING - ÖRYGGI