Morgunblaðið - 25.11.1959, Blaðsíða 16

Morgunblaðið - 25.11.1959, Blaðsíða 16
16 MORCUNTtLsWIÐ Miðvikudagur 25. nóv. 1959 ,Músagildran' í 15. sinn Leikfélag Kópavogs sýnir „Músagildruna" í 15. sinn á fimmtu- dagskvöld. — Aðsókn hefur verið ága-t, enda er leikurinn mjög spennandi og hefur hlotíð ágæta dóma. — Nú eru aðeins eftir örfáar sýningar á leiknum. — Myndin er af Jóhanni Pálssyni og Arnhildi Jónsdóttur í hlutverkum sínum. Hvít bók um Frí- verzlunarsvæðið HEATHCOAT-AMORY fjármála ráðherra Breta flutti neðrimál- stofu brezka þingsins í dag skýrslu um stofnfund Fríverzl- unarsvæðis Evrópu. Hann sagði að' með stofnun þessara samtaka hefði merkur áfangi náðst í við- skiptaþróun Vestur-Evrópu. — Hann rakti gang málsins og sagði að fyrsti þáttur Fríverzlunar- svæðisins myndi ganga í gildi 1. júlí 1960., þegar til framkvæmd- anna kæmi 20% tollalækkun. Heathcoat-Amory sagði, að ráð herrar hinna sjö þátttökuríkja hefðu nú undirritað stofnskrá Fríverzlunarsvæðisins til bráða- birgða, en endanlega yrði hún undirrituð næstu daga, þegar loggiltar þýðingar væru fyrir hendi á tungumálum allra sjö þátttöfkuþjóðanna. Siðar þurfa þjóðþingin að staðfesta sáttmál- Pólskt-ísl. félag í Varsjá PÓLSK dagblöð birtu nýlega eft- irfarandi frétt um starfsemi Pólsk-íslenzka félagsins í Varsjá: 20. nóv. sl. hélt Pólsk-íslenzka ann og munu umræður um málið þá verða í brezka þinginu. Áður en þær umræður hefjast hyggst brezka stjórnin gefa sáttmálann út í heild í hvítri bók. Þá ræddi ráðherrann um þann þátt samnirigsins sem fjallar um freðfisk. Viðurkenndi hann, að Bretar hefðu talið sér óhag- kvæmt að fallast á það, að freð- fiskur yrði fríverzlunarvara. Teldu brezkir sjómenn nærri sér höggvið með því. Hins bæri þá jafnframt að geta, að nokkur kvótatakmörkun hefði fengizt á freðfisknum, svo að brezkum sjávarútvegi ætti ekki að vera mikil hætta búin. Kqngó heimtar sjálfstæði LEOPOLDVILLE.23. nóv. (NTB) Tveir stærstu stjórnmálaflokkar svertingja í belgíska Kongo til- kynntu í dag, að þeir myndu ekki taka þátt í bæjar- og sveit- arstjórnar kosningum þeim, sem fram eiga að fara í næsta mán- uði. Skýringin sem flokkarnir gefa á þessu er sú, að belgiska stjórn in gangi alltof skammt í aðgerð- um til að veita Kongo sjálfstæði. Vilja flokkarnir, að Kongo verði án tafar veitt skilyrðislaust sjálf- stæði. Þá mótmæla flokkarmr því að þúsundir belgískra her- maruia hafa verið fluttar tíl Ruanda Urundi, vegna þess eins að íbúarnir kröfðust aukinnar sjálfstjórnar. Tilkynning stjórnmálaflokk- anna kemur daginn áður en ný.- lendumálaráðherra Belga, de Schryver ætlaði að hefja viðræð- ur við áhrifamenn í Kongo um stjórnmálaviðhorfin. Menn og listir ný bók rif- gerða Indriða Einarss. ÚT er komin bók, sem nefnist Menn og listir, og er það rit- gerðarsafn eftir Indriða heitinn Einarsson. Útgefandi er Hlaðbúð, en Hersteinn Pálsson ritstjóri bjó bókina til prentunar og formála skrifar Guðrún Indriðadóttir. — Getur hún þar m. a. um ætt föður síns og ýmislegt úr ævi hans. Eru greinar þessar að heita félagið i Varsjá fund í skólamá óþekktar og fjalla, eins og pólsku utanrikisþjónustunnar. Á fundinum sagði dr. Margaret Schlauch, prófessor við háskól- ann í Varsjá, frá för sinni til Is- lands nú í sumar og hélt fyrir- lestur um islenzkar bókmenntir. nafn bókarinnar segir, um menn og listir og þá auðvitað eínkum leikhúsið. Meðal þeirra manna, sem segir frá í bókinni, má nefna: Astir Jónasar Hallgrims- sonar, Matthías Jochumsson og útilegumennirnir, Bólu-Hjálmar og Skagfirðingar, Sveinbjörn Sveinbjörnsson tónskáld, Björn Jónsson ritstjóri, Stefanía Guð- mundsdóttir leikkona, frú Elísa- bet Sveinsdóttir og fleiri. Þá eru ýmsar greinar, svo sem Leikarar og leikrit í Reykjavík, Norður- reið Skagfirðinga og uppreisn leiguliðanna, og bókinni lýkur á frásögu um jólahaldið í Skaga- firði og tunglskinið þar. Menn og listir er 222 bls. og prýða hana fjöldi mynda, eins og t. d. af öllum þeim mönnum, sem skrifað er um. LESBÓK BARNANNA LESBOK BARNANNA in sem ég sá í bókinni. — Litli kjáninn minn, sagði mamma hans. — Filar eru ekki röndóttir. Við érum fallegust eins Og Við erum. Farðtt nú út og leiktu þér við vini þina. Eg ætla að fá mér naiðdegislúrinn. Jumbo fór út og litlu síðar heyrði hann mömmu sína hrjóta inni í húsinu. Þið haldið nu auðvitað, að Jumbo hafi verið þæg- ur og góður á afmælis- daginn sinn, en----mér þykir leitt að verða að segja það, hann var það alls ekki. Hann sótti myndabókina, sem hann átti ekki að vera með úti, sparkaði í fínu bygginga- kubbana, sem Kobbi frændi gaf honum, og reif fallega trefilinn frá frænku. Hann ætlaði ein- mitt að fara að setjast á litblýantana, sem hann hafði fengið frá ömmu sinni, og brjóta þá, þegar honum datt nokkuð í hug. — Skröltormar! Skelli- nöðrur!, hrópaði hann. — Nú veit eg, hvað ég geri. Eg mála á mig rendur. Eg skal verða eins fínn og hin dýrin. En það voru ekki nógir blýantar í pakkanum til þess að mála rendur á fil, ekki einu sinni lítinn fílsunga eins og Jumbo. Hann flýtti sér nú til búðarinnar, en kaupmað- urinn var búinn að loka Og farinn heim. Jumbó gat þó ekki stillt sig um að banka á dyrnar, ósköp hægt og varlega að hon- um fannst —, og hurðin mölbrotnaði. — Oh, en þau býsn af málningardósum! Það var rauð málning og græn málning, blá, gul, brún, hvit og svört — allir hugs anlegir litir. Það var ekki langrar stundar verk að mála lítinn fíl. Með ran- anum sprautaði hann álla vega litum röndúm yfir bakið, fæturna, snoðna kollinn og litlu, fallegu eyrnarsneplana. Að end- ingu settist hann á gulu dósina, til þess að rófu stubburinn gæti orðið svo heiðgulur, að það lýsti af honum. Það var ekki mik- ið eftir af málningu i búð- inni, þegar öllu var lokið, enda var Jumbó nú orð- inn skrautlegur á að lita. — Málningin verður ekki lengi að þorna í sól- skininu, hugsaði Jumbó hinn ánægðasti, þegar hann gekk inn í skóginn. Fyrst mætti hann vini sinum apanum, sem var að sveifla sér í trjánum. Þegar apinn sá Jumbo, skrækti hann af hræðslu, klifraði upp í hæsta tréð og faldi sig. — Skrítið, að apinn skuli ekki vilja tala við mig, hugsaði Jumbo og þrammaði áfram. Næst mætti hann nokkr um -gíröffum. Ekki höfðu þeir fyr séð hann, en þeir tóku á sprett og forðuðu | sér. — Eg skil ekkert í að gíraff arnir skiili ekki vilja hitta mig í dag, hugs aði Jumbó og hélt áfram. Nokkru síðar mætti hann frænku sinni. Þegar hún sá Jumbó, lyfti hún rananum, rak upp hræðsluöskur, og f aldi sig á öruggum stað.- > ..... — Af hyerju hljóp frænka i burtu áh þess áð héilsa mér, hugsaði Jumbó. Þetta var ekkert gaman, svo að hann ákvað að fara heim. Mamma hans var að ieita að hon- um, og þegar hún sá hann, trúði hún varla sinum eigin augum. —¦ Jumbó, Jumbó, grét hún, — hvað hefur þú gert? Aldrei hefi ég séð neitt svona hræði- lega ljótt. Snáfaðu strax niður i ána og þvoðu þér, og láttu mig ekki sjá þig fyr en þú ert orðinn hreinn og fínn eins og al- mennilegur fííh Aumingja Jumbó. Eng- inn kunni að meta allar renndumar, sem hann hafði málað á sig. Eng- um þótti hann fallegur. Öll fyrirhöfn hans var tií einskis. — Kannske er ég fallegastur, þegar ég er bara grár, eins og ég á að mér að vera, hugsaði hann, þegar hann mörg- um tímum seinna skreið upp úr ánni hreinn og þveginn. — Eg hefi þó lært eitt af þessu, bætti hann við. — Það borgar sig ekki að vera að þykjast annar en maður er. Það er alltaf bezt að vera sjálfum sér líkur. [\m mér vængi Úr fyrstu sogu llugsins 3. A dögum Leonardo de Vinci réðu menn ekki yfir neinni annarri orku til að knýja flugvél á- fram, en afli mannsins. En afl mannsins í hlut- falli við þyngd hans, er alit of litið, til þess að hann geti flogið. Það er miklu minna, en aflið í vængjum fuglanna er i hlutfalli við þyngd þeirra. I Rúmum 100 árum eftir dauða Leonardos fóru ýmsir uppfinningamenn að teikna loftskip, sem gátu svifið frá jörðu, af því að þau voru iéttari en loftið. Hérna sjáið þið teikn- ingu af einu þeirra. Kúlurnar fjórar eru hylki úr þunnum kopar, sem öllu lofti hefur verið dælt úr. Uppfinningamað urinn fékk aldrei tæki- færi til að koma hug- niynd sinni í framkvæmd og byggja svona loftskip. Kæra Lesbók! Ég sendi þér hér skrítl- ur, sem ég vona, að þér líki. Þær eru svona: Kennarinn (i sögutíma): „Þegar orustan stóð sem hæst og bardaginn var mestur, gall skyndilega við hróp úr miðjum hern- um: --------Einar, viltu gera »vo vel að hætta þessu fikti." Lögfræðingurinn (sem er kominn til að láta taka lögtaki): — Er pabbi þinn heima? Páll; — Nei. Lögfræðingurinn: — En mamma þín, er hún heima? Páll (sem ekki hafði fengið að vita, hvernig hann ætti að svara þesu): — Mamma, hún er líka inni í fataskápnum. Aðalsteinn Ingólfsson, 11 ára. Bréfaskipti: Þóra Ein- arsdóttir, Háholti 9, Akra- nesi, og Lovisa Sigíús- dóttir, Urðarvegi 4, Vest- mannaeyjum, vilja skrif- ast á við pilt eða stúlku 12 til 14 ára. f5=gl Skrítlur Læknirinn, getið þér gefið mér nokkuð við svefnleysi? — Eru nokkrar sérstak- ar ástæður til þass, að þér getið ekki sofið? — Já, tvær. — Hverjar? — Tvíburar. Móðirin: Pétur, hvers vegna seztu við píanóið, með svona óhreinar hend- ur! Pétur: En mamma, það gerir ekkert til. Ég ætla bara að spila á svörtu nóturnar! • Mamma, ég hugsa, að ég vaxi líka upp fyrir hár ið á méT, þegaT ég verð eins stór og Beggi frændi.

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.