Morgunblaðið - 04.05.1961, Blaðsíða 17

Morgunblaðið - 04.05.1961, Blaðsíða 17
Fimmtudagur 4. maí 1961 MORGVISBLAfílÐ 17 r ^>y^%»»iW>W<^»M>W»W^* MWWl%^^Mli><>#%i^*«>^<WN»%^^«Ml<W»*%^»^il%^»MW<M%^»M»M«Mw^»*l^i^»%l^W»iWW«%i*^W - Keflavík Framhald af ols. 10. inum sem dokar við ög segist ekki vera nein film- stjarna, en spyr hverjir við séum. Við segjiun honum það og hann segist heita Ingólfur Magnússon og vera úr Garð- inum. Ég er kallaður Ingólf- ur á BergL Ég segi: — Sveinn Ijósmynd arinn minn er líka ættaður úr Garðinum. Ætli þið séuð ekki frændur. Nú lítur Ingólfur á Svein: — Heyrðu þú ert sonur har:s Togga. Hann var oft hér & Jer^inni í Keflavík, að kauoa gotu. — Jú það passar. — Ég man eftir honum. Við vor- um líka einu sinni saman á honum Gunnari Hámundar- syni. Þá var ég strákur kom- inn yfir fermingu. — Hvernig fannst þér fiski- ríið? — Svona sæmilegt. Aflinn er líklega um 400 kíló. Hvað skyldi fást fyrri það? — lík- lega eitthvað yfir 1000 krónur. — Ég er annars bílstjóri, en Jer á færaveiðar á vorin. Við Sveinn hnippum hvor í annan og segjum að það væri vænlegra að fá sér trillu eh vera í þessum blaða- mennskubransa. Ingólfur seg- ist fá aflann á Brúnunum. Hann hefur verið í þessu þennan mánuð. Loks lyftir hann upp úr rúminu einum risastórum ufsa. — Jæja, þarna sjáið þið, við veiðum ekki eintóman smáufsa í Keflavík. Nei við erum ekki með mótorhjóladellu. Aðeins fiskidellu. # í upplestrarfríi Við höfum tekið eftir því, að strákpatti einn hefur læðst niður í bátinn hjá Ingólfi og hjálpað honum við að kasta fiskinum á land. Það kemur í ljós, að þessi piltungur, þrettán ára og stuttur á velli er einn af „stórútgerðarmönnum" Kefla víkur. — Það er ég sem veiði smá- ufsann hér í höfninni. í fyrra dró ég fyrir hann og hafði tvö tonn í land. Síðan ók ég honum í hjólbörum í fiski- mjölsverksmiðjuna. „Stórútgerðarmaður" þessi kvaðst heita Ragnar Jón. Hann á nú raunar að vera að lesa undir próf í gagnfræða- skólanum, en var „af ein- hverri tilviljun" niður við höfnina, þegar við komum þangað. Farðu nú strax heim Jón Ragnar og lesta undir þitt próf, sagði ég við hann. En tíminn leið. Við blaðamenn- irnir fórum upp í fiskvinnslu- stöð og upp að harðfisktrön- um og sáum það síðast til Jóns Ragnars að hann sigldi með Ingólfi frá bryggjunni til að koma bátnum í lægi. Og seinna um kvöldið, þeg- ar bátarnir voru að koma og við gengum um höfnina, var Jón Ragnar þar enn á bryggj unum og strákahópur í kring- um hann. — Þú hefur náttúrlega ver- ið að lesa lexíurnar þínar? — Nei, það hafði hann nú ekki gert enn. — Æ, hvernig fer með ungdóminn í dag. — Ætli ma&ur falli ekki bara, sagði guttinn hinn rólegasti. • Með fiskidellu Hinir strákarnir sögðust líka alltaf vera niðrá bryggju. Þeir höfðu ekki áhuga fyrir neinu öðru en sjónum og fiski bátunum. — Er enginn með mótor- hjóladellu? Nei, enginn var með mótor- hjóladellu, ekki einu sinni hjóladellu. Bara með fiski- dellu. Þeir minntust þess enn þegar þeir veiddu sem mest af smáufsanum í höfn- inni. Þá fengu þeir nóga pen- inga í vasann. Það var Jón Ragnar sem stjórnaði útveg- inum. Svo réði hann okkur og borgaði okkur kaup. Sjálf- ur hirti hann náttúrlega all- an gróðann. Hvað gerðuð þið við pen- ingana? Þið hafið auðvitað keypt tómar karmellur og brjóstsigg fyrir þá? — Nei, þeir sögðust engan áhuga hafa fyrir sælgæti. Auðvitað höfðu þeir lagt pen- ingana fyrir í banka. Eftir þetta samtal við, strák ana, ætluðum við aldrei að losna við þá. Þeir flæktust um allt með okkur og voru að spyrja: — Skrifar þú Jakob blaðamann? Þangað til ég sagði við þá: — Farið upp á Vatnsnesið og gáið hvort bátarnir fara ekki að koma. Og strákastrollan hljóp með góli og gargi upp á Vatnsnesið. Við þekkjum hvern einasta bát, — við þekkjum þá á mastrinu, hróp- uðu þeir. Og litlu síðar köll- uðu þeir ofan af Vatnsnes- inu: — Þeir eru að koma, þeir eru að koma. P. Th. "^^^'»*"^%^^^«»^%**»*^^'*»^Mil>j>rf%i^ij»»<irf%i*^M»< 1*0+mim**0*&** Fundu glym- skiuttunn ú Lungubur SÍÐDEGIS á fimmtudag komu nokkrir útlendingar á lögreglu- stöðina í Reykjavík og báðu lög- regluna að hafa hendur í hári unglinga, sem væru að spila á glymskrattann þeirra inni á Expressókaffi. Útlendingar þessir komu meS Gullfossi hingað til lands í síð- ustu ferð hans. Skömmu eftir að þeir stigu hér á landi, var glym- skrattanum þeirra stolið í and- dyri Hótel Borgar. Útlendingarnir voru í atvinnu- leit hér og fengu brátt vinnu á Álafossi, eins og margir útlend- ingar. Þeir fréttu svo ekkert af glymskrattanum um hríð. En á laugardag, er þeir komu í bæ- inn varð þeim gengið inn á Ex- pressókaffi. Sáu þeir þá unglinga hóp þar inni með glymskrattann þeirra. Þeir brugðu fljótt við og fengu lögregluna í lið með sér. Þegar lögreglan og útlendingarn- ir komu á Expressókaffi, voru unglingarnir horfnir með glym- skrattann. Ef tir skamma leit f und ust þeir þó aftur á Langabar, þar sem þeir sátu umhverfis glym- skrattann ög hlustuðu á hljóðin. Lögreglan fór með allan hóp- inn, útlendingana, glymskrattann þeirra og unglingana, sem voru 5 eða 6 að tölu, strákar og stelp- ur. Einn strákanna kvaðst vera eigandi glymskrattans, enda keypt hann af öðrum strák, sem hafði keypt hann af enn öðrum strák o. s. frv. Málið er í rann- sókn. Karimannaföt — Karimannaföt * m* -K Yor og sumarföfin koma fram þessa dagana Fallegra og glæsilegra úrval en nokkru sinni fyrr Valin úrvals efni Stakir jakkar Stakar buxur VEL KLÆDDIR í FÖTUM FRÁ A 1\IIERSEí\ & LAUTH HF. Vesturgötu 17 — Laugavegi 39.

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.