Morgunblaðið - 19.03.1965, Síða 10

10
MORCUNBLAÐIÐ
Fostudagur 19. marz 1969
Ég hef reynt aö sýna hið
sanna andlit ísiands
sínar á landi og þjóð.
Aðspurður um hið óvenju-
lega nafn sitt „Samivel“ svar-
aði hann, „Samivel er dul-
nefni, sem ég tók að láni úr
ævintýrum Pickwicks eftir
Charles Diekens. Mitt rétta
nafn þekkir enginn. Ég geri
þetta svona að gamni mínu.
Samivel fæddist í París en
býr nú í St. Paul de Vence
i
I
Segir Samivel um kvikmynd
sína í viðtali við l\lbl.
Framburður Þjórsár.
• FRANSKI rithöfundurinn
og kvikmyndaframleið-
andinn Samivel er um þessar
' mundir, að sýna kvikmynd
1 sína um ísland á frönsku
rivierunni. Fréttamaður AP
. hitti hann þar að máli fyrir
nokkrum dögum, að beiðni
Morgunblaðsins 05 fer frásögn
hans hér á eftir.
• Meðfylgjandi myndir eru
úr bók Samivels „Gull
fslands“ sem Almenna bóka-
félagið gefur út á ensku á
næstunni.
Einkaskeyti til Mbl.
frá AP, 18. marz
Mikil aðsókn er að heimild-
arkvikmynd franska nthöf-
undarins og kvikmyndmynda-
•framleiðandans Samivels um
ísland, sem hann sýnir um
þessar mundir í glampandi
sólskini á frönsku rivierunni.
Síðustu vikurnar hefur hann
sýnt myndina í Cannes, Nizza
og fleiri borgum á rivierunni
og húsfyllir verið að hverri
sýningu.
Að lokinni hverri sýningu
á kvikmyndinni, sem nefnist
„Víkingar á hjara veraldar“
hefur Samivel flutt erindi
um ísland og sagt skoðanir
Glaumbær í Skagafirði.
Pytheas að nafni, fundið ís-
land. Hann var ættaður það-
an, sem Marseille er nú eða
frá næsta nágrenni hennar.
Fræðimenn hafa úr að moða
miklum fjölda bóka um ís-
land. í bókasafninu í Nizza
einu eru til dæmis 17 bækur
um landið. En margar þessar
bækur hafa að geyma rangar
upplýsingar. f kvikmynd
minni hef ég leitazt við að
sýna hið sanna og rétta and-
lit íslands. Mér fannst það
ekki kalt land. f raun réttri
fer hitastig þar sjaldan niður
fyrir -4- 12 gárður á Celsíus,
jafnvel um hávetur. Mér
fannst heldur ekki lífsskil-
yrði íbúanna slæm, þvert á
móti virtist mér þau yfirleitt
betri en í Frakklandi. Það er
algengt að sjá bæði ísskáp,
þvottavél og sjónvarpstæki á
íslenzku heimili".
Að lokum sagði Samivel.
„Berist mér einhverntínaa til
eyrna, að einhverjir þeirra,
sem sáu kvikmynd mína hafi
við það ákveðið að fara til fs-
lands, tel ég mig hafa náð til-
gangi mínum.
Samivel. Mér skilst, að seinast
í fyrradag, þegar myndin var
sýnd í Salle Pleyel í París,
hafi aðsókn verið svo mikil,
að margir urðu að standa. Og
allir gagnrýnendur hafa farið
um hana vinsamlegum orð-
um“.
Samivel kvaðst hafa unnið
í tvö ár að gerð íslandskvik-
myndarinnar. „Mér tókst að
ferðast mjög víða um ísland
en nokkrir þættir myndarinn-
ar eru teknir í Danmörku,
Svíþjóð, Grænlandi, Labra-
dor og New York. Ég er þerri-
ar skoðunar, að fólk grípi yfir
leitt með ánægju slík tæki-
færi, sem gefast til að ferðast
með því að sjá kvikmynd sem
þessa.
Samivel er þeirrár skoðun-
ar, að það hafi verið sjómaður
frá Suður-Frakklandi, sem
fyrstur fann ísland: „Um það
eru margar kenningar og til-
gátur, hverjir fyrstir komu
til íslands, sagði hann og hélt
áfram. En ég hallast hélzt, að
og held mest af, þeirri hug-
mynd, að árið 340 fyrir krists-
burð hafi maður nokkur
í Suður-Frakklandi. En hann
ferðast mjög mikið. í Frakk-
landi er hann kunnur sem
skáld, landkönnuður og heim-
spekingur. Bækur hans, sem
fiestar fjalla um ferðalög hans
eða listræn efni, hafa verið
þýddar á sjö tungumól, þar
á meðal ensku og rússnesku —
og gefnar út í fjölmörgum
löndum. Ritverk hans „Fjár-
sjóðir Egyptalands“, sem seld
ist í 80.000 eintökum í Frakk-
landi er talið með beztu lista-
verkaritum, sem gefin hafa
verið út í Frakklandi. Árið
1961 var hann sæmdur Inter-
national Grand Prix fyr-
ir heimildarkvikmyndir er
byggðar voru á könnunarferð-
um hans.
„íslandskvikmynd minni hef
ur verið vel tekið og hún hef-
ur tekizt nokkuð vel, sagði
Eigendur Félagsgarðs sýknaðir af
kröfu þrotab. Brynjólfs Brynjólfss.
Akureyri, 18. marz.
HINN 5. marz sl. féll dómur
í málinu „Skiptaráðandinn á
Akureyri f. h. þrotabús Brynj
ólfs Brynjólfssonar gegn Fé-
lagsgarði h.f.“ Voru kröfur
stefnanda þær, að stefnda
væri dæmt að greiða stefn-
anda 9/16 hluta útlagðs kostn
aðar við breytingar og við-
byggingu á húseign stefndu
nr. 98 við Hafnarstræti (Hót-
el Akureyri) hér í bæ 995.054,
60 eða kr. 895.549,00 auk 8%
ársvaxta af þeirri upphæð frá
útgáfudegi stefnu til
greiðsludags og málskostnað-
ar að skaðlausu eftir mati rétt
arins. Til vara að stefndu
verði dæmdir til að greiða
aðra lægri upphæð að mati
réttarins ásamt kostnaði og
vöxtum eins og að framan
greinir.
Varnaraðilar kröfðust þess að
þeir yrðu algerlega sýknaðir af
öllum kröfum stefnanda í málinu
og stefnandi dæmdur til að
gréiða þeim málskostnað að skað
lausu.
Dóm í málinu kváðu upp Sig-
urður M. Helgason setudómari og
meðdómsmennirnir Guðmundur
Gunnarsson byggingameistari og
Rúnar H. Sigmundsson viðskipta
fræðingur og var hann á þá lund
að stefndu, Skarphéðinn Ásgeirs
son, Valgarður Stefánsson og
Stefán Reykjalín f.h. Félagsgarðs
h.f. ættu að vera sýknir af kröfu
stefnanda, en málskostnáður féll
niður.
Málið var höfðáð með sam-
þykki skiptafundar, sem haldinn
var í þrotabúi Brynjólfs Brynj-
ólfssonar veitingamanns 22. maí
sl., en á kostnað Útvegsbanka ís-
lands. Kveður stefnandi mála-
vexti þessa í stuttu máli:
20. fébr. 1963 var gerður samn-
ingur til 10 ára frá 1. apríl 1963
að telja þar sem leigutaka, Br.
Br., var heimilað að breyta
neðstu hæð hússins að vild sinni,
ef styrkleiki þess veiktist ekki og
samþykki byggingaryfirvalda
kæmi til, enda bæri leigutaki all
an kostnað o.s.frv.
Einnig var sagt, að aðilar gerðú
með sér fullgildan samning, eigi
síðar en 25. apríl n.k. (1963) en
verði það ekki gert, falli þessi
skuldbinding úr gildi frá sama
tíma. Þessi sarnmngur var aldrei
gerður og telur stefnandi því, að
skuldbinding'ar þær, er nefndur
samnihgur hafði að geyma, séu
fallhar niður.
Niðursioðutölur á reikningum
yfir framkvæmdir á Hótel Ak-
ureyri eru 995.054,60. í aprílmán
uði 1964 var bú Br. Br. tekið til
gjaldþrotaskipta, en þá var eitt
ár liðið- af þeim tíma, er samn-
ingurinn átti að gilda. Þar sem
telja verði, að breytingar þessar
og viðaukar hafi verið gerðir
með fullu samkomulagi við
sbefndú og telja verði að fjár-
hæð sú, er til þessa-var varið,
komi stefndu til góða, þá hljóti
stefndu að verða að endurgreiða
kosthaðinn að minnsta kosti að
9/10 hlutum, enda verði að telja,
að um óeðlilega áuðgun húseig-
enda sé að ræða, - ef -verðmæti
þessi vinnist á einu ári 1 stað
10 eins og ráð hafði verið fyrir
gert. • -
Þá telja stefnendúr, að með því
að láta undir höfuð leggjast að
endurnýja húsaleigusamninginn,
þar sem beinlínis var fram teek-
ið, að allar skuldbindingar sam-
kvæmt honum féllu niður, ef
hann yrði ekki endurnýjaður,
ættu stefndu engar kröfur á að
fá þessar breytingar og lagfær-
ingar til eignar án endurgjalds.
Sérstaklega lagði lögfræðingur
stefnanda áherzlu á, að breyting-
ar á kjallara og viðbyggingu ná
ekki undir samninginn.
Stefndu byggðu sýkniukröfu
sína m.a. á eftirtöldum atriðum:
Þeir viðurkenna að aldrei hafl
formlega verið gerður samning-
ur sá um leigu húsnæðisins, sem
ráðgerður var í samningnum 20.
febr., en telja það ekki skipta
máli þar sem ætlunin hafi ein-
ungis verið að færa samninginn
til fyllra forms. Báðir aðilar hafi
talið samninginn í gildi, enda
hafi leigútakinn setið í hhúsnæð-
inu á annað ár, eftir þetta án
athugasemda af sinni hálfu eða
leigutaka. Samkvæmt því telja
þeir, að leigutaka hafi verið heim
ilt að breyta neðstu hæð húss-
ins, énnfremur að leigusali öðlist
eignarrétt á nefndri breytingu að
leigutíma loknum.
Stefndu bentu einnig á, að þeir
hafi verið búnir að endurbæta
húsið mjög, áður en Br. Br. réðst
í breytingarnar, og að öll við-
brögð þeirra sýni að þeir hafi
ekki reiknað með frekari fjár-
festingu í húsinu. Leigan féli
niður eingöngu vegna gjaldþrots
leigutaka, sem þeir báru á eng-
an hátt ábyrgð á. Einnig benda
þeir á, að þrotabúinu hafi verið
heimil leiga á húsnæðinu áfram
eða framselja rétt sinn, en þá
heimild hafi þeir eigi notað held
ur sagt upp leigusamningnum.
Loks lægi ekkert fyrir um það,
að breytingarnar hafi verið fram
Framhald á bls. 31