Morgunblaðið - 19.03.1965, Page 21

Föstudagur 19. marz 1965
MORGUNBLAÐIÐ
21
Steingrímsfjörðinn og nálgast höfnina í Hólmavik.
Aliir ætluðu að
veiða grás'eppu
ísbreiðan mjakast inn
*
— Isinn
Framh. af bls. 12
fsröndin utan við firðina er
ekki breið, en hún er samfelld.
Þar sem sér í vakir á milli,
má víða sjá grænar útlínur
jakans niðri í sjónum og það
gljáir á breiðuna. Við fljúg-
um áfram norðureftir, með-
fram snarbröttum fjöllunum
með röndóttum hamrabeltum,
og skjótumst inn eftir Reykja
firði, þar sem þorpið Djúpa-
vík kúrir með auða síldarverk
smiðju og fiskverkunarhús og
löndunarbryggjan skagar út í
ísbreiðuna, sem fyllir fjörð-
inn og virðist samfrosin. Við
snúum við á móts við Ófeigs-
fjörð, sem er álíka norðarlega
og Skagatáin. Svo langt sem
sést í norður liggur nokkurra
km. breið rönd með strand-
Ellefu bátar liggja í höfn-
inni í Hólmavík. Þangað hafa
allir bátarnir frá Drangsnesi
flúið undan ísnum og Ingólfs-
fjarðarbátur, auk heimabáta.
Þessi höfn, sem kostaði 5 millj.
kr.. er aðeins nokkurra ára
gömul. Áður var þarna aðeins
trébryggja, sem ekki hefði
staðið mikið fyrir ísjökunum.
Guðmundur Guðmundsson
er formaður á Hilmi, 28 tonna
bát í höfninni, sem hann hef-
ur verið með síðan 1946.
Fyvuta bátinn tók h.tnn þó 18
ára gamall og hafði tvo yngri
með sér á trillunni. — Þá var
meiri fiskur en nú, sagði hann.
Maður mátti nú svo sem helzt
við þessu núna, bætti hann við
og horfði út yfir ísinn. Ekki
fengizt bein úr sjó síðan í
nóvember. Varla hægt að
segja að fengizt fyrir salti í
grautinn, hvað þá fyrir útá-
kastinu. Þetta hefur verið stöð
ug ótíð, og svo þetta! Ég hefi
ekki komizt á sjó síðan 2.
marz. Við vorum búnir að
sækja nýja loðnu suður á
Akranes, en fengum ekkert á
hana í fyrsta róðrinum. Og
eftir annan róðurinn var ísinn
kominn.
— Það hefur verið ságt að
fiskur fylgi ísnum. Það hefi
ég heyrt, hvort sem það er nú
vitleysa eða ekki, segir Jens
Aðalsteinsson, gamall trillu-
maður. Og við notum tæki-
færið og spyrjum hann um
hrognkelsaveiðina, sem nú átti
að vera í fullum gangi.
— Þeir voru byrjaðir bátarn
ir frá Drangsnesi, og töpuðu
30 trossum undir ísinn, svarar
hann. Síðan hafa ekki verið
lögð net í sjó. Það stóð til að
stunda hrotgnkelsaveiðina af 7
bátum og 1-2 trillum. Allir
ætluðu að grípa grásleppuna.
En hún verður engin ef þessu
heldur áfram.
— Ég skil ekki í að grá-
sleppan sýni sig. Sjávarkuld-
inn er svo mikill, segir Guð-
mundur Guðmundsson. Þeir
eru vanir að stunda hrogn-
kelsaveiðarnar af 8-10 tonna
bátunum héðan frá því endað-
an marz til loka maí. Þetta er
stórt fjárhagsatriði fyrir okk-
ur hér. Menn voru búnir að
leggja í óhemju kostnað við að
búa sig af stað. Grásleppu-
verðið hefur hækkað svo
mikið. Allir ætluðu að veiða
hana, enda var eniga slöngu
að fá í Reykjavík um daginn,
þegar ég var þar.
— Þið eruð uggandi um
bátana í höfninni?
— Já, ísbreiðan er enn að
mjakast nær, hefur hreyfst
heilmikið í dag. Tryggingar-
verðmæti bátanna í höfninni
er líklega um 10 millj. Við
fengum einn jaka inn í gær
en komum honum út aftur. Þá
strengdum við vír fyrir hafn-
arkjaftainn, sem e.t.v. getur
haldið smærri jökunum frá,
en við höfðum ekki nema
tveggja tommu vírdrasl. Við
létum svo Bátasamábyrgðina
vita, og þeir töluðu um að
senda hingað sterkari vír.
— Kannski losnið þið við
ísinn aftur, áður en hann nær
að höfninni.
— Það væri óskandi að sá
græni færi að fara. ísinn get-
ur farið merkilega fljótt, seg-
ir Jens. Ég man eftir ísnum
1918. Hann fór á tveimur nótt
um. Við vorum á skautum
með landinu og allt í einu fóru
að koma vakir í hann. Það er
nú sá eini ís sem ég man eftir
hér. Þá voru hafþök. En hann
hefur varla komið síðan.
— E. Pá.
’
Mennirnlr á ísnum út af Gjögri sýna stærð jakanna.

yiiiifi
láixm
. -
Við Ófelgsfjörð og Ingólfsfjörð.
lengjunni og allir firðir og
víkur full af ís. Húnaflói virt-
ist þó hreinn, aðeins hrafl-
rönd nokkuð úti, á leið inn
flóann, og ekki gátum við séð
betur en borgarísjaki trónaði
með fögrum útlínum úti af
Skaga. Lent var á flugvöllum
þarna á Gjögri oig Hólmavík
og haft tal af mönnum.
Aðalsteins-
Guðmundur Guðmunðsson skipstjóri og Jens
trilluformaður á bryggjunni á Hólmavik.