Morgunblaðið - 16.09.1967, Page 22

22
MORGUNBLAÐIÐ, LAUGARDAGUR 16. SEPT. 1967
Guðjón Geirsson
— Minning —
ÞAÐ GETUR oft verið erfitt að
sætta sig við kall dauðans, en þó
sjaldan eins og þegar hrauisit og
tápmdkið ungmenni er kvatt
burtu fyrirvanaiLaiust. Þannig var
með Guðjón Geirsson, hann lézt
af slysförum 9. þ. m.
Guðjón var fæddur 3. des.
1951, næst elztur af fjórum böm
um hjónanna Málfríðar Guð-
mundsdóttur og Geirs Herberts-
sonar, prentsmiðjustjóra, Berg-
þóruigötu 59 hér í borg. Fimmtán
ána barn á ekki lífssögu, sem að
jafnaði þykir markvert að rekja
— og þó. Það hefur að vísu ekiki
markað sýnileg spor í þjóðar-
brautina, en það er búið að ilja
og gleðja í kringum sig, búið að
vera þátttakandi í lífi og leikj-
um jafnaldranna, takia þátt í
skólastarfi með nemendum og
kennurum, búið að vera for-
eldrum, systkinum og öðrum
ættingjum og vinum til aiukin.n-
hygli, er hann var agnarlítill
snáði í leikjum með öðrum börn-
um í nágrenninu, vegna þeirrar
hlýju, sem framkoma hans ein-
kenndist af gagnvart öðrum
börnum. Ósjálfrátt fylgdist ég
með honum, er hann óx upp,
þegar ég mætti honum á götu,
eða sá hann í leikjum. Aldrei
sást hann áreita félagana, en
það leyndi sér ekki, að hann
með prúðmennsku sinni og hægð
lagði gott eitt til málanna.
Er Guðjón kom í 1. bekk gagn-
fræðadeildar Austurbæjarskól-
ans, kom það í minn hlut að
kenna honum nokkrar greinar,
og staðfestist þá við nánari kynni
hið fyrra álit mitt á honum.
Hann vann skólaverkefni «in
með stakri alú# og samvizku-
semi, svo að af bar og lét námið
sitja í fyrirrúmi. Það leyndi sér
ekki, hve vel Guðjón var liðinn
af skólasystkinum sínum. Hin
innri birta gæzku og umburðar-
lyndis gætti, hvar sem hann fór.
Um leið og ég þakka fyrir hin
hugljúfu kynni við Guðjón
Geirsson, votta ég foreldrum
hans, systkinum, afa og ömmu
mína dýpstu samúð, vegna hins
sviplega fráfalls hans og bið góð-
an guð að styrkja þau í sorg-
inni.
A. E.
Móðir okkar
Kristín Þórarinsdóttir,
Langholtsveg 101,
andiaðist 15. september. Jarð-
arförin verður ákveðin síðar.
Fyrir hönd aðstandehda.
Kristján Kristjánsson,
Þórarinn Kristjánsson.
Móðir okkar
Guðrún Jóhanna
Guðmundsdóttir
Efra-Hrepp í Skorradal
lézt í sjúikrahúsi Akraness
14. september sl.
Bömin.
Eiiginkonia mín,
Klara Alexandersdóttir
andaðist 14. sept. 1967.
Brynjólfur J. Brynjólfsson.
Faðir okkar,
Sveinn Einarsson
frá Ólafsvík,
lézt að Hrainistu miðvikudag
inn 13. þ.m. Mininingaratlhötfn
fer fram í Fossvogsk irkj u
mániudaginn 18. september nk.
kl. 13.30. Jarðsett verður í Ól-
atfsvík.
Börn og tengdabörn.
Faðir okkar og tengdatfaðir
Emil Tómasson
Brúarósi, Kópavogi,
sem andaðist að Landiakoti
11. september sl. verður jarð
sunginn frá Fossvogskirkju
mániudaginn 18. sept. kl. 10,30
Athötfninni verður útvarpað.
Bön og tengdaböm
hins látna.
ar lífsánægju og gœtfu og verða á
þann hátt þes.s valdandi að gat-
an hefur verið gengin til góðs í
ríkiari mæli en ella.
Guðjón var eitt þessara barna.
Han.n var með í lífi og starfi og
við hann voru bundniar margar
framtíðiarvoniir. Bernskuárin voru
.að baki og æskuárin tekin við
með vaxandi skilningi á litfinu
og framtíðarhuigsanir voru að
mótast. Hvier dagur sem leið bar
auknum þnoska vitni. Ungur fór
hann að fara í sveitina og varð
þá þegar vinur dýnanna, eink-
um hatfði ha.nn þó yndi af hest-
uim. Nokkur siumur vann hann
við sveitarstörf og kunni þeim
ávallt vel. Og nú síðast fór hann
til að hjálpa öldruðum móður-
foreldrum sínum að Seijabrekiku
við sveita.nsftörfin.
Guðjón var ávalilt prúður í
allri framgöngu og kom sér vel
hvar sem hann fóx. Hann var
með atfbrigðum hjáipsamur og
nutu ástvinir hans þess í ríkium
mæli. Það leyndist engum að
Guðjóu var vel gerður og dreng
ur góður.
Eitt sseti er .autt á góðu heim-
ili — og þó ekki. — Sæti góðs
drengs er aldrei autt, hinar hug
ljúfu minningar sjá um það.
Höndin styrka leiði horfn'a
vininn og alla þá, sem sársaukia
bera við hinn þungbæra en táma.
bundna aðskilnað.
Páll V. Daníelsson.
ENGINN veit, hve lengi vor-
blómið fær að breiða úr sér móti
sólinni. Ein frostnótt á miðju
vaxtarskeiði þess getur svipt það
liti og lífi. Líkt er mannlífinu
farið, við vitum ekki, hvað
morgundagurinn ber í skauti
sínu, né hvar dauðinn ber næst
að garði.
Það er sem sum börn Ijómi af
innri birtu, sem endurkasti
ljóma sólarinnar í umhverfi
sitt. Þessi hugsun flaug í ,huga
minn, er ég frétti hið óvænta
kall Guðjóns Geirssonar frá hinu
skamma jarðneska lifL'
^É^^eitt^^íuðjón^fjrci^^b
Þór O. Björnsson
— Minningarorð
Fæddur 9. júní 1904
Dáinn 14. júlí 1967
FIMMTUDAGINN 20. júlí síðast-
liðinn var til moldsr borinn frá
Akureyrarkirkju, Þór O. Björns-
son kaupmaður og fyrrverandi
forstjóri Véla- og varahlutadeild
ar Kaupfélags Eyfirðinga.
Þennan dag var óvenju fallegt
um að litast á AkureyrL og þeg-
ar ég gekk heim og leit yfir bæ-
inn, hvarflaði ósjálfrátt að mér,
að nú væri ég að kveðja einn af
þeim borgurum, sem hafði svo
að segja vaxið upp með þeim
fagra 'bæ og tekið þátt í að efla
og styrkja þær stoðir, sem runn-
ið hafa undir vöxt hans og við-
gang.
Eins og landið á sína feður,
svo eiga borgir og bæir þá einn-
ig-
Og lengi býr að fyrstu gerð.
Hafi vísirinn að fögrum bygg-
ingum, blómlegum atvinnuveg-
um, verzlun, og heilbrigðu auð-
legu viðhorfi í félagslífi og í
ræðu og riti verið lagður, þá
standa þær gerðir lengi, lengur
en oss er ljóst.
Einn merkasti borgarinn af
þeim, sem lögðu grundvöll að
menningarhefð Akureyrarbæjar
er tvímælalaust Oddur Björnsson
prentmeistari. Bókagerð hans
olli aldahvörfum í íslenzkri
menningu — hún vakti bók-
menntaforvitni og nýjan bók-
menntasmekk, hún veitti fróð-
leik og hagnýtri þekkingu út til
landsmanna.
En Oddur Björnsson var ekki
aðeins íslenzkur menningar-
frömuður, hann var einnig heim-
ilisfaðir, sem ásamt með konu
sinni, Ingibjörgu, 61 upp fjögur
mannvænleg börn. En frá þeim
hjónum stendur nú þegar mikill
ættbogi, sem hefir í engu láMð
erfðir eða hefð niður falla.
Skáldskapur, fagurfræði, kenni-
mennska, bókagerð, skógrækt —
allar þessar greinar og margar
fleiri eru stundaðar af sömu al-
úð, hæfni og stórhug og hjá
bóndasyninum úr Vatnsdalnum,
sem settist að hér á Akureyri
rétt eftir aldamótin.
Tvö systkinanna, gerðust.
verzlunarmenn að ævistarfi,
Ragnlheiður og Þór.
Svo lengi sem ég rtan, hefur
Ragnheiður selt Akureyringum
fagra og fágæta íslenzka list-
muni langt undir sannvirði, en
starf Þórs og annarra fram-
gjarnrá verzlunarmanna var að
leysa verzlunina úr álögum.
Fáir gátu betur leyst þann
vanda en Þór. Til þess hafði hann
ágæta greind og menntun. List-
fengi hans og einstök háttvísi,
nákvæmni hans og staðfastur
heiðarleiki unnu hvarvetna
traust, hvor heldur þess sem
vörur bauð eða vörur keypti.
Þök'kum innilega auðsýnda
samúð við andlát og jarðar-
föir
Maríu Jónasdóttur
frá Brandagili
Alþúðarþaikfcir til fonstöðu-
toonu á Hmfnistu og a41ra þar,
sem veittu hertni aðhiynningu
síðustu stundirnar.
Sigrún Sigurhjörnsdóttir,
Jón Guðmundsson,
Sigmundur Sigurbjörnsson,
Vilborg Sveinsdóttir,
og bamabörn.
Þöiklkum innilegia hluttekn-
ingu pg auðsýnda samúð, við
andlát og jarðanför móður
ofckar, tengdamóður og ömmu
Stefanýju Þórnýjar
Einarsdóttur
Ingibjörg Björnsdóttir,
Einara Guðbjörg Björnsdóttir,
Háldán Þorgeirsson,
Benedikt Bjömsson,,
Ólöf Guðnadóttir,
og barnabörn.
Þökfcum auðsýnda samúð
við andilát og jarðartför eig-
inmanns míns, föður okka-r,
tengdaföður og atfa,
Árna Friðbjarnarsonar,
skósmiðs, Stigahlíð 20.
Anna S. Björnsdóttir,
Anna S. Ámadóttir,
Benedikt Sigurðsson,
Sveinbjörg Ámadóttir,
Jón G. Gunnlau gsoon
og barnaböm.
Á hundrað ára afmæli frjálsrar
verzlunar á íslandi var engum
manni ljósara en Þór O. Björns-
syni, hversu mikilum stakka-
skiptum verzlun og verzlunar-
hættir á íslandi höfðu tekið frá
krambúð aldamótanna, þar sem
nauðþurftir voru seldar í vöru-
skiptum við okurverði, til þeirra
björtu salarkynna, sem nú tíðk-
ast, þar sem kaupandinn getur
valið sér ósviknar vörur eftir
smekk og geðþjótta. En ég veit,
að Þór O. Björnsson (hefur ekki
leitt hugann að því, hversu mik-
ihn þátt hann og sú menningar-
hefð, sem bak við hahn stóð, átti
í þessum stakkaskiptum.
Þór O. Björnsson var fæddur
á Akureyri 9. júní 1904. Hann
ólst upp í föðurhúsum til 11 ára
aldurs, fluttist þá með móður
sinni til Kaupmannahafnar og
dvaldist þar í tvö ár. Kom aftur
heim og settist í Verzlunarskóla
fslands haustið 1922, en þaðan
lauk hann burtfararprófi 1924.
Það ár réðist Þór til starfa hjá
Kaupfélagi Eyfirðinga á Akur-
eyri.
Starfsferill Þórs hjá Kaup-
félagi Eyfirðinga hefst einmitt,
þegar hinn þjóðkunni skörungur,
Vilhjálmur Þór, er að hefja
framkvæmdir og byltingar í
verzlun, iðnaði og framileiðslu
hjá Eyfirðingum. Hann valdi sér
kjarna af góðum starfsmönnum,
sem skyldu lyfta þessu taki með
honum. Meðal þessara starfs-
manna var Þór. O. Björnsson.
í hópi þessara ungu fullhuga
mun Þór hafa fundið það starfs-
svið, sem var honum að skapi,
hann leit ævinlega á störf sín
sem leiðbeiningar- og þjónustu-
störf, sem honum var ljúft að
leysa af hendi, en þeim fylgdu
þó ætíð þær ströngu kvaðir, að
hann gerþekkti allt sem að þeim
laut, og að þau væru af hendi
leyst með alúð og háttvísi.
Merki það, sem Vilhjálmur
Þór hafði reist var ekki látið nið-
ur falla, en snar þáttur þeirra
framkvæmda og breytinga, sem
nú fóru í hönd og áttu Kaup-
félag Eyfirðinga að bakhjalli var
vélvæðingin. En frá upphafi
starfsferíls síns sá Þór um þetta
fjöregg hins nýja tíma. Öll véla-
kaup og vélasala var undir hans
umsjá. Hjá honum dafnaði það
frá því að vera söluumboð fyrir
General Motors til þess að vera
fjölþætt og umfangsmikil verzl-
unardeild, með utnboð fyrir
mörg þekktustu véla og vara-
hluta firmu utanlands og innan.
Lengs var vé!a- og varhluta-
sala, sem Þór veitti forstöðu, til
húsa á neðstu hæð hússins Hafn-
arstræti 93 á Akureyri. Þar var
ein fjöllbreyttasta og skemmtileg
asta véla- og varahlutaverzlun
hérlendis. Þar fengust flestar
vélar — allt frá saumavél og
upp í stærstu þungavinnuvélar,
og þrátt fyrir þessa fjölhreytni
kunni Þór skil á hverjum hlut.
Árið 1964 lét Þór af störfum
hjá Kaupféflagi Eyfirðinga vegna
heilsubrests. Hann vildi þó ekki
með öllu leggja árar í bát, og
hafði því með höndum nokkra
heildsölu og umboðssölu, sem
hann starfaði að til dauðadags.
Auk verzlunarstarfa tó.k Þór
O. Björnsson þátt í ýmsum félags
málum. Hann var virkur félagi
í Karlakórnum Geysi og hann
starfaði mikið fyrir ungmenna-
félag Akureyrar meðan það var
og hét. Meðal annars mun hann
vera hinn fyrsti, sem annaðist
rekstur „Skjaldborgar", húseign-
ar Ungmennafélags Akureyrar
og Goodtemplarastúknanna á
Akureyri. Hann var um tíma
meðeigandi og forstjóri Nýja Bíós
og hann veitti umboðsverzlun
Tóbakseinkasölu rikisins for-
stöðu, meðan hún var í umsjá
Kaupfélags Eyfirðinga.
Árið 1928 kvæntist Þór O.
Björnsson eftirlifandi konu
sinni Rósu, dóttur Jónatans
Jóhannessonar verzlunarmanns
og Bjargar Jónsdóttur konu
hans, sem bæði voru vel metnir
og kunnir borgar á AkureyrL
Einkasonur þeirra Rósu og Þórs,
er Gunnar skrifstofustjóri hjá
Prentverki Odds Björnssonar,
hann er kvæntur Ingiríði dóttur
Steingríms Magnússonar kaup-
manns og fisksala í Reykjavík.
Þau Gunnar og Ingiríður eiga
eina dóttur, Rósu Vilborgu, 16
ára að aldrL
Að heimili þeirra Rósu og Þórs
hefur ætíð gömull íslenzk hefð
verið í heiðri höfð, gestrisnin.
Allir vinir þeirra hjóna áttu þar
athvarf og meðal þeirra má*ti
Hjartans þakíkir til ykfcair,
sem sýnduð mér kærleitoa og
vináttu á áttræðisiatfmæli
mínu 1. sept. sl. Guð blessi
ýktour ölL
Jóbanna Eiríksdóttir,
Hafnarfirði.
Hjartans þatokir vil ég
flytja til hinna mörgu starfs-
félaga minna hjá Síldanverk-
smiðju rfkisins á Siglufirði,
fyrir sýndan vinanhug og
bróðuirteærilieik.a verkamanns-
ins er mér voru færðar pen-
ingaigjatfir eftir langvarandi
tíma frá vinnu vegna meiðsla
er óg varð fyrir á vinnustað.
Heiill og hamingja fylgi ykk-
ur öfllum.
Skarphéffinn Björnsson,
Lándargötu 11, Stgiuifirði