Morgunblaðið - 01.07.1971, Qupperneq 23

Morgunblaðið - 01.07.1971, Qupperneq 23
MORGUNBLAÐIÐ, FIMMTUDAGUR 1. JÚLl 1971 23 Oddgeir Jóhannsson frá Hlöðum — Minning „Deyr íé, Dieyja íraandur" Gtamall útvegsbóndii, Oddgeiir Jóhanmissan, HEö5uim á Greini- vilk er diáimmi. Uim aiM iamigit skieið haifði hamm mneð aðstoð edigám- toomiu oig somar, hiáð sóma gfcruu við Eilo kerlingu á eigin heim- Sllli, em amidaðist 22. júmi s.1 á sjúlkiraihiúsiimiu á Atouineyriii, eifitáir stutta tegiu þair. Oddgeár viar fœddiur 23. ototó- Iber 1880 á örreytiistootS, á aiust- uiriströnd Eyjafjarðar, Saiurbrú- argerði í Grýbulbatotoahreppi, þar setm síröndim er sæfoiröitt í sjó tfiraim, oig ektoert rastotariemidl Túntoraglimm torimig uim bæimm hefiur semmiiiieiga igietfiið atf sér 1 toýrfóður, iiMa mælt, emigii etotoert. En þar bjiuigigu foreildnar hams, hjióniim Kriistím Björg Silgurðar- döttir, ættuð úr Þimigieyjar^þimigi, og Jóhamm Rumðlifiur GiisQiaaon, frá KúgiM í Þcxrvalldsdall i Eyja- fjarðarsýislu. Þótt sjáivargatam í Saurbrúar- igierði vaærí eiim brattasita ag erfiið asta á Isiamdii, mium þó aðalhjörg búsins hatfia verið sótt í djúpam oig fiiistoisæiam ál fjarðarims fraim umdarni. Þeim hjónium varð tveigigja bamia aiuðið, misstu ammiam dremigimm umigam, em húm Kristím átti tvær áætur fiyrir gfifitiinigiu. Þá ðiu þaiu upp tvö fósrtjurböm. Lesandi góður, stígðu á kllæðið með mér. Fljúigðu með mér svo siem 80 ár imm í iiðimrn támia. Það er alduirimm hams Oddgeíirs á Oiöðum, ag víð sikuliuim iíta tiii uimfoviemfiis. N'íumdi tuigiur 19. aidairiimm- ar er harðær, ag fyrdr morðam fiuliur atf hatfís sivo tti hviert ár. „Það sumrar svo seiimt á stumd- iuim‘‘ þemmam ártuig. Misiimigasum ari'ð var 1882, vanmiært fióik var veiitot fyrir þeirni, og öðrum um- fierðapestuim, siem hr jáðu það. Hauistlek híbýii fóltosiims voru saggafiuiil ag toöld iamigam vietur, ag mægði vart eim kýr umdir paíliii tiil uipphitumiar. Hér er nóg sagt, em ýmsiu sieppt, enda freíst uiðu þess mamgir á þesisium tíma, að vfirgefa lamd siitt og fflytjast tii álifiuemar í vestri. Um sáðustu tuigskipti aldarimmar birtt í ioÆti. Veðurfiar fór batmamdi í iandinu. Verziumám varð þjóð- ámmJi foagstæðari'. Sjiáifstæðis- toenmid þjóðarámmar óx. Jörðim itók að gróa. Það setti iítaa að gömiu kaii þjöðarimmiar. Það sityrktist saimibamdið milli iamids ag þjóðar, þá fór lilka að draiga úr þjóðf'iutniimiguim íslemd iniga. Það hvarflaði ekki að hom- umn Oddgoiri að fflytjast til Am- eríku og fátæktin gerði hann aldrei að vanams miægj'usemdar- marnnli. Mínar hjartans þakkir til allra, sem sýndu mér vinsemd á 75 ára afmæli minu, dætr- um, tengdasonum, barnabörn- um og systrum, sömuleiðis fjölskyldum Stefáns Berg- mans og frændfólki í Kefla- vík og tryggum vinum og venzlafólki. Friðrika Jóhannesdóttir. Við þökkum hjartanlega ætt- ingjum okkar og öðrum góð- um vinum fyrir gjafir, hlý handtök og árnaðaróskir á 60 ára hjúskaparafmæli okkar 3. júní sl. Guð blessi ykkur öll. Sigríður H. Jónsdóttir, Valdimar Jóhannsson, Héraðshælinu, Blönduósi. Föðuir simm miisstá Oddgeiir 15 ára giamial, og tðk þá þegiair að sér fypiirvámmiu og forræði heim- iáásiimis, móti móður sámmii. AmdLegt og efmategt sjáltfstæði var tatomark hans. Þótt fjöl- sikyldam hefði iiiifað þanna, var emigiim aðsitaða tii athafmiair, hvorki tli Landis mé sj'ávar. Hamm réð sig tii handtfæra- veiði upp á háltfam hLut, svo sem 'títt var þá. Hanm varð fflijött afiliasæl! ag eftimsóttuir í stoiprúim. Tveáir miágrammair, Oddgeir, ag Bjiörm Jóhanmisson firá Noffli, voru samstoipa miototouir áir, stóðu mlikiið við fiæri sim og toepptu mjöig um beztu h'Lutarsætimi. Þagaír of Lamigt þóttt geng- dð, sörndu þeLr, merktu sarruam og stoiptu jatfht í veirtíðairLotoimi. Þetta stóð þar ttt Leiðiir sfcildu við steipshiláð. 19 ára fflyzt Odd- geir að Svæði við Gremiválk, em er þar stutt. Hanm kaupir ffljóttega miýtega byggt tímburhús á vikurbakk- aniuim, þá vonu þarma önfá íbúð- arhús og sjóbúðimar við vák- iima, fLast hús itorfbygigð. Nú var hin eigimtega véibáta- útgerð að hetfjast við Eyjafjörð. Oddgeir hóf útgerð með véLbát. Til að byrja irueð í feLagi við Stetfián Stefámsson i Miðgörðum, þeár uæðu sáðar sviálar. ÞeLr stoiptu 1911, en héildiu þó áifiram eiigám vélbátaútgerð um tuigi ára, hvor á sámiuim báti. Báðum farrn- aðist þeim vel, og toomu upp af myndarbrag sámum stóru bama- hópum. Oddgieir getok i hjóna- bamd 12. nóv. 1905. Birúður hans var Aðaiheiður Kristjánsdóbtir frá Végeirsstöðum í Fnjóskadal og lifir hún rmamn sdnm heima á Hllöðum. Þau hjón eLgmiuðust 12 börm, miisstu eitt mmigt, 11 hatfa stoapað sér örlög meðai þjóðariinmar, alLt mjög diugamdi fólto í Qáifimiu. Hún AöaLheáiður var mikii vertotoona, glæsliteg tooma I sjón, sámm giiæsiLeito ber húm enm, hállf niræð. Eimhverjiu siminii var talað uma fegurð ag kveniþotóka dætra foemmar. GamaQi maðuir Lagði eíkk- ert tíl máia, em saigði að Lotoniu samtali: ,,Þið hefðuð áibt að sjá hamia möramu þeirra, þegar búm var umig.“ 1 ætt AðaLhei-ðar, kanmski begigja hjón'anma er mitoii sönig- hneiigð og músítogáfa. Það var suinigáð mar.gmaddað á HLöðum, meðarn börmim voru emm í föður- garði. Það var sumigið i eLdfoúis- LniUu Það var sumigið í beittmiga- stoúruiniuim og það var suirugíið á sj'ónium. Hianin Magnús Jómsson óperu- söngvará, er dóttursomiur hjónr amma á HLöðum, Hákom, eim- sönigvari þeimra Fóstbræðra er somiur þeirra og Jóhamm Kom- ráðssom máfrasmdi henmar Aðai- heiðar. Á alla þessa memm hefiur þjóð- im hliusta'ð. Það var kammsiki stundum þrömigt á gömLu Hiöðum, þegaæ sjómenmiiirmflr voru í Landi, uim 20 manns. AlQir rúmuðust þó áiretostriaLaust. Það var 1911 sem hanrn Odd- geár toeypti simm gamla Hátoom. SeLdti himm ynigri 1940. Báðir þessir bátar voriu atfla- og happa- stoip, Lenigst umdiir stjórm hams ag eiizta somiar hams, Adolifs. ÁrLn 1929 ag 1930 byggðu þau hjón stórt sbemhús. Það sem nú stemdur. Það er sbumdum anmiað heirn- ili afitoamenda þeirra, sem í dag eru afurQátið á anmað hundrað á lifi. Aðalheiður, í dag, 28. júmá er maður þimm borimm til rnoldar ag lagður til hinztu hváiiu í Greni- vátouirkárkj'Ugarði, kvaddur af frændaMði ag öQl'um vimum, fjær og nær. HLjóð biðjum við fararheilLa hvarjiuim sem hverfur út fyrir atokar skamma sjónhrimig. 1 dag ert þú enm dirottnimg ásbarimnar, umvafim hLýjiu hugar þeLi ásrtvima ag virna þimma. Ég mámmiist mamms þáns, flátæik tegium arðum, fyrir sjáLfstæði hans, fyrár hófsemi og hyggju i aiQri harus aithötfn, traustieiitoa í Viðstóiptum og vöruvömidiun. Var foamm eitoki eimm af mömm- umium, sem óatfviitamdi sQtöpuðu og studdu sjáilfstæði þjóðarimnar. Meðtatobu svo kæra kveðju atokar hjóna. Egíll Áskelsson. Minning; Einfríður María Guðjónsdóttir Fædd 20. aprU 1888. Dáin 24. júni 1971. HÚN fæddist að Bjargi á Grims- staðaholti, dóttir hjónanna Helgu Sigríðar Auðunsdóttur og Guð- jóns Einarssonar, útvegsbónda. Einfríður missti föður sinn 3ja vikna gömul og stóð þá móðir hennar ein uppi með 3 böm. Einfríður byrjaði að vinna á bókbandsstofu Isafoldar 4. okt. 1904, þá 16 ára gömul. Fyrst framan af vann hún við ílagn- ingu í pressu, en siðar við bók- band, sem fullgildur sveinn og við það vann hún síðan í nær 60 ár og alltaf á sama stað. Hún var mjög rösk og dugleg við vinnu og húsbóndaholl var hún, enda voru húsbændur hennar mjög rausnarlegir við hana eftir að hún hætti störfum og skal það þakkað hér. Alsystkini hennar voru þau Sigurður bakarameistari á Siglu- firði og Guðrún, gift Theódór Antonsen mætum manni. Mörg- um árum síðar eignaðist móðir hennar son, Karl A. Jónasson, vélsetjara, sem vann alltaf hjá Morgunblaðinu. Hann missti ung- ur föður sinn og aðstoðaði Ein- fríður móður sína við uppeldi hans. Enda átti hún alltaf skjól á heimili hans alla tíð, eftir að hann kvæntist og stofnaði heim- ili. Sem dóttir hans á ég margar góðar minningar um Friðu frænku og alltaf átti maður hauk í horni þar sem hún var. Hún kom alltaf færandi hendi og var ávallt rausnarleg. Sama sagan endurtók sig eftir að ég giftist Einfríður í ísafold Á MILLI þeirra bókbandsmeist- aranna Þórðar Magnússonar og Gísla Guðmundssonar á þessari mynd er Einfríður Guðjónsdóttir, bókbindari, en hún verður til grafar borin i dag. Myndin er tekin á áttræðisafmæli Isafoldar- prentsmiðju í júni 1957. Þá höfðu Gísli, Þórður og Einfriður starf- að hjá ísafold í samtals 184 ár (Gísli í 70 ár, Þórður í 60 og Einfríður í 54 ár). Einfríður réðst til starfa hjá Birni Jónssyni, ritstjóra og eig- anda Ísaíoldar, 16 ára gömul (hún var fædd 20. apríl 1888) og Dugleg og samvizkusöm stúlka óskast til símavörzlu skrifstofustarfa við heildverzlun í miðborginni. og almennra Tilboð auðkennt „Framtíð — 8000" sendist afgr. blaðsins. Upplýsingar um fyrri störf óskast. hætti störfum 57 árum síðar og þá hjá þriðju kynslóð ættmenna Björns. Hún var þá komin á áttræðisaldur. 1 fjölskyldum gera menn sér oft titt um heimamenn, eins og þeir væru allur heimurinn. I þeim heimi var svo sannarlega Einfríður, samvizkusöm og trú- föst, brosmild, hýr og kát. Starfsævinni fórnaði hún hjá einu og sama fyrirtæki og er hún lézt, 83 ára gömul, hafði hún enn fótavist, þótt heilsan væri tæp. Slíkri konu er aðeins hægt að votta virðingu með miklu þakklæti fyrir margra ára- tuga kynni. P. ÓI. og eignaðist börn, alltaf var Friða að koma og gleðja bömin mín með gotti í poka eða ein- hverju öðru. Þau vissu, að Fríða frænka var alltaf með eitthvað í töstounni sinni. Einfríður giftist aldrei, en ól upp 2 systurdætúr sinar, Sigríði og Friðu, sem dóu báðar úr berklum fyrir mörgum árum og olli það henni mikilli sorg. Systkini hennar svo og hálf- bróðir eru nú öll látin. Hún reyndist systkinabörnum sínum og þeirra börnum ákaf- lega vel. Fríða frænka var mikil hann- yrðakona og falleg var vinnan hennar, og munu þeir fáir ættingjar hennar sem ekki eiga eitthvað af handavinnunni henn- ar. Rétt fyrir jólin árið 1968, er Fríða var á 81. aldursári, varð hún fyrir þvi óhappi að lær- brotna og dvaldist hún allt árið 1969 á sjúkrahúsum, en á fætur komst hún, því að hún var vilja- sterk og ósérhlífin. 1 ársbyrjun 1970 fór hún svo á Elliheimilið Grund og þar lézt hún, eftir stutta legu. Elskulega frænka mín. Þessf kveðja á að vera þakklætis- og minningarkveðja til þín. Ég veit ekki hvort þú hefðir viljað að ég skrifaði þetta, en vegna min og barna minna get ég ekki lát- ið það vera, þvílíkan kærleika og velvild sem þú sýndir okkur ávallt. Blessuð sé minning þín, kæra frænka. Elin Karlsdóttir. LÁTIN er í hárri elQii Emfríður Guðjónisdóttír bókbindari. iVHig Larugar tii þess að miiininiaisit þess- airar Látinu heiðursikoinu með ruokkrum liniuim. Eiinifríður var fiædd 20. apríl 1888, foreldnair herniar vonu HeLga Siigriður Auð unsdóttir, og Guðjón Eimanssöm útvegisibóndi, Bjangi á Grimsstaða hol!t,i. Faðir henuar lézt þfigar húin var aðeiins 3ja vikna görnuil, Og féli það þvi í henmar h'Luit á uippvaxtaráruinum að vena móð- ur simni stoð og stytta í lífsibar- áttuflrmi, og síðar meir að hjálpa tii Við uppeLdi háltfbróður síms, Karlis. Fríða hugsaði um foáOif- bróður simn, Karl A. Jónassom, atf mikLum kærLeik, og stuðLaði að þvá að foamn fór í premtnám er varð svo tíl þess að harun gerð- Framhald á bls. 24 LOKAÐ í dag kl. 1—4 vegna jarðarfarar. Davíð S. Jónsson og Co. hf.

x

Morgunblaðið

Direct Links

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.