Morgunblaðið - 05.01.1972, Blaðsíða 10

10
MORGUNBLAÐIÐ, MIÐVIKUDAGUR 5. JANÚAR 1972
íslenzkur námsmaður hlaut
verðlaun í V-Berlín
— Tók þátt í hugmyndasam-
keppni um endurskipu-
lagningu verzlunarhverfis
Um miðjan október var ís-
lenzkum stúdent, Transta
Valssyni, veitt 3. verðlaim í
hujfmyndasamkeppni, sem
efnt var til í Vestur-Berlín.
Trausti Valsson varð stúdent
frá ME árið 1967 og
hefur siðan stundað nám í
húsagrerðarlist við Tækniskól
ann í V.-Berlín. Hann hyggst
ljúka námi næsta sumar. Hér
fer á eftir stutt viðtal við
Trausta Valsson.
— Um hvað fjallaði þessi
samkeppni, Trausti?
— Hún fjailaði um endur-
Skipulagningu á einu af
þremur stærstu verzlunar-
hverfum borgarinnar. Aðal-
götu þessa hverfis átti að gera
að göngugötu, sem verður sú
fyrsta í þessari borg. Sú
ákvörðun borgaryfirvalda að
eftirláta götu þessa gang
andi fólki var eflaust eina
lausnin á því ógnarlega um-
ferðaröngþveiti, sem þar
ríkti. Þessi breyting verður
samfara lagningu neðanjarð-
arbrautar undir götuna. Jafn
framt skipulagningu aðalgöt-
unnar átti að gera tillögur
um endurskipuiag o*g þróun
aðliggjandi svæða.
— Hvaða lausn hafðir þú
fram að færa?
— Þetta verkefni var
skipulagsverkefni. Lausn-
ir slíkra verkefna byggjast
ekki á hugdettum, heldur á
úrvinnslu upplýsinga. Það
sem telja má helzta einkenni
lausnar minnar er „heima-
gata“ að baki verzlunarhúsa
aðalgötunnar. Þessi „heima-
gata" tengir ibúðar- og verzl
unarhverfi. Við „heimagöt-
una“ eru smáverzlajnir og
inngangar íbúðarhúsanna.
Göturnar liggja fimm metr-
um ofar aðalgötu og elcki ætl
aðar bilaumferð. Tengjast
þær saman og sameinast aðal
götu í upphækkunum, sem
liggja ytör gatnamótum.
— Var eitthvað nýstárlegt,
sem lokkaði þig að þessu
varkefni?
— Jú, nýstárlegt var það,
að þessir ólíku hlutar, verzl
unargatan sjálf og aðliggj-
andi svæði, áttu að tengjast
og mynda eina heild. L5ff
íbúa aðliggjandi svæða
og það, sem gerist á verzl-
unargötunni átti að grfpa
hvað inn í annað og falla
saman.
Hér er reynt að sameina
skipulag, húsagerð og þjóð-
félagslega þætti. Þessi sam-
tvinnun verksviða er mjög
mikilvæg og á hana lögð vax
andi áherzla, ekki eingöngu I
húsagerðarlist, heldur einnig
í öðrum greinum. Svona til
að leggja áherzílu á þetta, má
geta þess, að með verkefnis-
ekki á hugdettum, heldur á
lýsingunni fylgdi umffangs
mikil úrvinnsla á þjóðfélags
legum gögnum viðkomandi
þessu hverfi.
— Vannstu þetta verk-
efni sem hluta aff þínu námi?
— Þetta verkefni kem-
ur að vísu hvergi fram sem
einkunn eða próf og ekki
unnið- í eða fyrir skólann.
Háskólanámið er að miklu
leyti fræðilegs eðlis, og því
er það jafnan nauðsynlegt og
freistandi að takast á við
veruleikann og reyna að sam
ræma hann fræðunum.
— Eru slikar samkeppnir
algengar, og er það algengt,
að námsmenn taki þátt í
þeim?
— Það er varla hægt að
segja, að svona keppnir séu
algengar, því í þessari
tveggja milljóna borg hafa
verið þrjár keppnir á þessu
ári.
Þessi keppni var sú eina,
sem opin var náimsmönnum
sem hugmyndasamkeppni. í
hinum tveim, eins og reynd
ar flestum, er sigurvegara fal
ið að sjá um framkvæmd
verksins, en það er náms-
mönnum ekki leyfilegt.
— Þú hefur búið um nokk
urt skeið i þessu hverfi.
Hafði það áhrif á þátttöku
þína?
— Jú, reyndar. Þarna hef
ég skeiðað fram og aftur við
innkaup, og gat því varla hjá
því farið, að einhverjar hug-
myndir rykuðust upp í koll-
inum á mér. Þessi þekking
mín á aðstæðum auðveldaði
mér mjög vinnu þessa um-
fangsmikla verkefnis og
gerði mér það kleift, að
Ijúka því á þeim skamma
tíma, sem til stefnu var.
— Hvers virði er þér að
Trausti Valsson við likan af verðlaunahugmynd sinni.
hafa tekið þátt í slíkri sam-
keppni og það með svo góð-
um árangri?
— Það eitt að taka þátt í
sl'ikri keppni er mér mikils
virði. 1 fyrsta skipti fæ ég
tækiffæri til að ta'kast á við
raunveruleikann, í stað þess
að leyisa „heimadæmin“ frá
skólanum. Þetta veitti mér
einnig svolitla stnðfestingu á
sjálfum mér við að sameina
skólafræði, eigin hugmyndir
og veruleika starfsins. Ein-
mitt nú veita úrslitin mér
uppörvun, þegar ég stend
með annan fótinn í námi og
hinn í starfi. Því ' verð-
ur skrefið til starfs ekki eins
hikandi.
F. Huntly Woodcock
fiskveiðiráðunautur í Grimsby látinn
Á GAMLÁRSDAG andaðist að
heimili sínu í Grimsby F. Hunt-
ly Woodcock, fulltrúi íslenzka
sendiráðsins í London í fiskimál-
um, með búsetu í Grimsby.
Woodcock var 72 áxa að aldri
er hann lézt og hafði þá gegnt
starfi sínu fyriir íslendinga í 21
ár. Fer útför hans fram í Grims-
by í dag.
Á stríðsárunum starfaði Wood-
cock fyrir Mini3try of Food. Var
haran aðalfulltrúi þeirrar stofn-
unar í Grimsby. í starfi sinu
hafði hann mikil afskipti af lönd-
unum islenzku togaranna og
annarra fiskiskipa þar í borg,
Sýndi hann mikla lipurð og
dugnað í srtarfi, Átti Þórarinn Ol-
geirason, ræðismaður og umboðs-
maður islenzku togaranna við
landanir og afgreiðslu þeirra í
Grimsby, náið samstarf við
Woodcock á þeim árum og siðar.
Þegair Ministry of Food hætti
affskiptum af fisklöndunum,
beitti Þórarinn sér fyrir því, að
Woodcock var gerður að fulltrúa
og trúnaðarmanni íslenzka sendi
ráðsins í London, varðandi fisk-
landanir í Bretlandi.
Reyndist það heillarík ráð-
stöfun, þvi að eftir þvi sem
lengra leið frá stríðslokum, tóku
brezkir útgerðarmenn og fiski-
menn að amast meir og meir við
löndunum íslenzkra fiskiskipa í
brezkum höfnum. Var það þá
ómetanlegt fyrir íslendinga að
eiga slíka hauka í horni, sem þá
Woodcock og Þórarin.
f þorskastríðinu svonefnda,
sem stóð í hálft þriðja ár, mun
enginn maður hafa gert meira
en Woodcock til þess að kynna
málstað íslendinga í Bretlandi,
með fyrirlestrum, blaðagreinum,
viðtölum og fréttaflutningi.
fslenzku ríkisstjóminni tókst
vorið 1961 að binda endi á
þorskastríðið og jafnframt að fá
viðurkenningu brezku stjórnar-
imnar á útfærslu landhelginnar
frá árinu 1958 í 12 mílur og auk
þess mikla útfærslu til viðbótar
með breyttum grunnlínum. Með
þessari breytingu varð Selvogs-
grunn að mestu leyti og fleiri
mikilvæg fiskimið, innan ís-
lenzkrar landhelgi.
Strax og spurðist um þennan
samning gerðu yfirmenn á brezk-
um togurum í Grimsby og Hull
fyrirvaralaust verkfall og lögð-
ust togararnir í höfn í þessum
tveim mestu útgerðarbæjum
Bretlands.
Töldu yfirmennirnir að brezka
F. Hmitly Woodcock.
stjórnin hefði brugðizt þeim
hrapallega í samningunum og
kváðust þeir ekki myndu hefja
veiðar að nýju nema leiðrétting
fengist. Verkfallið í Hull var
skammvinnt, en í Grimsby stóð
það á annan mánuð, en endaði
þó með fullum ósigri yfirmann-
anna.
Óhætt mun að fullyrða að það
væri eingöngu að þakka Wood-
cock og Þórarni Olgeirssyni, að
þessi urðu endalokin, þar sem
unnt hafði reynzt að landa fiski
úr íslenzkum togurum í Grimsby
fyrir þeirtra atbeina, þrátt fyrir
verkfallið, vegna þess að verka-
lýð9félögin á staðnum og hafnar-
yfirvöldin studdu þá í deilunni.
Woodcock sendi íslenzka sendi-
ráðinu í London, Félagi isl. botn-
vörpuskipaeigenda og fleiri ís-
lenzkum aðilum vikulega greirv
argóðar skýrslui’ um fiisklandanir
i Grimsby og þróun sj ávarút-
vegsimála þar og annars staðar í
Bretlandi. Einnig sendi hann
blaðaúrklippur og upplýsingar
um markaðshorfur, sem komu
að góðu gagni. Hann var óþreyt-
andi í því að túlka málstað ís-
lendinga i sjávarútvegsmálum
fyrir öllum þeim, er hann náði
til í Bretlandi. Þegar hann
kynnti ísland á fundum, sýndi
hann stundum myndir frá land-
inu, en sjálfur var hann ágætur
fyrirlesari og ljósmyndari.
Woodcock kom nokkrum
sinnum til íslands. Síðustu ferð-
ina fór hann sl. sumar ásamt
konu sinni, frú Violet, í boði Fé-
lags isl. botnvörpuskipaeigenda.
Var förin hin ánægjulegasta og
þekn hjónum ágætlega fagnað
af fjölmörgum vinum og kunn-
ingjum. M.a. sátu þau boð borg-
arstjórans í Reykjíuvik.
Woodcock var tvíkvæntur.
Með fyrri konu sinni, Ellu, eign-
aðist hann þrjú börn, einn son
og tvær dætur. önnur dætranna,
Catherine, er kennari í félags-
fræðum við háskóla í Califomíu.
Síðari kona hans er Violet, áður
forstöðukona elliheimilis í
Grimsby. Lifir hún mann sinn.
Báðar eiginkonur Woodcocks
voru honum einkar saimhentar í
hinum erilssömu störfum hans.
Woodcock naut mikils traust*
hjá samborgurum sínum. Átti
hann m.a. sæti í bæjarstjórninni
í Grimsby allt til dauðadags.
F. Huntly Woodcock vair
miikill trúmaður og mun hafa
hugsað með gleði og trúartraustí
til endurfundanna við ástvini
sína í öðrum og betri heimi.
Nú við leiðarlok minnast þeir,
sem fylgdust með störfum
Woodcocks fyrir íslenzkan sjáv-
arútveg, starfa hans með þakk-
læti um leið og þeir beina sani-
úð simni til ekkju hana, ættingja
og venzlamanma.
Sveinn Benediktssoo.
Röskur sendisveinn óskast
hálfan eða allan daginn, þarf að hafa hjól.
Upplýsingar í síma 17373 á skrifstofutíma.
Einbýliskús óskost til leigu
5—6 herbergja einbýlishús óskast. Þrjú í heimili.
Góð leiga í boði,
Upplýsingar í síma 24543 eftir kl. 6 á kvöldin.
TIL LEIGU
Stór húseign við Skólavörðustíg til leigu Hentug fyrír féíaga-
samtök, læknastofur, skrifstofur og því um líkt.
Upplýsingar í síma 11873 frá kl 13 i dag,
Háseta vantar
á 160 tonna netabát frá Grindavík,
Upplýsingar í síma (92)8098.