Morgunblaðið - 17.05.1972, Blaðsíða 23

MORGUNBLAÐIÐ, MIÐVIKTJDAGUR 17 MAt 1972
23
aifa miiinn þekiktí ég því miðluir
aJidrei, þvií áð hanri léat árið,
sem ég fæcMiisit.
íE>u>r®1iur hélt til máms í Entg-
landi ag dvaldi þar áriin 192(1—
1923 viö nám ag verzlunarstörf.
Rir h'íwi kom heim tðk hún að
ivin.na að verzlunarsbörf um á ný.
N'æsti stóri áfangiirm í ISifi
(Þuriðar. var, er hún giftist Leifi
BöOvarssyni, útgerðainmanni frá
Alkranesi, en það var árið 1943.
IÞau bjmiglgM í mjög fars'selu
Ihjiónahandi, þar til hainn lézt ár-
m 1964. Þau eiigmuðust harla fag
Uirt og simelklklegt heimili, enda
Iþaiu hjön, eins ag í möngu öðnu,
mjlög saimhent í að prýða það.
ÍBæði wcjpu þau miklir málagarp
ar ag hafðu áneagjiu af ferða-
Jlögum eríendis og gábu stundum
iveiitt sér aö dveljast lamgdvölum
I öðruim löndiuimi, eintoum á
Spámi, ag þangað brá hún sér
tneira að segja á siðasbliðnu ári,
ariðin mjög sjiúlk. —- Hiún haifði
œtliað sér þetta, — ag kiunni
elklki að gefast upp.
Það er erfitt að lýsa skapgerð
Mákamiimiia. Þó held ég að það
orki ektoí tvíimœiis að flesbum,
sem urðu á vegi Þuríðar, var
íjóst að þar fór glæsileg kona
með ríika skaphöfn. Henmi var
gefin mikiil höfðingsl'und, góðar
gláífur og smitandi giaðværð. —
Það var oft gaman að taka und-
ir hliátur hennar. — Nú er hann
íhlljóðnaður, eftir langain ag þjián
imgarful'lan sjúlkdóm, sem hún
bar aif hetjulund.
Það var fiíiundað harðhent úr
stoiflni þeirrar kynslóðar, sem
fafim tiiheyrði. Það eitt hélt velii
sam harðgerast var. Vonandi
werður ekki grisjað svo harka-
lega úr þeirri kynslóð, sem nú
viex úr grasi, en vel mætti hún
imininast IMsibaráttu þeirra, sem
jöfnuöu þeiim veginn.
Mér er ðkunnuigt um trúar-
skoðaniir Þuríðar, en þess er ég
iþó viss, að hún trúði á kærl'eik-
ann, því að hans nutum við
sysbkin í rí'kwm mæli hjá henni
ag erum þakbl'át flyrir.
Bllessuð sé mimninig hennar.
Birgir Kjaran.
- Hvanneyri
01 S[q p: quiiuj
þau verðlaun þeir Garðar Egg-
ertsson og Ómar Þór Imgason
sem urðu naesthæstir á vor-
prófi.
Sigurgeir Icngimarsson yfir-
smiður skólano gaf verðlaun
fyrir bezta umigemgni á her-
bergjum og hlutu þau bókar-
verðlaun, Jómatan Hermanns-
som, Kristjám Jómsson og Þor-
steirnn Kristjánssom.
Silfuirsikeifu Morgumblaðsims
hlaut Guðmundur Einarsson
sem áður er sagt.
Eini kveminemamdi skólans,
Guðrún Fjeldsted frá Ferju-
Icoti, hlaut sórstök bókarverð-
laun frá skól'anum, og þakk-
aði skólastjórimm henmi fram-
úrskarandi Ij úfmennsku og
góða fram/komn.
Síðan ávarpaði Guðlmumdur
Jámsson nema sína og hvatti
þá til dáða. Hanm bað þá, sem
ekki hefðu náð því marki sem
þeiir hefð'u sett sér að láta
eklkii hugfallast, heldur berj-
ast að settu marki. Síðan lagði
hanin út af kvæði Guðmund-
ar Björnasonar landlælknis
„Fjásastrákurinm“. Hanm átti
bágt í æsfeu em setti sér það
mark að „verða óðalsbóndi
og sitja í kór“.
Skólastjóri þakkaði kemmuir-
um öllum og sérstaklega
Magnúsi Óskarssyni yfir-
keramara svo og Jómi Guð-
mundssyni á Hvítárbakka
fyrtr prófdómarastörf ag
starfsliði öll'U.
Haran kvaddi síðan miemend-
ur, sagði þá nú vera orðma
tæpl. 1400 hjá sér og um 800
sem hanrn heíði brautskráð
sem skólastjóri. Hanm kvaðat
miranast þeirra allra með
þakklæti. Hamm kvaðst vilja
heiðra þanm sem hamm síðast
hefði brautskráð, sem tálkn
þaklblætLs til allra nema simmia,
mieð bókargjöf. Er það síðasti
raemandinn í stafirófsröðimm
nú, ðm Hrólfssom Haukadal.
Magniús Óskarsson yfirkenn-
airi fflutti ávarp og kvaddi
namianduma ag kvað þeníraam
árgan'g hafa verið sérs.ta'klega
prúðain í frauankamiu og slilkt
eklki í anman tíma verið betra.
Hamn fluibti skólastjóira þakkir
fyrir hans ötuiu störf og
flutti skólastjóraihjáraum þakk-
ir og kveðjttr Hvaniraeyringa.
Jens HóilimgeÍLrssan ávarpaði
gesti fyirir hömd Hvanmjeyir-
inga sem brautskrá'ðuist 1921.
Færðu þeir skólanum vegg-
sfejöld aif Páli Jámssyrai, eira-
um fjögurra kemmara þeiirra,
sem hætti kemnslu á þeirra
skólaárum vegiraa veikinda.
Með gjöfinná vildu þeir þakka
skálaraum ógleymanlega náms-
dvöl fyrir rúmiri háilfri öld.
Skólasiituraum lauk mieð
bæn ag ávarpsorðum sr. Krist-
jáns Rábertssomar, en síðan
sungu allir viðstaddiæ „ísland
ögrum skorið".
Öllum viðsrtöddum var síðan
boðið til hádegisverðar og var
þá setinn bekkurinn í mötu-
raeyti skólans.
Er við ókum úr hlaði litum
við tan í fjós staðartas, þar
var nýafstaðta kálfsfæðing —
tákm um stöðuga framrás
l'ífstais á Hvarmeyri.
— Róbert A.
01 siq pr quiBJj
Abraham Ottósson, er sextugur í
dag. Auðvitað á allt þetta venju
lega við um það, að ekki sjáist
á honum aldur. En meira kemur
til. Enginn getur heldur heyrt,
að þessi glæsilegi stjórnaradi sé
nokkuð að eldast. Og væg-
ast sagt er það mikið lán obk-
ur íslendingum. Aldrei rís dýrð
göfiuigiustiu listarinnar hærra hér
en þegar dr. Róbert lyftir veld-
issprota sínum í nafni ódauð
legra tónskálda og veitir amda
þeirra til þakklátra landa sinna.
Aldrei umvefur heimsmenningin
íslenzka þjóðarsál af slíkri ást-
úð og uimihyggjiu ag þegar hauik-
frán augu, milt bros og tónsproti
dr. Róberts koma til.
Dr. Róbert Abraham er fædd-
ur Þjóðverji af Gyðingaættum.
Ofríki -nasistanma hrakti hanm
úr landi og hingað kom hann ár-
ið 1935. Akureyriragar nutu
komu hans fyrstir, en eftir
nokkra dvöl þar fluttist hann til
Reykjavíkur. Hér kennir hann
núna við Háskólann ásamt því að
vera söngmálastjóri Þjóðkirkj-
umnar. Þessar tvær sbafnan-
ir nutu visindahæfileika hans i
enn ríkara mæli, þegar hann
varði ritgerð sína um tíðir heil-
ags Þorláks við Háskóla Is-
lands.
Starf hans á þess'um vettvangi
er sjálfsagt einstakt, en sakir
þekkingarskorts míras í þeim efn
um læt ég öðrum eftir að fjalla
um það. Hitt veit ég fyrir vist,
að tómstundastarf hans er frá-
bært ag nægir eitt sér til þess
að varpa ljóma á nafn haras. Hér
á ég auðvitað við þrekvirki það,
sem hann hefur afrekað með
körniU'tn FMíhanmaraíui, fliuibrainigi
tónverka með henni ag
Synfómuihljómsveit íslands. Ég
geri mér grein fyrir þvi,
að kotnoskni á ekki við i orðum
sem þessum. En ég vil samt ieyfa
mér að halda því fram, að umd-
ir stjórn dr. Róberbs hafi stund-
um svo vel til tekizt hér á Fróni
að kalila mætti þeim dulúðugu
orðum „á heimsmælikvarða".
Tónlistarunnendur á ísiandi
og þá ekki sízt þeir, sem kunna
að meta söng, eiga sér draum.
Sá draumur er að leiða drobtn-
iragu tistanna, söraglistiraa, til
þess hásætis, sem henni ber hér
á landi. Við höfum fengið að
heyra að þessi draumur sé
óraunsær og fjarlægur, en Is-
land var iíka fjarlægt land ung-
um Berlínarbúa á sínum tíma.
Samt kom hann hiragað og vakti
til lífs faigra gleði, guðaloga.
Á þessum hátíðisdegi dr.
Róberts eiga íslenzkir söngunn-
endur að strengja þess heit að
krýraa nú drottninguna og
stoflna þann félagsskap, sem
einn getur haldið merki hennar
á laft, þ.e. óperuflakk. Óperan
er hámark listsköpunar tónlist-
arinnar, þar eru áhrif manns-
raddarinnar mest og máttur tón
listarinnar víðtækastur. Auðvit-
að nær draumurinn til húsbyigig-
iingar Uka, a~inað gæti ekki átt
við á íslandi. En mannvirkja-
gerðin er í rauninni aukaatriði.
Við eigum ágætis hús, Þjóðleik-
húsið, aðetas þarf að tryggja nýt
ingu þess í hinum rétta tilgangi.
Þetta gæti óperufflokkur geirt.
Lágmarkið á að vera ein full-
gild ópera á ári, ásamt smærri
söngleikjum eftir getu.
Dr. Róbert er einn þeirra Is-
lendinga, sem mestur yrði máttar
stólpi slíkrar dýrðarstarfsemi.
Yfirburða þekking hans ag al-
þjóðlegur smekkur myndi strax
tryggja veg hennar og viðgang,
þótt gera megi ráð fyrir mibl-
um byrjunarörðugleikum. Dr.
Róbert hefiur jafnan færzt mik-
ið í fanig og vaxið við hverja
raun. Haran hefur ábt sinn stóra
þátt i því að koima Islendiiniguim
yfir gel'gjiuskeið tónlistarsögu
sinnar, nú er að gera þá að mönn
uim.
Að lokum óska ég svo meist-
aranum innilega til hamingju
með afmælið ag lýk þessu með
siðasta erindinu úr Dísarhölfl-
inni hans Einars Benediktsson-
ar.
Lát hljóma — svo þrái ég
horfnar stundir,
svo hjartað slái ag taki undir
og trega ég finni í taugum oig
æðum
af týndri minning og glöt'uðum
kvæðum,
svo hrífist ég með — og hefjist í
igeði.
Mín hæsta sorg og mín æðsta
gleði,
þær hittast í söragvanna hæðum.
Guðlaugur Tryggvi Karlsson.
Hafnarfjörður
Spilað miðvikudagskvöldið 17. rniaí í Sjátfstaeðíshúsinu.
Sjálfstæðiscfélögini í Hafnairfírðí.,
Húsnæði — Húsgagnaveizlun
Húsnæði óskast fyrir húsgagnaverzlun. —
Tilboð sendist Mbl., merkt: „Húsgagnaverzl-
un — 1633“.
Dragmetur tU sölu
Tvær nýlegar dragnætur ásamt vírum til
sölu. — Upplýsingar gefur Hafsteinn Sig-
urðsson í síma 98-2281 etfir klukkan 19 á
kvöldin.
H afnarfjörður
Nýkomnir sænskir tréklossar í kven- og
barnastærðum. Strigaskór, háir og lágir.
Krumplakk- og leðurstígvél. Hagstætt verð.
PERLAN,
strandgötu 9.
Starfsstúlknafélagið Sókn
Orðsending til félngskvennn
Þær félagskonur, sem óska eftir dvöl í húsum
félagsins í Ölfsborgum í sumar, geri svo vel
að snúa sér til skrifstofu félagsins, Skóla-
vörðustíg 16, sími: 25591, sem fyrst. Þær, sem
ekki hafa dvalið þar áður ganga fyrir.
Starfsstúlknafélagið Sókn.
OSTA
PINNAR
Hér eru nokkrar
hugmyndir en,
möguleikarnir eru
ótakmarkaöir.
1.
Leggið heilan valhnetukjarna ófan á
teninga af gftudlaosti.
2.
Vefjið skinkulengju utan um staf af
tilsitterosti, setjið sultulauka efst á
pinnan og skreytið með steinselju.
3.
Skerið gráðost í teninga, ananas i
litla geira, reisið ananasinn upp á
rönd ofan á ostinum og festið saman
með pinna.
4.
Helmingið döðlu, takið steininn úr og
fylli’ð með gráðostlengju.
5.
Skerið tilsitterost í teninga, setjið
lifrakæfubita ofan á ostinn og
skreytið með agúrkusneið og stein-
selju.
6.
Mótið stafi úr góudaosti, veltið þeim
upp úr þurrkaðri papríku og skreytið
með sultulaukum.
7.
Setjið ananasbita óg rautt kokkteilber
ofan á geira af camemlbeirt osti.
8.
Setjið mandarínurif eða appelsínu-
bita ofan á fremur stóran tening af
port saíut osti.
9.
Festið fyllta olífu ofan á tening af
þort salut osti. Skreytið með stein-
sclju.