Morgunblaðið - 17.06.1972, Blaðsíða 22

22
____________________________;__________
MORGUNBLAÐIÐ, LAUGARDAGUR 17. JÚNl 1972
Minning;
Soffía Guðjónsdóttir
Minning:
Eiríkur J. Kjerulf
Ar n heiða rstöðu m
Fædd 28. október 1907
Dáin 31. maí 1972
ELSKU Soffía mín!
Þegar þáttaskil verða i lífi ein
staklingsins, setur hann hljóðan.
Hann finnur svo glöggt hversu
litilsmegnugur hann er, og alls
ófær um að hafa nokkur áhrif á
gang tilverunnar, sem stundum
virðist okkur mannanna bömum
svo undarleg og óskiljanleg.
Slíkra þáttaskila munu margir
hafa fundið til á svipaðan hátt og
ég, þegar við fréttum andlát þitt,
Soffía mín. Ég fann svo sárt til
smæðar minnar og ófullkoinleika
og saknaði þess svo sárt, að hafa
ekki haft tækifæri til að segja:
„Þökk, fyrir allt, sem þú varst
mér“. Þessi knýjandi þörf til að
mæla örfá kveðju- og þakkarorð
varð þess valdandi að ég ákvað
að setjast niður og pára á blað
þessar hugrenningar mínar.
Ég minnist enn svo Ijóslega
fyrstu kynna okkar og ég veit að
þú mundir þau einnig, því þegar
við hittumst ekki alls fyrir
löngu bar þau einmitt á góma í
samtali okkar. Ég var aðeins
tveggja ára, og ég man, að við
sáumst fyrst að kvöldi dags, ég
var háttuð og sat i íanginu á
mömmu heima í Mjósundi. Til
merkis um fyrstu áhrifin, sem
ég varð fyrir af mildum
persónuleika þínium, vll
ég telja hversu þessi atburður er
enn í dag, sautján árum síðar
Ijóslifandi í huga mér, þótt minn
ið sé ekki svo glöggt á aðra at-
burði frá þessari tíð. Eftir þetta
sáum við meira hvor til annarr-
ar, þvi næsta árið bjuggu fjöl-
skyldur okkar í sömu íbúð við
Mjósund og þið höfðuð þar sam
eiginlegt eldhús, mamma og þú.
Það gat því ekki farið hjá því, að
einhver ósýnileg bönd knýttu
þessar fjölskyldur saman, en
böndin, sem á þessi ári knýttu
mig að þér voru á einhvern hátt
alveg sérstök. Þú áttir fáa þina
líka í umgengni þinni og fram-
komu við börn. Það stafaði frá
þér hlýju og góðleika og þú varst
svo kát. Mér þótti sem þú værir
mér undurgóð vinkona, sem vild
ir mér aðeins allt það bezta, sem
hugsazt gat. Það er mikið rætt
um svonefnt kynslóðabil nú á
dögum, en aldrei urðu árin fjöru
tiu og fimm til trafala í okkar
samskiptum. Þú hafðir sérstakt
lag á að láta mig finna, að ég
og sú persóna, sem í mér býr,
væru einhvers virði, og öll sarn-
tölin okkar voru mér ákaflega
kær.
Það var oft svo, að þegar ég
vaknaði og fór af stað í ævintýra
leitina, sem auðkennii sérhvert
spor l'ítils barns, þá endaði hún
í fanginu á þér frammi í eidhúsi,
og þrátt fyrir morgunannirnar
hafðirðu alltaf tíma tU að spjalla
við mig og gefa mér morgunbita,
enda var þetta snemma morguns
og oft fyrtr fótaferðartínta
mömmu. Þessar morgunstundir
voru mér sérstaklega dýrmætar,
enda mætti ég ekki viða slíkum
skilningi og þolinmæði sem
ég mætti þessa morgna hjá þér,
elsku Soffía mín. Alltaf varstu til
búin að hlusta á frásögur af
gleði og raunum litils barna, og
ófá voru tárin, sem þú þerraðir,
þegar eitthvað amaði að.
Þvi miður var það tiltölulega
stuttur tími, sem við bjuggum
i sambýli í Mjósundinu, og þessi
stutti tími leið með ógnvekjandi
hraða, eins og verða vill með
ánægju- og gleðistundir. En þó að
íjarlægðin ykist, sUtnuðu ekki
vináttuböndin, sem tengzt höfðu
milli okkar og oft fékk mamma
að heyra bænasönginn: „Æ elsku
mamma, komdu að heimsækja
hana Soffíu." Og mamma, sem
einnig átti þér gott að gjalda og
virti og mat þinn sérstæða og
kærleiksfúsa persónuleika, átti
erfitt með að neita þeirri bón, svo
þær voru ófáar ferðirnar til þín,
bæði á Austurgötuna og öidu-
götuna. Siðan misstum við hvor
af annarri um tíma, en hittumst
aftur fyrir nokkrum árum og þá
fékk ég að finna að allar minar
minningar um þig áttu við rök
að styðjast, og að þú varst enn
sem fyrr, elsku góða Soffía, sem
vermdir kaldar tær og gafst mér
að borða, þegar ég stalst berfætt
á náttfötunum fram i eldhús til
þín í gamla daga. Sjúkdómar og
erfiði höfðu sett sín mörk á lík-
ama þinn, en undir sló sama
hiýja, ástrika hjartað.
Þetta pár mitt eru aðeins
mannleg orð, sem aldrei ná að
skilgreina hversu undur góð þú
varst mér, sem ótal mörgum öðr
um, en megni þau að flytja þér
mínar innilegustu þakkir fyrir
allt, þá er tilganginum náð. Já ég
þakka þér útrétta mund, sem
ætíð var reiðubúin að styðja litið
barn og leiðbeina því á réttan
veg. Ég þakka þér kynni, þar
sem ég lærði að meta mikilvægi
heilsteypts og hreinskilins per-
sónuleika, þar sem gjörðirnar
mótast af gæðum og tröllatrú á
roannlega getu og færnf.
Guð blessi þig.
Vinkona.
Hinn 30. maí andaðist á Borg-
arspítalanum í Reykjavík eftir
stutta legu, Eiríkur J. Kjerulf,
fyrrum bóndi á Arnheiðarstöð-
um i Fljótsdal. Otför hans fór
fram frá Valþjófsstaðarkirkju
fimmtudaginn 8. júní s.l.
Eiríkur var fæddur að Melum
í Fljótsda!l 1. janúar 1888. For-
eldrar hans voru Jón Andrés-
son Kjerulf, bóndi á Melum, son
arsonur Jörgens Kjerulf fjórð-
ungslæknis 1819—1831 og bjó á
Brekku, var hann danskur að
ætt, en giftist íslenzkri konu,
Arnbjörgú Bjarnadóttur, ætt-
aðri úr Skagafirði. Þau hjón
urðu því stofnforeldrar Kjer-
ulfsættarinnar hér á landi. Móð
ir Eiriks var Aðalbjörg Metu-
salemsdóttir frá Möðrudal á
FjöMum.
Eirikur ólst upp á Melum
fram yfir fermingu, þá keyptu
þeir feðgar Hrafnkelsstaði í
Fljótsdal og bjuggu þar stórbúi.
Að Jóni látnum tók Metusalem,
elzti sonur Jóns, við jörðinni, en
Eiríkur dvaldi þar áfram um ára
bil. Árið 1916 kvæntist Eiríkur
Sigurbjörgu Jónsdóttur frá Bæ
í Lóni og dvöldu þau nokkur ár
á Hrafnkelsstöðum.
Vorið 1921 keypti Eirikur
jörðina Hamborg í Fljótsdal af
svila mínum Halldóri Stefáns-
syni, sem þá fluttist til Vopna-
fjarðar.
Hamborg er næsti bær við
Skriðuklaustur og urðum við
Eiríkur því nágrannar. Eiríkur
var algerlega sjálfmenntaður að
öðru leyti en þvi, sem kennt
var í farkennslu’kerfi sveitanna
á þeim árum. Þetta bætti hann
sér upp með lestri góðra bóka,
sérstakri athyglisgáfu ag stál-
minni.
Eirikur var að eðlisfari
óvepju hlédrægur. Blandaði sér
aldrei í stjómmál eða innansveit
arerjur, en stundaði búskapinn
af alúð og hagsýni. Við gesti
sína var hann glaðvær og ræð-
inn. Kom þá í ljós hversu fróð-
ur hann var og fylgdist vel með
því, sem var að gerast bæði
heima og erlendis.
Eitt var það, sem einkenndi
Eirík sérstaklega, það var var-
fæmi hans i orði. Ég heyrði
aldrei hrjóta af vörum hans
blótsyrði né lastmæli um
nokkurn mann. Hann var auk
þess svo heiðarlegur í öllum við
skiptum, að loforð hans var af
þeim, sem til þekktu, talið
jafn öruggt og lögfestur samn-
ingúr. Árið 1940 fluttist ég með
f jölskyldu mína frá Skriðu-
klaustri, eftir að hafa selt
Gunnari Gunnarssyni rithöf-
undi jörðina, og bjó á Arnheið-
arstöðum i 5 ár. Árið 1945 flutt-
ist ég tii Reykjavíkur. Þá seldi
Eiríkur Aðaibimi syni sínum
Hamborg en fékk sjálfur ábúð
á Amheiðarstöðum. Þar bjó
Eiríkur Aðalbimi siyni ánum
hann góðu búi til ársins 1967, er
Jón sonur hans tók við jörð-
inni, en Eiríkur dvaldi þar til
æviloka.
Kona Eiriks andaðist ár-
ið 1956 og tóku þá dætur þeirra
að sér húsmóðunstörfn og sáðar
tengdadóttir.
Böm þeirra Eiríks og Sigur-
bjargar eru: Aðalbjöm, óglftur,
Kristín, gift Stefáni Jónssyni,
Unnur gift Halldóri S. Þormar
og Jón kvæntur Guðrúnu Ein-
arsdóttur.
Ættingjum Eiríks sendi ég
mínar innilegustu samúðarkveðj
ur og enda þessar linur með
gamla orðtakinu: Þá minnist ég
ætið Eiriks, er ég heyri góðs
manns getið.
Far þú í friði. Friður Guðs
þig blessi. Hafðu þökk fyrir
allt. Sigmar G. Þormar.
t
Móðir okkar og tengdamóðir.
RANNVEIG JÓNSDÓTTIR,
Búðarstíg, Eyrarbakka.
andaðist að Hrafnistu þann 15. júní.
Böm og tengdaböm
t
Elskulegur eiginmaður minn,
HANNES KJARTANSSON, sendiherra,
sem andaðist í New York þann 11. þessa mánaðar, verður jarð-
settur frá Dómkirkjunni mánudaginn 19. júní kl. 1.30 eftir hádegi.
Elín Kjartansson og böm.
t
Hjartans þakkir fyrir auðsýnda samúð og vináttu við andlát
og útför
JÓNS HALLDÓRS KRISTINSSONAR,
verkstjóra, Klapparstíg 10, Ytri-Njarðvik.
Fyrir hönd aðstandenda, _
Karlotta Kristinsson.
t
Þökkum auðsýnda samúð við andlát og jarðarför mannsins
míns, föður okkar, tengdaföður og afa,
JÓHANNESAR ARNGRÍMSSONAR,
klæðskera, Skólabraut 33, Akranesi.
Alma Eggertsdóttir,
Guðfinna Jóhannesdóttir, Guðmundur Jónsson,
Hörður Jóhannesson, Sesselja Helgadóttir,
Böðvar Jóhannesson, Elsa Ingvarsdóttir,
Sigríður Jóhannesdóttir, Ólafur Sigfússon
og bamaböm.
„19 júní“
19. JtJNÍ, málgagn Kvenréttinda-
félags íslands, er komið út og er
myndarlega og vel úr garði gert.
Fjölmargar greinar em í ritinu,
viðtöl og yfirlit. Ritnefnd skip-
uðu Lára Sigurbjörnsdóttir, sem
var rltstjóri, Laufey Jakobsdótt-
ir, Sigríður Anna Valdimarsdótt-
ir og Valborg Bentsdóttir. Auk
þess unnu að blaðinu þær
Magdalena Thoroddsen, Margrét
Margeirsdóttir og Svava Sigur-
jónsdóttir.
Meðal efnis í blaðinu má nefna
t
Eiginmaður minn,
Lúðvíg Guðnason,
Grænuvöllum 6, Selfossi,
verður jarðsunginn frá Sel-
fosskirkju mánudaginn 19.
júnd kl. 2.
Fyrir hönd vandamanna,
Ástríður Sigurðardóttir.
rit
grein aflok k inn uppeldi karla —
uppeldi kvenna — uppelrii manna
og eru höfundar þau Siguríaug
Bjamadóttir, Tómas Heiga-
son, Edda Óskarsdóttir, Rósa
Björk Þorbjamardóttir, Sigurjón
Bjömsson, Haraldur Ólafssoin og
Kristján Gunnarsson. Sigríður
Anna Valdimarsdóttir hefur tek-
ið saman þátt í blaðinu um
áfengisvandamálið, viðtal er við
Ásu Sólveigu, höfund sjónvarps-
leikritsins Svartur sunnudagur
og Geirþrúður Hildur Beimhöft
skrifar grein sem nefnist Elzta
kynslóðin. Þá svara f jprar konur
í áhrifastöðum spumingum um
hvort þær telji að áhrif kvenna
í stjómmálum og þjóðimálum
aiimennt fari vaxandi, og eru það
þær Adda Bára Sigfúsdóttir,
Ingibjörg Magnúsdóttir, Vigdís
Finnbogadóttir og Steinunn Finn-
bogadóttir.
Minnzt er í ritinu 65 ára af-
mælis Kvenréttinflafélags Is-
lands í janúar sl., afmælisgrein
er um Sigríði J. Maignússon, átt-
ræða, viðtal er við Jóhönnu Eg-
ilsdóttur, níræða, Gullveig Sæ-
Forsíða 19. júní var að þessu
sinni unnin á A<iglýsingastofu
Kristínar Þorkelsdóttur.
mundsdóttir skrifar um Our,
viðtal er við Ingu Bimu Jóns-
dóttur og sagt er frá þingi Sam-
bands norrænna kvenréttindafé-
laga, en á því voru fulltrúar frá
Islandi, þær Anna Sigurðardóttir
og Lára Sigurbjömsidóttir. f
blaðinu er og minnzt iátiinna fé-
laga í KRFf og ýmislegt fieira
efni er í ritinu.
t
Góður Guð blessi ykkur öll,
sem sýndu mér vináttu við
andlát og útför bróður mins,
Hús Jóns Sigurðssonar;
4 boðið í fræði-
mannsíbúðina
Davíðs Ólafssonar,
Steinum.
Eiríkur Ólafsson.
Á FUNDI stjómar húss Jóns Sig
urðssonar 8. júní sl. var sam-
þykkt að veita eftirtöldum aðil
um kost á afnotum af fræði-
mannsíbúð hússins á tímabilinu
1. sept. 1972 til 31. ágúst 1973:
Steindóri Steindórssyni, skóla-
meistara frá 1. sept—30. nóv. ’72.
Sveini Eiijarssyni leikhússtjóra
frá 1. des 1972 til 28. febr. 1973.
Haraldi Ásgeirssyni, verkfræð
ingi frá 1. marz til 31. maí 1973.
Lárusi H. Blöndal bókaverði
frá 1. júní til 31. ágúst 1973.