Morgunblaðið - 30.01.1973, Page 28

2S
MORGUNBLAÐIÐ, ÞRIÐJUDAGUR 30. JANÚAR 1973
SAGAN
sérstakir vinir. Held, að þau
hafi bara hitzt fyrir tilviljun. Fi
ora sagði mér, að hann hefði
lært ritarastörf, þegar hann
gerði sér ljóst, að hann ætti
enga framtíð sem leikari. Og
hann virtist óánægður með stöð-
una sem hann hafði þá. Fiora
hafði ánægju af að hjálpa göml-
um kunningjum.
Alls óvænt fór frú Brown að
gefa frá sér eitthvert efasemdar
snugg. Pétur leit til hennar með
eymdarsvip. — Get ég gefið yð-
ur í glasið, frú Brown ?
Ilún snuggaði aftur. En í
þetta sinn virtist það þýða sama
og samþykki. Pétur fyllti glasið
og rétti henni það aftur. Frú
Brown þakkaði honum með mikl
um virðuleik, sletti svolitlu
framan á sig, nuddaði það fast
og lét þess getið, að ekki hefði
Fiora nú gert mikið að því að
hjáipa sér, einu frænkunni.
Pétur andvarpaði og svipur-
inn harðnaði, og hann tók sér
stöðu fyrir framan arininn. Rósa
beið feimin í dyrunum, leit á
Blanche og svo á Pétur og loks-
ins á Jenny, sleikti varirnar og
kom ekki upp neinu orði. Pétur
sagði: — Ég býst við, að matur-
inn sé til.
Þetta gat varla orðið skemmti-
leg máltíð, enda varð sú ekki
raunin á. Þau gengu sjálf um
beina og settust svo við langa
borðið, og allir virtust forðast
sætið, sem var andspænis Pétri.
Þarna sat ég einu sinni sjálf,
hugsaði Jenny.
Frú Brown tókst að hella i
sig tveimur glösum án sýnilegra
áhrifa.
Þegar máltíðin var hálfnuð,
var dyrabjöllunni hringt og
Pétur fór fram og hleypti inn
liögregluþjóni. Hann heyrðist
segja, að Parenti kafteinn hefði
skipað sér að vera þar um nótt-
ina.
Pétur kunni ekki við þetta.
— Það er eins og við séum öll
glæpamenn, sagði hann, þegar
hann kom aftur að borðinu.
— O, það er bara fyrir forms
sakir, sagði Cal og leit ekki á
Jenny.
Þau dunduðu eitthvað yí-
ir kaffinu, sem þau drukku
við borðið. Svo reikuðu þau
inn í bókastofuna, þar sem Pét-
ur gaf þeim í glas, þótt snemmt
væri. Einu sinni hringdi síminn.
Blanehe var fljót að segja Pétri,
að hún skyldi svara og gekk að
litla hleranum í bókastofunni
og tók símann. Frú Brown sagði
hálf þvoglulega: — Hugsa sér
að hafa sima ínni í veggnum. Og
glápti síðan á hann.
— Þetta er til þtn, sagði
Blanche við Cal.
Allir hlustuðu eins og fegnir
því að geta hlustað á eitthvað.
En það var annars ekki mikið
hægt að ráða af svörum Cals.
— Já, já, . . . hvenær? Já, vissu
lega. Það var rétt. Já. . .
Hann kom aftur og sá, að allir
Hringt cftir miðncctti
M.G.EBERHART
voru forvitnir, og sagði, að
þetta hefði verið ráðskonan
hans í borginni. — Frændi minn
er kominn þangað. Hann þarf
víst að fara til tannlæknis.
Jenny trúði þessu ekki al-
mennilega. Andlitið á Cal vár
sviplaust, en samt var ekki
laust við, að brygði fyrir á-
nægju í augnatiilitinu. Frú
Brown sagði síðan fyrsta orðið,
sem allir urðu fegnir, sem sé, að
hún ætlaði að taka á sig náðir.
— Það er tilgangslaust að sitja
hér og þegja eins og steinn. Það
er rétt eins og ekkert ykkar
iMx
Ueizlumatur
T

Smurt brauð
Q9
Snittur
SÍT.l) & FlSKLiR
vilji segja orð. Já, þakka yður
fyrir, ég ætla að taka glasið það
arna með mér. Svo skrikti hún.
— Hver veit nema það geti
hjálpað upp á fegurðarsvefn-
inn! Og svo gekk hún út.
— Ah! sagði Pétur. — Hvað
gera þeir í þessu réttarhaldi á
morgun, Cal? Ég á við, hvað
þeicr spyrji okkur um.
— Hvernig ætti ég að vita
það? En hafðu engar áhyggjur,
Pétur, segðu bara sannleikann.
— Þetta verður hræðilegt,
sagði Pétur og heliti i glasið aft
uir.
— Timburmenn bæta nú ekki
úr skák, sagði Cal þurrtega. —
Komdu með mér að ganga úti á
svölum, Jenny. Ég skal ná í káp
una þína. Hann talaði alveg eðli
lega og óþvingað og framkonia
hans var ekkert óeðliieg. Þetta
Litla atvik í myrkrinu fyrir
kvöldverðinn hefði eins vel get-
að verið draumur. Hann vildi að
eins segja Jenny frá hinu raun-
verulega efni síihitaisins við frú
Ounningham, og það vissi hún.
Hún stóð upp, en Pétur stóð
Ika upp.
— Ég þarf líka að fá mér
frískt teft, sagði Pétur. Þá sef
ég betur á eftir.
Blanche kom með þeim fram í
forstofuna. Lögregluþjónniinn
ungi, sem var í snyrtiiegum ein-
kennisbúningi', hrökk upp úr
sæti sinu, rétt eins og hann
hefði verið sofandi. — Afsakið,
sagði hann, — en kafteinninn
í þýðingu
Páls Skúlasonar.
sagði, að enginn mœtti fara út
úr húsinu í nótt.
Pétur setti upp þóttasvip, en
Cal sagði hóglega: — Það er
alit i lagi. Við ski'ljum það vel.
Allt i lagi.
Nú virtist ekki annað að gera
en taka á sig náðir. Blanche fór
með Jenny til herbergis hennar,
— Ég tók eitthvað af fötum Fi-
oru handa okkur. Frú Brown
vildi nú helzt ekki sleppa því
við mi'g, svo að ég tofaðd að
skila því aftur. Og Rósa fann
nokkra nýja tannbursta. . . . Ég
vissi ekki, að þið Cal væruð
svona miklir vinir. Hve lengi er
það búið að standa?
Jenny svaraði og óþarftega
fljótt: — Það er ekki búið að
standa neitt.
— Ekki það? Jæja, ég er nú
orðin þreytt, og það er þú sjáilf-
sagt líka. Ég hlakka ekkert til
morgundagsdns.
— Það geri ég heldur ekki,
sagði Jenny, og það var líka
mála sannast.
Henni var það hreinasta mar-
tröð að sjá herbergið aftur. Pét-
ur hafði sett töskuna hennar á
farangursgrind. Þarna hafði
hún setið og burstað á sér hár-
ið og dáðst að sjálfri sér. Hún
lokaðd dyrunum vandlega. Hún
velvakandi
Velvakandi svarar í sima
10100 frá mánudegi ti!
föstudags kl. 14—15.
• Bráðabirgðaaðstaða
fyrir fiskiflota
Vestmannaeyja
Ingjaldur Tómasson skrif-
ar:
„Ég vil beina þvi til réttra
yfirvalda, hvort ekki sé hag-
kvæmast að koma upp bráða-
birgðaaðstöðu fyrir bæði fólk
og fiskiftota Vestmainniaeyja í
Þorlákshöfn. Ég efast ekki um
að vinveittar þjóðir, sem boðið
hafa mikla aðstoð, mundu
bregða skjótt við og koma upp
sæmilegri 4—5000 manna
byggð á ótrúlega stuttum tíma.
Þar koma Bandaríkin helzt til
greina með sinn alkunna hraða
og tæknisnilli. Saltfiskur og
skreið þurfa ekki dýrt húsnæði.
Aðeins frárennsli og hita þegar
kalt er.
Við þurfum sem allra fyrst
að gera Þorlákshöfn að fyrsta
flokks höfn, með því að byggja
aðalgarðinn, sem brýtur út-
hafsölduna. Við það verk þarf
að sameina hina fullkomnustu
innlenda og erlenda tækni, svo
bæði hraði og vamdvirkni fari
saman.
Það má gera ráð fyrir að
þetta gos standi svipaðan tíma
og önnur álíka. Þess vegna er
það höfuðnauðsyn, að fiski-
fiotinn og fóikið, sem við hainn
vinnur, fari ekki á „tvist og
bast“, heldur geti fengið hert-
ugt athafnasvæði. Og það er
áreiðanlega hvergi betri skil-
yrði til þess en í Þorlákshöfn.
Því verður að treysta, að þeir
sem stjóma framkvæmd þess-
ara mála, velji hinar skynsam-
legustu leiðir til lausnar á hin-
um mikla vanda Vestmannaey-
inga og alls landsins. Ég er
viss um, að tbúar Þorlákshafn-
ar munu sýnia alla mögulega
tilhliðrun, svo Vestmaniniaeyja-
flotinn geti rækt sitt eðlilega
hlutverk, þar tii hann getur
óhultur fiutt sig til hedmahafn-
ar. Ég veit, að Þorlákshafnar-
búar hafa bæði hjartarúm og
anmað rúm, sem dugar.
Ingjaldur Tómasson.?
ÞORRABLÓT
ÁSATRÚARMANNA
verður í SIGTÚNI við Austurvöll fimmtudaginn 1.
febrúar og hefst kl. 8 að kvöldi stundvíslega.
Lýst verður upptöku goðorðs í nýjum sið
Ásatrúarmanna á Islandi.
Goði helgar blótið og heitið verður á goðin
til varnar landi og þjóð.
Jón frá Pálmholti, Dagur Þorleifsson og fleiri
lesa úr fornum ritningum.
Minni drukkin og söngur á milli atriða.
Veizlustjóri verður Jón Gunnlaugsson.
Dans á eftir.
Aðgöngumiðar í Sigtúni og Ingólfsstræti 3.
• Að loknu „Morgun-
kaffi“ útvarpsins
Kristrún Guðniundsdóttir
skrifax:
„Heill og sæll Velvakandi.
Þar sem hið nýja útvarps-
ráð hefur lagt „Pósthóif 120“
niður, og þar með tokað sinum
ölum fyrir skoðunum hins al-
menna hlustamda, sé ég ekki
anmað ráð vænrna em leita til
þín. Þegiar útvarpsráð tilkymnti
prestum landsins, að á þeim
fimm mínútum, sem þeim eru
ætlaðar i útvarpinu morgun
hvem, mættu þeir ekkert flytja
nema ritningargreinar og fyr-
irbænir, fannst vist flestum
nóg að gert með skerðingu á
tjáningarfrelsi presta. En eiann
kemur öðrum meiri og Einar
Bragi vildi fækka messum eða
í það mdnnsta stytta þær stór-
lega. Ég hlusta mikið á mess-
ur í útvarpi og hef heyrt þar
margar góðar ræður, en mimn-
ist þess ekki að hafa heyrt
neina, er gæti verið mann-
skemmandi eða útvarpinu til
vamsa. Og þau fáu orð, sem
prestar létu stundum fylgja
morgunbænum voru oft með
ágætum. Væri fróðtegt að vita,
hvað útvarpsráði hafi þótt at-
hugavert við þau.
• Styttri en betri dagskrá
Ömaklegur var skættngur-
inn 1 garð útvarpsstjóra og
Jónasar. Bæði fyrrveraindi og
núverandi útvarpsstjóri hafa
marga góða ræðuna flutt. En
eitthvað má að öllu finna og
ef hátíðteikinn í áramótaræð-
um útvarpsstjóna er til lýta,
var lofsöngurtan um lengd út-
varpsdagskrár í áramótaræð-
um fyrrverandi útvarpsstjóra
það ekki síður. Fráleitt er að
meta gildi ræðu eftir orða-
fjölda eða útvarpsdagskrár eft-
ir því hvað mörg töluð orð eða
tónverk hún flytur. Ekki sé ég
að útvarpið yi'ði til minni
ánægju eöa þrosika, þó dag-
skrá þess yrði ögn stytt Það
yrði hlustað betur og eitthvað
ætti rekstrarkostnaður að
lækka, þó ekki yrði sliakað á
kröfurn um efnisval.
Er ekki von, að okkur ftan-
ist gæta ósamræmis í þvi, að
um leið og óskað er eftir þvi,
að lamdisbyggðta leggi til meira
efni í útvarpið, eru talin tor-
merki á því, vegna þess að það
sé svo dýrt. En er ódýrara að
senda menn til aminarra landa
til að taka upp þeetti eða afla
frétta? Gæti ekki líka orkað
tvimælis, hvort útvarpinu sé
ekki ætlaður of stór hluti af
kostnaðtaum við að halda uppi
sinfóníuhljómsveittand? Allir
vita, að hún er fyrst og fremst
fyriir Reykjavíkursvæðið. Fyrir
nokkrum árum sáu sýslur
lamdstas stöku stamum um
kvölddagskrár, þær voru fjöl-
breytrtar og skemmtilegar.
Kristriín Giiðnmndsdóttir,
Akureyri."
• Enn um „Kvöldstund í
sjónvarpssal“
Þátturinm „Kvöldstumd í
sjónvarpssial“ var á dagskrá
sjónvarpsins siðastliðið laug-
ardagskvöld. Ekki var að sök-
um að spyrja — í gær hrimgdu
margir til þess að láta i Ijós
ániægju staa með þáttinn.
Menrn virðast vera nokkuð
saanmáia um það, að þessir
þættir séu með því bezta, sem
sjónvarpið hefur haft á boð-
stólum. Velvaikanidi kemur
hrósi þessu hér með á fram-
færi tii réttra aðila, svona rétt
til þess að „ráðamenn“ sjái
hvað það er, sem „passar í
kramdð“.
Starfsfólk
Smurt brauð
Viljum ráða vana stúlku i smurbrauðsstofu okkar.
Dyravarzla
Viljum ráða mann til dyravörzlu (Hótel dyr).
Einhver tungumálakunnátta æskileg. Dagvinna frá
mánudegi til föstudags. Leggjum til einkennisföt.
Mjög ódýrt fæði fyrir starfsfólk.
Uppl. gefur hótelstjóri á hótelinu og I síma 20600.