Morgunblaðið - 15.01.1978, Side 17

Morgunblaðið - 15.01.1978, Side 17
MORGUNBLAÐIÐ, SUNNUDAGUR 15. JANUAR 1978 17 kvöld, þó ekki hefði heyrzt neitt nánar um baðstrandarferðina. Kl. 6 um morguninn hringdi siminn. Madame Nenet. Þvi miður gæti hún ekki farið út i Mávaþorpið, þvi nú hefði boð komið úr konungshöllinni um að athöfnin vegna brúðkaupsins yrði strax á mánudag. Hún yrði að rjúka í undirbúninginn. En Mongkol maður hennar og sonur hennar, sem væri heima i leyfi úr háskóla í Bandaríkjunum, ætluðu að fara og með þeim bilstjóri og kokkur. Myndum við vilja fara með þeim og þiggja það sem upp á væri að bjóða? Og fyrr en varði var hún sjálf komin í bilnum að sækja okkur og aka á hitt heimilið sitt í borginni, þar sem feðgarnir voru að búa sig af stað. Þessi önnum köfnu hjón búa semsagt á tveimur stöðum til að eyða ekki of miklum tíma í akstur á milli staða í borgarumferðinni, sem vissulega er mikil og ærandi í Bangkok. Sofa í ibúðinni við verk- smiðjuna i vinnuvikunni, en ann- ars i íbúð á efstu hæð í háhýsi skammt frá hóteli okkar með garði á þakinu. Þaðan héldum við nú af stað um 8-leytið. Mongkol Sirisamphan reyndist ákaflega elskulegur maður. Þeir feðgar báðir hafa til að bera hina sér- stæðu kurteisi og tillitsemi i um- gegni, sem Austurlandabúar hafa i svo ríkum mæli. Mongkol hafði fengið hjartaáfall og átti að læknisráði a hlifa sér. Því sá fjöl- skyldan um að hann héldi sig frá umstangi brúðkaupsins og sonur hans færi með honum. Mávaþorpið reyndist vera þriggja tima akstur austur af Bangkok og stendur við langa Hús Sirisamphan- fjölskyldunnar við Síamsflóa, þá mynd tekin út um gluggann niður á ströndina og loks sést þessi langa hvita einkaströnd með hvítum sandi og pálma- trjám. breiða og hvíta sandströnd við Síamsflóa. En úti fyrir eru kóral- eyjar, sem menn kafa gjarnan niður með til að njóta litfagurra bergmyndana og sjávargróðurs. Þarna höfðu þau hjónin keypt land, byggt nokkur lágreist hús í spænskum stil og selt ættingjum og vinum, en búa sjálf i fremsta húsinu við ströndina. A leiðinni þangað var komið við á einum af þessum sérkennilegu líflegu aust- urlandamörkuðum með ótrúlega fjölbreyttu úrvali af ávöxtum, grænmeti og fiski, sem sonurinn reyndi að segja okkur nafnið á. Þarna bjó kokkurinn sig út með birgðir til martargerðar. Fyrsta máltíð okkar samanstóð af bambussprotasúpu og i hrís- grjónum voru svo grænmetisbit- ar, djúpsteiktir margvislegir fisk- bitar, kræklingur og grillaðir kjúklingabitar og úrval af krydd- sósum með, en i lokin thailenzkar kökur með sætu kaffi eða tei. En kvöldmaturinn var kjötsúpa, tvær tegundir af glóðarsteiktum fiski, krabbaeggjakaka og bambus- sprotar, allt að sjálfsögðu I hrís- grjónum. Og riú fengum við i ábæti að smakka hefðbundinn thai-rétt. I bambushólk eru látin hrísgrjón, kókosmjólk, brúnar baunir og pálmaolía og hólknum stungið í opinn eld. Þetta eru „nestispakkar" Thailendinga, sem þeir hafa í ól um öxlina er þeir fara i ferðalög eða út á akr- ana. Þar kveikja þeir eld og sjóða matinn sinn i bambushólkinum. Dvölin þarna við ströndina var i rauninni likust ævintýri, þar sem hægt var að ganga út og synda i tærum, volgum sjónum kl. sex að morgni og horfa á sólaruppkom- una, einn i heiminum á þessari hvítu strönd með pálmatrjám upp af. Og þar sem stjörnurnar blika yfir alla hvelfinguna niður að sjóndeildarhring að kvöldinu, en krakkar leita með vasaljósum að kröbbum, sem koma upp þegar dimmir. Um miðjan daginn skin hitabeltissóiin beint ofan á koll- inn á manni, svo maður fær of- birtu af allri dýrðinni. Á meðan var ekið út á Pattayaströndina, þar sem standa glæsihótelin í röð- um og baðgestir liggja i sandinum i flotum, en bátar draga sjóskíða- menn og svifflugfólk úti fyrir. Við vorum alsælar með okkar hlutskipti, eftir að hafa séð það kraðak. Þó væri freistandi að eiga einhvern tima kost á að vera nokkra daga i einu glæsilegasta hótelinu, sem stendur eitt sér uppi á háum klettum, þar sem farið er með lyftu gegnum klett- ana niður á ströndina fyrir neðan, en þar buðu feðgarnir okkur upp á siðdegiste á breiðri veröndinni með útsýni suður yfir Siamsflóa. En það verður varla nokkurn tíma við hæfi Islendings frá gjald- eyrisfátækri þjóð. Ferðin í bæinn var annars kon- ar ævintýri. Thailenzkri bílstjór- inn ók leiðina á tveimur timum, hvattur af húsbónda sinum á sprettinum. Við geystumst fram Sirisamphan-feðgarnir, sem sagt er frá í greininni, ásamt höfundi fyrir utan húsið á strönd Siamsflóa. Sjúklingarnir höfðu beðið í skólahúsinu frá því snemma morguns. Konurnar drifu í að skrá fólkið og upplýsingar um það. Ungu læknarn- ir 16 sátu í röðum í stórum sal og skoðuðu börn og gamalinenni ug sendu svo í lyfjaafgreiðsluna, þar sem hjúkrunarkonur afhentu Ivfin. Þar var alltaf biðröð. Þetta gekk svo vel að afgreiddir voru sjúklingar yfir daginn. úr hverjum bílnum af öðrum og hver framúrakstur var spennandi keppni um það hvort við kæm- umst aftur inn I bilaröðina áður en skollið væri á bilnum sem kom í móti. En bilstjórinn reyndist mesti snillingur, enda þjálfaður í hinni brjálæðislegu umferð i Ban- kok. £ Með 16 lækna í læknislaust þorp Flestir Zontaklúbbar i veröld- inni reyna að láta eitthvað gott af sér leiða, eftir getu og aðstæðum á hverjum stað. Zontakonur i Thailandi hafa einbeitt sér að þvi að veita læknishjálp, þar sem lítið er um hana-. Laugardaginn 21. ágúst lögðu konurnar upp í einn slíkan leiðangur með 16 lækna og lið hjúkrunarkvenna til bæjarins Zintikon í afskekktu héraði langt norðvestur af Bangkok. Og þó að rútubíllinn væri fullur af starfs- liði úr hópi Zontakvenna, læknum og hjúkrunarfólki, lét Madame Nenet sig ekki muna um að bæta á tveimur fslenzkum ferðalöng- um. 1 lestina var bara bætt tveim- ur af heimilisbilunum. Maður hennar settur við stýrið á öðrum og dóttirin á hinum. Enda höfðu fleiri ungir læknar boðið þjón- ustu sina en konurnar höfðu þor- að að gera sér vonir um. Raunar fyrir áhrif ungs læknis, nýja tengdasonarins i Sirisamphan- fjölskyldunni. Matarbirgðir fylgdu úr Litlu kökustofunni handa þessu liði, svo og stúlkur til að sjá um matinn frá þeirri ágætu stofnun. Það var ekki vandi að sjá hver var driffjöðrin í þessu ferða- lagi. Á Undan okkur var farinn sjúkrabill þeirra Zontakvenna, en hann er innréttaður sem lækna- stofa.Þær höfðu lagt út og safnað fyrir þessum bíl og reka hann. Á hverjum Iaugardegi er skipt um innréttingu. Komið fyrir bókum, sem farið er með á hæli og sjúkra- hús til útlána. En hvern sunnu- dag fara læknir og hjúkrunar- kona með bílnum út í fátækra- hverfi Bangkok og taka á móti sjúklingum. Lyf eru gefin og læknishjálp ókeypis. En konurn- ar sögðust fara með lyf fyrir 50 þúsund bat á ári, sem mun vera um ein milljón króna. Fyrir þeim safna þær með bazar og skemmtunum en fá auk þess gef- in meðul. Sjálfar efna þær, 2—3svar á ári til lengri ferða til fjarlægra staða, þar sem er læknislaust eða langt að sækja lækni. Fyrr í ágústmánuði höfðu þær „í tilefni afmælis drottningarinnar" farið með 11 lækna, hjúkrunarfólk og lyf og sinnt 800 sjúklingum i bæ nálægt landamærum Kambódíu. Nú var haldið i aðra átt og ferðin farin í fjarlægt þorp norðvestur af Bang- kok með enn stærra læknalið. 1 ferðinni sagði ein kvennanna, Chinda Charungchreonvej, að það sem á vantaði, væru tannlækna- tæki, sem hægt væri að koma fyr- ir i bilnum góða, þvi viða væri skortur á tannlæknum. Gætu þær þá efnt til ferða til fátækra þorpa með tannlækni. Kvaðst hún lík- lega vera búin að finna gefanda Framhald á bls. 23

x

Morgunblaðið

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.