Morgunblaðið - 14.11.1982, Blaðsíða 38

38
MORGUNBLAÐIÐ, SUNNUDAGUR 14. NÓVEMBER 1982
t
Fóstursystir mín,
INGIBJÖRG MARÍA (BUGGA) THOMPSON,
ádur tll heímilis á Vesturgötu 21, Reykjavík,
lóst í Honolulu, Hawaii, 6. nóvember sl.
Bergljót Ingólfsdóttir.
t
Faðir okkar, tengdafaöir og afi,
GUÐJÓN PÉTURSSON,
lést á Elliheimilinu Grund miövikudaginn 3. nóvember.
Útförin hefur fariö fram í kyrrþey aö ósk hins látna. Þökkum
innilega auösýnda samúö og vinarhug.
Garöar Guöjónsson, Gun Guöjónaaon,
Katrin Guöjónsdóttir, Bjarni Jósefsson
og barnabörn.
Móöir okkar, +
SIGRÍÐUR SIGFÚSDÓTTIR,
er látin. Útför hennar hefur fariö fram.
Stefanfa Guönadóttir, Þórunn Guðnadóttir.
t
Minningarathafnir um eiginmann minn, fööur okkar og son,
HAFÞÓR HELGASON,
kaupfélagsstjóra,
fer fram í isafjaröarkirkju þriöjudaginn 16. nóvember kl. 2 e.h. og í
Dómkirkjunni í Reykjavík fimmtudaginn 18. nóvember kl. 1.30.
Guöný Kristjánsdóttir, Sigurbjörg Jónsdóttir,
Alexander Hafþórsson,
Erling Friðrik Hafþórsson,
Vésteinn Hafþórsson.
Sigríður Sigfúsdóttir
Ijósmóðir — Minning
Fædd 20. júní 1894
Dáin 6. nóvember 1982
88 ár eru ekki stór hluti af ei-
lífðinni, en þau eru löng manns-
ævi. Ég hygg að margir sem á
þann aldur eru komnir líti á dauð-
ann sem lausn og eðlilegan loka-
punkt á langri ævi. Þannig veit ég
allavega að hún amma mín var
undirbúin, er hún hélt inn í eilífð-
ina 6. nóvember síðastliðinn. Af
sama æðruleysinu og víðsýninni
sem einkenndi allt hennar líf.
Þeim fer fækkandi fólkinu af
aldamótakynslóðinni, sem varð
þeirrar upplifunar aðnjótandi, að
halda út úr torfbæjunum inn á öld
sem átti eftir að búa yfir meiri
breytingum, en öll íslandssagan
t
Utför mágs míns,
HELGA S. GUÐMUNDSSONAR,
Suöurgötu 45,
Hafnarfiröi,
fer fram þriðjudaginn 16. nóvemþer frá Aöventistakirkjunni kl.
1.30. Jarösett veröur í Hafnarfjaröarkirkjugaröi.
Fyrir hönd vandamanna,
Eyrún Eiríksdóttir.
t
Eiginmaöur minn,
SÆMUNDUR E. KRISTJÁNSSON,
vélstjóri,
Reynimel 88, Reykjavík,
veröur jarösunginn frá Fossvogskirkju þriöjudaginn 16. nóvember
kl. 13.30.
Benedikta Þorsteinsdóttir.
t
Systir okkar og mágkona,
EDDA BJÖRNSDÓTTIR,
Hringbraut 10,
veröur jarösungin frá Fossvogskirkju mánudaginn 15. nóvember
kl. 13.30.
Pétur Björnsson, Sigrfður Magnúsdóttir,
Iðunn Björnsdóttir, Kristján G. Kjartansson.
3 -
LK NES 2000
NÝJA STRAUMLÍNAN
SLÆR ALLT ANNAÐ
RAFLA CNAEFNI ÚT!
Danska fyrirtækiö LK-NES er enginn
byrjandi í framleiðslu raflagnaefnis.
Það var stofnað 1893 og hefur æ síðan
verið í fararbroddi. Danskar öryggis-
kröfur í rafiðnaði eru meðal þeirra
ströngustu, sem gerðar eru. LK-NES
uppfyllir þær allar og þess vegna er
framleiðsla þess viðurkennd um allan
heim.
LK-NES 2000 straumlínan er nýjasta
raflagnaframleiðsla LK-NES. Tenglar
og takkar af öllum mögulegum og
ómögulegum gerðum, innifelldir og
utanáliggjandi, einfaldir eða margfaldir.
LK-NES 2000 er byggt úr einingum
sem gerir það sérlega einfalt í uppsetn-
ingu. Smellur og klemmur koma víða í
staðinn fyrir skrúfur, mjög
einfalt er að koma efninu
fyrir og stilla það af.
LK-NES 2000 hefur fjöl-
marga samsetningamögu-
leika og ýmiskonar auka-
búnað s.s. Ijós, dimmera
og merkingar á slökkvara.
LK-NES 2000 er frábær
hönnun bæði hvað snertir
notagildi og útlit.
heimilistæki hf.
HAFNARSTRÆTI 3 - 20455 - SÆTÚNI 8 -15655
RAR'ÖRUI? Sli
LAUGARNESVEG 52 • SlMI 86411

fram að því kann frá að greina. Af
þeirri kynslóð var hún amma mín,
og það var ómetanleg gæfa fyrir
barn og ungling sem fæddist inn í
allsnægtaþjóðfélagið, að fá að
upplifa með henni á nýjan leik
reynslu og erfiðleika þeirra ára-
tuga. Það er þó ekki ætlunin að
rekja þá sögu hér, heldur langar
mig einungis til þess að þakka
henni og kveðja með þessum fá-
tæklegu orðum.
Amma var kannski ekki fljót-
tekin manneskja, og vafalaust eru
þeir til sem hefur þótt hún heldur
þurr á manninn við fyrstu kynni.
En við nánari viðkynningu komst
fólk brátt að því að fyrir innan sló
einstakt hjarta. Hún var sannur
vinur, vina sinna og aldrei stóð á
liðveislu hennar þegar til hennar
var leitað. Hún lifði fyrir fjöl-
skyldu sína, og í ljósmóðurstarf-
inu sýndi hún sama öryggið og
festuna sem og í öllu öðru sem
henni var treyst fyrir. Aldrei flan-
að að neinu né ákvarðanir og af-
staða tekin í fljótfærni.
Líf hennar var engan veginn
ætíð dans á rósum. Sjálf átti hún
fram á fullorðinsár við að etja
suma af skæðustu sjúkdómunum
sem hér herjuðu á öndverðri öld-
inni. Seinna í lífinu mátti hún,
hjálparvana, horfa upp á afa berj-
ast við ólæknandi sjúkdóm sem að
lokum leiddi hann til dauða. Síð-
ustu árin voru henni heldur ekki
léttbær, en þrátt fyrir að ellin hafi
kannski náð að beygja hana og
skilja aðrar rúnir sínar eftir, tókst
henni þó ekki fremur en öðrum
örlagavöldum lífs hennar að
brjóta hana á bak aftur. Hún var
upprétt fram í dauðann.
Hún var sunnlendingur í húð og
hár, komin af tveimur af mestu
stólpaættum landsins á sínum
tíma, blanda af Arnesingi og
Rangæingi. Og þó svo að hún flytti
tiltölulega snemma til Reykjavík-
ur, held ég að hugur hennar hafi
æði oft leitað til uppvaxtaráranna
austur undir Hróarholtsklettum,
þar sem hún drakk með móður-
mjólkinni arfleifð 1000 ára gam-
allar íslenskrar bændamenningar.
En stoltust af öllu held ég þó að
hún hafi verið yfir því að vera ís-
lendingur, lifa það að sjá þjóð sína
verða sjálfstæða og vera þátttak-
andi í bernskugöngu lýðveldisins.
Sjálfur er ég þakklátastur fyrir
þau óteljandi skipti, sem „ungur
maður“ átti erindi til ömmu til
þess að fá svör og ráðleggingar við
hinum ýmsu spurningum og lífs-
gátum. Þá voru þessi hartnær 70
ár, sem skildu okkur að, lögð til
hliðar, og alltaf reyndi hún að
skilja, að hjálpa, að ráðleggja, og
það sem var mest um vert, að
fyrirgefa. Ég á aldrei eftir að efast
um það, að ég var betri maður eft-
ir hverja samverustund með
henni.
Nú er þeirri samveru lokið, og í
þakklátri minningu vona ég að
handan landamæra lífs og dauða
bíði ömmu allt það besta sem hinn
nýi heimur hefur uppá að bjóða.
Karl Axelsson