Morgunblaðið - 24.09.1989, Blaðsíða 13

Morgunblaðið - 24.09.1989, Blaðsíða 13
MORÖÚNÉÖÆHÍÐ' SONNtJÐAíGM-'Sír SEPTEMRER I980 G & sjónvarpsmyndarinnar The Mayflow- er Madam með Candice Bergen í aðalhlutverki. Næsta kvikmynd sem Fríða vann við hét Mr. Noiih en leik- stjórn var í höndum Dannys Hust- ons, sonar hins þekkta leikstjóra Johns Hustons sem reyndar fram- leiddi myndina. Og ekki voru-leikar- arnir í myndinni af verri endanum. Angelica Huston, dóttir Johns Hust- ons, fór með aðalhlutverk ásamt Laureen Bacall, Robert Mitchum og Anthony Edwards sem lék stórt hlut- verk í kvikmyndinni Top Gun. „Það var stórkostlegt að vinna með Huston-fjölskyldunni, þau eru öll snillingar hver á sinn hátt. Angelica Huston er óvenjulega áhrifamikil kona. Hún er mjög yfirveguð og virð- ist kannski fráhrindandi fyrst en er í raun afskaplega hlýleg. Ekki var hægt að segja sömu sögu um Lauren Bacall, en hún er óstjórnlega frek og ráðrík og upptekin af sjálfri sér. Laur- en er reyndar eini leikarinn sem ég hef unnið með sem mér hefur ekki verið að skapi. Leikstjórinn Danny Huston var aðeins 25 ára gamall og að feta sín fyrstu spor á kvikmynda- ferlinum. Var honum mikill styrkur í því að hafa föður sinn sér til halds og trausts. En John var orðinn mjög veikur og lést á meðan á upptökum stóð. Var það mikið reiðarslag fyrir alla, mest þó að sjálfsögðu fyrir Danny og Angelicu. Hún brotnaði algjörlega saman og varð að taka sér sem hún er að leika hveiju sinni að það er næstum óhugnanlegt. í Iron- weed leikur hún sem kunnugt er drykkfellda ógæfukonu, óhtjálega á að líta. Það var sama þó að vinnudeg- inum væri lokið og hún komin úr lörfunum þá var eins og hún gæti ekki aftur orðið hún sjálf. Hún talaði áfram eins og persónan í myndinni og hegðaði sér í mörgu eins og hún. Við vorum hætt að líta á hana sem leikkonuna Meryl Streep og sáum aðeins konuna úr kvikmyndinni. Þannig var hún mest allan tíman sem upptökur stóðu yfir. Stundum kom þó hennar rétta persóna í ljós og hún heillaði mig í alla staði. Meryl er ein af alúðlegustu manneskjum sem ég hef hitt, hún er hlýleg í framkomu og algjörlega laus við ofmetnað. Hún gaf sér til dæmis alltaf t'íma til að koma og heilsa upp á mig þó að ég sæi ekki um hennar gervi.“ Ekki er annað hægt en spyija Fríðu um kynni hennar af aðalkarlleikurun- um í Ironweed, Jack Nicholson og Tom Waits. „Jaek Nicholson er ótrú- legur grallari", segir hún. „Hann er bráðfyndinn en finnur svolítið til þess hve hann er þekktur. Tom Waits er aftur á móti mjög látlaus. Hann er alltaf yfirvegaður og mér fannst hann sérlega viðkunnanlegur." Aðspurð um vinnuna við Ironweed segir Fríða að þar hafi hún verið að gera allt aðra hluti en hún hafi gert áður. „Fram að þeirri mynd hafði öll mín Unnið að gerð myndarinnar Wild at Heart sem framleidd er af Sigur- jóni Sighvatssyni. Fríða er hér að greiða leikkonunni Laura Dern sem margir þekkja úr myndinni Blue Velvet. frí frá upptökum. Að viku liðinni kom hún þó aftur til starfa og sagði að pabbi sinn hefði viljað að þau héldu upptökum myndarinnar áfram.“ Meryl Streep einstök Kvikmyndin Ironweed er mörgum í fersku minni en hún var sýnd í kvikmyndahúsum borgarinnar síðast- liðinn vetur. í þeirri mynd kom Fríða enn einu sinni við sögu. „Það var stórkostleg upplifun að vinna með Meryl Streep og Jack Nioholson eftir að hafa dáðst að þeim á breiðtjaldinu í fjölda mörg ár“, segir hún. „Reynd- ar ferðast þau alltaf bæði með sitt eigið hárgeiðslufólk og því veittist mér ekki sá heiður að fara höndum um hár þeirra! En ég kynntist þeim engu að síður nokkuð og það var ólýsanlega áhrifamikið að horfa á þau leika. Ég heillaðist mjög af Meryl Stre- ep,hún lifir sig svo inn í persónuna vinna miðast að því að bæta útlit fólks. í þessari mynd var þessu öfugt farið, aðalpersónurnar voru diykkju- sjúklingar og ógæfufólk og urðu leik- ararnir að líta út í samræmi við það. Því gekk allt út. á það að láta hárið líta sem skítugast út og það er kúnst út af fyrir sig þó það kunni að hljóma ótrúlega!" Isabella Rosselini með giilt hár Fríða er sem fýrr segir búsett í New York en er um þessar mundir stödd í Los Angeles þar sem upptök- ur á enn einni myndinni standa yfir. Myndin sú heitir Wild at Hcart og leikstjóri sem jafnframt samdi hand- ritið er David Lynch. Sá hinn sami og leikstýrði myndunum Fílamaður- inn og Blue Velvet en hann samdi einnig handritið að þeirri síðarnefndu. Þess má geta að Siguijón Sighvats- 5 son er annar tveggja framleiðenda myndarinnar. „ Wild at Heart er ástarsaga og með eitt af aðalhlutverkum fer Isa- bella Rosselini sem David Lynch hef- ur miklar mætur á,“ segir Fríða. „Enda er hún einstök — falleg og hlý. Og laus við allt yfirlæti. Aðrir þekktir leikarar í myndinni eru Will- em Dafoe og Nicholas Cage.“ Fríða segir David Lynch vera einn af áhugaverðustu ungu leikstjórunum í Bandaríkjunum um þessar mundir. „ Wild at Heart er mjög sérstök enda fer David aldrei troðnar slóðir þegar kvikmyndir eru annars vegar. Per- sónurnar í myndinni eru langt frá því að vera hefðbundnar og því er ég að fást við all óvenjulega hluti þessa dagana. Flestir leikaranna eru með skringilegan háralit og greiðslu, Isabella Rosselini er t.d. með skærg- ult hár og breiðar samvaxnar auga- brúnir í þokkabót!" Að þeim orðum sögðum fær Fríða bakþanka og fer að efast um að það sé rétt að vera að segja frá þessu í blaðinu. „Fólk gæti haldið að myndin sé eitthvert rugl. Það er hún auðvitað alls ekki, aðeins óvenjuleg og mjög áhuga- verð.“ Stundum þreytt á þeytingnum — Hefurðu ekki bærilegar tekjur af því að vinna með öllum þessum stórlöxum? „Jú, ég hef haft alveg prýðislaun hingað til enda alltaf haft nóg að gera. En einhvern veginn vill það verða svo að mér fínnst ég aldrei hafa of mikið handa á milli. í fyrsta lagi er óhemju dýrt að búa í New York, húsaleiga er hrikalega há og verðlag á öilu öðru í samræmi við það. Svo hef ég óskaplega gaman af því að hafa fallegt í kringum mig þannig að ég eyði töluvert miklu í húsmuni og fatnað. En ég er ekki að kvarta, öðru nær. Ég hef nóg fyr- ir mig og skortir auðvitað ekkert, Það væri bara allt í lagi að eiga stundum einhveija peninga af- lögu. Svona til að geyma til betri tíma.“ — Þreytist þú aldrei á því að vera á stöðugum þeytingi lands- homa á milli? „Auðvitað getur orðið óskapega þreytandi að halda í lengri tíma til á hótejherbergjum á ókunnum stöðum. Ég var til dæm- is fjóra mánuði í Albany á meðan upptökur á Ironweed stóður yfir. Undir það síðasta var ég orðin ansi þreytt og langaði að komast heim til mín. Ekki þar fyrir að maðurinn minn, Jeff Balsmayer, sé mikið heima, hann starfar sem kvikmynda- leikstjóri og ferðast því jafn mikið og ég. Þó kvikmyndavinnan geti stundum verið þreytandi þá er hún samt ótrúlega fjölbreytileg, maður er alltaf að kynnast nýju fólki og nýjum stöðum og það er ómetanlegt." Fríða segist vera orðin dálítið þreytt á New York og geti vel hugs- að sér að flytjast til Los Angeles. „New York hefur breyst mjög mikið síðustu ár, hún er orðin miklu skítugri en hún var og einhvern veginn ekki lengur eins heillandi og þegar ég fluttist þangað fyrst. Þegar upptök- um á Wild at Heurt lýkur fer ég aft- ur til New York og þá ætlum við Jeff að setjast niður í rólegheitum og gera það upp við okkur hvort að við viljum flytja til Los Angeles. í rauninni mælir allt með því, borgin er yndisleg og vinnunnar vegna erum við bæði miklu betur staðsett þar en í New York.“ Eyði elliárunum á íslandi Fríða segist ekki vera á leiðinni heim til íslands, í það minnsta ekki á næstunni. „Eg er mikill íslendingur í mér og stolt af þjóðérni mínu en engu að síður ætla ég búa áfram hér úti. Starfið.er mér mikils virði og ég er búin að byggja upp svo góð sam- bönd við fólk í kvikmyndaiðnaðinum að það væri fásinna að varpa því öllu frá sér. Aftur á móti gæti ég vel hugsað mér að verða mér úti um sumarhús heima og hver veit nema ég flytjist þangað aftur þegar aldurinn fer að færast yfir mig. Ætli það sé hægt að fínna sér betri stað en ísland til að eyða elliárunum á.“ hafði veg og vanda af hárgreidsliinni í kvikmyndunum Dirty Dancing, Crocodile Dundee og Ironweed FRIÐA ARADOTTR

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.