Morgunblaðið - 02.06.1991, Blaðsíða 17

Alan Ball, hjá Rokki f.f.
að fylla kofann með því einu að fá
útlenska menn á sviðið.
Komið út úr skápnum
Af einhverri ástæðu virðast hljóm-
sveitir í þyngri kantinum einkum fá
náð fyrir eyrum íslenskra tónleika-
gesta, enda þótt slík tónlist sé afar
lítið leikin af útvarpsstöðvunum og
seljist sjaldnast í metupplagi í hljóm-
plötuverslunum. Er líkt og fólk þori
ekki að koma úr felum fyrr en stór-
stimin koma til landsins í eigin per-
sónu.
Sennilegasta skýringin er sú að
þungarokksveitir eru þekktar fyrir
líflegri sviðsframkomu en gengur
og gerist, að fólk telji sig fá pening-
anna virði, en ekki einungis tónlist-
arflutning, sem eins gæti verið leik-
in af segulbandi ef undan er skilin
nærvera flytjendanna.
Þungarokkstónleikar em enda
þekktir fyrir kynstur af ljósum, reyk-
sprengjur og annað það, sem flestum
fínnst tilheyra á „alvöm“ rokktón-
leikum.
Sumir nefna einnig að þunga-
rokksunnendur séu ákafari í aðdáun
sinni en aðrir tónlistarunnendur og
láti sig því aldrei vanta, en ekki sé
unnt að reiða sig eins á hollustu
annarra poppáhugamanna. í því
samhengi er bent á hvernig nýjar
þungarokksplötur seljast. Þær selj-
ast einatt mjög vel fyrstu vikurnar
en mun minna þegar frá líður. Aðrar
greinar tónlistar seljast hins vegar
mun jafnar. Markaðsrannsóknir er-
lendis benda einnig til þess að
þungarokksunnendur séu öðmm til-
búnari til þess að reyna fyrir sér
með nýjar hljómsveitir, svo framar-
lega sem þær eru innan þungarokks-
geirans.
Hvað sem þessum skýringum líður
tala tölurnar sínu máli, en tónleikar
erlendra þungarokksveita hafa borið
af öðmm hvað aðsókn áhrærir.
Skipulagning og fyrirhyggja
mikilvægust
Alan Ball er aðstoðarfram-
kvæmdastjóri Rokks h/f, sem stend-
ur fyrir rokkhátíðinni hinn 16. júní
nk. Hann var spurður hvort það
væri ekki áhættusamt fyrirtæki _að
flytja erlendar hljómsveitir til ís-
lands.
„Öllum fyrirtækjum fylgir vita-
skuld áhætta, en það er rétt að í
þessum bransa er mikið lagt undir,
áhættuþættimir eru margir og það
má svo að segja ekkert bera út af.
Og menn hafa svo sem reynsluna
af því hér á íslandi, því hljómkerfi
hafa ekki alltaf staðið undir vænt-
ingum, öryggismálum hefur stund-
um verið ábótavant, hljómsveitar-
menn hafa veikst á síðustu stundu
og svo hafa misvandaðir menn verið
í spilinu.
Yið teljum okkur hins vegar hafa
lært af fenginni reynslu — bæði
okkar eigin og annarra — og erum
sannfærðir um að það sé vel hægt
að láta svona dæmi ganga upp. Það
sem mestu skiptir er góð skipulagn-
ing og fyrirhyggja — það verður
allt að ganga eins og smurð vél og
það þarf ávallt að gera ráð fyrir því
að hið versta kunni að gerast."
Hvernig þá?
MORGUNBLAÐIÐ SUNNUDAGUR 2. JÚNÍ 1991
Spike, sönsvaii Qnirekiys:
Vna að ákeyrendur
skemmti sér jatnvel ns við
SPIKE VAR auðheyrilega í svefnrofunum eftir síðnætursamkvæmi
þegar Morgunblaðið náði sambandi við hann í Los Angeles. Þegar
hann heyrði hvaðan var hringt var hann þó íljótur að taka við sér.
„í fyrsta lagi förum við sömu leið
og öll önnur fyrirtæki, við tryggjum
okkur gegn áföllum. Við höfum tek-
ið út tryggingu hjá Lloyd’s, þannig
að okkur verður bættur hugsanlegur
skaði vegna forfalla hljómsveita eða
hljómsveitarmeðlima, ónýtra tækja
eða hvers þess, sem kann að spilla
hátíðinni. Okkur tókst meira að
segja að tryggja okkur gegn rign-
ingu! Þannig hafa áheyrendur líka
tryggingu fyrir því að þeir fái pen-
inganna virði eða að minnsta kosti
endurgreiðslu ef illa fer. Við höfum
líka tryggt völlinn fyrir hugsanleg-
um skemmdum.
í öðru lagi höfum við reynt að
gera allar varúðarráðstafanir til þess
að koma í veg fyrir að til útborgun-
ar þurfi að koma hjá Lloyd’s. Hljóm-
kerfi leigjum við ásamt sex tækni-
mönnum frá fremsta fyrirtæki á
þessu sviði á Bretlandi; til þess að
veija völlinn skemmdum keyptum
við sama efni og notað er til þess
að klæða Wembley þegar tónleikar
eru haldnir þar og svona mætti lengi
telja.
í þriðja lagi höfum við lagt mikið
kapp á að fá aðeins hið hæfasta fólk
í lið með okkur, bæði starfsmenn,
ráðgjafa og erlenda sérfræðinga.
Við fengum t.d. Gary Marx, fram-
kvæmdastjóra Dio, til þess að stjórna
48 manna teymi, sem gengur frá
sviðinu. Við hefðum getað staðið í
því sjálfir, en Gary er einfaldiega
fagmaður á þessu sviði.“
Eins og Alan sagði þarf allt að
ganga eins og smurð vél til þess að
hljómleikar af þessarri stærðargráðu
gangi upp. Þó svo að hátíðin standi
ekki nema í einn dag liggur þriggja
mánaða þrotlaus vinna að baki. Og
umfangið er mun meira en margur
kynni að hyggja. Það er ekki nóg
að fá hingað erlenda hljómsveit og
sitja svo telja peninga. Starflð sem
liggur að baki einum tónleikum er
gífurlegt, eins og ætti að liggja í
augum uppi þegar búist er við 10-
12.000 manns á svæðið. Það þarf
að hafa sambönd til þess að komast
í tæri við hljómsveitimar, útvega
ijármagn, semja við hljómsveitirnar,
skipuleggja kynningu, gera blaða-,
útvarps- og sjónvarpsauglýsingar og
kaupa birtingu á þeim, láta teikna
sviðið, gera tækniteikningar fyrir
ljós- og hljómkerfi, útvega kerfin,
ganga frá tryggingum, prenta miða,
setja á stofn sölukerfi, gera ferða-
áætlanir, bóka hóteliými og mat
fyrir mannskapinn, ráða öryggis-
verði, undirbúa brunavarnir og
læknisaðstöðu, ganga frá veitinga-
sölu á svæðinu, halda bókhald, borga
skatta og skyldur og svo væri hægt
að telja áfram lengi enn.
Peningarnir
Eitt er það öðru fremur, sem
menn hafa helst sett fyrir sig varð-
andi innflutning á erlendum hljóm-
sveitum, en það er kostnaðurinn.
Alan segir það rétt að miklir pening-
ar séu í spilinu, en að mönnum
hætti til þess að ofætla þóknun
hljómsveitanna og vanætla annan
kostnað.
„Auðvitað kosta hljómsveitirnar
sitt, en af heildarfjárhagsáætluninni
er þa,ð þó ekki jafnmikið og ætla
mætti. Að hluta til er það vegna
þess að rekstarkostnaðurinn er mjög
hár og fer nær allur í laun og kaup
á þjónustu, en sáralítið í fjárfest-
ingu, sem kynni að nýtast síðar. En
það skiptir líka máli, að tónlistar-
menn gera sér alveg grein fyrir því
að það þýðir ekki að óska eftir sömu
upphæð í Reykjavík og Lundúnum.
Til dæmis höfum við gert samning
við Julio Iglesias um að koma hing-
að seinna á árinu, og hann var mjög
hófsamur í samningunum eftir að
honum varð ljóst að hér eru yfirleitt
ekki fleiri en 3-5.000 manns á tón-
leikum af þessu tagi.“
Hver er meðalþóknun fyrir tón-
leika á íslandi?
„Það er engin meðalþóknun til,
en það er alveg reynandi að bjóða
hljómsveit, sem ekki er komin á
toppinn enn, að koma hingað fyrir
3 milljónir króna. Þá er miðað við
að tónleikagestir séu 3-5.000 og að
hijómsveitin beri engan kostnað af
ferðinni."
Við bjóðum meira en peninga
En stórstjörnurnar, taka þær ekki
mun meira fyrir?
Eg hlakka mikið til að koma
aftur til íslands. Við skemmt-
um okkur mjög vel síðast þeg-
ar við komum og ætlum ekki
að hafa Qörið minna núna. Við
uppgötvuðum að þrátt fyrir nafnið
er Island meiriháttar staður tíl þess
að skemmta
sér.“
Ykkur hef-
ur þá líkað
næturlífið
vel?
„Jújú, en
fyrst og
fremst voru
það nú tón-
leikamir sem
voru frábærir.
Æðislegir áheyrendur, sem voru
með á nótunum og kunnu að láta
ánægju sína í ljós.“
Hvað verður á dagskránni á tón-
leikahátíðinni hér? Sama efni og
síðast eða eitthvað nýtt?
„Þegar við komum síðast vorum
við á endasprettinum á 16 mánaða
langri tónleikaför. Við fórum í dá-
Eg er mjög spenntur fyrir þessu.
Þegar við fréttum að okkur
byðist þetta ákváðum við
strax að kýla á þetta, þrátt
fyrir að við þyrftum að ráðstafa
frídegi í það. Miðað við allt, sem
ég hef heyrt um ísland lítur þetta
dæmi mjög
vel út. Ætti
að geta verið
geggjaður
pakki.
Trommarinn í
Quireboys
sagði mér frá
tónleikunum
þeirra í fyira
og hann var í
skýjunum.,
Nú eigið þið þijár plötur að
baki og ef maður hlustar til dæm-
is á I Want Action af fyrstu plöt-
unni og Something to Believe in
af þeirri síðustu, er langur vegur
þar á milli. Eins voruð þið með
tonn af farða framan í ykkur þá,
en ekki núna.
„Þetta eru bara tvö ólík lög og
ekki hægt að bera þau saman frek-
ar en epli og appelsínur. En þetta
með farðann ... Þetta er ein af
þessum spumingum, sem er sífellt
verið að spyija okkur. Ég veit
eiginlega ekki hvernig á að svara
henni öðru vísi en svo að stíll
manna breytist. Menn safna
skeggi og raka það af sér, konur
lita hárið rautt í ár og ljóst hið
næsta."
En hvernig myndir þú lýsa tón-
list ykkar núna?
„Þetta er rokk.“
Það er fremur almennt svar...
„Einmitt! Þetta er rokk og þó
svo að það sé fremur víðtæk skil-
greining, þá kann ég enga betri.
Innan rokksins rúmast náttúru-
lega þúsund stefnur. Joe Satriani
leikur rokk og hið sama má seg)a
um Motley Crue. En hvað á maður
gott fri eftir það og erum núna
komnir með sand af nýju efni, sem
verður á næstu plötu. Við förum
reyndar ekki í stúdíó fyrr en seinna
í sumar, svo platan kemur ekki út
fyrr en undir jól. En íslendingar
verða fyrstir til þess að heyra nýja
efnið okkar. Sumt af því heyra
þeir meira að segja á undan útgef-
andanum! En auðvitað verðum við
líka með lög af síðustu plötu.“
Þið ættuð að vera vel hvfldir...
„Ekki spuming! Ég — og þetta
á við um hina strákana líka — get
ekki beðið eftir því að komast á
sviðið aftur. Og miðað við hvemig
okkur gekk síðast þegar við vomm
á íslandi get ég ekki ímyndað mér
neinn betri stað til þess að fara
af stað aftur. Ég vona bara að ís-
lensku áheyrendumir muni
skemmta sér jafnvel og við gerðum
síðast."
Einhver skilaboð til íslenskra
aðdáenda?
„Já, segðu öllum fallegu stelpun-
um, sem við hittum síðast, að við
séum á leiðinni!"
að ganga langt í skilgreiningarár-
áttunni? Ég gæti sagt að við spil-
uðum þungt rokk með melódísku
ívafi, en þó væri þar til staðar
bíbop-stuð o.s.frv.... en þá er
maður líka kominn út í tóma vit-
leysu. Þess vegna segi ég bara:
Þetta er rokk“
Þú neitar því samt ekki að þið
emð fremur í léttari kantinum?
„Neeei... Mér fínnst alveg nóg
mikið framboð af hljómsveitum,
sem velta sér upp úr dranga og
myrkraverkum, en aftur á móti
fínnst mér aldrei nógu mikið af
gleðirokki. Auðvitað gæti ég talið
upp fjöldann allan af lögum með
okkur, sem em ekki beinlínis partí-
músík, en megnið er fjörugt í
meira lagi.“
Nú hafíð þið orð á ykkur fyrir
að vera samkvæmisljón hin mestu.
Er lífíð vín, víf og söngur?
„Það er ömggt að þetta þrennt
skiptir miklu máli! En jújú, við
höfum gaman af að skemmta okk-
ur og ^llt það. En sífellt tal um
að rokkarar njóti sérstakrar hylli
kvenna... ég veit ekki. Það er
rétt svo langt sem það nær, en
það á lika við um flest fólk í sviðs-
ljósinu. íþróttastjörnur, stjórn-
málamenn og leikarar eiga allir
sínar „grúppíur". Einhverra hluta
vegna hafa þeir bara ekki fyrir
því að skýra frá því. En þetta er
svo sjálfsagður hluti af rokkara-
ímyndinni að þeir svara hiklaust
,Jú, blessaður vertu, ég lagði tvær
dömur í gærkvöldi' o.s.frv.“
Þið hafið lítinn tíma til slíks á
íslandi...
„Já, því miður. Það em aðrir
tónleikar strax daginn eftir. En
við verðum nýkomnir úr stuttu
fríi, þannig að við verðum í topp-
formi. Burtséð frá því sem kann
að gerast utan sviðsins, get ég
lofað því að við eigum eftir að
gera allt vitlaust á tónleikunum.
Rikki Rnckett,
trumbuleikari Pnisnn:
Gerum allt vitlaust!
MORGUNBLAÐINU VAR upplagt að hringja í tiltekið hótel í
Nevada á tilteknum tíma, biðja um herbergi 243 og óska eftir að
fá að tala við hr. Itches. Hr. Itches bauð blaðamanni dús og vildi
endilega láta kalla sig Rikky. Rikky var fyrst spurður hvernig hljóm-
sveitinni litist á að vera aðalnúmnerið á rokkhátíð á íslandi?
C 17
„Þær em nokkru dýrari, en þó
ekki svo að það sé vonlaust við að
eiga. Það em heldur ekki bara pen-
ingamir, sem við erum að bjóða.
Yfirleitt reyni ég að „selja“ ísland
fyrst og fremst. Það hafa flestir
heyrt eitthvað um landið, ekki mik-
ið, en nógu mikið til þess að þeir
eru forvitnir. Það er þá helst fegurð
landsins eða stúlknanna, sem þeir
hafa heyrt mikið af látið!
•Aðalmarkmiðið hjá mér, er hins
vegar að koma því inn hjá rokkurum
og umboðsmönnum þeirra, að ísland
sé eðlilegur viðkomustaður á leið
yfír Atlantshaf. Við höfum kannski
ekki mikla peninga að bjóða, en
þetta eru tekjur samt og við bætist
að nær allir þeir rokkarar, sem hing-
að hafa komið, ljúka miklu lofsorði
á landið. Þeim fínnst þægilegt að
koma hingað. Þeir njóta hreina lofts-
ins, sumir hafa rennt fyrir lax, öðr-
um fínnst þægilegt að geta gengið
um götur án þess að her aðdáenda
sé á hælunum, og síðan ber þeim
flestum saman um að íslenskir
áheyrendur séu fyrsta flokks. Þessi
„bransi" er furðulítill og svona lagað
spyrst fljótt út.“
Innrás fyrir dyrum?
Það má þá eiga von á því að rokk-
innrás hefjist á næstu misserum?
„Segi það nú kannski ekki, en við
erum að reyna að byggja upp alvöra
fyrirtæki í hljómleikahaldi. Fram að
þessu hafa menn verið að halda eina
og eina tónleika með misjöfnum
árangri og sjaldnast sömu mennimir
tvisvar í röð. Fyrir vikið hafa menn
verið að gera sömu mistökin aftur
og aftur, sambönd hafa ekki nýst
o.s.frv. Vinskapur við Rod MacSwe-
en, tónleikaumboðsmann White-
snake, og gott orð frá Jimmy Ayr-
es, framkvæmdastjóra sömu hljóm-
sveitar, erg. t.d. ein helsta forsenda
tónleikahátíðarinnar nú í júní. Þetta
þýddi að ég gat hringt í Rod og
rætt málin í stað þess að skrifa bréf,
greiða tryggingafé o.s.frv. o.s.frv.
Eg er ekki að segja að án þessara
sambanda hefði þetta ekki verið
hægt, en það hefði verið mun erfið-
ara og kostnaðarsamara. Og ef þessi
tónleikahátíð gengur upp verður
ennþá auðveldara að fá aðrar hljóm-
sveitir hingað."
Eins og?
„Tanita Tikaram kemur hingað í
júlí, Iglesias í haust, við erum búnir
að bóka Aerosmith á næsta ári og
það er margt annað í athugun. Við
vitum t.d. að Metallica og Iron Maid-
en hafa báðar áhuga á að koma hing-
að. Rod MacSween sér um tónleika-
bókanir fyrir íjölda hljómsveita og
þær standa okkur allar eða flestar
til boða.“
Hvaða bönd em þetta?
„Fýrir utan þau, sem ég nefndi
áðan, em það t.d. Alarm, Bee Gees,
Billy Idol, Bon Jovi, Cheap Trick,
Chicago, Cult, Damn Yankees,
Diana Ross, Dio, Dolly Parton, Do-
obie Brothers, Fleetwood Mac, For-
eigner, Georgia Satellites, Hall and
Oates, Heart, Helloween, Joni Mitc-
hell, Judas Priest, Kinks, Kiss, Li-
ving Colour, Nelson, Ozzy Osbourne,
Ratt, Rick Astley, River City Pe-
ople, Robert Plant, Sisters of Mercy,
Skid Row, Tom Petty, Tracy Chap-
man, Warrant, Yngwie Malmsteen
og ZZ Top. — Og þetta em bara
nokkur nöfn ... Nú er ég ekki að
segja, að til standi að fá alla þessa
karla, en okkur standa þeir að
minnsta kosti til boða.
Ég held að ytra séu menn að taka
við sér og átta sig á þvi að það er
markaður norður í Atlantshafi og
þó að hann sé ekki stór, skipti hann
máli. Velgengni Sykurmolanna
skiptir vafalaust líka máli, þvi þá
sáu menn að það var eitthvað ger-
ast hér og fínnst þess vegna rétt
að fylgjast með- hræringum hér.
Mér fínnst það segja sína sögu
að MTV ætlar að senda hingað
myndatökulið til þess að fýlgjast
með hátíðinni, erlendir poppblaða-
menn hafa boðað komu sína, og það
hafa selst miðar til Óslóar, Kaup-
mannahafnar og Lundúna."
Þannig að ísland er að komast á
„Rokk-kortið“?
„Ekki nokkur spurning. Og ef vel
tekst til þá erum við þar til þess að
vera.“