Morgunblaðið - 01.04.1992, Qupperneq 44

44
MORGUNBLAÐIÐ MIÐVIKUDAGUR 1. APRÍL 1992
nmmm
„Ég €r enn. biðo. eftírþtf && fo. tiL batzi1."
Hver einasti sem fær hjarta- Hann datt ofan í ljósritunar-
kveisu fær að fara heim. vélina ...
Hvar endar það?
HÖGNI HREKKVlSI
BREF TIL BLAÐSINS
Aðalstræti 6 101 Reykjavík - Sími 691100 - Símbréf 691222
Reynslan er ólygnust
Frá Þórdísi Malmquist:
MIKIÐ hefur verið skrifað á undan-
förnum misserum um gæði og áhrif
hvítlauksafurða og sýnist þar sitt
hveijum. Að sjálfsögðu mælir hver
og einn með sinni vöru enda oft
miklir hagsmunir í húfi.
Mitt innlegg í þá umræðu er ekki
til að leggja beint mat á þær rann-
sóknir eða niðurstöður sem komið
hafa frá vísindamönnum. Hins veg-
ar vil ég gjarnan koma fram með
eigin reynslu og vitna í aðra sem
ég þekki vel til því að ég tel að í
þessu sem mörgu öðru sé reynslan
hvað ólygnust, þó að allar vísinda-
Frá Richardt Ryel:
GREIN Þorleifs Kr. Gunlaugssonar
20 marz hér í dálkunum, kom víst
engum á óvart. Þar var ekkert nýtt
að finna, og ekkert sem er í frásög-
ur færandi. Það sem Þorleifur kall-
ar „undarleg skrif“, eru aðeins eðli-
leg viðbrögð hans við skoðunum
sem ekki samræmast hans eigin
trúarskoðunum. Af þess má auðvit-
að álykta að allt annað en það sem
Þorleifur trúir, séu annarleg við-
horf.
Lipur er Þorleifur, það má hann
eiga. Hann fer á handahlaupum úr
einni grein undirritaðs í aðra, klipp-
ir sundir setningar, og skeytir við
aðrar, og allt svo lipurlega að les-
andinn verður helst ekki var við það.
Þorleifi bregst þó stundum bogal-
istin, eins og þegar hann vill reka
mig í einhvern sértrúaflokk. Var
þetta hugsða sem brandari dagsins?
Nei, Þorleifur, hér hefur þú víst enn
haft endaskipti á hlutunum. Ég.til-
heyri engum trúar- né sértrúar-
flokki, en ætli það sér ekki einmitt
hægt að erfa þetta upp á þig?
Lúther sagði orðrétt: „Trúið ekki
á mig, því ég er ekki annað en fýlu-
lyktandi áburðarpoki." Það skyldi
þó ekki vera að Þorleifur sé samt
Lútherstrúar? Lestu svo Biblíuna
legar niðurstöður séu nauðsynlegar
og upplýsandi.
Satt best að segja sakna ég þess
að sjá ekki meira efni í lesenda-
bréfunum frá þeim fjöldamörgu sem
nota t.d. kyolic-hvítlaukshylki því
ég hef heyrt svo marga hrósa þeim
fyrir afburðagóða virkni til góðs
fyrir líkamlegt og andlegt ástand.
Nú er ég ekki að halda því fram
að .aðrar hvítlaukstöflur séu ekki
góðar, þær eru það sjálfsagt að sínu
leyti. Málið er bara einfaldlega það
að eftir að hafa prófað margar hvít-
lauksafurðir í bætiefnaformi er ky-
olic-hvítlaukur langáhrifaríkastur
og kemur það fram í betri líðan og
þína betur Þorleifur, því í henni
stendur greinilega hvaða landskiki
það var sem Guð skapaði.
Þegar ég gat þess í fyrrnefndri
grein minni að hvergi sé minnst á
Island, né heimsálfurnar og himin-
tunglin í Biblíunni, þá gloprar Þor-
leifur (væntanlega óviljandi) þessu
út úr sér. „Þessu er slegið fram í
fljótfærni (af R.R.) því Island var
alls ekki til á þeim tíma“ (þ.e. þeg-
ar Guð skrifaði Biblíuna). Takið nú
eftir góðir hálsar. ísland var ekki
til — og þá væntanlega heldur ekki
heimsálfurnar, himintunglin, vetr-
arbrautin o.s.frv. Eftir þessu var
aðeins heimsveldi Assyriu til þegar
Guð skrifaði Biblíuna, ef skilja má
Þorleif rétt.
Ég skal játa það að þessir trúar-
postular og spámenn koma mér oft
á óvart, en Þorleifur slær þó flestum
við.
Þorleifur þú ert á hálum ís, og
vakir allt um kring. Það brakar í
ísnum við hvert fótmál. Ég ráðlegg
þér því að fara með löndum svo þú
hverfir ekki alveg niður um ein-
hveija vökina, næst þegar þú grípur
til penna.
RICHARDT RYEL
Sollerod park 12, 1-17
2840 Holte Danmörku
aukinni vinnugleði og síðast en ekki
síst hreysti og mótstöðu gegn kvefi
og álíka kvillum.
Ég fann þetta mjög vel á síðasta
ári þegar skammdegið fór að draga
úr manni kraftinn og úthaldið. Ég
varð að vera í toppformi í krefjandi
vinnu, þar sem gilti að vera hress.
Eftir aðeins vikuneyslu af kyolic var
ég öll miklu hressari og vinnugleði
jókst til muna. Reynslan er ólygn-
ust, það hljóta flestir að vera mér
sammála um.
Sextán ára skólastúlka sem
kvartaði við mig um þreytu og slen
sagði mér að eftir rúma viku fann
hún greinilega mun til hins betra
og ekki var það af trú einni saman
því hún var ekki svo spennt að reyna
þetta, óttaðist lykt og bragð en
komst að því að slíkt voru óþarfa
áhyggjur.
Tæplega áttræð vinkona mín
horfðist í augu við ofþreytu og
þunglyndi sem ógnaði andlegri og
líkamlegri heilsu hennar og rændi
hana matarlyst og lífsþrótti. Kyolie
er eitt af því sem hún þakkar bata
sinn og endurheimta heilsu í dag.
Þegar ýmiskonar meðul voru far-
in að angra með aukaverkjunum var
um það að velja að verða stofnana-
matur eða reyna að taka þau vítam-
ín sem hjálpað gætu. Það mundi
samt ekki þýða að segja henni að
kyolic væri ekki gott, reynslan seg-
ir henni og þeim er hana þekkja vel
allt annað.
Árangur er það sem fólk vill og
það fljótt. Ég er þakklát fyrir að
búa í landi þar sem ég get keypt
gott bætiefni og byggt upp góða
heilsu, með vörn gegn leiðindakvill-
um.
Svo óska ég öllum þeim, sem í
einlægni vilja þjóna eftirspurn fólks
eftir góðum viðurkenndum bætiefn-
um, alls hins besta en vona að þið
gangið á undan mér með gott for-
dæmi og haldið rósemi ykkar í sam-
keppninni. Við sem förum út í búð
að ná okkur í bætiefni, fáum okkur
einfaldlega það sem gefst best fyrir
okkur.
ÞÓRDÍS MALMQUIST,
Krummahólum 8, Reykjavík.
Ekkert að frétta
Yíkveiji skrifar
Eitt vinsælasta umræðuefni
manna á milli síðustu vikum-
ar hefur verið ferðakostnaður ráð-
herra, eða öllu heldur maka þeirra,
og færðist mikið líf í þá umræðu
fyrir tveimur vikum eða svo þegar
forsætisráðherra lagði á Alþingi
fram sundurliðað yfirlit yfir ferða-
kostnað núverandi ríkisstjórnar og
þeirrar síðustu. Ferðakostnaður
ráðherra í ríkisstjórn Steingríms
Hermannssonar sem sat í tæp þijú
ár reyndist samtals vera um 57
milljónir króna (1989, 1990 og
fyrstu mánuði ársins 1991) og ferð-
akostnaður ráðherra í ríkisstjórn
Davíðs Oddssonar þá 300 daga sem
yfirlitið tekur til var um 22 milljón-
ir króna. Útgjöld ríkissjóðs vegna
ferðalaga ráðherra og maka þeirra
undanfarin þijú ár nálgast því 80
milljónir króna, á verðlagi hvers árs
fyrir sig, spm hlýtur að teljast
dálagleg upphæð hvernig sem á
málið er litið.
xxx
Víkveiji dagsins hefur lítillega
reynt að kanna hvernig sá
háttur komst á að ríkissjóður greiði
ferðakostnað maka ráðherra og
hálfa dagpeninga á ferðum þeirra
erlendis. Svo virðist sem aldrei hafi
nokkur formleg ákvörðun verið tek-
in um þetta fyrirkomulag, né að
fyrir því séu nokkrar heimildir.
Halldór E. Sigurðsson, sem var fjár-
málaráðherra í fyrra ráðuneyti
Ólafs heitins Jóhannessonar, beitti
sér fyrir því á ríkisstjórnarfundi 14.
október 1971 að heimilað var að
greiða fyrir ferðir maka ráðherra
og hálfa dagpeninga allt að tvisvar
á ári. Matthías Á. Mathiesen þá
ijármálaráðherra beitti sér fyrir því
22. maí 1975 að dagpeningar ráð-
herra væru hækkaðir í 120%. Ei'tir
því sem næst verður komist, hafa
ekki aðrar breytingar verið ákveðn-
ar á fyrirkomulagi dagpeninga og
ferðakostnaði ráðherra, þar til fyrir
skömmu að þeir voru skertir. Þessi
21 árs gamla regla Halldórs E.,
„allt að tvisvar á ári...“ virðist því
framkvæmd á afar fijálslegan hátt
í dag, að ekki sé meira sagt.
xxx
Víkveiji er þeirrar skoðunar að
miklar og almennar umræður
um ferðakostnað og risnu ráða-
manna þjóðarinnar og maka þeirra
séu af hinu góða og að þær geti
haft áhrif til aðhalds og sparnaðar
þeirra sem fara með almannafé.
Þannig geta ráðherrar og makar
þeirra ekki gengið út frá því sem
vísu að þjóðin sætti sig við að þeir
leggist í ferðalög dijúgan hluta ráð-
herratíma síns á kostnað hins opin-
bera, ef sýnt þykir að nauðsyn far-
arinnar er ekki brýn. í mörgum til-
vikum er því ugglaust þannig farið
á upplýsingaöld, að öll helstu gögn
og nauðsynlegar upplýsingar er
hægt að nálgast með aðstoð tækni-
tóla eins og tölva, símrita og síma.
Slík nálgun kostar minna en ferða-
lög, er fljótvirkari og sparar oft og
tíðum bæði miklar fjárhæðir og
mikinn tíma. Þetta ættu ráðamenn
þjóðarinnar að íhuga, nú þegar
undirbúin er þátttaka íslendinga í
alþjóðlegri umhverfisráðstefnu í Ríó
í sumar, en Eiður Guðnason um-
hverfisráðherra hefur lýst þeirri
skoðun sinni að það sé „tittlinga-
skítur“ sem það kosti að senda fjöl-
menna íslenska sendinefnd á ráð-
stefnuna, miðað við þá uppskeru
sem í vændum sé af henni.