Morgunblaðið - 30.10.1993, Side 33

MORGUNBLAÐIÐ LAUGARDAGUR 30. OKTÓBER 1993
33
Minning
Einar Bjarnason
fv. aðalvarðstjóri
Löng-um og ströngum veikindum
er lokið, Einar Bjamason er búinn
að fá hvíldina og er horfinn í fegri
heim. Minningar um góðan dreng
sækja að, bjartar og ljúfar. Ég man
hann sem fallegt og efnilegt barn á
fyrsta ári í faðmi kornungrar móður
sinnar, Sigurlaugar A. Knudsen,
sem dvaldist með drenginn sinn hjá
ömmu sinni og alnöfnu, prestsekkj-
unni frú Sigurlaugu Árnadóttur
Knudsen frá Breiðabólstað í Vestur-
hópi, dóttur stórbóndans Áma Sig-
urðssonar í Höfnum á Skaga, þess
sem um var ort á sínum tíma:
Þegar vorsins hrið og hret
hrella menn á Skaga,
gripur Ámi kom og ket
og kastar í svanga maga.
Á þeim tíma var Hafnaheimilið
annálað fyrir rausn og höfðingsskap,
en tímamir breytast og nú bjó stór-
bóndadóttirin og prestsekkjan í litlu
leiguhúsnæði á Suðurgötunni í
Reykjavík ásamt barnabami sínu,
Sigurlaugu yngri, og syni hennar,
barnabarnabarninu Einari litla
Bjarnasyni. í húsinu bjó einnig önn-
ur eldri kona, frú Oddný Sverresen
að nafni, og var hinn yndislegi litli
hnokki augasteinn þeirra allra
þriggja kvennanna. En fátæktin var
yfirþyrmandi. Unga stúlkan var ein-
stæð móðir og fá úrræði til bjargar.
Þegar því góður samastaður fyrir
drenginn bauðst hjá miðaldra hjón-
um í sveit, varð það að ráði að þekkj-
ast það boð, og fór móðirin unga
með Einar litla ellefu mánaða gaml-
an austur að Hlíð í Lóni. Henni leist
vel á fólkið og staðinn, og skildi því
drenginn sinn eftir í umsjá þeirra
heiðurshjóna Stefáns Jónssonar og
Kristínar Jónsdóttur, er þar bjuggu
ásamt börnum sínum. Þau hjón áttu
fjögur börn, það yngsta þá um ferm-
ingu, og að auki voru fimm börn
Kristínar frá fyrra hjónabandi til-
heyrandi fjölskyldunni. Um þetta
leyti voru þó sum eldri barnanna
farin að heiman. Á heimilinu var
einnig eldri kona, frænka húsbónd-
ans, Rannveig Sigurðardóttir að
nafni. Hún var ómetanlegur og góð-
ur starfskraftur á heimilinu, ein af
því fólki gamla tímans, sem lagði
alla sína orku í að hlúa að velferð
þess heimilis er það dvaldi á. Einar
var Rannveigu mjög kær og hún
honum. Öll systkinin litu á litla
drenginn sem bróður sinn. Þarna
ólst Einar upp við mikið ástríki, óx
og dafnaði, varð glæsimenni og
hvers manns hugljúfi, glaður og
glettinn. Einar var starfsfús og
námsfús í besta lagi. Þegar honum
óx fiskur um hrygg tók hann fullan
þátt í hveiju því starfi, sem fyrir lá
á búinu, eftir bestu getu. Á hverju
sveitabýli þarf að sinna ótal störfum
og verkefnum og á uppvaxtarárum
Einars var véltæknin lítt komin til
sögunnar. Ljárinn, orfið og hrífan
voru aðal heyvinnutækin og heyið
var flutt heim á klakk. Stórárnar
voru óbrúaðar og hestarnir þau
„flutningstæki" sem mest og best
komu að notum. Einar náði sem
sagt að kynnast af eigin raun lífsbar-
áttu fólks eins og hún var og hafði
verið öldum saman, og seinna upp-
lifði hann það að sjá framfarir í sam-
göngum og tæknivæðingu síðari ára
gjörbreyta starfsháttum fólksins.
Hinu kynntist hann einnig, að í öllum
sínum önnum og erfiði á uppvaxtará-
rum hans, var fólkið glatt og átti
ómældar ánægjustundir, sem hann
tók heils hugar þátt í.
Árin liðu. Einar fann að lífíð hafði
upp á margt að bjóða. Hann var
bráðvel gefinn og fór nú að huga
að menntun sinni. Hann - las utan
skóla undir landspróf og fór síðan
að Laugavatni til prófs og varð efst-
ur í landsprófi það árið. Haustið
1959 fór hann til Ameríku og dvald-
ist þar um nokkurt skeið. Kom síðan
alkominn heim aftur og fékk nokkru
síðar stöðu sem lögregluþjónn í
Reykjavík, var þar búsettur síðan
og varð aðalvarðstjóri við lögregluna
þar, virtur og vel Iiðinn.
Alla tíð áttu heimaslóðirnar í Lóni
sterk ítök í huga Einars. Fólkið þar
var hans fólk, hann var mikill og
góður vinur þess. Hús hans og heim-
ili stóð því ávallt opið. Börnin hans
dvöldust flest um margra ára skeið
í Lóni á sumrin og sjálfur var Einar
ávallt aufúsugestur þar. Einar var
tvíkvæntur. Fyrri kona hans var
skosk, Mary að nafni. Með henni
átti hann þijú böm, þau Rannveigu,
Kristin Stefán og Skafta Paul. Séinni
kona hans var Sigrún Holdahl, norsk
að ætt. Þau eignuðust tvö börn,
Klöru Kristínu og Sigurð Holdahl.
Auk þess átti hann tvö stjúpbörn,
dætur Sigrúnar, þær Sunnevu og
Steinunni Pétursdætur. Barnabörn
Einars eru átta — auk þriggja barna
stjúpdætranna, sem hann leit einnig
á sem sín afabörn. Öllum sínum
börnum, tengdabörnum og barna-
börnum var Einar mikill og góður
faðir og afi. Þau hafa mikils að sakna
og margs góðs að minnast. Sigrún
kona Einars er mikil mannkosta-
kona, sem hefur sýnt það og sannað
í hinni löngu og ströngu veikindabar-
áttu manns síns, hversu mikils kær-
leikurinn er megnugur. Hún stóð við
hlið hans sem traust bjarg alla tíð
uns yfír lauk. Nú eru þau umskipti
orðin hjá Einari, sem allra bíða.
Ekki efast ég um að hann átti góða
heimkomu í ríki eilífðarinnar. Guð
blessi hann og ástvini hans alla í
Jesú nafni. Friður sé með honum.
Sigurlaug Árnadóttir,
Hraunkoti í Lóni.
Við viljum í örfáum orðum minn-
ast ástsæls aðalvarðstjóra okkar og
trausts vinar, Einars Bjarnasonar.
Einar var mestan hluta starfsfer-
ils síns í lögreglunni á A-vakt al-
mennrar deildar og varð hann aðal-
varðstjóri okkar 1985. Hann gegndi
því starfi þar til hann varð að hætta
vegna veikinda.
Einar var traustur starfsfélagi og
trúverðugur yfirmaður sem við gát-
um, ekki síður en aðrir borgarar,
leitað til með úrlausn vandamála.
Hann var mjög hlý persóna, hafði
mikið til að gefa og var ónískur á
það. Öllum sem til þekktu hlýnaði
um hjartarætur þegar hann bað okk-
ur að gera eitthvað með orðunum
„Heyrðu skepnan mín.“ Þessi orð
hljómuðu ekki móðgandi frá Einari,
eins og þau hefðu hugsanlega gert
frá einhvetjum öðrum.
Oft var stutt í stríðnina hjá Ein-
ari og fór enginn vinnufélaga hans
varhluta af henni. Hægt væri að
segja margar sögur af því. Einu sinni
þegar fangageymsla lögreglunnar
var tóm skrapp varðstjóri þar frá. Á
meða hann var í burtu sá Einar sér
færi á að gera honum smá skrá-
veifu. Dundaði hann sér við að tína
fram skófatnað, sem hann raðaði
fyrir framan allar klefadyrnar, eftir
að hafa lokað þeim. Gekk hann
þannig frá að geymslan virtist full
af „góðkunningjum lögreglunnar".
Óhætt er að segja að Einari var
skemmt er hann sá upplitið á varð-
stjóranum þegar hann kom til baka
og hélt að hann ætti framundan
mjög ónæðisama vakt.
Einar var mikill áhugamaður um
félagsmál lögreglumanna og vann
mikið að þeim. Hann var m.a. for-
maður Lögreglufélags Reykjavíkur
og Landssambands lögreglumanna
um árabil. Skilaði hann miklu starfi
á þessu sviði.
Einars er sárt saknað og mun
hann lifa í minningu okkar.
Sigrúnu, eftirlifandi eiginkonu
Einars, öðrum ættingjum hans og
vinum vottum við okkar dýpstu sam-
úð.
Vaktfélagar.
Fleiri minningagreinar um
Einar Bjarnason bíða birtingar
og munu birtast næstu daga.
t
Minningarathöfn um móður okkar, tengdamóður, ömmu
og langömmu,
ANNÝJU HERJÓLFSDÓTTUR BICHOFF,
verður í kapellunni í Hafnarfjarðarkirkjugarði mánudaginn
1. nóvember kl. 13.30.
Guðmundur Aðalsteinsson, Margrét Guðlaugsdóttir,
Kjartan Eðvarðsson, Ásrún Hauksdóttir,
barnabörn og barnabarnabörn.
t
Hjartkær móðir mín, tengdamóðir og amma,
GUÐRÚN ELLIÐADÓTTIR,
Hraunbæ 196,
sem lést 17. október, verður jarðsungin frá Frfkirkjunni í Reykja-
vík mánudaginn 1. nóvember kl. 15.00.
Blóm og kransar vinsamlega afþakkaðir, en þeim, sem vildu minn-
ast hinnar látnu, er bent á Krabbameinsfélagið.
Birna Kjartansdóttir Fisch, Armand Fisch,
Nadia Rúna, Christine Alice
og Stefany Birna Fisch.
+
Útför eiginmanns míns og föður okkar,
KARLS ÞORKELSSONAR
frá Arngeirsstöðum,
Stóragerði 1 a,
Hvolsvelli,
fer fram frá Breiðabólstaðarkirkju í Fljósthlíð í dag, laugardag,
kl. 14.00.
Hulda Hjartardóttir,
Hjörtur Heiðdal,
Sigríður Karlsdóttir,
Gunnar Þór Karlsson.
+
Þökkum auðsýnda samúð og vinarhug við andlát og útför sonar
míns, bróður okkar og mágs,
EINARS ÞORKELS ARNKELSSONAR,
Miðleiti 3.
Elin Ágústa Jóhannesdóttir,
Hrefna Ólafía Arnkelsdóttir, Kristján Smith,
Katrfn Arnkelsdóttir, Kristján Tjörvason,
Ragnheiður Arnkelsdóttir, Willy Þetersen,
Guðmundur Bjarni Arnkelsson, Hildur Þóra Hallbjörnsdóttir,
Hrafnhildur Arnkelsdóttir, Árni Finnsson.
Minning
Maron Bjömsson
frá Sandgerði
Mig langar í fáeinum orðum að
minnast elskulegs afa míns, Marons
Björnssonar, sem nú er dáinn. Eftir
langvarandi veikindi lést hann í
sjúkrahúsi Keflavíkur hinn 15. októ-
ber síðastliðinn. Alla mína ævi átti
afi heima á Ásabraut 3 í Sandgerði,
en áður bjó hann á Siglufirði.
Það er sárt að sjá á eftir svo
kærleiksfullum og góðum manni eins
og afi var. Þegar ég hugsa til baka
koma margar góðar minningar upp
í hugann. Afi spilaði m.a. brids og
oft við einhveija í fjölskyldunni. Var
hann þá ætíð glaður og einbeittur á
svip. Einnig las hann mikið og fylgd-
ist alltaf vel með öllum landsmálum.
Hann var duglegur að stunda
gönguferðir sér til ánægju og hress-
ingar. Þá kom hann oft í heimsókn
til mín og var hann einstaklega góð-
ur og ástríkur við börnin mín. Hænd-
ust þau mjög að honum og áttu þau
saman margar gleðistundir.
Á seinni árum var afi hættur að
geta stundað sín áhugamál, þ. á m.
lestur og brids, sökum veikinda.
Ég vil þakka honum fyrir allar
þær hamingjustundir sem hann hef-
ur veitt mér og fjölskyldu minni.
Ég mun ávallt minnast hans með
söknuð í hjarta.
Hrönn Guðjónsdóttir.
Ástkær eiginmaður minn og faðir okkar,
ÁRSÆLL KR. EINARSSON
lögregluvarðstjóri,
Sigtúni 33,
Reykjavík,
sem lést 19. október, verður jarðsung-
inn frá Fossvogskirkju mánudaginn
1. nóvember kl. 13.30.
Guðmunda V. Guðmundsdóttir,
Kristjana Ársælsdóttir,
Einar G. Ársælsson.
+
Innilegar þakkir fyrir auðsýnda samúð
og vinarhug við andlát og jarðarför
móður okkar, tengdamóður og ömmu,
MARGRÉTAR RÓBERTSDÓTTUR,
Egilsbraut 9,
Þorlákshöfn.
Elísabet Anna Ingimundardóttir, Valmundur Einarsson,
Róbert Karl Ingimundarson, Guðný Guðmundsdóttir,
Albert Ingi ingimundarson, Sólrún Lilja Pálsdóttir,
barnabörn og aðrir vandamenn.
+
Innilegar þakkir sendum við öllum þeim,
sem sýndu okkur samúð og hlýhug við
andlát og útför ástkærrar móður okkar,
tengdamóður, ömmu og langömmu,
GUÐNÝJAR GUÐRÚNAR
JÓNSDÓTTUR
frá Lækjarhúsum,
Borgarhöfn,
Skipasundi 34.
Jóhanna Sigurðardóttir,
Sigurborg Sigurðardóttir, Jóhann Kristmundsson,
barnabörn og barnabarnabörn.
+
Hjartans þakkir fyrir auðsýnda samúð
og hlýhug við andlát og útför sambýlis-
manns míns, föður okkar, tengdaföður,
afa og bróður,
JÓHANNSEGGERTS
JÓHANNSSONAR,
Suðurgötu 46,
Keflavík.
Svanfríður Kjartansdóttir,
Haraldur Þór Jóhannsson, Eindís Kristjánsdóttir,
Hörður Ingi Jóhannsson, Ingibjörg Björgvinsdóttir,
Guðleif Harpa Jóhannsdóttir, Páll Arnason,
Gísli Hlynur Jóhannsson, Sigríður Guðmundsdóttir,
Sigurlaug Hanna Jóhannsdóttir, Reynir Þór Reynisson,
barnabörn og systkini hins látna.