Morgunblaðið - 25.04.1998, Blaðsíða 45

MORGUNBLAÐIÐ
MINNINGAR
LAUGARDAGUR 25. APRÍL 1998 45
Skautahöllin
í Laugardal
Hestarnir
hefja inn-
reiðina
í kvöld
HESTAVÖRUVERSLUNIN
Reiðsport gengst í kvöld f'yrir tölt-
keppni í skautahöllinni í Laugardal
þar sem valinkunnum knöpum og
hestum er boðið til keppni á
skautasvellinu. Meðal þeirra knapa
sem mæta til leiks má nefna heims-
meistarann í tölti, Vigni Siggeirs-
son, íslandsmeistarann í tölti, Sig-
urð Sigurðarson, Norðurlanda-
meistarann Einar Öder Magnús-
son, Erling Sigurðsson, Sigurbjöm
Bárðarson, Ásgeir S. Herbertsson,
Atla Guðmundsson og Hafliða
Halldórsson. Þessir kappar og
fleiri munu mæta með sína sterk-
ustu hesta að sögn Reiðsports-
manna.
Nýtt keppnis-
fyrirkomulag
Keppninni verður þannig hagað
að í forkeppni verða þrír hestar í
senn á vellinum og einkunnir gefn-
ar. Sýna keppendur hægt tölt og
hraðabreytingar en ekki verður
gerð krafa um yfirferð. Þess í stað
verður riðið á frjálsum hraða í lok-
in. Að forkeppni lokinni munu átta
efstu hestamir fara áfram í útslátt-
arkeppni þar sem hestur sem efst-
ur verður í forkeppni mætir þeim
áttunda, hestur í öðm sæti mætir
þeim sjöunda og svo framvegis.
Fjórir keppendur standa eftir í
lokin og munu áhorfendur raða í
sæti og verður notaður klappmælir
til að fá niðurstöðu um röðun.
Ætla má að mögnuð stemmning
ráði ríkjum í skautahöllinni í kvöld
í þessari nýstárlegu keppni. Völlur
skautahallarinnar er svipaður að
stærð og völlur reiðhallarinnar í
Víðidal en rúm er fyrir eitt þúsund
manns á áhorfendapöllum. Þess má
einnig geta að í skautahöllinni em
mjög fullkomin hljómflutningstæki
sem verða óspart notuð til að ná
upp viðeigandi andrúmslofti.
Ækulýðsstarf hjá Gusti
Vinafélag í
Þýskalandi
heimsótt
ÆSKULÝÐSSTARFIÐ hjá Gusti
hefur löngum staðið með miklum
blóma og nú í nýafstöðnu páskaleyfi
fóm tíu ungmenni á aldrinum 10 til 18
ára í tíu daga ferð til Þýskalands er
þau heimsóttu vinafélag Gusts sem
heitir því kunnuglega nafni Fákur.
Með í för vom tveir fararstjórar, Jó-
hanna Geirsdóttir og Ágústa Hall-
dórsdóttir, en með þessari för var
verið að endurgjalda heimsókn 12
ungmenna frá Fáki sem kom í fyrra.
Gist var í heimahúsum hjá félags-
mönnum og segir Jóhanna fararstjóri
að þau hafí hlotið höfðinglegar mót-
tökur og ferðin verið sérlega vel
heppnuð í alla staði. Farið var þrjá
daga til Berlínar ásamt þremur þýsk-
um gestgjöfum en einnig var Björn
Steinbjömsson dýralæknir með í för
sem túlkur. Voru allir markverðustu
staðii- í Berlín skoðaðir. í lok ferðar
buðu íslendingarnir upp á lamba-
kjötsveislu fyrir gestina en haldið var
heim á föstudaginn langa.
+ Karítas Magn-
úsdóttir fæddist
á Heinabergi í
Dalasýslu 1. maí
1918. Hún lést á
Sjúkrahúsi Reykja-
víkur 16. apríl síð-
astliðinn. Foreldrar
hennar voru Magn-
ús Jónsson, f. 23.
október 1876, d. 12.
maí 1964, og Matt-
hildur Sigurðar-
dóttir, f. 5. desem-
ber 1884, d. 11.
apríl 1968. Karítas
var eitt eliefu barna þeirra
hjóna.
Hinn 27. maí 1939 giftist Kar-
ítas Ingólfi Guðmundssyni,
húsasmíðameistara, f. 17. maí
1912, d. 6. október 1988. Þau
bjuggu nær öll sín hjúskaparár
í Sörlaskjóli 5. Þau eignuðust
átta börn. Þau eru: 1) Örn
Það er með þungum huga og
söknuði í hjarta að ég sest niður til
þess að kveðja hana ömmu mína.
Mér finnst ennþá að ég geti tekið
upp símtólið og hringt til að athuga
hvernig hún hafí það, eins og ég var
vön að gera.
Það sem fyrst og fremst ein-
kenndi ömmu Kæju var hlýja. Hún
var ótrúlega gefandi og hugsaði
alltaf síðast um sjálfa sig. Hún átti
ótakmarkaða ást og þolinmæði til
að gefa okkur krökkunum og veitti
okkur dýrmætt veganesti í lífinu.
Aldrei var hún svo upptekin að hún
mætti ekki vera að því að setjast
með okkur og hugga eða hug-
hreysta þegar eitthvað bjátaði á.
Hún reyndi ætíð að byggja upp
sjálfstraust okkar og sagði oft við
mig: „Dóra, þú getur gert allt sem
þú einsetur þér að gera.“ í hennar
huga var ekkert til sem hét upp-
gjöf. Maður átti að halda ótrauður
áfram þó að á móti blési. Þannig
lifði hún sínu lífí.
Heimili ömmu og afa í Sörla-
skjólinu stóð alltaf öllum opið. Síð-
an ég fyrst man eftir mér hefur
fjölskyldan gjarnan komið saman
hjá ömmu í hádeginu og var oft
margt um manninn. Eg minnist
þess þegar við Brynjar vorum við
nám í Bandaríkjunum og komum i
heimsókn til Islands, þá var það
alltaf fastur liður að fara beint af
flugvellinum í kaffí til ömmu. Það
var alveg sama þótt við hefðum ver-
ið lengi á ferðalagi og værum orðin
þreytt. Það tilheyrði að fara í Sörla-
skjólið fyrst. Þá settist amma með
dóttur okkar í fangið og gaf henni
kaffi með sykri í teskeið, en þetta
var ákveðinn siður sem amma hafði
viðhaft við yngstu bömin í fjöl-
skyldunni í gegnum tíðina. Amma
hafði mikið yndi af Því að hafa fólk-
ið sitt í kringum sig og þykir mér
vænt um að við skyldum öll vera
hjá henni þegar yfir lauk.
Elsku amma mín, ef ég ætti að
telja upp allt það sem þú hefur veitt
mér í gegnum lífið yrði það efni í
heila ritgerð. Þú varst alltaf fasti
punkturinn í tilveru minni. Ég kveð
þig með söknuði og heiti þér því að
hafa lífsreglur þínar að leiðarljósi
mínu um ókomna tíð.
Guð blessi þig.
Dóra.
Ertu horfin, ertu dáin
er nú lokuð glaða bráin
angurs horfi ég út í bláinn
autterrúmogstofanþín,
elskulega mamma mín.
Gesturinn með dimma ljáinn
glöggt hefúr unnið verldn sín.
Ég hef þinni leiðsögn lotið
líka þinnai- ástar notið
fmn hve allt er beiskt og brotið
burt er víkur aðstoð þín,
elsku góða mamma mín.
Allt sem gott ég hefi hlotið
hefur eflst við ráðin þín
Haukur, maki hans
er Jóhanna Magn-
úsdóttir og eiga þau
eina dóttur. 2)
Elísabet Guðrún og
á hún fimm börn. 3)
Ingólfur Ragnar,
maki hans er Guð-
björg Kristinsdóttir
og eiga þau tvö.
börn. 4) Matthildur
Magnea, maki
hennar er Vilhjálm-
ur Björnsson og
eiga þau tvö börn.
5) Dóra Jóhanna, f.
3. apríl 1955, d. 6. apríl 1957. 6)
Guðmundur Ólafur. 7) Ríkharð-
ur Þór. 8) Karl Jóhann, og á
hann einn son. Barnabarnabörn
Karítasar eru ellefu og barna-
barnabarnaböm eru tvö.
Utför Karítasar fór fram frá
Fríkirkjunni í Reykjavík 24.
apríl.
Pó skal ekki vfla og vola
veröld þótt oss bijóti í mola
starfa, hjálpa, þjóna og þola
það var alltaf hugsun þín,
elsku góða mamma mín,
og úr rústum kaldra kola
kveiktirðu skærust blysin þín.
(Ámi Helgason)
Guð gevmi þig, elsku mamma mín.
Þín aóttir
Matthildur.
Elsku mamma mín. Nú þegar ég
kveð þig hinstu kveðju er mér efst í
huga þakklæti til þín fyrir að vera
kletturinn í lífi mínu. Álltaf varstu
til staðar til að hvetja mig áfram.
Þakklæti fyrir að vera börnunum
mínum og barnabömum sú besta
amma og vinkona sem hugsast gat.
Minningin um þig mun hvetja
mig til að lifa í þínum anda og
reyna að gera mikið betur en áður.
Það var samheldinn hópur bama,
tengdabai-na og barnabarna þinna
sem sátu hjá þér síðustu stundirn-
ar.
Mig langar til að þakka af heil-
hug starfsfólki B-7 á Sjúkrahúsi
Reykjavíkur fyrir þá einstöku virð-
ingu og alúð sem mömmu var sýnd.
Ég kveð þig, elsku mamma mín,
með bæninni sem þú kenndir mér:
Vertu yfir og allt um kring
með eilífri blessun þinni.
Sitji guðs englar saman í hring
sænginni yfir minni.
(Sigurður Jónsson frá Presthólum.)
Þín dóttir
Elísabet.
Ég kveð þig nú mín kæra vina
Með klökkum hug og þakka allt,
Já, alla tryggð og ástúðina,
þú ætið lést hið besta falt.
Nn bjarta minning blessuð er
ogbúaskalíhjartamér.
(Ingibjörg Sumarliðadóttir frá Valshamri)
Elsku amma mín, nú ertu búin að
kveðja og kveðjukossinn ég þér gaf.
Ég veit að þú munt alltaf vera hjá
mér.
Ég hafði búið hjá ömmu í Skjól-
unum og var orðin mjög hænd að
henni þegar móðir mín ákvað að
flytjast búferlum til Bandaríkj-
anna. Það var því ákaflega erfitt
fyrir mig að kveðja hana.
Amma Kæja sagði mér frá því að
síðasta kvöldið áður en ég fór bað
ég hana að kveikja á tveimur kert-
um og slökkva ljósið. Við sátum
tvær í einu herbergi við kertaljósið
og ég bað ömmu að hafa alveg
hljóð. Þegar við höfðum setið svona
saman í dágóða stund stóð ég upp,
kyssti hana og sagði henni hvað
mér þætti vænt um hana.
Við bjuggum í Bandaríkjunum í
nokkur ár en þegar við snerum
heim þá var það fyrsta sem amma
gerði að draga upp kerti, slökkva
ljósin og segja mér að sér þætti
vænt um mig og gott væri að fá mig
heim.
Ég man hvað þú varst alltaf stolt
af mér þegar vel gekk hjá mér og
þegar ég náði að yfirstíga erfiðleika
í mínu lífi.
Amma mín, þú varst svo heil og
laus við alla fordóma, það vai' sama
hvað ég gerði, þú stóðst alltaf með
mér. Þú varst ekki alltaf sammála
og reyndir að hafa mig ofan af hlut-
unum en þegar ég hafði tekið
ákvörðun stóðst þú heilshugar með
mér. Alltaf var hægt að leita til þín,
þú varst alltaf til staðar fyrir mig.
Stundirnar sem við áttum saman
voru yndislegar og þó sérstaklega
þegai' við vorum að röki-æða um öll
heimsins mál sem voru efst á baugi
í það skiptið. Við gátum spjallað
saman svo klukkustundum skipti
og við reyndum allt sem við gátum
til að sannfæra hvor aðra, sem
gekk mjög misjafnlega. Við rædd-
um oft um veraldleg gæði og hvort
fólk væri raunverulega hamingju-
samara sem ætti nóg af öllu en þeir
sem rétt skrimtu í gegnum lífið.
Eitt ljóð héldum við uppá sem segir
allt sem segja þarf:
Þó þú eigir fínni flík
og fleiri í vösum lykla
leiðin okkar verður lík
á lokadaginn mikla.
Veraldleg gæði skiptu ömmu
ekki miklu máli heldur innri gæði.
Ég fann til samkenndar hjá henni
þegar vonbrigði lífins dundu yfir og
ég upplifði að ég stóð ekki ein í bar-
áttunni.
Amma mín, þú hefðir orðið átt-
ræð 1. maí og ég veit að þú hlakk-
aðir mjög til þessa dags og við fjöl-
skyldan munum halda uppá daginn
saman og ég veit að þú verður hjá
okkur. Huggun mín í sorginni er að
loks ertu komin til afa og til Dóru
dóttur þinnar sem þú misstir mjög
unga.
Amma mín.
Far þú í friði,
friúur guðs blessi þig
hafðu þökk fyrir allt og allt.
Anna Maria Vilhjálmsdóttir.
Elsku amma Kæja mín, nú ertu
farin frá mér, mikið mun ég sakna
þín mikið. Ég mun sakna þess að
sjá þig ekki þegar ég kem í Sörla-
skjólið, sem fram eftir öllu var
annað heimili mitt, því ég hef alltaf
sagt að ég hafi alist upp á tveimur
stöðum, í Breiðholti og í Sörla-
skjóli.
Ég var nú aðeins sex ára gömul
þegar ég fór alein í strætó til þín og
bílstjórinn gleymdi að setja mig út
hjá Háskólanum eins og um var
samið og þvílík hræðsla sem um-
lukti mig, ég hélt ég kæmist ekki til
hennar ömmu Kæju. En þetta fór
nú allt vel að lokum og ég fór að
koma á hverjum degi eftir skóla til
þín og hjálpaði þér með öll bömin
sem þú naust svo mikið að gæta.
Þú varst stoðin og styttan í lífi
okkar allra, ég gat alltaf leitað til
þín ef mér leið illa og alltaf fór svo
að ég fór brosandi út frá þér. Hvar
sem þú varst geislaði af þér kátínan
og þú smitaðir alla í ki-ingum þig.
Við eigum svo margar og góðar
minningar, amma mín, og mun ég
búa að þeim alla ævi.
Takk fyrir allt og allt.
Þín
Tabitha.
Elsku amma Kæja, nú kveð ég
þig með söknuði. Það verður ski'ítið
að hafa þig ekki lengur hjá mér í
Sörlaskjólinu þó að þú verðir alltaf í
huga mínum. Þú hefur verið stór
hluti af mínu lífi, ég hef búið í Skjól-
unum meirihluta ævi minnar hjá
þér, fyrst með mömmu og pabba og
síðan núna síðustu ár með Leifi og
Sólrúnu Hlín. Ég hef alltaf leitað
mikið til þín og þú alltaf verið mér
góð.
Ég man þegar ég var lítil og
fékk að sofa uppi hjá þér og þú
sagðir mér sögu af bleiku og bláu
KARÍTAS
MAGNÚSDÓTTIR
sloppunum þínum. Þú persónu-
gerðir þá þannig að sá blái var sá
leiðinlegi og sá bleiki sá góði og ég
lifði mig inn í þetta þegar ég horfði
á þá á veggnum. Eg svaf það oft m
hjá þér að mamma og pabbi voru
farin að biðja mig að sofa heima.
En mér þótti svo gott að vera hjá
þér. Það var alltaf svo gott að geta
hlaupið upp til þín og að vita af þér
hjá mér.
Ég á svo ótal fallegar og góðar
minningar um þig sem ég mun
alltaf varðveita. Ég met það mikils
að hafa fengið að kynnast þér
svona náið og haft þig nálægt alla
mína ævi. Þú varst alltaf svo góð
og traust. Ég hef misst yndisleg-
ustu ömmu sem hægt er að óska ♦
sér. En minningin um þig varir að
eilífu og mun gefa mér styrk í
sorginni.
Eg er svo glöð yfir því að hafa
komist heim til að kveðja þig hinstu
kveðju og að hafa talað við þig ný-
lega í síma. Lífið verður skrítið án
þín. Ég mun aldrei gleyma þér,
elsku amma Kæja. Nú hvílir þú hjá
afa og Dóru. Guð geymi þig.
Þín
Linda María.
Elsku Kæja mín.
Hver miiming dýrmæt perla að liðnum iífsins
degi,
hin ljúfu og góðu kynni af alhug þakka hér.
Þinn kærleikur í verki var gjöf sem gleymist
eigi,
og gæfa var það öllum, er fengu að kynnast.
þér.
(Ingibjörg Sigurðardóttir)
Guð launi þér fyrir það sem þú
varst mér.
^'nn Karl Jóhann.
Elsku langamma, okkur langar'*’
að kveðja þig með orðum frá Jesa-
ja, 54. kap. 10. versi: „Því þótt fjöll-
in færist úr stað og hálsarnir riði
skal mín miskunnsemi við þig ekki
færast úr stað og minn friðarsátt-
máli ekki raskast, - segir miskunn-
ari þinn, Drottinn.
Bless, amma Kæja, við vitum að
Guð passar þig núna.
Bamabarnabörn.
„Ég hef augu mín til fjallanna,
hvaðan kemur mér hjálp? Hjálp
mín kemur frá Drottni, Skapara
himins og jarðar.“
Þessi orð úr Davíðssálmum koma
mér í hug þegar ég minnist góðrarr '
vinkonu, Karitasar Magnúsdóttur.
Með fáeinum orðum langar mig að
þakka fyrir allar gleðistundir með
henni, ekki síst heimsóknirnar á
fallega heimilið hennar. Kaja eins
og hún var oftast kölluð, var góðum
kostum búin, hún var hjartahlý og
einlæg og elskusemi einkenndi allt
hennar dagfai-. Hún var glaðsinna
og naut sín vel í vinahópnum, sagði
skemmtilega frá og átti oft stóran
þátt í því að gera samverustundirn-
ar skemmtilegar. Hún lét ýmis mál-
efni til sín taka. Kristniboðið átti
mildð rúm í hjarta hennar. Hún var
í kristniboðsfélagi kvenna í Reykja-
vík og þar sem annars staðar vam
hún heilshugar og örlát. Sumarbúð- "
irnar í Olveri fengu líka að njóta ör-
lætis hennar, hún var okkur öllum
sem störfuðum þar aufúsugestur.
Stjórn Olvers færir af heilum hug
þakkir fyrir allt það sem hún lét
þessari starfsemi í té. Kaja átti lif-
andi trú og vissi hvaðan hjálpin
kom, hún þráði heitt að allir fengju
að kynnast þeim Drottni sem hún
setti allt sitt traust á. Hún var ein
af hversdagshetjunum, vann á sinn
hljóðláta hátt stóra sigra sem að-
eins eru skráðir í vitund ástvina
hennar og samferðamanna sem
áttu hana að vini. Hún átti trausta
og samheldna fjölskyldu, þar sem
hún naut virðingar og var metin að
verðleikum.
Fjölskyldu hennar allri sendi ég
innilegar samúðai'kveðjur. Guð
blessi ykkur öU, gengin er góð
kona. Blessuð sé minning Karitasar-^,
Magnúsdóttur.
Sveina.