Morgunblaðið - 25.04.1998, Side 50

* 50 LAUGARDAGUR 25. APRÍL 1998
MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ
t
Ástkær eiginmaður minn, faðir okkar tengda-
faðir, afi og langafi,
ÁRNI RÖGNVALDSSON,
Ægisstíg 4,
Sauðárkróki,
lést á Sjúkrahúsi Sauðárkróks föstudaginn
24. apríl,
Jónína Antonsdóttir,
Birna Árnadóttir, Bjarni Birgir Þorsteinsson,
Sigríður Árnadóttir, Örn Arason,
Rögnvaldur Árnason, Ingibjörg Sigurðardóttir,
barnabörn og barnabarnabörn.
t
Móðir okkar,
INGUNN VALDÍS JÚLÍUSDÓTTIR,
Dvalarheimili aldraðra
á Skagaströnd,
lést á Sjúkrahúsinu á Blönduósi miðvikudaginn 22. apríl 1998.
Jarðarförin auglýst síðar.
Jón V. Karlsson,
Skafti E. Björnsson
og aðrir aðstandendur.
Ástkær eiginkona mín, móðir okkar, tengda-
móðir og amma,
ANNA G. BJARNASON
blaðamaður,
Ljónastíg 8,
Flúðum,
lést á Sjúkrahúsi Reykjavíkur miðvikudaginn
22. apríl.
Útförin fer fram frá Dómkirkjunni fimmtudaginn 30. apríl kl. 13.30.
Þeim, sem vildu minnast hennar, er bent á Vinafélag Sjúkrahúss Reykja-
víkur. Minningarkort eru afgreidd í móttöku sjúkrahússins, sími 525 1000.
Atli Steinarsson,
Anna Sigríður Atladóttir, Jay X Vincens,
Ása Steinunn Atladóttir, Kjartan Sigtryggsson,
Gunnar Þór Atlason, Konný Agnarsdóttir,
Atli Steinarr Atlason, Karin Atlason
og barnabörn.
t
Móðir okkar, tengdamóðir, amma og lang-
amma,
ÁSTHILDUR SIGURRÓS
JÓHANNSDÓTTIR
húsfreyja,
Heimabæ, Arnardal,
sem lést á Fjórðungssjúkrahúsi ísafjarðar
19. apríl, verður jarðsungin frá ísafjarðarkirkju
í dag, laugardaginn 25. apríl, kl. 14.00.
Gunnvör Rósa Marvinsdóttir,
Jóhann B. Marvinsson,
Þorsteinn Ingi Marvinsson,
Unnsteinn Marvinsson,
Jóna S. Marvinsdóttir,
Guðjón Jóhannes Jónsson,
Þórdís M. Sumarliðadóttir,
Katrín Phumipramman,
Vilborg S. Birgisdóttir,
Kristján A. Helgason,
barnabörn og barnabarnabörn.
i
Ólaffa Sigrún Helgadóttir, Guðmundur Ólafur Halldórsson,
Guðbjörg Aðalheiður Guðmundsdóttir,
Sigurjón Ingi Guðmundsson,
Aron Freyr Guðmundsson,
Elvar Snær Guðmundsson,
Sigurbjörg Alída Guðmundsdóttir.
deildar A3.
t
Ástkær móðir, tengdamóðir og amma,
SIGURBJÖRG SIGURBJÖRNSDÓTTIR,
áður til heimilis
f Ljósheimum 20,
lést á Hrafnistu, Reykjavík, mánudaginn
13. apríl.
Jarðarförin hefur farið fram í kyrrþey.
Innilegt þakklæti til allra, sem sýndu okkur
samúð og hlýhug.
Sérstakar þakkir færum við starfsfólki Hrafnistu,
ANNA ÓLAFSDÓTTIR
BLÖNDAL
+ Anna Ólafsdóttir Blöndal var
fædd á Skriðnisenni í
Bitrufirði á Ströndum hinn 21.
október 1903. Hún lést á Hjúkrun-
arheimilinu Selið á Akureyri 6.
april sfðastliðinn. Foreldrar henn-
ar voru Ólafur Indriðason, skag-
firskrar ættar, og Guðrún Lýðs-
dóttir frá Skriðnisenni. Anna var
elst sjö systkina er upp komust.
Nöfti hinna eru: Margrét, f. 1905
(látin), Eggert, f. 1907 (látinn),
Eufemía, f. 1909 (látin), Anna
María, f. 1911, Ingiríður Elísabet,
f. 1912, og Kjartan, f. 1917.
Hinn 1. janúar 1926 gekk Anna
að eiga Guðmund Blöndal, f. 10.
desember 1902, d. 17. mars 1986.
Hann var fæddur á Hlaðhamri í
Hrútafirði, en uppalinn hjá móð-
urbróður sínum Guðmundi Theó-
I fáum orðum langar mig að
minnast hjartkærrar ömmu minn-
ar, Önnu Ólafsdóttur Blöndal,
sem nú er horfin yfir landamæri
lífs og dauða.
Ég var svo lánsöm að fá að al-
ast upp hjá þeim ömmu og afa, og
fæ ég aldrei fullþakkað, það vega-
nesti er ég hlaut á þessum árum.
Við amma áttum einstaklega
vel saman og í ófá skiptin
skemmtum við okkur vel og hlóg-
um mikið og lengi.
Amma var sterkur persónu-
leiki, sem sagði skoðanir sínar
umbúðalaust, sem eins og gerist
dórs í Stórholti í Dalasýslu. Anna
og Guðmundur voru búandi í
Litla-Holti í Dalasýslu á árunum
1928-1935 og svo aftur 1937-1947.
Árin 1935-1937 bjuggu þau á Mel-
um á Skarðsströnd, Dalasýslu. Ár-
ið 1947 fluttu þau til Akureyrar,
og bjuggu þar ætíð síðan, lengst
af í Oddeyrargötu 38. Anna og
Guðmundur eignuðust þrjú börn:
Guðborgu, f. 7. okt. 1926, d. 1. des.
1992. Hennar maður var Bjöm
Brynjólfsson, og eignuðust þau
fjögur böm. Friðrik Theódór, f.
10. mars 1928. Hans kona er
Ragnheiður Elsa Gísladóttir og
eignuðust þau tvær dætur. Ólaft'u
Guðrúnu, f. 11. nóv. 1935, ógift.
Hún á eina dóttur.
Utfor Önnu var gerð frá Höfða-
kapellu, Akureyri, 14. apríl.
og gengur féll í misjafnlega góðan
jarðveg, en þar af leiðandi var
alltaf vitað hvar maður hafði
hana, sem er stór kostur.
Auðvitað átti amma, eins og all-
ir aðrir, sínar erfiðu stundir. Til
dæmis veikindi afa, sem svo
leiddu til dauða hans. Amma
ræddi þessi mál afskaplega lítið,
hún geymdi þau algjörlega „fyrir
sig“.
Amma hafði yndi af söng. Þeg-
ar hún var ung kona vestur í Döl-
um söng hún með kirkjukór og oft
á tíðum var hún fengin til þess að
syngja einsöng. Amma gekk
raulandi til allra verka og ófá voru
þau lögin sem við mæðgurnar
vorum búnar að setja á fóninn
fyrir hana í gegn um tíðina. Ég er
alveg viss um það, að hún hafði
getað náð langt í sönglistinni ef
tækifæri hefði gefist til slíkra
hluta.
Síðustu fimm árin dvaldist
amma á Hjúkrunarheimilinu Seli
á Akureyri. Hún var svo lánsöm
að fá að vera hress nánast fram á
síðustu stund.
Við mæðgurnar töluðum við
hana í síma einu sinni í viku, þar
sem við erum búsettar á öðru
landshorni. Alltaf var hún, bless-
unin, með hugann við það, að við
hefðum það sem best og að allt
gengi vel hjá okkur, stórt sem
smátt.
Elsku amma mín. Ég vil þakka
af öllu hjarta það sem þú varst
mér, allar góðu hlýju hugsanirnar
og fyrirbænirnar okkur til handa.
- Guð blessi þig um alla eilífð.
Góður engill Guðs oss leiðir •
gegn um jarðneskt böl og stríð,
léttir byrðar, angist eyðir,
engill sáervoninblíð.
Mitt á hryggðar dimmum degi
dýrlegt oss hún kveikir ljós,
mitt í neyð á vorum degi
vaxa lætur gleðirós.
Blessuð von í brjósti mínu
bú þú meðan hér ég dvel,
lát mig sjá í (jósi þínu
ijómann dýrðar bak við hel.
(H. Hálfd.)
Þín dótturdóttir
Anna María Blöndal.
ÞÓRÐUR
ÁRELÍUSSON
+ Þórður Árelíusson var fædd-
ur í Reykjavík 4. september
1940. Hann lést 13. apríl síðast-
liðinn og fór útför hans fram frá
Langholtskirkju 21. apríl.
Kveðja frá starfsfólki Fiskistofu
Þegar starfsfólk Fiskistofu sneri
aftur til starfa að loknu páskaleyfi
barst okkur sú sorgarfregn að
fyrrverandi samstarfsmaður okk-
ar, Þórður Árelíusson, hefði orðið
bráðkvaddur að heimili sínu á öðr-
um degi páska.
Með nokkrum fátæklegum orð-
um viljum við minnast þessa góða
drengs og fyrrum samstarfsmanns
okkar.
Eftir að Þórður kom í land að
lokinn sjómennsku um áratuga-
skeið, síðustu árin sem stýrimaður
eða skipstjóri, einkum á fiskiskip-
um, hóf hann störf við veiðieftirlit,
fyrst hjá sjávarútvegsráðuneytinu,
en síðan við Fiskistofu árið 1992.
Hjá Fiskistofu starfaði hann við
ýmis ábyrgðarmikil störf um 5 ára
skeið eða þar til hann réðst sem
hafnarstjóri við Sandgerðishöfn
fyrir um það bil ári.
Fjölþætt reynsla hans nýttist
honum vel í störfum hjá ráðuneyt-
inu og Fiskistofu. Til hans var
ávallt gott að leita í vandasömum
málum, enda maður greindur og
hjálpsemi og drenglund honum í
blóð borin og skemmtOegri og
þægilegri vinnufélaga var vart
unnt að hugsa sér.
Þórður var hafsjór af fróðleik
um menn og málefni og ósjaldan
lyfti hann andrúmsloftinu á vinnu-
stað upp á léttara plan ef honum
þóttu starfsfélagar fara að gerast
eitthvað andlausir og daprir vegna
úrlausna vandasamra og mis-
skemmtilegra mála sem verið var
að vinna við.
Vegna anna í nýju ábyrgðar-
starfi hafði dregist hjá Þórði að
undanförnu að líta inn á sinn
gamla vinnustað hjá Fiskistofu, en
nýverið gaf hann loforð um að úr
því skyldi bætt á næstu dögum.
Svo mun ekki verða. Þess er af öll-
um sárt saknað og allra þeirra síð-
ari heimsókna sem annars hefðu
orðið.
Þórðar Arelíussonar er minnst
með virðingu og þökk og ástvinum
hans öllum sendum við innilegar
samúðarkveðjur.
Guð blessi minningu hans og
hafi hann þökk fyrir samveruna og
allar þær góðu stundir sem hann
gaf okkur.
Mig langar að minnast með
nokkrum orðum Þórðar Arelíus-
sonar. Við Þórður kynntumst fyrir
átta árum þegar við fengum það
verkefni hvor frá sinni ríkisstofn-
un að sjá um námskeiðshald vegna
löggildingar vigtarmanna. Slíkt
samstarf hefur í för með sér bið-
tíma og dauðar stundir inn á milli,
bið á flugvöllum og langferðir
saman í bíl. Stundirnar urðu bara
aldrei mjög langar, það var svo
auðvelt að rabba við hann Þórð.
Sama hvert umræðuefnið var,
maður kom aldrei að tómum kof-
anum, og honum hrutu sífellt af
vörum allskonar tilvitnanir, í bók-
menntaverk, biblíuna og fleyg orð
mikilmenna. Það auðgaði andann
að rabba við Þórð. Það er
skemmst frá því að segja að annar
eins samstarfsmaður er vandfund-
inn.
Þetta var starf sem á þeim tíma
var allt eins líklegt að valda úlfúð
og vandamálum, enda hluti af öll-
um þeim breytingum sem áttu sér
stað þegar komið var á núverandi
kerfi um stjórnun fiskveiða. Enda
voru þess dæmi að menn kæmu á
námskeið meira til að skammast í
kerfinu, þ.e. Þórði, en til að öðlast
starfsréttindi.
A þessum fyrstu árum var oft
gaman að fylgjast með tímunum
þegar Þórður var að kenna. Hann
fór með mönnum í gegnum lög og
reglur er lutu að stjórnun fisk-
veiða og því gáfust oft ærin tilefni
til að hafa stór orð um „kerfið" og
skamma það svolítið, en Þórður
var einmitt fulltrúi þess. Það var
minnstur vandinn að verða per-
sónugervingur „vonda kerfiskalls-
ins að sunnan“ og lenda í andstöðu
við alla þá sem námskeið sóttu. En
það var bara ekki Þórðar máti,
hann var vissulega framlengdur
armur þessa kerfis sem menn
voru á stundum mjög ósáttir við,
en hann komst vel af við þessa
menn alla og varð vinur þeirra
margra. Ég minnist þess ekki að
hafa heyrt einn einasta vigtar-
mann hnjóða í Þórð, en margur
hefur hrósað honum í mín eyru.
Honum var einkar lagið að ræða
við menn um málefni án þess að
skoðanaágreiningur ‘ yrði að per-
sónuágreiningi.
Við Þórður stóðum saman að
verki sem okkur var ætlað, að
halda námskeið fyrir alla vigtar-
menn landsins, kalla á námskeið
menn sem voru í fullri vinnu við
sitt vigtarmannastarf og segja
þeim að ella misstu þeir réttindin.
Það var minnstur vandinn að
skipuleggja slík námskeið, en það
sem var vandi var hlutverk Þórð-
ar, að halda uppi stöðugu og góðu
samstarfí við vigtarmannastéttina
og fá hana til liðs við það kerfi sem
menn voru samt ósáttir við. Það
hefðu ekki aðrir gert betur. Það
var lítill vandi að fá heila stétt
manna á móti því kerfi sem við
vorum að vinna við, en það var
ekki á hvers manns færi að liðka
menn til fylgis við málefnið. Ég
hef oft þakkað honum það hversu
til tókst, en ég vil einnig þakka
það í heyranda hljóði.
Aðstandendum öllum votta ég
mína dýpstu samúð.
Þór J.
Gunnarsson.
Handrit afmælis- og minningargreina skulu vera vel frá gengin, vélrituð eða tölvusett. Sé
handrit tölvusett er æskilegt, að disklingur fylgi útprentuninni. Auðveldust er móttaka
svokallaðra ASCII-skráa, öðru nafni DOS-textaskrár. Ritvinnslukerfin Word og Wordper-
fect eru einnig auðveld í úrvinnslu. Senda má greinar til blaðsins í bréfsíma 569 1115, eða á
netfang þess (minning@mbl.is) — vinsamlegast sendið greinina inni í bréfinu, ekki sem
viðhengi. Nánari upplýsingar má lesa á heimasíðum. Það eru vinsamleg tilmæli að lengd
greina fari ekki yfir eina örk A-4 miðað við meðallínubil og hæfilega línulengd — eða 2.200
slög. Höfundar eru beðnir að hafa skírnarnöfn sín en ekki stuttnefni undir greinunum.