Morgunblaðið - 23.06.2000, Blaðsíða 44

44 FÖSTUDAGUR 23. JÚNÍ 2000
MORGUNBLAÐIÐ
MORGUNBLAÐIÐ
PlOlti0:UnM^Í>:Ííl
STOFNAÐ 1913
Útgefandi: Arvakur hf., Reykjavík.
Framkvœmdastjóri: Hallgrímur B. Geirsson.
Ritstjórar: Matthías Johannessen,
Styrmir Gunnarsson.
FISKUR FYRIR BORÐ
Athugun Fiskistofu á aflasam-
setningu fiskiskipa gefur vís-
bendingar um að mikið
brottkast eigi sér stað í hafi, áður en
skipin landa aflanum. Athugunin var
framkvæmd í samvinnu við Land-
helgisgæzluna og var gerð vegna
þess að eftirlitsmenn stofunnar
höfðu orðið varir einkennilegrar afla-
samsetningar, þar sem sumir bátar
voru nær eingöngu með 5 kg fisk og
jafnframt var meðal manna sterkur
orðrómur um mikið brott-kast. Nið-
urstöður könnunarinnar voru að ef
eftirlitsmaður var um borð meðan á
veiðunum stóð var aflasamsetning
aflans fjölbreyttari, þ.e.a.s. fleiri
stærðir af fiski. Hins vegar reyndist
fiskurinn mun einsleitari hvað stærð
snerti, þegar eftirlitsmaður var ekki
um borð.
Þessar vísbendingar þykja benda
eindregið til að um verulegt brott-
kast á afla sé að ræða og fyrir viku
síðan sagði Arni Mathiesen sjávar-
útvegsráðherra að niðurstöður þess-
arar könnunar væru mjög sláandi, en
samt sagðist ráðherrann hika við að
draga þær ályktanir, að ástandið
væri eins slæmt og fram kæmi í því
úrtaki, sem notað hefði verið í könn-
uninni. Allir yrðu hins vegar að taka
höndum saman um að koma í veg fyr-
ir brottkast afla. „Það er mjög já-
kvætt í þessari umræðu“, sagði ráð-
herra, „að allir hagsmunaaðilar, sem
ég hefi rætt við að undanförnu höfðu
að fyrra bragði orð á þessu, og það
herðir okkur í að hraða og auka þessa
vinnu.“
Einn af þingmönnum Vestfirðinga,
Guðjón A. Kristjánsson,hefur krafizt
þess að sjávarútvegsráðuneytið láti
fara fram rannsókn á brottkasti afla.
Hann segist hafa upplýsingar um að
kastað væri fiski, sem væri undir 70
sentimetrum og það þýddi að ekki
einungis væri verið að henda tveggja
ára fiski, heldur einnig þriggja, fjög-
urra og jafnvel fimm ára fiski.
Umræður um brpttkast físks hafa
gengið í bylgjum. Á árinu 1995 fóru
nokkrir blaðamenn Morgunblaðsins í
það verkefni að ræða þetta mikla
vandamál við sjómenn og var rætt við
sjómenn í verstöðum á Suðurlandi,
Reykjanesi, Vesturlandi, Vestfjörð-
um og Norðurlandi. Niðurstöður
þessara viðtala voru að sjómenn voru
viljugri en áður að tjá sig um þessi
mál opinberlega, en stór hluti þeirra
óskaði þó nafnleyndar, þar sem þeir
ellegar gætu lent vandræðum í vinn-
unni og jafnvel átt á hættu að „þurfa
að taka pokann sinn“. Því var ákveðið
að viðtölin yrðu birt án þess að geta
nafna þeirra og skipa. Þá var heldur
ekki skýrt frá því hvar viðtölin voru
tekin svo að eigi yrði unnt að rekja
þau til ákveðinna manna.
Helztu niðurstöður þessara viðtala
vóru þau að flestir viðmælendurnir
höfðu sjálfir tekið þátt í því að kasta
fiski útbyrðis, sumir í stórum stíl og
þeir gátu nefnt fjölda tilvika. Ljóst
var þó að vinnubrögðin voru mismun-
andi milli skipa, útgerða og jafnvel
mátti greina mun á milli landshluta.
Líkur á að fiski væri hent virtust af
viðtölunum vera minni, ef skipin voru
kvótasterk, en ef um kvótalítil skip
var að ræða. Mikið var um að sjó-
menn teldu sig vera að henda fiski
vegna þess að þeir áttu ekki kvóta
fyrir honum eða væru að reyna að
nýta takmarkaðan kvóta sem bezt og
nefndu þeir dæmi um það hvernig
þeim hefndist fyrir fjárhagslega við
að bjarga afla á land með því að leigja
kvóta utan úr sjó og selja fiskinn síð-
an á markaði við lægra verði en
kostnaðurinn nam. Þeir bentu m.a. á
að þeir gætu ekki landað þessum
fiski, sem væri hent, þar sem þeim
yrði þá refsað með miklum fjársekt-
um og jafnvel veiðileyfamissi. Þeim
væri því nauðugur einn kostur að
henda fiskinum til þess að geta hald-
ið áfram veiðum.
Margir sjómannanna höfðu
áhyggjur af afleiðingum þess að
meira væri drepið af fiski, en opin-
berar tölur gæfu til kynna. Því fögn-
uðu þeir umræðu um brottkastið.
Þeir sögðust ekki hafa hag af því að
henda fiski, því að þeir fái greitt fyrir
það sem komið sé með að landi, ekki
hitt sem er hent. Þeir bentu hins veg-
ar á að agavald skipstjórans væri al-
gert og víst væri að hann hefði ekki
þrýsting frá útgerðinni um að henda
físki, en að koma að landi með eins
gott og hagkvæmt hráefni og frekast
væri unnt. Smáfiskurinn væri ekki
það hráefni.
Það er nauðsynlegt að kafa til
botns í þessu máli. Líklega urðu
miklar umræður um þetta mál fyrir
nokkrum árum til þess, að brottkast-
ið minnkaði og kannski verulega.
Alla vega hefur ekki heyrzt eins mik-
ið um það síðustu árin og áður.
Frumkvæði Fiskistofu og sjávar-
útvegsráðherra nú er mjög mikil-
vægt. Ekki er ólíklegt að opinberar
umræður í kjölfar þeirra upplýsinga,
sem nú liggja fyrir verði til þess að
eitthvað dragi úr brottkasti á nýjan
leik. Alla vega fer ekki á milli mála,
að skipstjórar og útgerðir þeirra
skipa, sem um er að ræða hljóta að
leggja fram skýringar á þeim sér-
kennilega mun, sem er á aflasam-
setningu eftir því, hvort eftirlitsmað-
ur er um borð eða ekki.
Landsmenn allir hafa mikla hags-
muni af því, að umgengnin um auð-
lindina verði með þeim hætti, að
hægt verði að byggja fískistofnana
upp. En engir eiga meiri hagsmuna
að gæta en útgerðarmenn og sjó-
menn, sem hafa lífsviðurværi sitt
beint af fiskveiðum. Það er ótrúleg
skammsýni í því fólgin að kasta fiski
á þann veg, sem telja verður aug-
ljóst, að umræddir bátir hafi gert.
Þeir sem það gera sýna af sér sóða-
skap í umgengni um þessi miklu
þjóðarverðmæti, skeytingarleysi
gagnvart langtímahagsmunum
þeirra sjálfra og annarra sjómanna
og útgerðarmanna og hirða bersýni-
lega ekkert um þjóðarhag.
Það má vel vera, að það sé ekki
hægt að koma í veg fyrir brottkast á
fiski nema með hörðum refsingum á
borð við þær, að svipta þá, sem að því
eru staðnir leyfi til veiða.
Það er metnaðarmál okkar íslend-
inga að byggja fiskistofnana upp og
vera í fremstu röð þjóða heims í um-
gengni um verðmæti hafsins.
+“
I
Þingmenn Suðurlands funduðu með sveitarst.iórum og oddvitum í kjördæminu
Ræddu tryggingamál
og almannavarnakerfið
ÞINGMENN Suðurlandskjördæmis boð-
uðu alla sveitarstjóra og oddvita í kjördæm-
inu á samráðsfund á Hellu í gær en á fund-
inn mættu einnig fulltrúar
Viðlagatryggingar, Vegagerðarinnar og Al-
mannavarna ríkisins. Tryggingamál voru
ofarlega í huga margra fundarmanna en far-
ið var yfir stöðu mála í kjölfar jarðskjálft-
anna á Suðurlandi og m.a. rætt um almanna-
varnakerfið í hinum dreifbýlli sveitum.
Það var Árni Johnsen, fyrsti þingmaður
Suðurlands, sem stýrði fundinum en hann
sagði eðlilegt að heimamenn bæru saman
bækur sínar eftir atburði liðinna daga. Ljóst
væri, að eins vel hefði verið staðið að málum
í kjölfar skjálftanna og búast mætti við en
margt væri enn óljóst og þá ekki síst hvað
varðar tryggingamál fólks. Þannig væri ým-
is ófyrirsjáanlegur kostnaður ekki kerfis-
lega inni í bótareglunum og þau mál þyrfti
að skoða betur.
Ónotalegl að geta ekki veitt
sínu fólki upplýsingar
Margir tóku til máls á fundinum í gær.
Friðjón Guðröðarson, sýslumaður og for-
maður almannavarnanefndar Rangárvalla-
sýslu, og Jón Guðbjörnsson, tæknifræðing-
ur, sem situr í almannavarnanefnd
Árnessýslu, fóru t.d. yfir hlutverk almanna-
varnanefnda en í máli Friðjóns kom fram
gagnrýni á slakan fréttaflutning RÚV í upp-
hafi fyrri skjálftans. Allt annað hefði síðan
verið uppi á teningnum í seinni skjálftanum
og það væri vel, enda mikilvægt fyrir fólk að
fá haldgóðar upplýsingar fljótt.
Valtýr Valtýsson, sveitarstjóri Holts- og
Landsveitarhrepps, snerti einnig á þessum
fleti en hann sagði það óneitanlega óhugn-
anlega stöðu fyrir sveitarstjórnamenn,
hverra hlutverk væri m.a. að koma upplýs-
ingum á framfæri við sitt fólk, að hafa ekki
svör á reiðum höndum. Á hinn bóginn væri
mikilvægt að valda fólki ekki enn frekara
sálrænu áfalli með töluðu orði og framkomu.
Guðjón Hjörleifsson, bæjarstjóri í Vest-
mannaeyjum, fór yfir atburðarásina á
Heimaey en á milli 400 og 500 manns voru í
Herjólfsdal þegar stóri jarðskjálftinn reið
yfir á þjóðhátíðardaginn. Mikil skelfing
hefði gripið um sig enda komu björg úr fjall-
inu, en sem betur fer hefði allt farið vel.
Sagði hann að ákveðið hefði verið að Herj-
ólfsdalur yrði lokaður næstu tvær vikurnar
og jafnframt kom fram í máli hans að þegar
væri búið að funda með þjóðhátíðarnefnd
vegna komandi verslunarmannahelgar.
Fólk oft treg-t til að yfirgefa hús
sín þó að þau séu óíbúðarhæf
Á fundinum í gær skýrði Níels Indriða-
son, matsmaður hjá Viðlagatryggingu, það
ferli sem fara þyrfti í gegnum vegna við-
lagatrygginga. Fer hið eiginlega mat á tjóni
af stað nú um helgina og verður unnið hratt,
að sögn Níelsar, en hann sagði að þeir hjá
Viðlagatryggingu vildu ljúka fyrstu og
stærstu tjónunum á mánuði. Fulltrúi Vega-
gerðarinnar, Steingrímur Yngvason, gerði
síðan grein fyrir stöðu vegamála. Sagði
hann Ijóst að allar brýr hefðu staðið skjálft-
ana af sér en víða hefðu orðið skemmdir á
vegum, eins og menn vissu. Sagði hann að
varanlegar viðgerðir myndu hefjast nú í dag
eða um helgina.
I máli Sigbjarnar Jónssonar, byggingar-
fulltrúa í Rangárvallahreppi, kom fram að
þeir væru búnir að skoða 305 af 488 húsum í
hreppnum. Fram kom í máli hans að sum
hús, eins og t.d. húsið á Freyvangi 12, væru
að hruni komin og kvaðst hann eiga von á
því að það yrði hreinlega rifið á næstunni.
Ræddi hann einnig um það hversu miklar
tilfinningar blönduðust oft vinnu þeirra.
Þannig gæti á stundum reynst erfitt að fá
fólk, sem fengið hefði þau tíðindi að hús þess
væri óíbúðarhæft, til að yfirgefa húsin.
í framhaldinu gerði Sigbjörn síðan grein
fyrir þeirri framtíðarsýn sem hann hefur á
starf byggingarfulltrúa og almannavarna en
hún felst m.a. í því að öll hús í öllum sveitum
landsins verði kortlögð og tölvufærð í einn
gagnagrunn.
Fram kom í máli Ingvars Baldurssonar
hjá hitaveitu Rangæinga að hann teldi nán-
ast óviðunandi að svo stór byggð væri nán-
ast háð einni aðveitu enda þyrfti ekki að
sökum að spyrja ef skjálftar sem þessir yllu
skemmdum á heitavatnskerfinu að vetrar-
lagi. I þessum málum þyrfti að gera bragar-
bót.
Sólveig Þorvaldsdóttir, framkvæmda-
stjóri Almannavarna ríkisins, sagði fjöl-
miðlafólk oft hafa spurt sig á undanförnum
dögum hvaða lærdóm mætti draga af þess-
um náttúruhamförum í tengslum við við-
brögð og skipulag almannavarna. Kvaðst
hún hafa svarað því til að of snemmt væri að
leggja mat á þetta. Hitt væri ljóst að al-
mannavarnir snerust ekki um eina stofnun
heldur væru allur almenningur hluti af
þeim. Hlutverk Almannavarna ríkisins væri
fyrst og fremst að samræma viðbrögð
manna.
Sveitarstjórnir sæki sinn kostnað
í 100 milljóna króna pottinn
Margir fleiri tóku til máls á fundinum í
gær. Guðmundur Ingi Guðmundsson, sveit-
arstjóri á Hellu, ræddi m.a. um trygginga-
málin og sagði hann það hafa komið fram í
viðræðum við Pál Pétursson, félagsmála-
ráðherra, að sveitarstjórnir ættu að sækja í
100 milljóna pott ríkisstjórnarinnar, sem
settur hefur verið til hliðar vegna skjálft-
anna, allan þann kostnað sem þær yrðu fyr-
ir. Lagði Guðmundur áherslu á að hann teldi
að finna þyrfti leiðir til að allir fengju sitt
bætt að lokum, á svona stundum kæmi ekki
til greina að segja við fólk að það hefði ein-
faldlega átt að hafa vit á því að tryggja eign-
ir sínar betur. Á fundinum í gær kom enn-
fremur fram sú skoðun að sjálfsábyrgð
vegna viðlagatryggingar á innbúi væri óeðli-
leg.
Guðni Ágústsson, landbúnaðarráðherra,
sagði Sunnlendinga nú hafa reynt þá al-
ræmdu Suðurlandsskjálfta. Menn þyrftu
hins vegar að hafa í huga að ekki væri full-
víst að skjálftunum væri lokið. Auk þess
gætu enn orðið slys vegna skjálftanna
tveggja, sem þegar hefðu leikið Sunnlend-
inga grátt, þ.e. vegna ótryggra veggja og
svo framvegis. Við þessu yrði að bregðast.
Búrfell
Bjartiastaðir
fldia&ndi
e LA *
Minnibprg
Sólhéimar
'Bijánsstaðir |
Vörðufell
Hraun:
bótgir
Brautprholt
Vatnsnes
Vaðnes
Raldárholt
Hestfjall
itónireykir’,
Sölvholt
■ \ LAUQALAND
Hróarsholt
Egilsstaðlr.
Kolsholt
Holur sjálfrenna
en aðrar þorna
SVIPAÐAR breytingar urðu á
jarðhitakerfunum á Suðurlandi við
jarðskjálftann aðfaranótt síðastlið-
ins miðvikudags og varð á þjóðhá-
tíðardaginn. Við skjálftann jöfnuðu
sig sumar borholur og laugar sem
höfðu aukist eða minnkað við fyrri
slgálftann. Þá hefur heita vatnið
sums staðar þorrið en á öðrum stöð-
um er komið sjálfrennsli úr gömlum
holum. Orkustofnun hefur tekið
saman upplýsingar um áhrif skjálft-
ans og koma þau fram á meðfylgj-
andi korti. Við skjálftann urðu
breytingar á þrýstingi í borholum
og rennsli í laugum víða um Suður-
land. Suðvestan og norðaustan við
skjálftamiðjuna lækkaði þrýstingur
í vatnskerfum, en norðvestan og
suðaustan megin við hana hækkaði
hann. Sums staðar sjálfrenna nú
borholur sem aldrei hefur runnið úr
en aðrar hafa þornað. Mikið heitt
vatn kom upp úr gamla hvemum á
Sólheimum eftir fyrri jarðskjálft-
ann en eftir þann síðari hvarf vatnið
og vatnið í borholunni sem hitaveit-
an treystir á lækkaði um 20 metra.
Að sögn Ólafs G. Flóvenz, fram-
kvæmdastjóra rannsóknarsviðs
Orkustofnunar, ganga þessar
breytingar líklega að mestu til baka
þegar frá líður. Þeir sem hafa treyst
á sjálfrennandi vatn úr borholum
geta í flestum tilvikum bjargað sér
með djúpdælum, að sögn Ólafs.
Orlofshúsasvæðið í Hraunborgum
nærri upptökum seinni skjálftans
Margir héldu
heim á leið
um nóttina
ÖLL sumarhús á orlofshúsasvæð-
inu að Hraunborgum í Grímsnesi
stóðu af sér stóra skjálftann á
þriðjudag, sem varð í nágrenninu
eða við Hestfjall, en í nokkrum
húsum urðu innbússkemmdir.
Guðrún Ingimundardóttir, sem
starfar og býr á þjónustumiðstöð
orlofshúsa sjómanna á Hraun-
borgum, sagði allt innbú hafa far-
ið af stað hjá sér og flæddi vatnið
í sundlaug staðarins jafnframt út
um allt.
Guðrún sagði að hún og eigin-
maður hennar, Þórarinn Guðjóns-
son, sem sjá um rekstur þjónustu-
miðstöðvarinnar, hefðu nýlokið við
að hreinsa sundlaug staðarins
vegna þjóðhátíðarskjálftans þegar
seinni skjálftinn reið yfir um
klukkan eitt aðfaranótt miðviku-
dags. Nú þyrftu þau því að tæma
laugina á nýjan leik og skipta um
vatn. Átti hún von á því að þau
flýttu sér hægt við það verk enda
kvaðst Guðrún sannfærð um að
fleiri skjálftar ættu eftir að fylgja
í kjölfarið.
Sagði hún að raunar væri afar
lítið vatn í lauginni því mikill hluti
vatnsins hefði hreinlega farið af
stað og út um alla stétt. Engar
vatnsskemmdir urðu þó á hús-
næðinu og var búið að hreinsa
vatnið upp í gær.
Ekki hægt að hugsa
rökrétt á svona stundum
Guðrún sagðist hafa séð hvern-
ig jörðin fór einfaldlega af stað í
seinni skjálftanum. Þau hefðu sem
betur fer getað komið sér vel fyrir
Morgunblaðið/Golli
Guðrún Finnbogadóttir
við sundlaugina.
en hitt væri annað mál að á svona
stundum hugsaði maður ekki rök-
rétt og leiddi því lítið hugann að
því hvað væru rétt viðbrögð.
„Þjóðhátíðarskjálftinn var mjög
snarpur," sagði Guðrún, „en þessi
seinni var alveg óhugnanlegur."
Rúmlega 230 bústaðir eru á
Hraunborgum og þar af er 21 fé-
lagsbústaður fyrir sjómenn. Sagði
Guðrún að hluti þeirra sem stadd-
ir voru í bústöðunum á Hraun-
borgum hefðu haldið af stað heim
á leið þá um nóttina, einkum fólk
með börn, enda margir mjög ótta-
slegnir.
FÖSTUDAGUR 23. JÚNÍ 2000 45
----------------------------------------------------------1
/ ✓
Olafur Ragnar Grímsson, forseti Islands, heimsótti
jarðskjálftasvæðin á Suðurlandi
Morgunblaðið/Golli
I íjöldahjálparmiðstöð Rauða krossins á Hellu hitti Ólafur Ragnar Grímsson forseti hóp Chile-búa.
-i
Hitti fólk sem misst
hefur heimili sín
Morgunblaðið/Golli
Lóa Jónsdóttir sýnir forseta íslands verksummerki í húsi sínu, Hóla-
vangi 4, en það hefur verið dæmt óíbúðarhæft.
ÓLAFUR Ragnar Grímsson, forseti
íslands, heimsótti jarðskjálfta-
svæðin á Suðurlandi síðdegis í gær.
Hann kynnti sér m.a. starfsemina í
fjöldahjálparmiðstöð Rauða kross-
ins á Hellu og átti fund með fólki
bæði í Árnessýslu og Rangárvalla-
sýslu sem misst hefur heimili sín á
skjálftasvæðunum. Sagði Ólafur að
það sem vekti eftirtekt hans og að-
dáun væri hversu fólk tæki áföllun-
um með ró og yfirvegun og hversu
staðráðið það væri í því að horfa
fram á veginn.
Forsetinn kom fyrst við í Ár-
nessýslu og skoðaði hann þar m.a.
íbúðar- og sumarhús sem farið hafa
illa í skjálftunum. Heimsótti hann
t.a.m. fjölskylduna á Brúnastöðum
en þar urðu miklar skemmdir. Á
Hellu átti Ólafur Ragnar stuttan
fund með starfsfólki og sjálfboða-
liðum fjöldahjálpanniðstöðvar
Rauða krossins og sfðan fylgdu
Friðjón Guðröðarson, sýslumaður
Rangæinga, og Óli Már Aronsson,
oddviti í Rangárvallasýslu, honum
að nokkrum húsum á Hellu sem
hvað verst fóru út úr skjálftanum
mikla á þjóðhátíðardaginn. Var síð-
an meiningin að koma við á Lauga-
landi og skoða verksummerki þar.
í samtali við Morgunblaðið sagð-
ist Ólafur Ragnar hafa ákveðið að
heimsækja skjálftasvæðin á Suður-
landi til að sýna fólki samstöðu og
stuðning og leggja sitt af mörkum
til að það skynjaði stuðning allrar
þjóðarinnar í þessum miklu erfið-
leikum. Hann hefði jafnframt viljað
kynna sér afleiðingar hamfaranna
og það hvemig brugðist væri við
vandanum.
Tilfínningalegt tjón
verður ekki metíð tíl fjár
Á Hólavangi 4 á Hellu hitti Ólaf-
ur Lóu Jónsdóttur en hús hennar
hefur verið dæmt óíbúðarhæft.
Þegar forsetann bar að garði var
Lóa ásamt syni sínum, Sigurði
Ragnari Jónssyni, í óða önn að taka
til heillega hluti og flytja út úr hús-
inu en mæðginin búa nú í tjald-
vagni í garðinum. Er hús þeirra
nánast í rúst eftir skjálftana.
Ólafur sagði það æðruleysi aðdá-
unarvert, sem fólk eins og Lóa
sýndi, en hún neyddist nú til að fara
í gegnum muni frá gamalli tíð,
eignarmuni þriggja kynslóða. Slíku
starfi fylgdi nefnilega mikið til-
finningalegt álag, álag sem ekki
yrði metið af tryggingafélögum né
opinberum aðilum.
„Það verður að hafa það í huga,“
sagði Ólafur, „þegar við erum að
hugsa til þessa fólks að þetta tjón
er ekki aðeins metið í húsveggjum
og sprungum, heldur kannski líka í
þessari glímu sem fólk verður að
takast á við, ekki aðeins núna held-
ur kannski mörg næstu ár. Þeir
sem ég hef hitt í dag gera það hins
vegar allir af miklu æðruleysi og
ró.“
Ólafúr sagði að sér hefði einnig
fundist fróðlegt að kynnast þeirri
starfsemi sem Rauði krossinn held-
ur nú úti á Hellu, eftirtektarvert
væri hvemig starfsfólk og sjálf-
boðaliðar Rauða krossins glímdu
við þann vanda sem fyrir dyram
stæði því sannarlega hefðu íslend-
ingar sem betur fer ekki mikla
reynslu af því að takast á við áfalla-
hjálp af þessu tagi.
„Eg held að f þeim efnum þurf-
um við kannski að huga betur að
því að það eru orðnar æði margar
þúsundir fólks af erlendum upp-
runa sem býr í okkar landi,“ sagði
Ólafúr en á Hellu hitti hann hóp
Chile-búa sem þar hefur fest rætur.
„Margt af þessu fólki skilur ekki ís-
lensku, eins og við sjáum hér í
Rangárvallasýslu þar sem em
Chile-búar og Pólveijar, og það
þýðir lítið að benda þessu fólki á að
skrúfa frá útvarpinu því að það
skilur ekki það sem verið er að
segja.“
Hafa gert ráðstafanir á Bessa-
stöðum vegnajarðskjálftanna
Ólafur var staddur á Hrappseyri
við Amarfíörð þegar fyrri skjálft-
inn stóri reið yfir á laugardag en
hann sagði að hann hefði hins veg-
ar fúndið vel fyrir eftirskjálfta sem
fylgdi þjóðhátíðarskjálftanum,
skjálfta sem átti upptök sín í Blá-
fjöllum.
Sagðist hann vitaskuld hafa
kynnt sér hvemig ætti að bregðast.
við þegar vart yrði við jarðskjálfta,
íbúðarhúsið á Bessastöðum stæði á
klöpp þannig að þar mætti oft vel
finna jarðskjálfla þó að þeir væra
ekki svo ýkja stórir.
„Og við höfum gert ákveðnar
ráðstafanir á Bessastöðum, ef svo
skyldi fara að það kæmi skjálfti
sem hefði áhrif á höfuðborgar-
svæðið, sem vonandi verður nú
ekki. Við töldum þó rétt að taka
ýmsa gripi niður úr hillum og
ganga frá lilutum," sagði Ólafúr.
Hann sagði það á hinn bóginn
skipta miklu máli að fólk léti óttann
ekki ná tökum á sér. „Það er ein-
mitt það sem mér hefur fundist svo
fróðlegt við þessa ferð mína í dag
að fiima þetta æðruleysi, þessa ró
og yfirvegun og viljann til að takast
á við lífið á nýju. Þann ásetning
fólks að ganga í hreinsunarstörfin
af ró og yfirvegun og láta ekki bug-
ast þó að það sé óhjákvæmilcga
mikil tilfínningaleg áreynsla að
hreinsa upp þessa gömlu gripi sem
nú hafa kannski skemmst illa,“
sagði Ólafúr Ragnar Grímsson, for-
seti fslands.