Morgunblaðið - 23.06.2000, Blaðsíða 56

56 FÖSTUDAGUR 23. JÚNÍ 2000
IVIINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ
PÁLL
VALDASON
+ Páll Valdason
fæddist 14. júní
1900. Hann lést 8. júní
síðastliðinn. Páll
fæddist á Steinum
undir Eyjatjöllurn.
Foreldrar hans voru
Valdi Jónsson og
Halldóra Pálsdóttir,
sem lést af barnsför-
um 27. júm' 1900.
Hann var tekinn í
fóstur af Margréti
Oddsdóttur og Páli
Bárðarsyni. Páll átti
eina alsystur, Krist-
ínu Pálsdóttur, og tíu
hálfsystkin.
PáJl var tvflcvæntur. Með fyrri
konu sinni, Sigríði Jónsdóttur, átti
hann eina dóttur, Kristínu Halldóru.
Fyrir átti Páll sonimi Kjartan Hrein,
f. 24 janúar 1938, d. 2. apríl 1977.
Fyrri eiginmaður Kristúiar var
Sveinbjöm Bjömsson, böm þeirra
em; Sigrún, f. 26. janúar 1969,
hennar dóttir er Kristín Steinunn
Helga Þórarinsdóttir, f. 30. júlí
1993, Páll Amar, f. 12. janúar 1975
og Þröstur, f. 11. maí
1980. Seinni eiginmað-
ur Kristínar er Guð-
mundur Friðrik Sig-
urðsson.
Seinni kona Páls var
Hildegard, f. 10. októ-
ber 1919, og eignuðust
þau þijú böm: 1) Guð-
rún Rós, f. 19. septem-
ber 1952. Hemiar synir
era Vignir Grétar, f.
23. júní 1976, og Veig-
ar Páll, f. 21. mars
1980. 2) Vigdís Kristín,
f. 19. september 1952,
hennar maður er Þor-
bjöm Guðbjömsson, f. 7. júní 1959.
Sonur þeirra er Brynjar, f. 20. maí
1988. 3) Halldóra Margrét, f. 29.
ágúst 1957. Eiginmaður hennar er
Konráð Hjartarson, f. 13. febrúar
1956. Þeirra böm era Þyrí Dröfn, f.
6. nóvember 1980, og Helena, f. 13.
desember 1985. Fyrir átti Hilde-
gard soninn Helga Klaus, f. 19. des-
ember 1950. Eiginkona hans er
Eygló Guðmundsdóttir, f. 9. janúar
1953. Böm þeirra em; Hildur Iris, f.
21. janúar 1973, böm hennar era
Helgi Valur, f. 28 nóvember 1992,
og Iris Anna, f. 25. mars 1998. Unn-
usti Hildar írisar er Steinn Ragn-
arsson, f. 5. febrúar 1973. Eva Lind,
f. 26. júlí 1979, og Helga Lísa, f. 12.
mars 1988.
Átján ára fór Páll á sjó í Vest-
mannaeyjum og stundaði hann til
þrítugs. Síðan réð hann sig til starfa
hjá Ríkisspítulum sem verkstjóri,
aðallega á Vffilsstaðaspítala, og við
viðhald á Bessastaðakirkju. Páll var
settur þjóðgarðsvörður á Þingvöll-
um árið 1959 og var hann búsettur
þar með fjölskyldu sinni í fímm ár,
síðan flutti hann aðsetur á bæinn
Gjábakka. Með þjóðgarðsstörfúm
stundaði hann búskap og murtu-
veiðar. Einnig sáu hann og fjöl-
skyldan um ráðherrabústaðinn á
Þingvöllum þar til hann brann. Eftir
þetta tóku við störf í bænum. Hann
tók múrarameistarapróf 1967 og
vann við það starf til 75 ára aldurs,
þó aðallega við uppbyggingu álvers-
ins í Straumsvík. 75 ára hóf hann
vinnu hjá fyrirtækinu Hafnfirðingi
og vann þar fram á mræðisaldur.
Árið 1992 fluttist hann á Sólvang og
undi sér vel þar til dauðadags.
títför Páls fór fram frá Garða-
kirkju í kyrrþey 14. júní síðastlið-
inn, á hundrað ára afmælisdegi
hans.
Elsku Palli. Ég vil þakka þér fyrir
..allt það sem þú gafst mér í lífinu.
Ég kom tO íslands árið 1949 af því
að ég var búin að missa allt eftir stríð-
ið sem var árið 1945 og yfirgaf heima-
land mitt, Þýskaland. Ég var líka
búin að missa kærastann minn í stríð-
inu og allt það sem mér var kærast.
Hér, PaUi minn, gafst þú mér nýtt
land og heimili, þú gafst mér öll ynd-
islegu bömin okkar og þú gafst kraft
þinn og dugnað tO að okkur liði vel.
Nú ertu farinn og bömin okkar gefa
mér kraft og styrk.
Sjáumst síðar. Þín eiginkona,
\ Hildegard (Hilla).
Elsku pabbi, það að hafa fengið að
eiga þig sem föður og það svona lengi
er mér og strákunum ómetanlegt, að
lifa heila öld svona heill. Þú varst með
á nótunum fram á síðasta dag og nán-
ast aldrei veikur. Þú varst 53 ára þeg-
ar við tvíburasystumar fæddumst, en
þá var Helgi aðeins tveggja ára og
fimm árum seinna fæddist Gréta. Þið
mamma komin með fjögur ung börn,
og þú að nálgast sextugt, en fyrir átt-
irðu hana Kristínu og Kjartan Hrein,
sem var frumburður þinn. Hann lést
af slysförum aðeins 39 ára gamall og
barst þú þá sorg ávallt í hjarta. Þú
varst svo mikið fyrir böm og vaktir
^yfir okkur öOum alla tíð. Kristín varð
strax ein af okkur, þá sjö ára gömul.
Hún passaði okkur systkinin oft.
Kristínar systur hef ég alla tíð litið
upp tO, enda stóra systir. Þú varst
alltaf svo hræddur um okkur, það átti
ekkert að koma fyrir okkur. Þú og
mamma fórað svo oft með okkur öll í
útdegur og veiðar, sem þú hafðir un-
un af. Árið 1959 gerðist þú þjóðgarðs-
vörður á Þingvöllum og bjuggum við
þar á Þingvallabænum í fimm ár.
Seinna fluttumst við að Gjábakka,
þar undum við okkur í sveitinni með
kindur og kýi- og við murtuveiðar,
sem var þitt yndi. Við gengum í
heimavistaskólann á Ljósafossi, þetta
var besti tími æsku minnar. Élsku
'pabbi, flökkueðlið hef ég erft frá þér,
ég sem er alltaf á fleygiferð á jeppan-
um eða sleðanum um fjöll og firnindi
með Vigni og Veigar með mér, frá
þeirra fyrstu árum. Mikið varstu oft
hræddur um okkur, það var ekki fyrr
en ég fékk mér farsíma að þér létti,
en þá þurfti ég að vera með tilkynn-
ingaskyldu um ferðir okkar á fimm
tíma fresti. Ég var svo lánsöm að búa
hjá ykkur mömmu með framburð
Minningarkort
Hjartaverndar
535 1825
Gíró-og greiðsiukortaþjónusta
minn, hann Vigni Grétar. Pabbi, þar
tókst þú Vigni að þér sem þinn eigin
son og vorað þið hinir mestu vinir alla
tíð, það var unun að fylgjast með ykk-
ur, þið vorað svo samrýndir. Allar
ferðirnar sem Vignir fór fyrir þig að
kaupa Lottó og allt sem þú þurftir á
að halda, elsku pabbi, og það sem þú
fylgdist með honum í júdóinu. Fjór-
um áram seinna átti ég Veigar og
ekki var minni vinskapur á milli ykk-
ar. Pabbi, þú varst svo duglegur að
hjálpa mér að ná í strákana í leikskól-
ann og allt annað sem varðaði upp-
eldið á þeim. Síðustu árin, pabbi,
varstu svo duglegur að koma með
mér á fótboltaleiki og horfa á Veigar
og óskaðir þess að hann skoraði fyrir
þig mörk. Hvað þú varðst glaður þeg-
ar hann skoraði, þá dróstu alltaf upp
vasaklútinn þinn, og síðast í fyrra
fórstu með mér á leik. Mig langar til
að þakka þér fyrir allt sem þú og
mamma gerðuð fyiir mig og strákana
mína. Elsku pabbi, það er hægt að
segja svo margt fleira, því þú varst
alltaf svo duglegur.
Hafðu þökk fyrir allt og hvfldu í
friði elsku pabbi.
Þín dóttir,
Guðrún Rós.
Elsku pabbi. Þegar við voram að
taka til allt þitt lífskeið fyrir minning-
arorðin handa prestinnum fyrir útför
þína komst ég þannig að orði að 100
ár hlytu að vera efni í heila bók,
hveming ættum við að koma þeim
fyrir í nokkram orðum. Því vil ég
njóta þeirrar minningar með mér og
kveðja þig með þessum fallegum ljóð-
línum sem segja svo margt.
Kallið er komið,
kominernústundin,
vinaskilnaðar viðkvæm stund.
Vinimirkveðja
vininn sinn látna,
er sefur hér hinn síðsta blund.
Margseraðminnast,
margterhéraðþakka.
Guði sé lof fyrir liðna tíð.
Margseraðminnast,
margseraðsakna.
Guð þerri tregatárin stríð.
Farþúífriði,
friður Guðs þig blessi,
hafðu þökk fyrir allt og allt.
GekkstþúmeðGuði,
Guðþérnúfylgi,
hans dýrðarhnoss þú hljóta skalt
(V. Briem.)
Guð geymi þig.
Þín,
Gréta.
Elsku afi minn. Nú ert þú farinn
frámér.
Ég gleymi aldrei öllum þeim
ógleymanlegu stundum sem við átt-
um saman. Þú gekkst mér í föðurstað
um leið og ég kom í heiminn og elsk-
aði ég þig líkt og þú værir minn eig-
inn faðir. Ég var svo lánsamur að búa
með mömmu heima hjá þér og ömmu
fýrstu tvö æviárin mín.
Þú sast við rúmstokk minn þegar
ég var ungur og beiðst eftir því að ég
vaknaði svo við gætum eytt sem flest-
um stundum saman og mér þótti svo
vænt um þig.
Ég man eftir því að þú gafst mér
alltaf stórt oststykki að narta í á dag-
inn í staðinn fyrir nammi eins og hinir
krakkarnir fengu því þú vildir að ég
fengi góða og holla næringu og svo
var það alltaf hafragrautur í hádeg-
inu hjá ömmu sem við borðuðum
saman og svo eftir hvern graut var
farið í sjómann til að athuga hvort ég
væri orðinn sterkur eins og afi.
Þú komst meira að segja í kirkjuna
með mér þegar ég var að læra um
ferminguna og sast á aftasta bekk og
hafðir auga með hvort ég væri ekki
öragglega að fylgjast með.
Þú tókst mig alltaf með í veiðiferðir
og kenndir mér að veiða þegar ég var
smápolli og áttum við margar góðar
stundir við Vífilstaðavatn saman.
Ég vildi alltaf fá að vera sem mest
með þér afi minn því ég fann fyrir svo
miklum kærleik og ást þegar ég var
nálægt þér. Hann bað mömmu um
sérstakt leyfi til þess að fá að taka
mig með í vinnuna á sumrin og var ég
níu ára gamall orðinn einn af vinnu-
mönnunum í Hafnfirðingi hf. með afa
mínum. Ég flæktist aðallega fyrir
þeim en afi skammaði mig aldrei.
Ég hef alltaf verið svo stoltur af því
að eiga þig sem afa, þú varst svo dug-
legur og góður við mig og leit ég alltaf
svo mikið upp til þín. Allar þessar
yndislegu stundir sem þú gafst mér
og sú ást sem þú sýndir mér era
ómetanleg.
Hvíl þú nú í friði elsku afi minn. Ég
mun aldrei gleyma þér.
Vignir.
Elsku afi okkar. Við systumar
kveðjum þig með miklum söknuði, þó
að við vissum að ævin þín væri senn á
enda er alltaf jafn sárt að missa ást-
vin. Minning þín er svo sannarlega
bjart Ijós í lífi okkar, þú veittir okkur
systranum mikla ástúð og hvatningu,
allt frá barnsaldri. Við munum sér-
staklega eftir því hve duglegur þú
varst að hugsa um kartöflugarðinn
þinn og við fengum að njóta góðs af
honum. Við systumar komum oft á
okkar yngri árum til Hafnarfjarðar
til þín og ömmu og þar leið okkur allt-
af best. Árið 1992 fluttíst þú á Sól-
vang, þar sem stjanað var við þig af
öllu afli. Alltaf fékkst þú að hafa yfir-
höndina yfir fjarstýringunni á sjón-
varpinu og sást um símaþjónustuna
fyrir deildina. Aldrei hefði okkar
granað að þú á 100. aldursári myndir
verða með á útskrift Þyríar núna árið
2000, og var það yndisleg tilfinning.
Nú ertu búinn að fá hvíldina og varst
jarðsunginn á 100 ára afmælisdaginn
þinn.
Afi, við elskum þig. Hvfl í friði.
Þyrí og Helena.
SIGFRÍÐUR
PÁLMARSDÓTTIR
+ Sigfríður Pálm-
arsdóttir fæddist
4. desember 1922 á
Njarðargötu 61 í
Reykjavík. Hún lést
á Landspítalanum
við Hringbraut 12.
júní síðastliðinn. tít-
för Sigfríðar fór
fram frá Fossvogs-
kirkju 20. júní.
Elsku tengdamóðir
mín er búin að kveðja
þetta líf.
Lækkarlífdagasól
löngerorðinmínferð.
Faukífarandaskjól
feginhvfldinniverð.
Guð minn gefðu þinn frið
gleddu og blessaðuþá,
semaðlögðumérlið.
Ljósið kveiktu mér hjá.
(Herdís Andrésd.)
Elsku Bíbí, það er sárt að kveðja
en jafnframt léttir að vita að nú ertu
laus við veikindin sem hafa hrjáð þig
undanfarin ár og sérstaklega síðustu
vikur. Þú kvaddir þetta líf í sátt og
rildir finna hvfld og frið frá þjáning-
um. Ég er þakklát fyrir að hafa feng-
ið að kynnast þér og átt hluta í lífi
þínu síðustu tíu árin.
Þú varst mikil kona. Fjölskyldan
var þér alltaf ofarlega í huga. Þú
fýlgdist vel með hvað börnin og
barnabörnin vora að gera. Þú hafðir
á hreinu hvað var að gerast á heimil-
um barna þinna, hvort verið var að
mála eða kaupa sumarblóm, hvaða
einkunnir barnabörnin fengu í skól-
anum. Ekkert vai’ðandi fjölskylduna
var þér óviðkomandi og oft áttir þú
góð ráð. Þú tókst ótímabært andlát
tengdadóttur ykkar mjög nærri þér
og hafði það áhrif á líðan þína þar til
yfir lauk.
Hús ykkar stóð alltaf opið og var
stundum eins og maður væri staddur
á lestarstöð. Ekki leit maður inn án
þess að rekast á ein-
hvem úr fjölskyldunni
eða eitthvað af vina-
fólki ykkar, enda gest-
kvæmt á heimilinu.
Þú naust þess að
vera í garðinum á með-
an heilsa leyfði en áttir
erfitt með að sætta þig
við að geta ekki sinnt
honum þegar heilsunni
fór að hraka.
Þú varst mikil
handavinnukona. Allt
lék í höndunum á þér,
sama hvort það var
heklað, prjónað eða
saumað. Þú gafst góðar leiðbeining-
ar bæði um handavinnu og matseld
og vantaði einhver ráð var hægt að
leita til þín. Það var notalegt að sitja
með þér í holinu með handavinnuna,
ekki endilega að spjalla því við gát-
um líka þagað saman. Þessara
stunda mun ég sakna en ég mun
áfram grípa í handavinnuna þarna.
Baugatanginn verður ekki samur
án þín. Minningin um yndislega,
ákveðna, duglega, litla en mikla konu
mun lifa áfram í huganum. Elsku
Bíbi mín, ég kveð þig og býð góða
nótt.
Nú ríkir kyrrð í djúpum dal,
þótt duni foss í gljúfrasal,
í hreiórum fuglar hvíla rótt,
þeir hafa boðið góða nótt.
Nú saman leggja blómin blöð,
er breiddu faðm mót sólu glöð,
í brekkum fjalla hvíla hljótt,
þau hafa boðið góða nótt.
Nú hverfur sól við segulskaut
og signir geisli hæð og laut,
en aftanskinið hverfur hljótt,
það hefur boðið góða nótt.
(Magnús Gíslas.)
Hvfl þú í friði.
Þín,
Sigurbjörg.
ELSE
AASS
+ Else Aass fædd-
ist í Arendal í
Noregi 2. maí 1912.
Hún lést á Land-
spftalanum í Foss-
vogi 18. júní síðast-
liðinn og fér útför
hennar fram frá
Fossvogskapellu 22.
júní.
Ef norrænt samstarf
á að lifa er þörf iýrir
eldhuga. Else Aass var
einn af þeim. Hún hafði
reyndar lagt að baki at-
hafnasömustu árin,
þegar okkur hlotnaðist sú ánægja að
vinna með henni þau fimm ár sem við
störfuðum í Norræna húsinu. En
starfsþrekið var ennþá í besta lagi á
margan hátt. Það jafnaðist enginn á
við Else er hún tók á móti íslenskum,
norrænum og alþjóðlegum gestum
sem komu í sýningarsal Norræna
hússins. Hún var prýði hússins, allt-
af óaðfinnanleg en um leið vingjarn-
leg. Hún hafði til að
bera stfl, húmor og
hlýju. Else var einnig
mjög fróð um norrænar
listir og menningu. Auk
þess var hún skemmti-
legur vinnufélagi og
lagði sitt af mörkum við
að byggja upp hinn
góða vinnuanda og
vinnugleði í Norræna
húsinu.
Fyrir okkur hjónin
og börnin okkar varð
Else einnig kær vin-
kona. Síðustu árin vora
henni erfið, en hún
barðist hetjulega eins og hún hafði
alltaf gert.
Viðburðaríkri ævi er nú lokið, en
minningin um Else sem raunsæjan,
glaðværan og hlýjan samferðamann
lifir áfram á Islandi, í Noregi og víð-
ar á Norðurlöndum.
Christina og Lars-Áke Eng-
blom, forstjórahjón í Nor-
ræna húsinu 1989-1993.
Birting afmælis- og
minningargreina
MORGUNBLAÐIÐ tekur afmælis- og minningargi-einar til birtingar
endurgjaldslaust. Greinunum er veitt viðtaka á ritstjórn blaðsins í
Kringlunni 1, Reykjavík, og á skrifstofu blaðsins í Kaupvangsstræti 1,
Akureyri. Þá er enn fremur unnt að senda greinarnar í símbréfi (569
1115) og í tölvupósti (minning@mbl.is). Nauðsynlegt er, að símanúmer
höfundar/sendanda fylgi.
Um hvern látinn einstakling birtist formáli, ein uppistöðugrein af
hæfilegri lengd, en aðrar greinar um sama einstakling takmarkast við
eina örk, A-4, miðað við meðallínubil og hæfilega línulengd, - eða 2.200
slög (um 25 dálksentimetra í blaðinu). Tilvitnanir í sálma eða ljóð tak-
markast við eitt til þrjú erindi.