Morgunblaðið - 29.10.2000, Blaðsíða 26

Morgunblaðið - 29.10.2000, Blaðsíða 26
26 B SUNNUDAGUR29.OKTÓBER2000 MORGUNBLAÐIÐ Hilmar hefur mikið dálæti á Ðiddú enda var hún leyni- gesturinn í sjötugs afmæli hans fyrir skömmu og hér sjást þau í léttum valsi. Hilmar Bjarnason sigraði í Skjaldarglíniu Armanns 1963 og var í 20 ár einn liprasti og snjallasti glímu- maður landsins. \ «l /)/), i / yp J Hilmar Bjamason, bifreiðastjóri á Sendibíla- stöðinni hf., var einn af stofnendum stöðv- arinnar og hefur í mörg ár verið eini stofn- andinn sem enn keyrir á stööinni. Hann er nýlega oröinn sjötugur. Hilmar Bjarnason hefur síðustu áratugi verið þekktur maður í reykvísku borgarlífi. Hann vareinn besti glímumaður landsins um langt árabil. Hilm- ar hefur lifað viðburöaríka ævi og kann frá mörgu að segja og hefur kynnstfjölmörgum samferðarmönnum. Ólafur Ormsson ræddi viö Hilmar á tímamótum í lífi hans. HILMAR Bjarnason er með- almaður á hæð, rauðbirk- inn. Hann varð sjötugur 23. ágúst síðastliðinn. Ekki er grátt hár að finna á höfði hans. Hann er kvikur í hreyfingum, stæltur og ber aldurinn vel. Hilmar gæti þess vegna lagt sér yngri í gólfið með hæl- krók, í þeirri fornu íþróttagrein landsmanna, glímunni sem Hilmar stundaði um árabil með góðum ár- angri. Hilmar hefur alla sína starfsævi stundað akstur á Sendibflastöðinni hf., var meðal stofnenda stöðvarinn- ar og hefur í mörg ár verið eini stofn- andinn sem enn keyrir á stöðinni. Hilmar hefur ef til vill betur en margur annar á ferðum sínum um borgina séð Reykjavflc vaxa og dafna úr litlu bæjarfélagi í nútímaborg. Hilmar Bjarnason hefur kynnst fjölda nafnkunnra samborgara og v hefur síðustu áratugi verið þekktur maður í reykvísku borgarlífi. Það er ljóst að maður sem hefur í rúm fímmtíu ár þjónað fyrirtækjum, stofnunum og einstaklingum í Reykjavík og víðar hefur kynnst ógrynni af fóllri af öllum stigum þjóð- félagsins. Hörður sonur hans, sem einnig er kunnur Reykvíkingur, er oft stoppaður á götum borgarinnar og víðar og spurður af bláókunnugu fólki „hvort hann sé ekki sonur hans Hilmars" og þá gjarnan bætt við „ á sendibflastöðinni" eða „glímu- manns". Hilmar var góður íþróttamaður og er mikill íþróttaáhugamaður. Hann hefur fylgst náið með öllum helstu íþróttaviðburðum síðustu áratuga. Margir helstu íþróttamenn þjóðar- innar hafa verið persónulegir vinir hans og kunningjar og margar af bestu stundum í lífi Hilmars hafa einmitt verið á knattspyrnukapp- leikjum á Melavellinum hér fyrrr á árum, á frjálsíþróttamótum og hand- boltaleikjum heima og erlendis. Það var haldið upp á sjötugs- aftnæli Hilmars í félagsheimili Vals á Hlíðarenda 26. ágúst síðastliðinn að viðstöddu miklu fjölmenni sem þang- að kom að samfagna afmælisbarn- inu. Það var stór stund í afmælishóf- inu þegar leynigesturinn, einn ástsælasti listamaður þjóðarinnar, Diddú „ rúllaði salnum upp", eins og venjulega og dansaði vals við afmæl- isbarnið, sem er annálaður dansari og góður söngmaður. A heimili Harðar Hilmarssonar í Akraseli í Seljahverfi rifjaði Hilmar Bjarnason upp viðburðaríka ævi. Hann brosir gjarnan og gerir að gamni sínu, húmorinn er áberandi í fari Hilmars Bjarnasonar. Æskuár að Sumarliðabæ í Holtum „Ég er fæddur í Reykjavík 23. ágúst árið 1930, en var alinn upp að Sumarliðabæ í Holtum frá fjögurra ára aldri, hjá fósturforeldrum mín- um, Jóni Jónssyni, bónda frá Hár- laugsstöðum og konu hans, Jónínu Þorsteinsdóttur, frá Berustöðum. Á heimilinu voru sex uppeldissystkini mín, en þrjú þau elstu voru að mestu farin að heiman þegar ég kom að Sumarliðabæ. Ég vann sem ungling- ur við öli almenn sveitastörf. Eg náði því að kynnast fyrri tíma vinnu- brögðum til sveita, lærði að sæta og binda og láta til klakks og vann á snúningsvél. Það var áður en að tæknin kom til sögunnar og vélvæð- ing sveitanna hófst fyrir alvöru. Ég fór fyrst í barnaskóla í Efri- Rauðalæk. Þá var ég í skóla í Meiri- tungu einn vetur og síðan í Kálfholti, ellefu, tólf og þréttán ára og lauk þaðan fullnaðarprófi 1944, lýðveldis- árið með ágætum árangri og ágætis- einkunn 9,36 sem þótti gott í þá daga. Ég á góðar minningar um kennara sem kenndu mér í barna- skóla, t.d. Sigurbjörgu kennara í Meiritungu, sem var frábær kennari. Þá minnist ég Herselíu sem er ný- lega látin og Helga Ólafssonar sem bæði kenndu í Kálfholti. Ég yar fermdur vorið 1944. Séra Sveinn Ög- mundsson sem þjónaði í Kálfholti, Þykkvabænum og í Arbæjarkirkju, að mig minnir, fermdi okkur. Við vorum fjögur fermingarsystkinin." Áttu alsystkyni ? „Ég á ekkert alsystkini, en sex hálfsystkini, sammæðra og sex upp- eldissystkini. Faðir minn var Bjarni Svavarsson, bróðir séra Garðars Svavarssonar, sem var lengi prestur í Laugarneskirkju í Reykjavík. Móð- ir mín var Alda Valdimarsdóttir, sem fluttist til Danmerkur og bjó þar í mörg ár." Varstu í námi í íþróttaskóla Sig- urðar Greipssonar í Haukadal? „Jú, um tíma á vetrarmánuðum 1945 og veturinn 1946^47. Ég fékk snemma mikinn áhuga á íþróttum t.d. glímu. Sigurður Greipsson kenndi frjálsar íþróttir og hann kenndi einnig bókleg fög, íslensku, reikning, heilsufræði, þjóðfélags- fræði og bókmenntasögu. Það var mikill agi í skólanum sem var góður undirbúningur undir lífið. Ég hef alltaf talið það mér til góðs að hafa alist upp í sveit og að hafa verið í íþróttaskóla Sigurðar Greipssonar." Varstu farinn að glíma eitthvað áður en þú fórst í íþróttaskólann? „Nei, ég var ekki farinn að glíma neitt að ráði. Ég var eitthvað að glíma við bóndann á næsta bæ, en ég lærði glímu í íþróttaskóla Sigurðar Greipssonar." Sendiferðabflstjdri í Reykjavík Hvenær fluttir þú til Reykjavík- ur? „Þegar ég kom fyrst til Reykja- víkur var ég að leita mér að vinnu og fór að vinna við byggingu Þjóðleik- hússins. Þá vann ég einn vetur hjá Hitaveitu Reykjavíkur. Ég fór aust- ur á sumrin í sláttinn." Þú varst einn af stofnendum Sendibílastöðvarinnar hf. Byrjaðir þú að keyra á stöðinni fljótlega eftir þú komst suður? „Ég byrjaði að keyra á stöðinni ár- ið 1948. Sendibílastöðin byrjaði starfsemi sama ár og var fyrsta sendibflastöðin í Reykjavík. Stöðin var rekin af einum manni í upphafi. Hann seldi svo nafnið og við keypt- um nokkrir af honum og stofnuðum hlutafélag um rekstur stöðvarinnar 29 . júní 1949. Við vorum nítján sem sóttum stofnfundinn. Stöðin var fyrst með aðsetur við Ingólfsstræti 11 og síðan hef ég haft stöðvarnúmer 11 og það er mín happatala." Hvenær eignaðist þú fyrsta bfl- inn? „Haustið 1948. Það var Bradford sendiferðabifreið. Hrafn Jónsson boxari flutti bifreiðina til landsins. Hann var þá með bifreiðaumboð. Byggðin í Reykjavík var þá að mestu vestan Hringbrautar. Byggðin í Norðurmýrinni var að rísa og fyrstu húsin við BarmahMð, Mávahlíð og Eskihlíð. Það hefur margt breyst síðan." Varstu kominn með fjölskyldu á þessum árum? „Já. Ég kynntist Aðalheiði Berg- steinsdóttur skömmu eftir að ég kom til Reykjavíkur. Hún vann í verslun KRON á Skólavörðustígnum og ég keyrði um tíma fyrir KRON. Við eignuðumst átta börn sem öll eru á lífi. Hjördís er elst, þá Hörður, Berg- rós, Heiða, Jónína Hanna, Sólbjört, Jón Hilmar og Anna.Við Aðalheiður skildum árið 1974, eftir hafa verið í hjónabandi í rúm tuttugu ár. Barna- börnin eru tuttugu og sex og langafabörnin 11 þannig að afkom- endur eru alls 45. Það þurfti auðvitað að hafa góðar tekjur þegár við vorum þetta mörg í heimili. Eg vann mikið, alla daga meira eða minna átján til tuttugu tíma í sólahring og kom víða við. Það er í góðu lagi að geta þess áð- ur en lengra er haldið í viðtalinu að ég hafði ákaflega gaman af því að dansa og sótti mikið gömlu dansana í Alþýðuhúsinu og í Lindarbæ. Ég hef lengi haft mikla ánægju af tónlist og söng. Ýmsum tónlistarmönnum og söngvurum kynntist ég vel og sumir þeirra urðu góðir vinir mínir. Sumir af bestu harmonikkuleikurunum komu á heimili mitt og spiluðu t.d á stórafmælum, í fermingarveislum og við fleiri tækifæri. Uppáhaldssöngv- ari minn í dag er Diddú, en ég hef líka mikið haldið upp á Guðrúnu Á Símonar og Sigríði Ellu. Af dægur- lagasöngkonum standa þær uppúr Ellý Vilhjálms, Helena Eyjólfsdóttir og Sigrún Jónsdóttir, en mér þótti Þuríður Sigurðardóttir einnig góð. Eg hafði gaman af söng Alfreðs Clausen, Hauks Morthens og Sig- urðar Ólafssonar og nú eru þeir í miklu uppáhaldi stórsöngvarar dagsins í dag, þeir Kristján Jóhanns- son og Kristinn Sigmundsson. Ég er þó ekki alæta á tónlist, djassinn hef- ur aldrei höfðað tfl mín. Þó eru ein- hverjir eftirminnilegustu tónleikar sem ég hef sótt með Louis Amstrong í Háskólabíói árið 1964." I þungaflutningum Byrjaðir þú ekki snemma í sér- verkefnum varðandi þungaflutninga fyrir fyrirtæki og einstaklinga? „Jú, ég byrjaði í þungaflutningum

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.