Morgunblaðið - 29.10.2000, Blaðsíða 18

Morgunblaðið - 29.10.2000, Blaðsíða 18
18 B SUNNUDAGUR 29. OKTÓBER 2000 MORGUNBLAÐIÐ + FC BARCELONA GEGN REAL MADRID JPrMxM spyrna Hálfgert hemaöarástand ríkti á Camp Nou þegarerkióvinurinn Real Madrid sótti stórliö M Barselóna heim fyrir viku. Þröstur Helgason fór á leikinn ogfylgdist meö atganginum á vell- inum sem utan hans, lenti í átökum í blaöa- mannastúkunni þar sem ástandiö var ekki síö- ur eldfimt og sá katalónska fjölmiðlamenn sinna starfi sínu af algeru hómluleysi. Hann komst aó þeirri niðurstööu aö knattspyma er ekki bara íþrótt í huga manna þar syöra. EINHVER hefur líkt knattspyrnu við strfð. Sú Uking fékk nýja vídd í huga mér eftir að hafa sótt leik FC Barcelona og Real Madrid á Camp Nou laugardaginn 21. október sl. „Þessi leikur snýst ekki aðeins um knattspyrnu," segir kona á fer- tugsaldri sem mætt er á völlinn með eiginmanni sínum og syni. Hún horfir ábúðarfull á mig og heldur svo áfram: „Það er annað og meira í húfi, við öll gegn þeim öllum, Barselónaborg gegn Madrídarborg, Katalónar gegn Spánverjunum. Þetta er ekki bara knattspyrna, þessi leikur snýst ekki síður um stjórnmál, sjálfstæði okkar, menn- ingu og þjóðarstolt." Þessi orð lýsa stríði, hugsa ég meðan fjölskyldan hverfur gegnum stórar dyr inn í reykmettað Ijóshafið á veUinum. Eg er enn undir stúkunni og bíð eftir lyftu sem fer upp á efstu hæð þar sem blaðamannastúkan er. Stans- laus kUður heyrist frá vellinum, einstaka spreng- ing kveður við, lúðrablástur, trommusláttur og svo frekjulegt - eða eiginlega brjálæðislegt flaut og baul og öskur sem tengjast sennUega upphitun Luis Figo á vellinum, leikmannsins sem Real Madrid keypti frá Barselónaliðinu fyrir metfjár- hæð fyrir aðeins þremur mánuðum. Auk hins hefðbundna titrings sem vanalega fylgir leikjum þessara stórUða í spænsku fyrstudeildinni þá var íyrsta heimsókn þessa yfirvegaða og prúða >ortúgalska snillings á Camp Nou frá því hann ívarf frá BarselónaUðinu meginorsökin fyrir því ið þessi leikur vakti heimsathygU. Á velUnum /oru sexhundruð blaðamenn, þar af 200 erlendir og leikurinn var sýndur beint til þrettán landa. Spænskii- fjölmiðlar, sem allajafna eru gagntekn- ir áhuga á knattspyrnu, sýndu yfirgengilega elju við að elta uppi hverja einustu frétt (og ekki-frétt) sem tengdist leUcnum. Þegar upp var staðið var þáttur fjölmiðla ekki síður athygUsverður en leik- urinn sjálfur. Ljóst má vera að þótt fjölmiðlar séu að mörgu leyti bestu liðsmenn knattspyrnu- manna eins og Figo eru þeir vafalaust einnig einn af erfiðustu andstæðingum þeirra. Átök í blaðamannastúku Ég hafði fyrst farið niður í pressuherbergi þar sem atgangur sjónvarpsmanna var gríðarlegur við að koma tækjunum upp fyrir viðtöl eftir leik. Lætin eru ekM minni þegar upp í blaðamanna- stúku er komið, andrúmsloftið er rafmagnað eins og annars staðar á vellinum. Ég ramba loks á réttan inngang eftir að hafa beðið vallarstarfs- mann um leiðbeiningar sem var upptekinn við að horfa niður á völl; „talaðu við einhvern annan, ég veit ekki neitt," sagði hann og bandaði mér frá ön- ugur (reyndar ekki óalgengt svar hér í borg þeg- ar fólk í þjónustustörfum er beðið um aðstoð). Blaðamannastúkan er þéttsetin og virðist yfir- bókuð eins og leikvangurinn er iðulega sjálfur, en í hann hafa verið seldir fleiri ársmiðar en 98 þús- und sætin rúma. Þegar ég kem að sætinu mínu situr þar miðaldra blaðamaður frá Þýskalandi. Ég bendi honum á að þetta sé sætið mitt sem hann sitji í. Hann er ekki áhugasamur um að færa sig og segir að það sitji einhver í sætinu hans líka. Hann segir mér að þegja með þýskri kurteisi þeg- ar ég kveð það ekki vera mitt vandamál. Ég svara því tU að ég sé reyndar áhugasamari um að horfa á leikinn en tala við hann. Vallarstarfsmaður skerst nú í leiMnn og segist munu finna fyrir mig annað sæti. Upphefst nú mikil rekistefna þar sem starfsmaðurinn hleypur tíl og frá í stúkunni, kall- ar til starfsbræðra sinna og bendir og potar út í bláinn eins og hann sé að stýra loftvarnaraðgerð- um. Eftir allt þetta segir hann ekkert sæti finnast 3n ég geti setið í stiganum milU sætanna og horft 1 leikinn þar. Ég segi eðUlegra að sá þýðverski setjist í tröppurnar. Starfsmaðurinn verður ein- kennilega tómur í framan, eins og hann skilji mig ekki, en þegar ég endurtek orð mín snýr hann sér að eldri konu sem situr við hUðina á Þjóðverjan- um þjóstuga og er greimlega ekki að sinna blaða- mannsstörfum. Eftir nokkurt japl, jaml og fuður er hún látin víkja úr sæti. „Hún er ekki með gild- an passa," afsakar starfsmaðurinn sem hafði sennilega ætlað að bjóða mömmu sinni á leikinn. Ég sest loks niður þegar fimmtán mínútur eru í leik en gef samt Þjóðverjanum þjófótta illt auga áður en ég einbeiti mér að vellinum þar sem einn- ig ríkir hálfgert hernaðarástand. Figo - „svikari", „Júdas" og „aurapúki" Fyrir leikinn hafði Lloreng Serra Ferrer, þjálf- ari Barselóna, sagt að Figo myndi ekki standast álagið sem andrúmsloftið í kringum þessa fyrstu endurkomu hans á Camp Nou skapaði enda ætl- uðu stuðningsmenn að láta hann hafa það óþveg- ið. Vicente del Bosque, þjálfari Madrídarmanna, hélt uppi vörnum fyrir sinn mann og sagði að Figo léki aldrei Ula. Báðir höfðu þeir rétt fyrir sér á sinn hátt. Figo náði sér aldrei almenmlega á strik í leiknum og var greinilega slegin yfir þeim viðtökum sem hann fékk hjá fyrrum aðdáendum sínum hjá Barselóna. Hins vegar hélt hann alveg andhtinu miðað við álagið sem á honum var. Síð- ustu mínúturnar fyrir leik notuðu vallarstarfs- menn og lögregla tU að taka niður spjöld, borða og fána sem áhorfendur höfðu komið upp með fúkyrðum um Figo. „Þú myndir selja móður þína fyrir fáeina peseta," stóð á einu þeirra en aðdá- endur Barselóna eru á því að Figo hafi einungis yfirgefið liðið vegna peninganna. Sennilega hafa þeir hárrétt fyrir sér en Uklega myndu þeir flestir gera slíkt hið sama ef þeim stæðu upphæðirnar sem Figo fær hjá Real Madrid til boða. I þeirra augum er hann eigi að síður „svikari", „Júdas" og auðvitað „aurapúki" (pesetero) en seðlum með því orði var dreift tU áhorfenda í tugþúsundatali við innganginn að velUnum svo þeir gætu látið þeim rigna yfir fyrrum átrúnaðargoð sitt. Ekki er Ijóst hvort BarselónaUðið stóð fyrir dreUIngu miðanna en stjórnendur þess urðu eigi að síður uppvísir að því í fjölmiðlum að hvetja áhangendur sína tU þess að láta Figo heyra það. Þegar upphafsflautið gall létu áhangendur heldur ekki standa á sér. Spennan, eftirvæntingin og ómanneskjuleg and- úðin á Figo sem fjölmiðlar (sérstaklega katal- ónskir) höfðu kynnt undir með umfjöllun sinni braust út í ógurlegu eUIfðaröskri. I hvert sinn sem Figo kom nálægt boltanum breyttist öskrið í skerandi óhljóð sem minntu einna helst á væUð sem fylgdi stöðumynd Ríkissjónvarpsins forðum, bara hundrað desibUum hærra. Að auki grýttu áhorfendur öllu lauslegu í leikmenn gestanna og þá einkum Figo, svo sem flöskum, bjórdósum, ávöxtum og einhverju sem líktist einna helst blautum og skítugum íþróttasokkum. Camp Nou, eða Nývangur, er óhemju stór leUcvangur - stærsti knattspyrnuvöllur í Evrópu og sá næststærsti í heimi - og nálægðin við áhorf- endur mikU, einungis þrír metrar skilja þá og leikmenn að. Telja má víst að engin önnur stétt búi við aðrar eins starfsaðstæður og knattspyrnu- menn; þeir eru eins og dæmdir menn sem varpað er fyrir Ijónin. Dagana eftir leikinn kvörtuðu leikmenn Real Madrid undan ólátum stuðningsmanna Barsel- ónaliðsins. „Það er ekki hægt að leika knatt- spyrnu undir þessum kringumstæðum," sagði brasflíski þrumarinn Roberto Carlos sem átti ekki sjö dagana sæla á vinstri kantinum. Hann fordæmdi einnig dónaskapinn sem Figo var sýnd- Stuðningsmenn Barcelona fengu áfall þegar Figo notaði klásúlu í samningi sínum við liðið til að fá sig hver skýringin væri. Seðlum, eins og þeim sem maðurinn heldur á loft, þar sem Figo er kalli Reuters í byrjun leiks gerðu áhangendur Barcelona þvílík hróp að liðhlaupanum Luis Filipe Figo að hann sá þann kost helstan að halda fyrir eyrun. ur. Þegar hann endurtók nokkur fúkyrðanna sem höfð voru uppi af áhorfendum sá spænska sjón- varpið sér ekki annað fært en að draga niður í honum. „Það er erfitt að einbeita sér að leiknum þegar annað eins dynur á manni," bætti hann við. Stjórnendur Barselónaliðsins virðast hins vegar ekki telja þetta óeðUlegt enda tóku þeir óbeinan þátt í skrflslátunum. Svör þeirra voru einfóld: Áhorfendur eru hluti af leiknum. Afleiðingar ólát- anna hafa þó sennilega orðið meiri en menn bjuggust við. Barselóna-liðið hefur ekki aðeins verið sektað um 700.000 krónur heldur hefur portúgalska knattspyrnusambandið aflýst vináttulandsleik við Katalóna sem átti að fara fram á Camp Nou 22. desember nk. Fyrri hálfleikur Leikurinn fór að öðru leyti vel af stað. Rivaldo á fyrsta skotið að marki. Gullvægur vinstri fóturinn spyrnir boltanum hárnákvæmt en unglingurinn í marki Real Madrid, Iker Casillas, sem var tveggja ára þegar lið hans vann síðast sigur á Camp Nou fyrir sautján árum, ver með naumind- um. Hann er augljóslega taugatrekktur og missir skömmu síðar þrumufleyg katalónska undra- barnsins Xavis út úr höndunum en bjargar sér fyrir horn með viðbragði íslensks fjallalambs og handsamar boltann áður en hann lekur yfir mark- línuna. Casillas er eini leikmaður gestanna sem fær góða dóma hjá katalónsku pressunni eftir leUdnn. Dómarinn, Alfonso Pérez Burrull frá Kantöbru, er fölur á að líta en svipur og allt lát- bragð og bendingar gefa til kynna að hann ætU sér að halda öllum fruntaskap í lágmarki. Hann sýnir vald sitt með því að gefa einum leikmanni Real Madrid gult spjald við fyrsta tækifæri. Áhorfendur ganga af göflunum. Skömmu síðar slær þögn á múginn í örskots- stund þegar Raúl, skorarinn skæði, á skot úr opnu færi sem verst kUppti leikmaður vaUarins, Frakkinn Dutruel, ver frábæriega. Mér tU undr- unar sé ég að nokkrir blaðamenn í stúkunni góðu eru farnir að lifa sig inn í leikinn á fremur ófag- mannlegan hátt og gefa dónaleg merki í átt að Raúl þegar hann hleypur til baka. Þegar Rivaldo skýtur rétt yfir úr aukaspyrnu fáeinum augna- bUkum síðar sé ég að hárin rísa á katalónskum starfsbræðrum mínum fyrir framan mig. Ég á því ekki að venjast að menn lifi sig inn í starfið með þessum hætti og skrái atburðinn hjá mér. Smámsaman þyngist sókn heimamanna. Portúgalski putaUngurinn Simao á glymjandi skot í stöng en þegar Luis Enrique skallar bolt- ann í mark Real Madrid á 26. mínútu eftir auka- spyrnu Xavís virðist gervigrænn völlurinn, sem þó er ekta, grænni en kaupfélagsstjórinn á Vopnafirði. Fagnaðarlætin eru ofurveruleg. Blaðamannastúkan virðist skjálfa eins og bygg- ingin öll en það er þá bara einhver snaróður Kat- alóninn að berja í borðið hinum megin við Þjóð- verjann óþolandi sem sýnir aftur á móti engin svipbrigði. Ég átta mig fljótlega á því að markið er er og sj< sk vo se eú Hi eii va n.i Ie| ha fy £>í ta kr ha sa sti íri' ÓE ur ek Þi til •f

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.