Skírnir - 01.01.1831, Blaðsíða 39

gúel lafir, þó iniÖr se, enn viö stjórn þar i landi,
oj fer liöimm eigi aptr í grimd nfe iilverkum;
fara margar sögur af Iivoruteggju; og þó leyfa Ev-
rópu sljórnarar, aÖhauu í náÖum ár eptir ár traöki
rettindum og frelsi heillar þjóÖar aÖ ósekju. Petr
keisari er svo lángt uudan landi, aÖ eigi er hön-
um hægt aÖ fara leiðángr til Evrópu, og koma
fram hefndum sem niakligt væri; er þess og lítil
von, að frelsisvinir í sjálfu ríkinu fái áunniÖ nokk-
uö til lilýtar, en allr landslýðr vyrðist liöggdofa
og sljór orðinn, og helir Migúel kúgaö úr þeim
ailan kjark; cr almenningr þar, einsog á Spáni
mjög fákunnandi, og háðr illgjörnuin klerkum og
nniukum, sem villa um þá eptir sem eigin hagr
hýðr þeim. Ekki hafa Evrópu stjórnendr ennþá
viörkent Migúels konúngdóm, og síðan konúngs-
skiptin urðu í Englandi, og stjórnarráðið gekk þar
úr völdum, liefir vinskapr milli ríkjanna framar
dregiö sundr enn saman, þó tók Welíngton nýliga
í Parlamentinu vel málstað Migúels vinar si'ns, og
reynist hann hönum að vísu drengiliga. Rikiuu
er, einsog líkligt er, mjög aptrfarið í velgengni
og kaupverzlun, og önnur störf lamlsmanna á fall-
aiula fæti, tína skattbændr að því leiti tölunni,
og rírir þaö aptr fjárhag og fnntektir ríkisins
yfirhöfuð. Migúel komst og á þessu tímabili í
mikla penínga þraung, (því einn af kostum hans
er svall og eyðslusemi), eu euginn vildi veröa til
aö lána hönum ni; erindsrekuin hans, og buðu þeir
þó góða kosti, og konúngsins tignarmerki og kyrkj-
unnar dýrgripi að veði. Loksins varð láninu
framkvæmt seint í sumar, er leið, í París, og komu