Skírnir - 01.01.1831, Qupperneq 51

51
ef svo inætti fara, að Frakkar, eía Austrríkismenn
skerist í leikian, því upprcistarlierinu rar þegar
seinast frfettist, allskamt frá ltómaborg, og hrökk
JiS páfa hvervetna fyrir. I sjálfri Róm var alit
kyrrt, en mikill ótti var sagSr í horgarmönnum;
leikr og orS á því, að páfinn rauni flýa úr borg-
inni, og úr ríki sínu til Sardiníu konúngs, og þaS-
an leita liSveizlu hjá Austrríkis keisara eSa Frökk-
um, og eru hvorutveggja ríki^ nógu voldug til aS
stökkva uppreistarmönnum. A efra Vallandi hefir
hertoginn af Módena, orSiS aS flýa úr r/ki sinu,
er hönura var eigi vært fyrir ófriSi heima; ferS-
aSist hann þá til frænda síns Austrríkis keisara
í Vín ; hefir keisarinn lofaS hönum liSveiziu, og
berast nú þær frettir, aS hann meS Austrríkis-
mönnum hafi gjört herlilaup inn í ríkiS, og rekið
uppreistarhcrinn á flótta í miklum bardaga, en
eigi hafa ljósar fregnir þaraf cnn fariS. I lier-
togadæminu Parma, liófst ófriSr um saina leiti, og
í Módena, og flúSi hertogainnan úr borginni, og
var sú ætlun hennar í fyrstu, aS fcrSast til Vín-
ar, og dveljast meS föSr sínum keisaranum, en eigi
varS af því aS því sinni; settist hún aS í Píacinza,
og er mælt hun ætli aS búa þar eptirleiSis, og aS
staSaldri, var eigi fridt í ríki hennar þegar sein-
ast frettist.
/
I Griliklandssogu varS þaS einkum til tíSinda,
að hertogi Leópold aí Sacsen-Kóborg, er sam-
bandsríkin kjöru í vor sem leiS til konúngs yfir
ríkiS, litlu síSar afsalaSi sér þeirra vyrSíngu, og
hryggSust ba*Si Grikkir og vinir þeirra af því at-
viki, þar sem prinsinn er almcunt virStr fyrir
(4*)