Dagblaðið Vísir - DV - 07.11.1989, Blaðsíða 12

12
ÞRIÐJUDAGUR 7. NÓVEMBER 1989.
Spumingin
Er hjónabandið hornsteinn
þjóðfélgsins?
Heimir Aðalsteinsson: Það hef ég
ekki hugmynd um.
Ingibjörg Ingólfsdóttir: Já, ég held
það. Eg trúi alla vega á hjónabandið.
Þórður Hreinsson: Já, ég hugsa það.
finnst stjómvöld ekki auðvelda fólki
að búa í hjónabandi. Það ætti til
dæmis áð breyta skattakerfinu svo
að fólk gæti gift sig.
Geir Karlsson: Já, það er það.
Lesendur
Þöglar konur á þingi
Oddur skrifar:
Það er ekki alltaf sopið káhö þótt í
ausuna sé komið. Og það er heldur
ekki nóg að geta státaö af þvi að hafa
konur í þingsætum hjá nánast öllum
flokkum, ef þær eru lítils megnugar.
Þær konur sem nú sitja á Alþingi
íslendinga eru afar lítilþægar hvað
snertir málefnalega umræðu, og sjást
naumast í ræðustóli.
Það er helst Jóhanna Sigurðardótt-
ir sem hefur látið eitthvað að sér
kveða og virðist hafa einurð til að
leggja til málanna. Ég minnist ekki
lengur þingkvenna Sjálfstæðisflokks
nema tuttugu og fjögurratíma ljósa-
konunnar sem ég kalla svo. Þeirrar
sem fékk því komið til leiðar að öku-
tæki aki með fullum ljósum allan
sólarhringinn. Ragnhildur hefur ein-
hvem veginn koðnaö niður og
Kvennalistakonur eru ekki lengur í
essinu sínu. - Eina skraut Borgara-
flokksins af veikara kyninu, Aðal-
heiður, hefur sigið niður í sæti sitt
og viröist bíða þess eins að jólaleyfi
hefjist.
Ef ekki heíði komið upp lánamál
forseta Sameinaðs þings, Guðrúnar
Helgadóttur, væri lika hljótt um
hana. En þau mál em nú ekki bein-
línis fallin til baráttu fyrir hagsmun-
um almennings í landinu, þannig að
þegar upp er staðið er engin kona á
Alþingi íslendinga sem er þess verð-
ug að veitt sé athygh.
Ég reikna nú samt frekar með aö
þegar þessar hnur birtast taki ein-
hver þeirra smákipp og láti sjá sig í
pontu af og til. Það er a.m.k. reynslan
því að þingmenn eru afarviðkvæmir
fyrir umtali, skrifum og orðrómi.
Eitt má þó fuhyrða aö fyrir næstu
alþingiskosningar má að skaðlausu
losa konur af hstum stjórnmála-
flokkanna. Þær hafa ekki sýnt neina
þá tilburði sem sanna áð þær séu til
gagns í stjómmálabaráttunni. Lang-
flestar hnir baráttumenn og draga
sig í skel sína þegar á reynir, vilja
komast hjá átökum og forðast rök-
ræður sem mest þær mega.
Fjórtán konur voru á þingi á siðasta ári.
eru rök Guðrúnar
Rýr
Lilja hringdi:
Láh Guðrúnar Helgadóttir, forseta
sameinaðs þings, hefur nú snúist upp
í ólán forsetans sem segist í sjón-
varpsviðtah gegna virðulegasta eða
næstæðsta embætti þjóðarinnar! Ég
held nú aö almenningur hti ekki
þannig á máhn eftir þetta atvik. Best
hefði því verið fyrir Guðrúnu að
víkja sæti strax. En hún er ekki á
þeim buxunum heldur sperrir stél
og fyrtist þegar ýjað er að þessu við
hana.
En rökin, sem þessi alþingismaöur
setur fram sér til framdráttar, eru
rýr í meira lagi. Hún segir m.a. að
svona lán tíökist hjá Alþingi ef menn
hafi staðið frammi fyrir óvæntum
útgjöldum ef misfærsla hefur orðiö á
launum, skattur verið of gróflega
tekinn eða annað í þeim dúr! - Hvaöa
rugl er þetta eiginlega í forsetanum?
Trúir því nokkur maður að þing-
menn eða starfshö Alþingis geti borið
sig upp við fjármálastjóra Alþingis
ef það verður persónulega fyrir
óvæntum útgjöldum? Þetta er bara
eitt allsherjar óráö.
Eða að misfærslur séu þaö tíðar í
launagreiöslum til þessa fólks á Al-
þingi að það beri sig upp við skrif-
stofu Alþingis en ekki þá beint til
Launadeildar ríkisins? - Eða að
skattar séu „of gróflega" teknir af
fólki? Það eru að sjálfsögðu engir
skattar teknir af fólki umfram það
sem það á að greiða í staðgreiðslu
samkvæmt launum sínum. Aðrir
skattar eru aldrei „of gróflega" tekn-
ir. Þeir eru bara teknir af þessu fólki
eins og öllum öðrum i landinu. Hvað
mega Sóknarkonur segja?
Ég held, að kvenþjóðin hafi beðið
talsvert skipbrot vegna þessarar „ó-
lánstöku" forseta sameinaðs þings
og sýnir að ekki eru konur betri en
karlar ef þær komast i aöstöðu. - Ég
sé ekki betur en konur, sem komast
hér í æðstu embætti, séu einnig frek-
ar til fjárins og fari gjaman langt
fram úr áætluðum fjárveitingum. Já,
það þarf sterk bein til að þola góða
daga.
Frétt DV um lántökuna röng?
Birtið lántökusamninginn
Árni Árnason skrifar:
í Morgunblaðinu föstud. 3. nóv.
segir fjármálastjóri Alþingis í tengsl-
um við lántöku forseta Sameinaðs
Alþingis að frétt DV um máhð sé
röng að þvi leyti til að Guðrún Helga-
dóttir hafl hvorki greitt vexti né
veröbætur af láninu eins og sagði í
frétt DV. - Guðrún hafi nú nýverið
greitt lánið upp með fullum útláns-
vöxtum.
Ég efast ekki um aö fjármálastjóri
Alþingis greini rétt frá uppgreiðslu
láns forseta þingsins. En ég efast
heldur ekki um að frétt DV hafi ver-
ið rétt að því leyti sem á við vaxta-
laust og verðbótalaust lán til forset-
ans í byrjun.
Þaö væri því hið besta mál ef birtur
yrði lántökusamningurinn sem for-
seti sameinaðs þings gerði við Al-
þingi um lánið. Þar hlýtur að koma
fram, hvort lánið átti að vera vaxta-
laust eöa ekki. - Og samningur hlýt-
ur þó aö hafa verið gerður um lánið,
hvort sem þar er að finna ákvæði um
vexti og verðbætur eða ekki.
Lesendasíða DV haföi samband við
skrifstofu Alþingis og freistaði þess
að fá leyfi th að birta ljósrit af lán-
tökusamningi forseta sameinaðs
þings. Það reyndist árangurslaust
þrátt fyrir snarpa en heiðarlega til-
raun blaðamanns til að sannfæra
viömælanda um að samningur þessi
væri best fallinn til birtingar - ef
hann á annað borð yrði birtur - á
síðum þjóðmálaumræöunnar i DV
með bréfum frá hinum breiða hópi
lesenda blaösins.
Það hefði hins vegar verið fengur
að því - fyrir alla aðila - að geta birt
almenningi, í eitt Skipti fyrir öll,
þennan umdeilda samning sem svo
n\jög hefur verið til umfiöllunar,
óséður.
Trúi ekki á orð hennar
Pétur Gíslason hringdi:
Ég get engan veginn trúað á orð
Guðrúnar Helgadóttur í sambandi
við lán hennar hjá Alþingi. Ég trúi
því ekki þegar hún segir að hún hafi
ekki haft hugmynd um hvort lánið
hafi verið með vöxtum og verðbóta-
þætti eða ekki. - Með öðrmn orðum
að hún hafi ekki vitað hvaö hún var
að skrifa undir!
Ég trúi ekki heldur á orö hennar
þegar hún segir aðspurð að tíma-
skortur hafi hindrað hana í að fara
í banka og gera sín lánaviðskipti þar
og því hafi hún falast eftir láni hjá
skrifstofu Alþingis.
Varla breytist álit cdmennings til
batnaðar á þingræðinu og kjörnum
fulltrúum þjóðarinnar við þá afstöðu
sem forseti sameinaðs þings tekur í
þessu máli. - Þau eru að minnsta
kosti ekki trúverðug oröin sem þing-
forsetinn lætur frá sér fara.
Eggert hringdi:
Varðandi þetta lánamál Guð-
rúnar Helgadóttur, forseta sam-
einaðs þings, fmnst mér eins og
það komi fióst fram hjá henni að
henni finnist það varla umtal-
svert. Þessu tók ég eftir í sjón-
varpsþættinum með henni í gær-
kvöldi og ég sé Jætta enn betur í
DV núna í dag (3. nóv.). En þar
segir Guðrún orörétt: „Ég hef
ekkert um þetta mál að segja og
ég vil fara að fá friö til að sinna
vinnu minni,“ þegar leitað var
eför útskýringum hennar á lán-
tökunni. - Ja, heyr á endemi!
Þaö er ekki til fagnaðar fyrir
manneskju í háu embætti, jafnvel
þvi hæsta sem hér þekkist (aö
frátöldu rfkisforsetaembættinu),
að svara fiölmiðlum eins og hún
eigi völina. Hér er veriö fialla um
opinbert mál, ekki lán úr við-
teknum sjóðum lánastofnana,
heldur úr sjóöum sem veitt er til
af almannafé.
Mér fmnst því forseti hins sam-
einaða þings gerast nokkuö for-
stokkaður í svörum um mál sem
almenningur vill láta kryfia til
mergjar. Hér er ekkert minna
mál á ferðinni en hin alkunnu
vínmál sem er búið aö gera mikið
veður út af. Þetta mál er ekkert
búið þótt í þetta sinn hafi lániö
verið greitt upp, þegar eftir var
gengið sérstaklega, eins og hér
viröist hafa veriö gert. - Þetta er
hins vegar aö verða hiö alvarleg-
ása mál þessi sffellda uppákoma
með þingmenn okkar. Þaö er eins
og það sé bara spurning, hver
verði næst í sviðsljósinu.