Dagblaðið Vísir - DV - 19.02.2001, Blaðsíða 12

Dagblaðið Vísir - DV - 19.02.2001, Blaðsíða 12
12 MANUDAGUR 19. FEBRUAR 2001 Skoðun I>V Spurning dagsins Ertu rómantísk/ur? Ragnhildur Guömundsdóttir nemi: Eins mikíö og hægt er. Ég elska kertaljós og notalegar stundir. -m-bw ; fe* * 19 ¦." w Birgir Imsland nemi: Nei, ég hef lítiö látiö reyna á það hingaö til. Garpur Ingason nemi: Já, ég get veriö það. Menn eiga að vera góðir viö konuna sina. Pétur Om Pétursson nemi: Alveg rosalega. Gaman aö vera góð- ur við góöa konu. Þórarinn Þrándarson nemi: Nei, og ég veit ekki af hverju, kannski breytist það með tímanum. Amar Sigurður Ellertsson nenii: Jé, gífurlega, ég elska náttúruna og fallegar konur. Dagfarí Byggðavandinn er óleysanlegur Er hægt aö ætl- ast til að byggöa- þróun hér á landi geti orðið öðru- vísi en gerist í öðrum löndum? Er til „neikvæð" byggðaþróun eða Jákvæð"? Hvers vegna ættu stjórnvöld að stýra byggðaþró- •—-—-—-»—---• un? Auðvitað er byggöaþróun hvorki neikvæð né já- kvæð. Hún fer einfaldlega eftir því hvar fólkið sjálft vill vera. Séu t.d. atvinnutækifæri ekki til staðar, at- vinnuleysi vaxandi og eignir verð- litlar eða verðlausar, þá er ekki eft- ir neinu að bíöa; fólkið leitar þang- að sem lífvænlegra er. Stjórnvöld geta ekki, og eiga ekki að reyna að koma í veg fyrir brottflutnings fólks frá slíkum stöðum. Pólitísk úthlutun atvinnutækja eða fjárstyrkja er vítaverð og mis- munar íbúum herfilega. Skýrslu- gerðir, nefndaskipanir og heim- sóknir þingmanna, ráðherra, og hins mistæka bákns, Byggðastofn- unar, eru einfaldlega dragbítur á sjálfsbjargarviðleitni íbúa í dreifð- um byggðum landsins. Vissulega er um vanda að ræða. Og þegar bæjarfélög eins og Bolung- arvík, og minni staðir eins og á Norðausturlandi, þar sem fólk hafði viðurværi sitt af fiskveiðum og tengdum störfum, verða aö kyngja þeirri staðreynd að ekki er lífvæn- legt fyrir stóran hluta íbúanna (jafn- vel ekki nein verslun á staðnum lengur) þá er engin von til þess aö ríkisvaldið komi með úrræði sem Frá Vestmannaeyjum ¦ Á annað hundrað atvinnuleysingja í vanda. „Þvífyrr sem rábamenn átta sig á (og auðvitað vita þeir betur) að byggðavandinn er óleysanlegur, þeim mun fyrr lýkur þessari hrinu, þessari sýndarmennsku sem byggða- aðstoð nefnist." reyndar verða alltaf sýndarúrræði og aðeins til bráðabirgða. Þegar kaupstaður eins og Vest- mannaeyjar, ein helsta verstöð landsins og gjaldeyrisskapandi forðabúr, stendur uppi með hátt á annað hundrað atvinnuleysingja þá er útlitiö svart hvað varðar áfram- haldandi búsetu fólks og fjöl- skyldna. Er þá ekkert til ráða? Auðvitað það eitt aö leyfa fólkinu að ákveða sjálfu hvort það vill bíða betri tíma eða flytja brott. Þá, og einungis þá, getur ríkisvaldið komið til aðstoðar, með því að kaupa upp húseignir fólksins og aðstoða það við brott- flutning. - Engin önnur aðstoð er ásættanleg, og ætti ekki að vera leyfileg. Því fyrr sem ráöamenn átta sig á (og auðvitað vita þeir betur) að byggðavandinn er óleysanlegur, þeim mun fyrr lýkur þessari hrinu, þessari sýndarmennsku sem byggðaaðstoð nefnist. Það kann að vera þörf fyrir breytingu á kerfi fiskveiðistjórnunar, en hún leysir ekki byggðavandann, og eyðir ekki þeirri tilhneigingu fólks að leita til þéttbýlisins þar sem einangrunin virðist enda og úrræðin blasa við. Þetta er sjálfstæð þróun, hin eina „sjálfbæra" þróun, eins og farið er að kalla það sem lýtur lögmálum náttúrunnar. - Er ekki mál að linni hinni gagnslausu .umræðu um byggðavandann? Hjálmlaus á skautum Agústa skrifar: Ég var stödd í Skautahöllinni ný- lega og hafði gaman af. En það sem stakk mig var það að ekkert er lagt upp úr því að fólk noti hjálma. Ég innti mann í afgreiðslunni eftir því hvers vegna það væri ekki. Hann brást hálfókvæða við sagði að algerlega ógerlegt væri að fylgj- ast með því að fólk væri með hjálm. Ég læt vera sé um að ræða full- orðið fólk, orðið sjálfráða, sem tek- ur þá ákvörðun að vera ekki með hjálm. En að ung börn eins og ég sá þarna, kl. 21 að kvöldi, þetta 4-6 ára (sá allavega tvö á þeim aldri) „Hvers vegna er ekki hægt að afhenda þessa hjálma þegar krakkarnir koma og greiða aðgangseyrinn í höllina? Og vilji þau ekki nota hjálmana þá yrði, því miður, að vísa þeim út af svellinu." séu ekki látin vera með hjálm finnst mér alveg fáránlegt. Á stóru spjaldi þegar maður er kominn fram hjá gjaldkera og bú- inn að fá skautana í hendurnar stendur: „Börn eru á ábyrgð full- orðinna". Gott og vel, en ef börnin eru með börnum, hver er þá ábyrg- ur fyrir því ef slys verða? Er það „barnið" sem er með „barninu" eða eru það forsvarsmenn skautahall- arinnar? Og að halda því fram að ógerlegt sé að fylgja því eftir að hjálmar séu notaðir er ég ósam- mála. Hvers vegna er ekki hægt að af- henda þessa hjálma þegar krakk- arnir koma og greiða aðgangseyr- inn í höllina? Og vilji þau ekki nota hjálmana þá yrði, þvi miður, að vísa þeim út af svellinu. Getur ver- ið að hér sé um hreint og klárt pen- ingaspursmál að ræða? - Persónu- lega mun ég gera athugasemdir við þetta á fleiri stöðum og kanna hvort þetta sé löglegt. Ekki kosið um nokkurn skapaðan hlut Það er öll vitleysan eins. Þetta hefur Dagfari sannfærst um síðustu daga í öllum þeim flaumi orða sem dunið hafa yfir landsmenn í formi um- fjöllunar um einhvern béfavaðan flugvöll í Vatns- mýrinni. Svo á að kjósa um það í þokkabót hvort flug- völlurinn á að fara eða vera. Ekki virðist skipta máli í téðri þrjátíu milljóna króna kosningu borgarstjórnarmeirihlutans hvert flugvöllurinn á að fara ef fólk kýs svo, bara eitthvað burt. Dagfari er nú ekki oft sammála samgönguráð- herra vorum, Sturlu Böðvarssyni, en hann getur ekki annað nú. Reyndar er ekki furða að meira að segja þessi hæglætismaður hristi haus yfir vit- leysunni. Ekki er langt síðan hann sat með borg- aryfirvöldum yflr skipulagsmálum flugvallar- svæðisins i Vatnsmýrinni þar sem samþykkt var að veita milljóna hundruðum og gott ef ekki milljörðum í endurbætur á fiugvellinum sem þá var orðinn þjóðinni til háborinnar skammar. Loksins sáu menn sóma sinn í því að múra í holur og gjótur á flugbrautum sem búnar voru að tæta í sundur hjólastell á þotum auðkýf- inga og erlendra fyrirmerma árum saman. Svo ekki sé talað um tjón á aragrúa annarra flugvéla minni spá- manna. Þessi framkvæmd komst á koppinn og varla var fyrr búið að ljúka henni með húrrahrópum og samþykkt borgarstjóra, R-lista og alls heila gengisins, í fyrsta lagi er búið að ákveða veru vallarins í mýrinni til 2016. í öðru lagi er ekki kosið um hvað á að gera við miðstöð innanlandsflugsins. í þriðja lagi er það mat lagaprófessora að kosningin bindi aðeins hendur þeirra sem stóðu fyrir kosningunni. er sami kór upphóf bölv og ragn yfir fjandans vellinum. Það var svona rétt mátulega búið að moka drullunni úr mýrinni burt, skipta um jarð- veg og malbika þegar menn vildu ólmir snúa við blaðinu, strika yfir milljarðana í mýrinni, svona rétt eins og peningar skiptu akkúrat engu máli. Til að kóróna vitleysuna var ákveðið að efna til kosninga. Já, lýðræðið skyldi fá að gilda og ¦ borgarbúar fá að kjósa um tilveru Reykjavíkur- fiugvallar, en alls ekki þeir sem nota völlinn dags daglega, fólkið utan af landi. Um hvað er svo kosið? - EKKERT! Það er ekki kosið um nokkurn skapaðan hlut. Hins vegar er búin til konsingamaskína fyrir tugi milljóna um ekki neitt. Hver svo sem niðurstaða þessara ekki kosninga verður, þá skiptir hún hreint engu máli. í fyrsta lagi er búið að ákveða veru vallarins í mýrinni til 2016. í öðru lagi er ekki kosið um hvað á að gera við miðstöð innanlandsflugsins. I þriðja lagi er það mat lagaprófessora að kosningin gildi aðeins í fáeina mánuði og binai þá aðeins hendur þeirra sem stóðu fyrir kosningunni. Hún skipti framtíð flugvallarins og rekstur hans akkúrat engu máli. Kosn- ingin getur þar að auki aldrei bundið hendur næstu borgarstjórnar. Sem sagt allt heila gillið er tómt bull ftujf' ttrt. Mögnuð eru fjallagrösin og fullkomnust á íslandi. Heilsu- og lækningajurtir Vilhjálmur Alfreðsson skrifar: Það hefur vart farið fram hjá nein- um hversu mikið er auglýst af alls konar heilsuefnum til neyslu eða fyr- ir skyndikúra. Jurtalækningar ber að virða, og reynslan er fyrir hendi, samanber slíkar lækningar Kínverja í meira en 5000 ár. En við skulum ekki gleyma baráttu fólks eins og Ástu Erlingsdóttur grasalæknis og hennar fjölskyldu fyrr og síðar, eða dr. Jónasar Kristjánssonar. Þær jurt- ir sem fmnast á íslandi eru þær full- komnustu í heiminum, að mínu mati. Ástæðan er staðsetning lands- ins á heimskortinu. í þessum efnum segi ég: íslandi allt, og af landinu fáum við gæðin. Bágur hagur íþróttafélaga Kristinn Sigurðsson skrifar: íþróttafélög eru illa stödd fjárhags- lega, einkum úti á landsbyggðinni. Mikið er t.d. talað um ÍA sem skuld- aði milli 50 og 60 milljónir króna. En það er ekki eitt á báti í þessum efn- um og félögin í Reykjavík ekki und- anskilin eða á Suðurnesjum. En hver er ástæðan? Flest félaganna fá styrki, en þau vilja ná árangri í boltaiþrótt- um og þá dugar ekkert minna en að kaupa erlenda liðsmenn, sem sumir reynast góðir en aðrir lítið betri en okkar menn. Þessir merm eru dýrir og lítið bæjarfélag á landsbyggðinni er ekki í stakk búið til að greiða fyr- ir mennina til langframa. Útkoman verður því mínus. Við hátíðleg tæki- færi er talað um að styrkja unglinga- starf, en það dugar oft ekki lengur en daginn. Eitt lítið félag var t.d. að kaupa erlendan markmann, þrátt fyr- ir að nægur efniviður væri meðal ungra stráka heima. Og þeir hætta því þeir fá ekki tækifæri. Lélegir þjálfarar sjá ekkert nema erlenda leikmenn. Fjárhagslega útkoman hjá félögunum endar því oftar en ekki í fjárhagskröggum. Frábærir þættir Halldór Ólafsson skrifar: Sjónvarpsþáttur- inn Fólk, á Skjá einum, með Sigríði Arnardóttur er besti innlendi sjón- varpsþátturinn sem í boði er á sjónvarpsstöðvun- Sigríður uni- Fleiri þættir á Arnardóttir Skjá einum eru Stjórnar áhuga- einnig mjög góðir, verðum þætti, svo sem þátturinn með fólk. Innlit með Val- -------- gerði Matthísadótt- ur. Mér finnst þáttur Sigríðar ein- stakur að því leyti að henni tekst að finna áhugavert fólk, venjulegt fólk, sem hefur þó frá ýmsu að segja, og hún raðar efnisþáttum þannig upp að þátturinn er ekki einhæfur, eins og þessu hættir til að verða, bæði hjá Sjónvarpinu og Stöð 2 (ég tek nú sem dæmi Maður er nefndur og þessi is- lensku leikrit). Þáttur Sigríðar er líka lifandi vegna þess að hann er ekki þessi sérkennilegi „sófaþáttur" heldur almennt spjall með mörgum þátttakendum, sem virðast mjög áhugasamir - eins og Sigríður er sjálf, frjálsleg og lifandi. 'IDV Lesendur Lesendur geta hringt allan sólarhring- inn í síma: 550 5035. Eða sent tölvupóst á netfangiö: gra@ff.is Eða sent bréf til: Lesendasíða DV, Þverholti 11, 105 Reykjavík. Lesendur eru hvattir til að senda mynd af sér til birtingar með bréfunum á sama póstfang.

x

Dagblaðið Vísir - DV

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Dagblaðið Vísir - DV
https://timarit.is/publication/255

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.