Dagblaðið Vísir - DV - 20.07.2002, Blaðsíða 32

32
Helcjarblcið 33'V" LAUGARDAGUR 20. JÚLf 2002
„Ég hef alltaf haft
mikinn áhuga á
leiklist og ætlaði
mér að verða leik-
kona. Svo flakkaði
ég auðvitað á milli
framtíðardrauma.
Það var annað-
hvort að verða
taugasérfræðingur
eða leikkona.“
DV-mynd E.ÓL
er auðgleymd
Ugla Eqilsdóttir ersextán ára hæfileikarík
leikkona og um síðustu helgi uar hún i/alin
besta leikkonan á kvikmyndahátíðinni í
Karlovg Vari íTékklandi. I uiðtali við DV
ræddi hún um leiklistina, frægðina og
Tourette-heilkennið sem hún var greind
með sem barn en hefur engar áhyggjur af.
Og Ágúst virðist hafa hitt naglann á höfuðið því
Ugla var nýlega valin besta leikkonan á einni virt-
ustu kvikmyndahátíð sem haldin er í heiminum.
Þetta er mikill heiður fyrir hana og ekki síður fyrir
kvikmyndina sjálfa. Maður skyldi ætla að leikkonan
unga væri i sjöunda himni, sem hún er að sjálfsögðu,
en það kemur mér samt á óvart að hún tekur þessu
með stóískri ró. „Ég hef ekki hugmynd um hvað ég á
segja við þig, ef ég á að segja alveg eins og er,“ segir
Ugla, pollróleg, japlandi á is með súkkulaðisósu. „Mér
finnst þetta bara skemmtilegt og ég veit ekki hvort ég
á að vera að segja eitthvaö meira. Ég er auðvitað
ánægð með að hafa fengið verðlaunin og vissulega
eru þetta viss „kúllegheit.“
Ugla hafði ekkert leikið þegar Ágúst Guðmundsson
leikstjóri bauð henni eitt af aðallhlutverkunum í
Mávahlátri. Leikstjórinn segist ekki hafa verið í
nokkrum vafa þegar hann sá ljósmynd af henni að
hún væri stúlkan sem hann var að leita að í hlutverk
öggu. Þegar Ágúst prófaði hana í hlutverkið varð
hann ekki fyrir vonbrigðum því Ugla virtist einnig
hafa gríðarlega góða tilfmnmgu fyrir tungumálinu
sem eðlilega er eitt af því sem leikarar verða aö búa
yfir.
Áttiröu von á þessu?
„Nei,“ svarar hún um leið og segir svo, íbyggin á
svip: „Það er ekki hægt að eiga von á einhverju
svona."
Mér var sagt aö þú heföir ekki getaö komiö upp einu
oröi í klukkutíma eftir að þér var tilkynnt um verö-
iaunin. Er það rétt?
„Jú, það er alveg rétt,“ viðurkennir Ugla. „Ég varð
eiginlega bara hálfstjörf en umfram alit fannst mér
þetta bara mjög skemmtilegt. Ég hef reyndar verið í
smá uppnámi undanfarna daga út af þessu, maður
veit kannski ekki hvemig á að bregðast viö, en ég hef
verið að fá hamingjuóskir frá öllum i kringum mig og
mér finnst auðvitað gaman að fá alla þessa athygli.
Eins og ég sagði áðan veit ég eiginlega ekkert hvað ég
á að segja og þá finnst mér ég ofboðslega leiðinleg
manneskja.“
Þér liöur kannski svoleiöis núna, eóa hvaö?
„Já, tvimælalaust,“ segir Ugla hratt og flissar. Lík-
lega eru allir í kringum hana ofar í skýjunum yfir
þessum frábæra árangri. Hún segir mér að foreldr-
arnir séu vitanlega stoltir og að pabbi hennar hafi
„kinkað kolli, mjög glaður" þegar hún kom heim. Við
skiptum um umræðuefni enda rétt hjá Uglu að senni-
lega er voöa litið hægt aö segja um þetta mál. Hún
stóð sig vel. Punktur, basta og útrætt mál.
Taugasérfræðingur eða leikkona
Líklega byrjaði áhugi Uglu á leiklistinni þegar hún
starfaði í sirkus ásamt foreldrum sínum í Svíþjóð, þó
svo að hún virðist ekki vilja gera neinn einn atburð
að einhverjum örlagavaldi í lífi sinu. Hún hætti í
sirkusnum þegar hún kom heim sjö ára gömul en
gengur með þann draum i maganum aö opna ein-
hvern tímann sirkus á Islandi. Hún minnist áranna í
Svíþjóð sem ánægjulegs tima. Þar lék hún listir sínar
oftar en ekki fyrir troðfullu tjaldi sem var „alveg frá-
bært“, eins og hún segir. Til að gefa mér betri mynd
af sirkusstarfinu stendur hún upp og gengur með út-
skeifar lappir eins og Charlie Chaplin en bætir svo
um betur og sveigir þær nokkrar gráður í viðbót. „Ég
gat meira að segja sveigt þær meira þegar ég var lít-
il,“ segir hún og einbeitingin leynir sér ekki.
Þótt Ugla hafi ekkert leikið áður en Ágúst bauð
henni hlutverk í Mávahlátri er greinOegt að henni er
mjög eiginlegt að koma fram og leika einhverjar
kúnstir. Ég spyr hana hvort stefnan hafi alltaf verið
tekin á leiklistina.
„Ég hef alltaf haft mikinn áhuga á leiklist og ætlaði
mér að verða leikkona," útskýrir Ugla. „Svo flakkaði
ég auðvitað á milli framtíðardrauma. Það var annað
hvort að verða taugasérfræðingur eða leikkona. Og
svo getur þetta auðvitað breyst á viku. Ég er alltaf að
búa til nýjar kenningar um hvað ég ætli mér að gera
í framtíðinni. Ég gæti vel hugsað mér að gerast
skiptinemi í Afriku og læra svahíli áður en ég læri
leiklist. En í sambandi við leiklistina langar mig
kannski til Frakklands að læra hana. Mig langar til
að læra þetta fag og læra það vel. í Mávahlátri var
svo mikið af ofboðslega góðum leikurum og það var
gríðarlega mikil upplifun að fá að fylgjast með þeim.
Ég fékk algert sjokk á fyrstu æfingunni, var næstum
dottin úr stólnum þegar ég gerði mér grein fyrir því
að þetta voru atvinnuleikarar sem ég var að leika
með. Ég var náttúrlega búin að lesa textann áður en
það var sko eitthvað annað að hlusta á þennan lestur.
En eins og ég segi. Þó ég imyndi mér að taka stefn-
una á leiklistina þá gæti náttúrlega ýmislegt komið
upp á. Kannski verð ég orðin svo mikill „kúlisti" eft-
ir Afríkudvölina að ég gerist „dreadlocks" fléttunar-
dama.“
Hún segist eiga sér ótal fyrirmyndir, þar á meðal
marga íslenska leikara en hún vilji ekki nefna neinn
sérstakan því þá gleymi hún örugglega einhverjum.
Hún nefnir nokkrar erlendar leikkonur, enda engin
hætta á að hún móögi einhvern þá. Hún segir að Julie
Andrews og Christina Ricci hafi veriö í miklu uppá-
haldi þegar hún var lítil en klykkir svo út með því að
segja að allir séu í uppáhaldi hjá henni og að hún hafi
gaman af öllum kvikmyndum. En þó ekki síðustu
mynd Jims Carreys, sem samt er einn af hennar upp-
áhaldsleikurum. „Það er bara svo gaman að horfa á
hann,“ segir Ugla áköf og bætir við: „Hann er svo frá-