Lesbók Morgunblaðsins - 03.05.1953, Blaðsíða 9

Lesbók Morgunblaðsins - 03.05.1953, Blaðsíða 9
•1 LESBÓK MORGUNBLAÐSINS 263 sé gerð til þess að færa nokkur sann- sýnueg rok lyrir slíkum aðtorum. Eg iæt mér i lettu rumi iiggja þessar og aðrar árásir á sjálfan mig, enda eru þar svo gersamlega tuhœiuiausar, að mir íinnit þasr ekki koma mér frekar við en hver önnur skáiosaga, sem heí - ur fyrir aðalmann mann með mínu nafni. Sjáiishyggja, hvort sem er mín eöa annarra, sKiptir og engu i þessu tsambandi. Hitt skiptir mikiu, að al- menningur beri það traust til dóms- málastjornar og dómstóia, að þar sé ekki visvitandi hallað réttu máli. iVIEÐ RAKALEYSI BEYNT Aö SPILLA RETTAR- MEÐVITUNDINNI £f monnum er markvisst talin trú um annað, pa er með pvi verið að graf a undan trausti almennings á einum af burðarásunum í hinni lýðræðislegu þjoðtelagsbyggitigu, tiltrunni til laga og rettar. Uagnrynin á meöterð þessara máia er góð og nauðsynieg meðan hún byggist á rökum og sanngirni, en að sama skapi hættuleg, ef hún hvílir á rakaleysi og ósannindum. Svo að óríá dæmi séu nefnd, þá er það skiljanlegt, að menn greini á um, hvernig yfirstjórn landhelgisgæzlunn- ' ar skuli háttað. En þegar það er endur- tekið mánuðum saman, að sú skipan, sem sett er skv. tiliögum sjómanna, út- gerðarmanna og síysavarnarsamtak- anna, sé ákveðin til þess að létta undir með innlendum veiðiþjófum, þá er ekki lengur um heiðarlega gagnrýni að ræöa, heldur þjóðhættulegan verknað. Ekkert er heldur eðlilegra en það, að sá verði gramur, sem höfðað er mál gegn, þvi að hverjum þykir sinn fugl íagur ög enginn er dómari í sjálfs sín sök. En þegar málgagn for- sætisráðherra landsins fullyrðir æ of- an i æ, að málatilbúnaður af þessari tegund sé alveg einstakur og skoðana- bræður dómsmálaráðherra hafi verið látnir sleppa fyrir samskonar sakir, þó að sannað sé, að töluvert á þriðja hundrað mál þessarar tegundar haii verið höfðað í stjórnartíð minni, þá verður ekki um það deilt, að hér er a ferðinni ofsókn en ekki venjuleg gagn- rýni. Hlutur þessara árásarmanna verður sizt betri, þótt þeir margendurtaki, að dómsmálaráðuneytið hafi heimt til sinna afskipta og síðan misfarið með má!, sem sárr.a3 er að því var fcer.t með eðlilegum hætti, raunar af manni, sem fylgir Framsóknarflokknum, og síðan aigreitt á þann eina veg, sem tii niala gat komiS. £g skal ekki telja íleiri dsemi um þennan fáheyrða málflutning Fram- sóknarmanna. Aðeins vii ég drepa á það, að slíkur áróður samfara þeirri reynslu sem almenningur hefur af nefndafarganinu, sem FramsóKn hefur öðrum fremur komið á, hefur eflt þann hugsunarhátt, að jafnvel góðir og gegn- ir borgarar halda að öllu sé borgið um framgang mála þeirra, aðeins ef þeir hafi hin „réttu sambönd". Þann hugsunarhátt verður að upp- ræta, ekki með orðum, heldur með því, að þeir, sem með dómsmálastjórn- ína fara og domstoiana skipa, sýni í verkum sínum, að þeir séu þeim vanda vaxnir, sem þeir hafa tekizt á herðar. MUNURINN Á RÉTTARRÍK! OG EINRÆÐISRIKI Öllum okkar getur skjátlazt en mun- urinn er sá, hvort við viijum og reyn- um að gera rétt eða breytum sam- kvæmt hinni marxistisku lífsskoðun, að hugtakið „réttlæti" sé ekki til. Að áliti marxista er réttvísi og dómgæzla að- eins tæki í valdabaráttunni. Hryllileg dæmi þessa sjáum við í lækn^málunum rússnesku. Þar birtast réttlætishug- myndir marxistanna í allri sinni nekt og ömurleika, Vonandi henda slík ósköp aldrei á íslandi. Til að hindra slíkt skulum við gera okkur grein fyrir muninum á réttarríki og einræðisríki, Hann er sá, að í hinu fyrra eru það lögin og rétturinn, sem ráða, en í hinu síðara skef jalaus vilji valdhafans. FRAMSÓKN I ORÐI OG VERKI Það er hörmulegt tímanna tákn, að Framsóknarfiokkurinn, þar sem íor- ystumennirnír vita betur og ílokks- mennirnir afneita hinni marxistisku lífsskoðun a.m.k. í orði, skuli áratugum saman ljá lið sitt til þess að brjóta niður traustið á réttarríki á Islandi og þar með taka þátt í niðurrifsstarfi kommúnista. Einmitt vegna þess, að Níðhóggur kommúnista er stöougt að verki og nagar þjóðfélagsmeið okkar að neðan, verða öll góð öfl bjóðfélagsins ætíð aö vera á verðí. Kommúnistar hófu starf sitt hér á landi ekki aðeins með því að lýsa fjandskap gegn lögunum heldur sögðu þeir þá beruir. orðum: „Trúarbrögðunum og siðfræðinni, sem var pvmgaó tnn í huga okkar með- an við vorum bórn, köstum við". Þessari steinu hata þeir dyggilega íylgt, þótt þeir reym hin síðari ar að breiöa biæju fais og biekkinga yíir BÍn illu áíorm. Gegn þessari niðurrifsstefnu verður að rísa aí alnug og einiægni, ef íslenzkt þjooieiag á eKki að leysast upp. — í þeirri baráttu dugar engin samferða- mennska við niðurriísöílm, ekkert slíkt handiangarastarf í þeirra þágu, sem Framsóknarílokkurinn hefur fyrr og síðar ínnt af hendi og allra sízt stefnu- leysi og hringl Aiþýðufiokksins. HOLLUSTAN VIÐ SJÁLFSTÆÐI RIKISLNS VERÐUR AiJ SIGRA Auovitað verour Sjaifstæðistlokkur- inn að haia forystuna 1 pessum atokum. Það er traust Sjalistædisilokksins á at- hafnamatt, hugkvæmni og frelsisþrá einstakiingsins, traustið á kraft og getu mannssaiarinnar, sem ekkert netndar- starf eoa tunaarsampykktir geta nokkru sinni komið i staoinn fyrir, sem verður haldbezt bæði í baráttunni gegn niðurrifsoflunum og fyrir betra lít'i. — Þvi að su hollusta, sem islenzka ríkið þarf á að halda, fæst aldrei með þvi einu að berjast GEGN hinu illa, heldur FVKIK hinu góða. Við, sem her erum, vitum, að í stjórn- málunum er Sjáilstæðisfiokkurinn bezt ur og þó skuium við játa, að til að tryggja nauðsynlega hoilustu þjóðar- innar við ríki sitt, svo að sjálfstæði þess verði öruggt einnig að því leyti, þarf meira en átak eins flokks. Það þarf heilbrigt samstarf einstakl- inga og félagsheildar, óbrigðult traust á gildi laga og réttar, öfluga siðferðis- vitund og einlægan skilning á mikil- vægi guðstrúarinnar fyrir mannlega sál og samfélag. Við ráðum ekki nema að nokkru leyti við þær hættur, sein steðja að sjálfstæði okkar utan að frá, og fáuni þar þó töluvert að gert, eins og ég sagði áðan. Hætturnar, sem innan að koma, eru hins vegar á okkar valdi, og ef við styrkjum þær stoðir, sem ég nú nefndi, þá getum við verið þess fullvissir, AÐ HOLLUSTA ÞJÓÐARINNAR VERÐ- UR ÓBIFANLEG VIÐ SJÁLFSTÆÐI RÍKISINS. ->(tK-

x

Lesbók Morgunblaðsins

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lesbók Morgunblaðsins
https://timarit.is/publication/288

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.