Vísir - 20.01.1979, Blaðsíða 6

Vísir - 20.01.1979, Blaðsíða 6
Laugardagur 20. janúar 1979. VtSIR „Gamli maðurinn stynur upp þessari spurningu: Hvað er þaft sení þú geymir undir pilsinu þinu?" ræðisaldri og segist ekki treysta sér til að sitja þarna lengur. Hann þakkaöi okkur fyrir skemmtunina og spurði hvort hann mætti spyrja mig einnar persónulegrar spurningar áður en hann færi heimí Alveg sjálf- sagt sagði ég. Bg var ófrisk þeg- ar þetta var. Fór i þessu ferða- lagi m.a. kringum landið há- ófrfsk. Nema gamli maðurinn stynur upp þessari spurningu — Hvað er það sem þú geymir undir pilsinu þinu? Það er nefnilega það. Það er nú spurning dagsins. Það er allavega eitthvað sem Guð hefur skapað, ansaði hann. Ég sagöi náttúrlega já við þvi. Það var alveg dásamlegt hvern- ig hann kom orðum að þessu svona gamall og feiminn en gat þó ekki stillt sig um að koma til min og spyrja". Frá isíandi til Sandaríkj anna „Arið 1970 stofnaði ég mina eigin hljómsveit og við spiluðum saman i tvö ár. Mest i Glaum- bæ, Ungó og Keflavikurflug- velli. Að visu var nú fljótlega skipt um nafn á hljómsveitinni. Hún var skirð upp og kölluð Experiment". Var þetta ekki fyrsta hljóm- sveitin á íslandi sem var kennd við konu og kannski sú eina? „Jú, ég held að mer sé óhætt að fulíyrða það. En ég hætti með hljómsveit- „Ég er dæmd fyrir að hafa verið gift Amerikana. Ég stórefa t.d. að nokkur islenskur karlmaður mundi þora að bjóða mér út..." „A FIMMTIU ARA SAMNINGI VIÐ UM- BOÐSIflANN I AMERIKU Rœ" við Önnu Vilhjálms söngkonu Þess var getiö á síöum dagblaöanna fyrir skömmu að ný hljómsveit aö nafni Thalia væri byrjuö aö skemmta gestum Þjóöleikhúskjallar- ans. Á myndum sem fylgdu gat aö líta þrjá föngulega menn en söngkona hljómsveitarinnar, Arína Vilhjáims, sat veðurteppt heima hjá sér suöur i Höfnun þegar myndatakan fór fram og sást þvi ekki á myndunum. Helgarblaðstjórinn sá aö við svo búið mátti ekki standa og sendi mannskap á vit önnu til að eiga við hana viðtal. Við fengum okkur sæti nálægteinum barnum I Kjallaranum. Það voru fáir komnir. Orgelleik- arinn spilaði rólega borðmússfk fyrir matargest- inásem stungu saman nef ium hér og þar í saln- um. Þaö var hálfrokkið par sem við sátum án þéss þóað það bagaði okkur vtð að skoða mynda- bókina sem ég hafði beðið önnu að koma með. I hénríí getur að líta myndir af flestum hijóm- svettum sem Anna hefur sungið með, myndir úr sjonvarpsþáttum, blaðaúrklippur og fleira. Þarna eru myndir af hljómsveitum óskars Guðmundssonar, Baldurs Kristjánssonar, Gunn- ars Ormslev, Svavars Gests, Magnúsar Ingi- marssonar og fl. og fl. En við fyrstu myndina stendur — J.E. kvintett 1960 — og ég spyr hvort það hafi verið fyrsta hliómsveitin sem hún sðng með. „Já, það var svl fyrsta og þaö var hann Jón Eglll sem hljóm- sveitin var kennd viö sem kom mér út I þetta". En þessi fyrsta hljómsveit virðist hafa starfað stutt eins og best má sjá á textanum við næstu mynd I bókinni — Hljóm- sveit óskars Guðmundssonar 1960 — 1961. „Þaö var 61 aö ég fór á 6 vikna námskeið sem K.K. var með fyrir söngvara. Þarna var kennd raddbeiting, sviðsfram- koma og fleira sem sögnvurum er nauðsynlegt. Þessi námskeið voru haldin á hverju ári og end- uðu alltaf á tónleikum þar sem söngvurunum gafst kostur á að sýna hvað þeir gátu. En þaö var ekki fyrr en á tónleikunum ári seinna sem ég fékk mitt fyrsta stóra tækifæri. Þá var ég fengin til aö koma fram svona sem gestur og það var þá sem Svavar Gests sá mig. Nokkrum dögum seinna hringdi hann I mig og bauð mér að syngja með hljómsveitinni sinni en hun var þá aö by-rja á Sögu. Ég byrjaði að syngja með Svavari • og var einmitt með þegar hótelið var opnað. Eg var svo á Sögu I tvö ár en fór þá á Röðul með hljóm- sveit Reynis Sigurðssonar. Ég var fimm ár á Rööli, fyrst með Reyni og svo með Elvari Berg en sfðustu tvö árin með hljóm- sveit Magnúsar Ingimars- sonar". Hvað er það sem þú geymir undir pilsinu? „Mér er eitt sérstaklega minnisstætt frá þessum tlma. Það var I einu sumarfríinu okk- ar að við fórum út á land að skemmta. Við vorum vön aö gera eitt góðverk á svona feröa- lögum og I þetta skipti fórum viö út i Flatey á Breiðafiröi og skemmtum þar án endurgjalds. Skemmtunin fór fram að mig minnir I skólahúsinu og það fylltist fljótlega þvi það dreif aö fólk úr öllum eyjunum I kring. Aðstaðan þarna var náttúrlega léleg, t.d. bara harðir tréstólar að sitja á og eftir hlé kemur til mln maður, áreiðanlega á nl- inni '72. Ég giftist Bandarfkja- manni og við fluttumst út til Bandarlkjanna I juni það ár. Fyrst bjuggum við i Georgiu I 4 mánuði þar sem ég söng ekkert opinberlega og fluttum svo til Maine og bjuggum þar I rúm- lega þr jú og hálft ár og þar söng ég allan timann með allavega hljómsveitum. Allt frá 14-16 manna niður í tríó. Ég var orðin mjög eftirsótt söngkona þarna I Maine þótt ég segi sjálf frá. Ég var að vlsu alltaf að syngja og gat þvl Htiö farið út til að fylgj- ast með öörum en mér fannst vera litið úrval af söngfólki þarna. Nú, svo söng ég eitt lag inn á plötu. Það var eins konar safn- plata þar sem allir helstu Country and Western söngvar- arnir I Maine komu fram. Það voru gefnar út tvær svona plöt- ur, hvor með tólf aðilum. Út frá þessari plötu fékk ég svo boð frá New Hampshire um að taka þátt I keppni um bestu söngkon- una I New Hampshire og Maine. Ég hafði þá verið valin sem besti söngvarinn á þessum plöt- um. En ég ansaði þessu ekki. Ég vildi ekki binda mig við að vera talin eingöngu Country and Western söngkona". Vildi ekki vera góð við Pétur og Pál „Aður en ég fluttist út, það hefur verið '71, þá fór ég til prufu hjá M.G.M. (Metro Goldwin Mayer). Þaö kom til I gegnum vinafólk mitt. Maöur- inn vann fyrir þetta fyrirtæki. Ég var látin skrifa undir 50 ára samning við umboösmann úti I Bandarikjunum, — það dugði vlst ekkert minna en 50 ár. En þegar til kom varð ég hrædd og stakk af heim. Ég átti að fara heim og sækja barnið mitt, fara svo út aftur og syngja inn á plötu sem slðan átti aö setja I öll djúkbox I Bandarfkjunum. Þegr ég var komin I gegnum bessa prufu og atti að fara að setja allt af stað fór vinur minn, þessi sem vann hjá M.G.M., að segja mér hvað það gæti kostað mig að verða fræg. Þetta er stórfyrirtæki og Maflan vafa- laust þarna á bak við tjöldin. Mér var ekkert orðið um þetta gefið en þegar hann sagöi mér að ég gæti komið til með að þurfa aö vera góð við hina og þessa kalla var mér nóg boðið. Ég sagði að það kæmi aldrei til. fcg gæti ekki farið að vera góð við Pétur og Pál — og fór heim. Það hefur alltaf verið sagt aö ég sé lfk Connie Francis, við sé- um likar I útliti og syngjum Hkt svo ég held að það hljóti að vera eitthvað satt I því. Einu sinni var ég á gangi þarna með ein- hverjum stórum kalli hjá M.G.M. og hann kallar á mann sem ég kannaðist ekkert við og spyr hvort hann ætli ekki að heilsa mér. Hann ætlaði að leika á hann og tókst það þvi hinn horfir á mig smástund og segir svo skömmustulegur — „Fyrir- gefðu, ég hélt að þú værir I Las Vegas". ekki alkomin? „Jú, nú er ég alkomin. Ég hef komið heim á hverju ári slðan ég fluttist út, stoppað misstutt en þó oftast sungið eitthvað opinberlega. En ástæðan fyrir þvl að ég er komin heim er ein- faldlega sú að ég skildi viö manninn minn og hafði þá ekk- ert úti að gera lengur". Islendingar á heimsmæli- kvarða „Þessi barkrókur sem I upp- hafi var kyrrlátur og hentugur staður til samtals er löngu hætt- ur aö vera það fyrir okkur Onnu. Fólkinu hefur fjölgað og finnst eins og okkur I upphafi staður- inn ákaflega hentugur til sam- ræðna svo við erunvallt að þvf Anna með úrklippu úr bandarlsku blaði þar sem sagt er frá heniii. Undir myndinni i horninu neðst til hægri stendur m.a.: „Anna Taylor. — A native of Iceland, iovely Anna may „steal the show" when she per- forms at the Colby College Bowl. The young lady is catalogued «-ith the foremost songsters in America" (er flokkuð með fremstu söngv'urum Bandarikjanna). Eigin umboðsmaður Hvað geröist svo þegar þú fórst að syngja úti I Maine ári seinna? Kom þessi 50 ára samn- ingur þér ekki í koll þá? „Nei, ég var bara minn eigin umboðsmaður. Kom mér áfram meö þvl að hringja I nógu marga og biðja um að fá að syngja. Ætli þessi umboösmaö- ur hafi nokkuð vitað af mér. Hann hefði auövitaö getað hirt af mér þessi prósent sem var samið um hvort sem þau voru nú tiu eða fimmtfu. Þaö man ég ekki". En hvaö kom til að þú fluttist frá Maine og ert nú farin aö syngja hér heima? Eða ertu strand vegna skvaldurs þegar ljósmyndarinn kemur og biður um hentugri stað til myndatöku. Búningsherbergið verður fyrir valinu. A þessum nýja stað verður mér fyrst fyrir að spyrja um muninn á þvi að syngja fyrir Bandarikjamenn og Islendinga. Hún segir að sá munur sé ekki tiltakanlegur enda hafi fslenskir danshúsagestir breyst töluvert gegnum árin. „Ég hef aldrei átt neitt erfitt með það aö syngja eða skemmta fólki. Það er að vlsu aldrei hægt að gera öllum til hæfis, þaö þarf varla að taka það fram. En ég verð að segja að fólk tjáir sig miklu meira en það gerði áður. Það klappar

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.