Vísir - 12.08.1981, Page 27

Mi&vikudagur 12. ágúst 1981
vtsm
Sigfrið Þórisdóttir, Edda Sigurðsson og Ragnar Ragnarsson, sem
nú vinna saman við dýraspitalann, skála viö opnunina.
Ragnar S ‘íýS.hiíkroiiarkona oí
SPITALI FVRIR
HUNDA OG KETTI
„Þú mátt alveg taka mynd hérna ef þú þolir hávaöann i hundun-
um”, sagöi Sigfríö viöljósmyndarann. Hann staidraöi ekki lengi viö
inni I herberginu þar sem hundarnir voru geymdir enda ekki lftill
hávaöi af 15 hundum sem gelta allir I kór af öllum mætti.
Rúmum 7 árum eftir aö Mark
Watson gaf Sjálfseignarfélagi
sveitastjórna og dýravinafélaga
á suö-vesturlandi húsnæöi undir
dýraspitala, er starfsemi spitai-
ans nú komin i varaniegt form.
Sföastiiöinn laugardag var
hann formiega opnaöur undir
stjórn Ragnars Ragnarssonar,
dýraiæknis. Ragnar ieigir hús-
næöiö af sjálfseignarstofnuninni
og rekur spitaiann á eigin nafni.
Ragnar viö uppskurö
Auk venjulegrar sjúkraþjón-
ustu er þar einnig starfrækt
geymsla fyrir heimilisdýr. Til
dæmis kostar 27 krónur á sólar-
hring aö gey ma kött en 40 krón-
ur aö geyma hund.
Aðdragandi opnunnar spital-
ans hefur verið langur og mörg-
um erfiöleikum bundinn. Upp-
haflega fékkst enginn islenskur
dýralæknir til aö taka hann aö
sér. Þá var fenginn danskur
maöur til verksins en þvi mót-
mæltu yfirdýralæknir og is-
lenskir dýralæknar. „Hann var
flæmdur burt af landinu”, sagöi
Sigfriö Þórisdóttir, formaöur
sjálfseignarfélagsins. Sigfriö er
sjálf dýrahjúkrunarkona og
vinnur viö spitalann. „viö telj-
um aö meö opnuninni nú hafi
veriö brotiö blaö I sögu lands-
ins,” segir hún.
Viötalstimar viö Ragnar
Ragnarsson, hjá dýraspitalan-
um eru frá 10-12 6 daga vikunn-
ar og frá 16-18 frá mánudögum
til föstudaga. Þó.G.
Oss er
A fundi þeirra Vilmundar
Gylfasonar og Jóns Baldvins
Hannibalssonar i fyrrakvöld,
vitnaöi Jón tii oröa Viktoríu
drottningar, þegar hún sagöi:
„We are not amused”. Sam-
kvæmt fréttum viröist hafa ver-
iö um mjög fjöisóttan fund aö
ræöa, og má af þvi marka aö
öndvert viö Jón Baldvin er fólki
afar skemmt um þessar mundir
út af átökunum i Alþýöufiokkn-
um. Þaö er viö hæfi aö þau eru
út af blaði, sem kemur ekki út.
Einn vinning hefur þó Alþýöu-
flokkurinn út úr þessari deilu
um dauöa blaöiö. Hann er I um-
ræöunni, eins og þaö er kailaö,
og þykir næsta spennandi um
þessar mundir. Ekki er þaö
vegna þess aö svo ákaflega sé
rifist um stefnumiöin. Heldur
vegna þess aö forustuliöiö ber
nú hvert annaö stórum
áviröingum um geöheilsu,
drykkjuskap og blóöþrýsting.
Eftir kosningasigurinn 1978,
sem Viimundur hiaut á eigin
spýtur, þótti gamalkrötum
nauösyn nokkra bera til aö
hindra aö sigurvegarinn nyti
verka sinna. Samkvæmt venju-
legum mannasiöum heföi átt þá
þegar aö kjósa hann til nokkurr-
ar viröingar innan fiokksins.
T.d. heföi veriö hægt aö gera
hann aö formanni þingfiokksins.
í staöinn var kjörinn þingmað-
ur, sem situr á þingi i krafti
fimmföldunar á hverju atkvæöi.
Skriöan, sem fleytti þá fjórtán
krötum á þing stafaöi ekki af bvi
að hver einstakur þessara þing-
maniia hefði allt I einu risiö úr
öskustó ogoröið mikill málflytj-
andi. Þeir fóru ailir inn i skjóli
piitsins úr háskólagettóinu, sem
haföi veriö svo harður af sér
strax á unglingsárum, aö tii aö
tryggja aö hann væri ekki eins
og aörir strákar, krúnurakaöi
hann sig aö siö og háttum Indi-
ána. Þaö varöi aöeins skamma
stund, eöa þangaö tii hár óx aö
nýju.
Fundur Vilmundar og Hanni-
balssonar markaöi svo sem
engin timamót I pólitisku lifi
landsmanna. Hins vegar bendir
aösóknin til þess, aö enn búi Vil-
mundur yfir þeim pólitisku töfr-
um, sem dregur kjósendur aö
réttri merkingu á atkvæöaseöli.
Þaö sagöi forveri hans I póii-
tiskum uppsteit, Jónas frá
Hriflu, aö marka mætti getu-
leysi stjórnmálamanns á þvi,
hvort hann þyrfti Baldur og
Konna til aö fá fólk á fund hjá
sér. Þeir Vilmundur og Jón
Baldvin þurfa ekki Baldur og
Konna.
mikið skemmt
Sá sem þetta ritar hefur til-
hneigingu til aö trúa þvi sem
Vilmundur segir um aöförina aö
persónu hans I sambandi viö þá
deiiu, sem staðiö hefur um AI-
þýöublaöiö. Hann hefur sakaö
Kjartan Jóhannsson um ógæti-
legt oröalag, og orötækiö
„mannlegur harmleikur”, ætti
svo sem engum misskilningi aö
valda. Þaö hefur gengiö fjöllun-
um hærra, aö Viimundur væri
ekki alveg heill á geösmunum.
Um þaö á hann lika sögu og
Jónas frá Hriflu, nema aöförin
er I Alþýöuflokknum sjálfum.
Svo segja kærumálin okkur aö
minnsta kosti. A fundinum mun
Björn Friöfinnsson hafa rætt
sinn hlut i deilunni, sem viröist
minni en álitinn hefur veriö.
Hann bauöst til aö segja af sér
trúnaöarstööum, sem hann
sagöist hafa tekiö aö sér sakir
frændsemi vestur viö Djúp.
Björn ætti aö iáta veröa af
þessu.
Og eftir stendur svo krafa rit-
stjórans Viimundar um meiri
rétt til handa láglaunafólki i
landinu. Alþýöuflokkurinn hefur
veriö málefnaiaus undir stjórn
Kjartans Jóhannssonar. Fiokk-
urinn hefur aöeins stundað pole-
mik i stjórnarandstööu, og sam-
kvæmt niöurstööum fundarins,
vill fiokkurinn alls ekki nota
sina gullnu tækifæri. Þaö gæti
oröiö hættulegt. Hann gæti
stækkaö á þvi. Þess vegna berj-
ast þeir Viimundur og Jón Bald-
vin fyrir daufum eyrum er þeir
axla byröar láglaunafólksins
gegn rassbreiöum verkalýös-
foringjum og ríkisstjórn, sem
vill lækka visitöluna á kostnaö
launþega. Alþýöuflokkur, sem
heldur meö vestrænni sam-
vinnu, en skipar sér vinstra
megin viö Alþýöubandalagiö I
pólitikinni aö ööru leyti, væri sá
gamli draumur um heilbrigöan
verkalýösflokk, En þaö má
ekki, enda gæti flokkurinn