Tíminn - 03.06.1973, Síða 24

24
TÍMINN
Sunnudagur 3. júnl 1973.
eins ofurlitil krukka og gias.
— Hvernig gengur það? spurði
Kristin. Hún virtist feimin og
ringluð eins og stelpukrakki þeg-
ar hún lagði bakkann frá sér. —
Það er synd að þú skulir þurfa að
vera i rúminu i þessu dýrlega
veðri. Hefurðu hita?
— Eitthvað ofurlitið, en það
skiptir ekki máli. Það var fallega
gert af þér að lita inn til min.
Hana iðrar þess sennilega hvað
hún hefur verið súr og ónotaleg
við mig, hugsaði Sherida. Vesa-
lings Kristin! Hún er aðeins barn
og hefur átt erfitt stundum. Hún
er bæði góð og aðlaðandi, þegar
hún vill það viö hafa.
— Ég ætlaði að koma upp til þin
fyrr, sagði hún, — en ég hef þurft
að snúast svo mikið i kringum.
Leu. Hún sendir þér þetta. Hún
benti á litla flösku með tveim
ljósrauðum töflum. — Þetta eru
svefntöflur, og ef þú tekur aðra
þeirra, sefurðu i 8 klukkustundir.
Þá verðurðu orðin vel frisk á
morgun. Ef önnur taflan reynist
ekki nægileg, geturðu tekið hina.
Þær eru hættulausar, Lea fékk
þær frá Simoni. Lea vill að þú sof-
ir vel.
— Það er fallega hugsað, sagði
Sherida. En satt að segja var hún
ekki hrifin af svefntöflum, en
notalegt væri samt að geta sofið i
8 klukkustundir. Hún brosti til
Kristinar. — A ég að taka töfluna
strax?
— Það er ekki eftir neinu að
biða. Gleyptu hana með volgu
mjólkinni, það gefur betri árang-
ur.
Sherida renndi niður töflunni og
tæmdi glasið. Henni fannst votta
fyrir maltbragði af mjólkinni, en
það var bara gott fyrir hálsinn.
— Þetta var alveg ágætt, sagði
hún þegar Kristin tók glasið. —
Þakka þér kærlega fyrir, þú ert
bara ágætur læknir.
— Æ, mig langaði bara til að
gera eitthvað fyrir þig, sagði
Kristln. En nú fóru að koma ein-
hverjir kippir fram i andlitið á
henni, eins og hún ætlaði að fara
að gráta. En þá flýtti hún sér svo
mikið út, að Sherida gat ekki
einusinni boðið henni góða nótt.
Hún slökkti ljósið og fann svefn-
inn siga yfir sig. Það var himnesk
tilfinning af unaðslegri ró, sem
bylgja svefnsins færði henni.
Mallory vakti fram eftir allri
nóttu inni á bókastofu sinni. Hann
reyndi að beina huganum að bók-
inni, sem hann hélt á, en það gekk
ekki vel. Siðustu vikurnar voru
grá hár farin að láta sjá sig i
vöngunum, hann var þreyttur,
var vist að verða gamall lika.
Ekkert hljóð heyrðist i húsinu.
Skyldi Lea sofa? Hann hafði ekki
litið inn til hennar allan gærdag-
inn, og honum fannst hann ekki
mundi hafa kjark til þess á morg-
un heldur. Hann var sem lamaður
eftir högg, og sá enga leiö út úr
ógöngunum. Hann hafði verið á
prestssetrinu til þess að hafa tal
af Logan. Brúðkaupið átti að fara
fram viðhafnarlaust með öllu,
gestir höfðu fengið áfboð, og eng-
in móttaka i garöinum.
— Ég kem ekki heim aftur hafði
Logan sagt, og Mallory skildi það.
öll ánægja og vinsemd hafði yfir-
gefið húsið. Nú var það eins og
tómt hulstur með þaki og fjórum
veggjum, og þeir, sem þarna voru
inni, urðu að halda áfram sinni
óhamingjusömu tilveru.
Herbergiö er fullt af vofum,
hugsaði hann. Svipur Rósönnu
sveif þarna um, léttur og gegn-
sær, eins og hún hafði verið sjálf,
þarna var svipur Leu frá gömlum
dögum, friskur og orkumikill,
geislandi æskufjöri og lifskrafti,
og Sherida, eins og hann hafði séð
hana fyrsta kvöldið, kvenleg og
mjúk. Það var eins og teppi hefði
verið dregið frá leiksviöi þetta
kvöld sem Sherida kom, en það
hafði bara enginn tekið eftir þvi.
Allt þetta uggvænlega hefði gerzt,
þótt Sherida hefði aldrei komið.
Katrin hefði þrátt fyrir það reynt
að drýja sjálfsmorð, Simon hafði
farið, og Jana ráfað um
óhamingjusöm og miður sin.
Sherida hafði aðeins gefið harm-
leiknum hraða. Svo hlaut að fara,
þvi Lea hafði orðið smeyk og sett
öll hjól i gang.
Það var komið fram yfir mið-
nætti, hann varð að reyna að
sofna. Hann gekk út að gluggan-
um og bankaði úr pipunni við
karminn. Hafið var stillt og glit-
raði i tunglsljósinu, og hann
horfði bugsandi út til skersins.
Hvers vegna hataði Cornwall all-
ar þær konur, sem hann hafði
flutt til Bastions? Hversvegna
gerðu örlögin þær svo óhamingju-
samar? Hann lokaði glugganum
hægt. En nú heyrðust hröð skref i
stiganum.
— Pabbi, pabbi, hringdu til
Simonar og segðu honum að
koma eins og skot. Flýttu þér nú.
Jana var náföl og nuddaði saman
höndunum.
— Er það Lea?
— Nei, það er Sherida....Hún er
óskaplega veik, hún er með-
vitundarlaus og það er varla að
hún geti andað.
Mallory hringdi, en það leið
ofurlitil stund þangað til svefn-
drukkin rödd Simonar heyrðist,
Mallory sagði hvað um væri að
vera og Simon lofaði að koma
strax.
— Ég geng með þér upp. Hvað
hefur komið fyrir?
— Ég gat ekki sofið, og varð svo
dálítið óróleg útaf Sheridu, og
gekk inn til hennar. Um leið og ég
opnaði dyrnar sá ég eitthvað
voðalegt var á ferðinni. Andar-
drátturinn var i löngum, hvæs-
andi sogum, og ekkert viðlit að
vekja hana þó ég hristi hana af
öllum mætti. Ég er svo hrædd,
pabbi.
— Þetta lagast vonandi, Simon
er hér eftir andartak.
Það var ljós inni hjá Sheridu.
Hún hafði grafsið sig djúpt ofan i
rúmfötin, en annar hendleggur-
inn þó undir hnakkanum. Hún
skalf frá hvilfi til ilja við hvern
andardrátt.
— Við getum ekkert gert fyrr en
Simon kemur. Hvað er þetta?
Hann tók upp glasið með ljós-
rauðu töflunni.
— Ég veit það ekki. Jú, þetta er
ein af svefntöflum Leu, en
Sherida á engar svefntöflur,
henni likar ekki... Þarna er
Simon, flýttu þér Simon!
Hann tók stigan i fáum skrefum
og gekk beint að rúminu. Jana tók
i hönd pabba sins og hélt fast
utanum hana.
— Ofskammtur af veronali,
sagði Simon stuttur i spuna. —
Mjög stór skammtur. Ég ætla að
hringja heim eftir þvi sem mig
vantar. Geturðu sótt það
Mallory? Stúlkan mun hafa það
tilbúið þegar þú kemur. Sæktu
volgt vatn Jana.
Dyrnar inn til Kristina stóðu
galopnar þegar Jana kom niöur.
— Hvað gengur á, Jana? Ég
heyröi i bil fyrir utan.
— Það var Simon. Sherida er
dauðveik. Komdu upp með
krukku af volgu vatni, ég get ekki
borið tvær.
— Sherida dauðveik? sagöi
Kristin lágt. — En hún var alveg
eðlilee begar ég yfirgaf hana.
Hvað getur verið að henni?
— Hún hefur tekið of mikið af
veronali. Jana setti krukkuna á
borðið og horfði fast á Kristinu. —
Það stóð glas á borðinu með
svefntöflu. Þá töflu hefur hún
ekki fengið frá mér.
— Sástu bara eina töflu? Kristin
strauk hendinni um enniö og Jana
sá að það var blautt af svita. — Ó,
herra guð, Jana, Lea vildi að hún
næði að sofna, og ég færði henni
fimm töflur i glasi. Hún tók eina
strax og sagðist mundi taka aðra
til ef með þyrfti. Það voru fjórar
töflur I glasinu þegar ég fór frá
henni...
— Komdu. Jana tók krukkuna
og fór — Það er enginn timi til
þess að rökræða um það hvernig
þetta hefur viljað til. Hefði ég
ekki verið svona óróleg út af
henni, hefði allt orðið um seinan
— ef það er þá ekki þegar of seint.
Flýttu þér.
Klukkan fimm um morguninn
kom Jana fram i skálann með
mat handa pabba sinum. Mallory
sat i stól ákaflega þreytulegur. 1
þessu kom Simon niður stigann.
— Það kemur hjúkrunarkona eft-
ir augnablik, sagði hann. —
Þarna skall hurð nærri hælum, en
ég held þó að hún sé úr
hættu.Seztu niður Jana og taktu
þessu með ró. Ég skal renna tei i
bollana, vona bara að það sé vel
sterkt.
Hönd Mallorys skalf litillega
þegar hann lyfti bollanum.
— Ertu viss um að þetta hafi
góðan endii , Crowdy?
— Já, en það var á allra siðustu
minútunni. Ef Jana hefði verið
hálfum klukkutima seinni á ferð-
inni væri öll von úti. Hann settist i
sófann við hliðina á Jönu. —
Hvernig i ósköpunum hefur hún
farið að þvi að ná i þessar
verónaltöflur? Ég hélt að hún
þyrfti ekki á slikum töflum að
halda.
— Það voru heldur ekki hennar
töflur, sagði Jana. — Lea vildi
gefa henni eitthvað sem hún gæti
sofnað af, og sendi Kristinu upp
til hennar með töflurnar. Sherida
gleypti eina töflu, og Kristin lét
glasið standa á náttborðinu með
fjórum töflum, ef hún skyldi
þurfa á fleiri að halda.
— Já en ég skil þetta bara
ekki...Mallory stóð á fætur og
kallaði fram I ganginn. — Kristin,
viltu koma hingað inn sem snögg-
vast. — Já, pabbi.
Kristln var alklædd, með
burstað hár bundið upp með
grænu silkibandi. A kinnunum
voru rauðir flekkir, og augun
voru stór og gljáandi.
— Kristin, sagði Mallory mild-
um rómi. — Við viljumfáað vita
meira um þessar svefntöflur.
Fórst þú með þær upp til Sheridu?
— Okkur Leu báðum fannst það
svo hryllilegt, að hún skyldi ekki
ná að sofna, svo ég setti fimm
töflur 1 glas og....
— Hversvegna fimm, spurði
Simon stillilega. Hún stirðnaði
við.
— Ég...ég veit það ekki, stam-
aði hún. — Ég bara tók nokkrar úr
Leu glasi, Sherida vissi vel
hvernig átti að nota þær. Hún tók
eina með glasi af volgri mjólk, og
-ée setti elasið á náttborðið, ef hún
skyldi þurfa fleiri. Lea fer eins
að, og ég veit þessvegna að það er
rétt.
— Hvaða afleiðingar heldurðu
að þetta hefði getað haft?
— Afleiðingar? Ég veit það
ekki, ég gerði ráð fyrir að hún
tæki bara eina i viðbót, en hún
hefur kannski talið skakkt i
myrkrinu.
— Þú fórst með fimm töflur upp
til hennar, sagði Simon dálitið
þyrkingslega. — Sherida tók eina
strax, og ein tafla var eftir i glas-
inu þegar Jana kom að. Það þýðir
að Sherida hefur bætt viö sig
þremur töflum, en það er tvöfald-
ur skammtur. Hann kveikti i
slgarettu þungbúinn,— Hún hefði
sjálfsagt orðið veik af þvl magni,
en ekki dauðsjúk eins og hún
varð. Hún hefur að minnsta kosti
tekið inn sex töflur, eða þrefaldan
skammt. Hvaðan fékkstu hinar
tvær töflurnar?
— Ég...ég veit það ekki.
Hvernig ætti ég að vita það?
Eg....
Hið skjálfandi hvisl Kristinar
I

I

lH| tllfiÍÍ !
SUNNUDAGUR
3. júni
8.00 Morgunandakt Séra
Sigurður Pálsson vigslu-
biskup flytur ritningarorð
og bæn.
8.10 Fréttir og veðurfregnir
8.15 Létt morgunlög a.
Lúðrasveit Hafnarfjarðar
leikur lög eftir Isólf Páls-
son, Sigvalda Kaldalóns,
Helga Helgason, Árna
Björnsson og Friðrik
Bjarnason, Hans Franzson
stj. b. Reynir Jónasson
leikur létt lög á
harmóniku. c. Sextett
ólafs Gauks leikur og
syngur.
9.00 Fréttir. Útdráttur úr
forustugreinum dagblað-
anna.
9.15 Morguntónleikar (10.10
Veðurfregnir) a. Sálu-
messa eftir Mozart. Sheila
Armstrong, Janet Baker,
Nicolai Gedda, Dietrich
Fischer Dieskau og John
Alldis kórinn syngja með
Ensku kammersveitinni,
Daniel Barenboim stj. b.
„Hafið”, hljómsveitar-
svita eftir Debussy.
Concertgebouw hljóm-
sveitin I Amsterdam leik
ur, Eduard van Beinum
stj. c. „Hebrideseyjar”,
forleikur eftir Mendels-
sohn. Sinfóniuhljómsveit
Lundúna leikur, Antal
Dorati stj.
11.00 Messa I Dómkirkjunni
Séra Grimur Grimsson
messar og minnist
drukknaðra sjómanna.
Kirkjukór Asprestakalls
syngur. Organleikari:
Kristján Sigtryggsson.
14.00 Frá útisamkomu sjó-
mannadagsins I Nauthóls-
vlka. Avörp flytja: Lúðvik
Jósefsson sjávarútvegs-
ráðherra, Björn Guð-
mundsson útgerðarmaður
frá Vestmannaeyjum og
Guðjón Armann Eyjólfs-
son skólastjóri Stýri-
mannaskólans i Vest-
mannaeyjum. b. Pétur
Sigurðsson formaður sjó-
mannadagsráðs heiðrar
aldraða sjómenn.
15.00 Miðdegistónleikar:
Létt tónlist frá holienzka
úrvarpinu
16.15 Sjómannalög
16.55 Veðurfregnir. Fréttir.
17.00 Barnatimi a. Spurn-
ingakeppni skólabarna I
Reykjavik um umferðar-
mál-Til úrslita keppa
Breiðagerðisskóli og
Landakotsskóli. Baldvin
Ottósson stjórnar keppn-
inni. b. Framhaldssaga
hefst: „Þrir drengir I
vegavinnu” eftir Loft Guð-
mundsson • Höfundurinn
les.
18.00 Eyjapistill. Bænarorð.
Tónleikar. Tilkynningar.
18.45 Veöurfregnir. Dagskrá
kvöldsins.
19.00 Fréttir. Tilkynningar.
19.20 Fréttaspegill
19.35 A sjó.Björn Bjarman,
sem tók saman dag-
skrána, ræöir við Helga
Hallvarðsson skipherra og
Steindór Arnason fyrrver-
andi togaraskipstjóra.
Steindór Hjörleifsson les
frásögn eftir Jónas Arna-
son: „Þrir á báti”.
20.45 Tónlist eftir Leif
Þórarinsson a. „Svart-
fugl”, tilbrigði fyrir orgel.
Haukur Guðlaugsson
leikur. b. Sinfónia i þrem
þáttum. Sinfóniuhljóm-
sveit íslands leikur,
Bohdan Wodiczko stj.
21.10 Skyidleiki færeýsku og
islenzku. Jóhan Hendrik
Winther Poulsen kennari
flytur erindi. (Hljóðritað
30. april á færeysku vik
unni I Norræna húsinu)
22.00 Fréttir
22.15 Veðurfregnir Kveðju-
lög skipshafna og danslög.
Margrét Guðmundsdóttir
les kveðjurnar og kynnir
lögin með þeim. (Fréttir i
stuttu máli kl. 23.55)
01.00 Dagskrárlok.