Tíminn - 03.06.1973, Síða 32

32
TÍMINN
Sunnudagur 3. jiini 1973.
Politiken tekur okkar mdlstað:
„Þess vegna skjóta íslendingar"
SB-Rvik. — Danska blaöiö
Politiken á þriöjudaginn er
allvinsamlegt tslendingum i
þorskastriöinu og ver tals-
veröu rými I máliö. t fjórdálka
frétt á forsiöu eru siðustu
viðburðir, bréfa- og oröaskipti
rakin itarlega, en frá þvi öllu
hefur verið sagt I isl. blööum.
Þá er viðtal við tvo sjómenn úr
Grindavik og loks leiðari, þar
sem málstaður okkar er
tekinn.
t forsiðufréttinni segir, að
auk þess, sem islenzka rikis-
stjórnin hafi farið fram á að
NATO kalli brezku freigát-
urnar úr isl. landhelgi, ætli
hún að hafa toppfund þeirra
Nixons og Pompidous sem
eins konar varaskeifu i bak-
höndinni. ✓
Viðtölin
Fréttaritari Politiken hefur
lagt leið sina til Grindavikur
og hitt þar að máli Einar
Símonarson, skipstjóra á Haf-
bergi. Segir Einar, að margir
fiskibátar frá Grindavik hafi
farið illa út úr skiptum sinum
við landhelgisbrjótana. Þeir
hafi það fyrir sið að klippa
aftan úr bátunum og
nýr útbúnaður kosti um 60
þíisund krónur. Af þessum
sökum verði bátarnir að halda
hópinn og þá veiðist ekki eins
vel. Afleiðingarnar verði svo
þær, að tekjurnar minnki svo
mikið, að tæplega sé nokkuð
afgangs til viðhalds bátunum.
Sverrir Jóhannesson, for-
maður sjómannafélags
Grindavíkur, sagði i viðtalinu
við Politiken, að fyrrum hefðu
menn getaö lagt net hvar sem
var og tekið þau upp aftur full
fiskjar. Nú sé þetta ekki hægt,
því fiskurinn sé orðinn það
lltill. Aðeins einstaka
skipstjóri viti nákvæmlega
hvar fiskurinn heldur sig og
þvi gangi hinum illa að manna
bátana. Þó sé ástandið verra
fyrir vestfirzku bátasjó-
mennina, því þeim sýni
Bretinn hreinustu ósvifni og
hafi bátarnir tapað miklum
fjármunum I þeim viðskipt-
um.
1 lok greinarinnar segir
danski blaðamaðurinn, að
eftir að hafa heyrt orð þessara
manna, sé hann þess fullviss,
að krafa Islendinga um 50
mllna fiskveiðilögsögu sé bæði
eðlileg og sjálfsögð.
Föstu skotin
Leiðari Politiken ber þessa
fyrirsögn, en undirfyrirsögnin
hljóðar svo: — Bretar eiga að
breyta um aðferð I þorska-
strlðinu. Hér fer leiðarinn á
eftir I lauslegri þýðingu: Það
er ekki aðeins ungfiskurinn á
Islandsmiðum, sem á að fá
tækifæri til að lifa. Ibúar sögu-
eyjunnar ættu einnig að hafa
möguleika á að lifa á sama
efnahagslega grundvelli og
þeir hafa gert I meira en 1000
ár, sem sé á fiskinum I sjónum
umhverfis landið. Þeir hafa
eins konar forgangsrétt til
„uppskerunnar” af miðunum.
An fiskveiða er sú þjóð hrein-
lega búin að vera, sém byggir
afkomu sina að 80% á fiski.
Þess vegna getur okkur ekki
gramizt, að Islendingar vilja
varðveita veiðisvæði sín og að
þeir eru farnir að skjóta I þeim
tilgangi á það, sem þeir kalla
„réttlausa keppinauta”. Hvað
er verra en veiðiþjófar, sem
helzt vilja fara með allan afl-
ann heim til brezkra hafna og
skilja Islendinga eftir með
veiðimöguleika, sem þeir að
vlsu deyja ekki af, en geta þó
alls ekki lifað af?
Það leiðinlegasta i þorska-
strlðinu fram til þessa, er það
að Bretar hafa fallið fyrir
þeirri freistingu að beita valdi
og hafa þar með þvingað
„strlðsástandi” upp á tslend-
inga, nokkuð, sem þeir hafa
ekki óskað eftir en látið sér
lynda nógu lengi með nokkurri
kaldhæðni. Bretar hafa fengið
góð tilboð um ivilnanir, kvóta-
veiðar, innan 50 milna. Það er
nefnilega engin list að ofveiða
á hafsvæði með nútima tækni.
Það hefur gerzt annarsstaðar I
heiminum og haft hörmulegar
afleiðingar: þannig að lifs-
afkoma fólks hefur verið i
hættu.
Það er þannig ástand, sem
tslendingar eru að reyna að
forðast. Þeir vita af biturri
reynslu, að auðæfi þeirra eru
ekki ótæmandi, þeir vilja
halda uppi skikkanlegum
veiðum og vernda jafnframt
hrygningarsvæðin. Þeim
finnst það standa þeim
sjálfum næst að takmarka
veiðarnar og halda vörð um
ungfiskinn. Það er kjarni
málsins I deilunni, en nú hafa
Bretar sent freigátur sinar
• upp að landinu og það þola Is-
lendingar ekki. Þess vegna
skjóta þeir og til þess hafa þeir
fullan rétt, þangað til ráða-
menn I London sýna næga
stillingu til að virða réttindi
annarra.
Jóhann R. Slmonarson skipstjóri og stúlka, sem færöi honum blómvönd.
Helgason, Halldór Magnússon,
oddviti og skipstjórinn Jóhann R.
Simonarson. Þvi næst var fólki
boðið að skoða skipið. Um kvöldið
hélt útgerðarfélag skipsins
kaffiboð fyrir alla þá, sem komu
til að fagna komu skipsins, siðan
var stiginn dans til kl. 2 um nótt-
ina.
I ávörpum þeim og ræðum, sem
fluttar voru við komu skipsins
kom fram mikil bjartsýni og trú á
framtið byggðarlagsins með
komu þessa stórvirka atvinnu-
tækis, en Bessi er stærsta og full-
komnasta fiskiskip, sem gert
hefir verið út frá Súðavík. Þá
voru skipstjóra, Jóhanni R.
Simonasyni, færðar sérstakar
þakkir fyrir hans stóra framlag
til byggðarlagsins á s.l. árum, en
hann hefir verið skipstjóri á m.s.
Kofra undanfarin ár og Kofri
hefur jafnan verið í fremstu röð
aflaskipa á landinu.
Nafn Bessa er samnefnt fjalli,
sem er fyrir botni Alftafjarðar.
Með skipinu frá Noregi, komu
auk skipshafnar nokkrir farþegar
og tæknimenn. Bessi var tilbúinn
til veiða þegar hann kom i heima-
höfn og fór I fyrstu veiðiferð sina
s.l. laugardag 26. mai. Eigandi
Bessa I.S. 410 er Álftfirðingur h.f.
I Súðavík. Framkvæmdastjóri
fyrirtækisins er Börkur Akason.
,,Velkominn, Bessi ÍS 410"
Dansað langt fram ó nótt í Súðavík eftir skipskomuna
BESSI l.S. 410, Súöavík, sem er
nýr skuttogari 407 brúttólestir og
þriöji togarinn, sem islendingar
eru aðláta smiöa i Noregi, var af-
hentur i skipasmiöastööinni Slipp
og maskinfabrikk I Flekkefjord I
Noregi 10. mai s.l. Skipið sigldi
siðan með vesturströnd Noregs
norður til Harstad, til aö sækja
flotvörpu, með viökomu í Bodö,
en þar tók skipiö fiskikassa.
Leiöin frá Flekkefjord til Harstad
er 700-800 sjómilur. Frá Ilarstad
fór skipið 22. mai s.L, til islands,
og kont til heimahafnar, í Súða-
vik, fimmtudaginn 24. mai s.l.
Bessi er 46,5 m á lengd, 9,5 m á
breidd. Bygging skipsins er I alla
staði mjög vönduð og áherzla
verið lögð á góða og þægilega
vinnuaðstöðu við sjálfar
veiðarnar, aðgerð á fiski og alla
meðferð á afla. Oll vinna við afl-
ann fer fram i sérstökum vinnu-
sal. I skipinu eru blóðgunarker og
góð.; aðstaða til slægingar á fiski,
fiskiþvottavél og færiband, sem
flytur fiskinn fram I lest. Allur
fiskur er isaður I kassa, sem
standa á pöllum I lestinni, löndun
á afla fer fram á sérstökum
löndunarkrönum. Skipið er búið
sérstakri isvél, sem framleiðir 6-7
smál. af ís á sólarhring og er
Isnum blásið i kassana. Sparar
þetta mikla vinnu I lest. Lestin er
auk þess loftkæld.
Aðalvél skipsins er 1750 h.a.
Wichmann vél, og er ganghraði
skipsins um 13 sjóm. Þá er auk
þess I skipinu tvær 220 h.a. GM-
ljósavélar. Skipið er byggt til
veiða, bæði með botn- og flot-
vörpu, og hægt er að stjórna öll-
um vindum skipsins frá brúnni.
Sérstök vinda er aftan við stýris
húsið, sem flotvarpan er undin
upp á og tekur aðeins fáar minút-
ur að skipta á botntrolli og flot-
trolli. 011 siglingar og fiski-
leitartæki skipsins eru af nýjustu
gerð frá Simrad i Noregi. Vistar-
verur eru I alla staði mjög góðar
og vistlegar. Gert er ráð fyrir að
15 manna áhöfn verði á skipinu,
en vistarverur eru fyrir 17 menn.
Skipið er búið sérstökum velti-
tönkum, sem draga mjög úr veltu
skipsins. Þá er og komið fyrir
tönkum, I skipinu, fyrir lifur og
úrgang.
Bessi er systurskip Guðbjarts
og Júliusar Geirmundssonar, Isa-
firði, sem komnir eru til Isafjarð-
ar fyrir nokkru, smávægilegar
breytingar voru gerðar á Bessa
með hliðsjón af reynslu, sem
fengizt hefir af útgerð hinna
skipanna.
Þegar skipið kom til heima-
hafnar um klukkan 8 siðdegis,
fimmtudaginn 24. mai s.l.,
söfnuðust þorpsbúar saman á
hafnargarðinum til að fagna
komu skipsins. Fánar blöktu við
hún i þorpinu og á hafnargarðin-
um. Þar var einnig komið fyrir
borða áletruðum „Velkominn
Bessi I.S. 410”. Um leið og skipið
lagðist að hafnargarðinum
fögnuðu þorpsbúar og aðrir er þar
voru, skipinu, með almennum
söng, en siðan fluttu ávörp og
ræður Ólafur Gislason, Kristján
Sveinb jörnsson, Ragnar

- »■ : - --v*
'vb&p**- - ■ v - ,

lr.
Skuttogarinn Bessi kominn á heimaslóðir, fyrsti togarinn, sem Súðvikingar eignast.