Tíminn - 03.06.1973, Qupperneq 34

34
TÍMINN
Sunnudagur 3. júnl 1973.
Á SUMARDEGI fyrir
mörgum árum sat 12 ára
drengur i fordyri blaða-
skrifstofu i New -York i
Bandarikjunum. Hann
var blaðsöludrengur.
Daginn áður hafði einn
félaga hans hætt
starfinu og margir
drengir höfðu komið að
sækja um atvinnu, en
enginn var fastráðinn
ennþá.
Drengur á liku reki
kom og sagði: ,,Mér
hefur verið sagt, að hér
vantaði sendisvein”.
Hinn svaraði ekki, en
virti hann fyrir sér
grandgæfilega.
Drengurinn var
hreinlega til fara og var
að sjá einbeittur og augu
hans voru blá og skær og
báru vott um áreiðan-
leik hans. Blaðsölu-
drengurinn fór inn i
skrifstofuna og að
vörmu spori kom einn
ritstjóranna fram. Hann
spurði drenginn að heiti,
en hann hét Vilhjálmur
Bork, þá spurði hann
ýmissa spurninga, leit á
vitnisburð hans frá
barnaskólanum og réði
hann siðan til starfsins.
,,Þú átt að vinna á
kvöldin og á nóttunni”,
sagði hann, ,,þú byrjar i
kvöld um sexleytið og
vinnur til klukkan þrjú i
nótt. Fleiri piltar vinna
á sama tima og geta þeir
sagt þér, hvað þú átt að
gera”.
,,Ég skal koma
klukkan sex”, sagði
drengurinn og gekk til
dyranna, en i þvi hann
gekk frá grindunum, tók
ritstjórinn eftir þvi, að
hann var berfættur.
,,Biddu við”, sagði
hann, ,,hvar eru skórnir
þinir?”
Vilhjálmur leit niður
og var á honum að sjá,
að hann var i
vandræðum með, hvað
hann ætti að segja. Það
leið þó ekki á löngu áður
en hann leit upp aftur og
sagði:
,,Ég á enga skó!”
,,Enga skó? Við höfum
engin not fyrir berfættan
sendisvein Getur þú
ekki útvegað þér skó?”
Drengurinn fór að
hugsa sig um og sagði
loks hikandi: „Ég ætla
að reyna það”.
„Það er gott, þá
kemur þú i vinnuna, en
skó verður þú að hafa,
annars verðum við að fá
annan dreng”, og svo fór
ritstjórinn inn.
Vilhjálmur gekk hægt
fram að dyrunum, hann
stanzaði við og leit við
inn i herbergið. Hann sá
þá, að blaðadrengurinn
þar inni hafði augun á
honum og þess vegna
hélt hann áfram niður
tröppurnar.
„Biddu dálitið”, var
kallað á eftir honum,
„hvers vegna ertu
skólaus?” var sagt
dálitið lægra.
„Gömlu skórnir minir
voru svo slitnir, að ég
varð að henda þeim. Ég
hef verið vinnulaus
heilan mánuð og
mamma er veik”.
í KLÍPU
„Áttu sokka?”
„Já, eina sokka”.
„Jæja, þá skal ég lána
þér skóna mina eina
viku, þangað til þú færð
launin þin. Hvernig lizt
þér á það?”
„Vel, mig langar svo
mikið til að fá þessa at-
vinnu”.
„Flýttu þér þá heim
eftir sokkunum þinum,
og biddu eftir mér við
götudyrnar. En þú
verður þá að flýta þér,
svo þú náir hingað aftur
i tima”.
Vilhjálmur flýtti sér
sem mest hann mátti og
var kominn aftur á
réttum tima, og var nú
hálfsmeykur um, að
hinn drengurinn
brygðist sér, en ekki leið
á löngu, áður en nýi
vinurinn hans kom.
„Seztu nú niður og
farðu i sokkana”, sagði
hannn, „svo kem ég rétt
strax”.
Vilhjálmur hlýddi og
rétt á eftir kom vinur
hans og fór úr skónum
sinum og sagði:
„Ég á ekki aðra skó en
þessa, þeir eru ekki
mjög fallegir, en úr
þvi að þeir eru nógu
góðir handa mér, getur
þú lika notast við þá.
Þeir kostuðu einn dal,
svo að þú verður að fara
vel með þá. Þú mátt
ekki draga fæturna eða
leika að fótbolta.
Reyndu nú þennan!”
„Hann fer áætlega”.
„Vertu þá fljótur að
komast i hinn. Ég heiti
Tom Welden og á heima
i Rooseveltgötu 989. Það
er brauðgerð i húsinu,
opin alla nóttina og
afgreiðslumaðurinn
þekkir mig vel. Þegar
þú hefur lokið verki
þinu, þá áttu að fá
honum skóna. Ég reiði
mig á, að þú komir. Þú
mátt ekki svikjast um
það, þvi að þá missi ég
vinnuna mina i
fyrramálið”.
Tom setti sokka sina i
Framhald á bls. 39.
DAN
BARRY
^ Leitarflokkur "W Snúðu við heim
til eftirlitsstöðw aftur (Hvellur.
ar. Ekkertj ^^Við leitum að
skyggni. Monsún^ Lafsen. þegar
nndurinn hefur ’ "..........
^lokað fyrir útsýní
ftil Filipseyjanna.
7
Þarna koma þeir J aBP'Ég hlýt að
innfæddu. Er enn ^—^lita ut eins og
til slikt fólk. - T /ófrpskia frá riór
Og ég er vopnlaus. Allt i lagi
drengir. Hvað sem þið ætlið að
; gera, þá flýtið ykkur að þvi.
'fmf Nei, er þetta ekki 'ffOS svo höldum^.
' 'A-t skemmtilegt. Svonar <við að við séum
0; A á að taka á móti úU eitthvert mennS
f 'Jp. l Mendingum. "N
'wMMi " -----------
V/J-j i. . . 'T.Tt .
ringarfólk./$§