Morgunblaðið - 28.10.2006, Blaðsíða 44

44 LAUGARDAGUR 28. OKTÓBER 2006 MORGUNBLAÐIÐ
UMRÆÐAN
JÁ, HVAÐ er maður að brölta
þetta í pólitík. Það hafa einhverjir
spurt að þessu og
flestir hvatt mig til
dáða. Ég hef starfað í
kringum stjórnmál í
17 ár þá mest í bæjar-
pólitík og fannst mér
komin tími á að stíga
skrefið og taka þátt í
prófkjöri fyrir alþing-
iskosningar.
Helsta ástæðan fyr-
ir framboði mínu er sú
að mér finnst mann-
legi þátturinn hafa
gleymst, mér finnst
hreinlega ríkisstjórnin
hafa gleymt hinum almenna borg-
ara. Það er svo mikil klikkun hérna,
á meðan einstaklingar þiggja svim-
andi há laun eru aðrir sem reyna að
lifa af innan fátækramarka. Það á
engin að þurfa að vera fátækur á
Íslandi í okkar ríka þjóðfélagi, en
þetta er jú takturinn þeir ríku
verða ríkari á meðan fjárhags-
áhyggjur aukast til muna hjá
stórum hópi. Hér á landi er verðlag
mjög hátt, enda miðast það ekki við
hinn almenna þegn heldur þá ríku.
Málefni fatlaðra og geðsjúkra eru
mér afar hugleikin þar sem ég er
þroskaþjálfi og starfa
sem slík. Fólk með
fötlun og geðsjúkir
þurfa að lifa við enda-
lausa biðlista. Það er
biðlisti í greiningu hjá
Greiningar- og ráð-
gjafarstöð ríkisins, inn
á BUGL barna og
unglingageðdeild, bið-
listar eru í búsetu-
málum, í atvinnu-
málum og hæfingu. Já,
svona mætti lengi telja
og hef ég hér, meðal
annars ekki minnst á
örorkulífeyrinn og réttindamál fatl-
aðra.
Hvers vegna ekki að gera Ísland
að fyrirmyndarlandi í þessum mál-
flokki þar sem aðrar þjóðir mundu
líta upp til okkar og kæmu hingað
til að fá upplýsingar um hvernig á
að gera hlutina rétt.
Þróun eiturlyfja hér á landi er
langt því frá að vera til fyr-
irmyndar. Það þarf að setja meiri
pening í forvarnarmál og búnað til
að stöðva þessa þróun. Með auknu
fé í þennan málaflokk er verið að
fjárfesta í framtíðinni.
Þessi mál hér að ofan eru bara
nokkur þeirra mála sem ég mun
berjast fyrir. Atvinnumál, mennta-
mál, málefni fjölskyldunnar og sam-
göngumál eru líka mál sem brenna
á mér. Þess vegna gef ég kost á
mér í 3.–5. sæti í prófkjöri Samfylk-
ingarinnar sem fram fer hinn 4.
nóvember.
Hvað er ég að
vesenast í pólitík?
Jenný Þ. Magnúsdóttir fjallar
um prófkjör og pólitík »Helsta ástæðan fyrirframboði mínu er sú
að mér finnst mannlegi
þátturinn hafa gleymst,
mér finnst hreinlega
ríkisstjórnin hafa
gleymt hinum almenna
borgara.
Jenný Þ. Magnúsdóttir
Höfundur gefur kost á sér í 3.–5. sæti
í prófkjöri Samfylkingarinnar í
Reykjavík.
Í ÞINGSÁLYKTUNARTIL-
LÖGU okkar vinstri-grænna um
sjálfbæra atvinnustefnu sem við höf-
um flutt á Alþingi einum þrisvar
sinnum, segir eftirfarandi um menn-
ingarmálin, sem sannarlega eru einn
liður í uppbyggingu
sjálfbærrar atvinnu-
stefnu:
Íslendingar eiga
fjölda glæsilegra
menningarstofnana.
Má þar nefna Þjóð-
minjasafn, Þjóð-
arbókhlöðu, Þjóð-
menningarhús,
Þjóðleikhús, Þjóð-
skjalasafn, Listasafn
Íslands, Sinfón-
íuhljómsveit Íslands og
Ríkisútvarpið. Allar
þessar stofnanir búa
yfir möguleikum til
landvinninga á lista-
og menningarsviðinu.
Hugmyndir og kunn-
átta starfsfólks slíkra
stofnana er auðlind
sem nýta mætti betur
en gert er. Oft skortir
fjármagn, en stundum
hefur líka vantað
hvatningu stjórnvalda.
Til að nýta til fullnustu
þær hugmyndir sem
búa í hugskoti fræði-
og listamanna þarf að
gera áætlun sem
stjórnvöld og stofnanir
gætu komið sér saman
um að fara eftir.
Aukin tækifæri til listsköpunar og
menningarstarfsemi má finna við
hvert fótmál og er hægt að hugsa
sér að aukið samstarf milli höf-
uðborgarsvæðis og landsbyggðar
geti gefið af sér nýjungar í því tilliti.
Þar má nefna hugmyndir að at-
vinnuleikhúsum í landsfjórðungum,
samstarf Listaháskóla Íslands og
stofnana og félaga á landsbyggðinni,
frumkvöðlasetur á sviði
menningar, vísinda og
lista o.fl.
Þessi kafli úr þing-
málinu rifjast upp fyrir
mér nú þegar sjálf-
stæðir atvinnu-
leikhópar senda út
ákall til stjórn-
málaflokkanna um að
vera vakandi fyrir
möguleikum listanna.
Það ákall kemur í kjöl-
farið á niðurstöðu fjár-
lagafrumvarps rík-
isstjórnarinnar, þar
sem í ljós kemur að
gerð er „hagræðing-
arkrafa“ til sjálfstæðu
leikhúsanna. Raunar er
sú krafa einnig gerð á
áhugaleikfélögin, sem
ekki taka nú mikið til
sín af opinberu fé til
starfsemi sinnar miðað
við áhrif þeirra og mik-
ilvægi í fámennari
byggðarlögum. Hvern-
ig er það stjórnvald
innréttað sem telur
slíka kröfu sjálfsagt
mál?
Í samhljómi við um-
hverfið
Við vinstri-græn setjum umhverf-
ismálin í forgang. En eðli umhverf-
ismálanna er þannig að þau fléttast
saman við alla málaflokka hins póli-
tíska litrófs, eins og þekkt er af hug-
myndafræði sjálfbærrar þróunar.
Þannig komumst við að þeirri nið-
urstöðu að opinber stuðningur við
listir og menningu sé hluti sjálf-
bærrar atvinnustefnu. Það segir sig
sjálft að listir og menning vinna í
samhljómi við umhverfið en ógna því
ekki. Þess vegna er eðlilegt að auka
og efla framlög úr opinberum sjóð-
um til lista- og menningarstarfsemi,
ef við erum þess fýsandi að hér sé
rekin sjálfbær atvinnustefna. En
þau stjórnvöld, sem nú sitja við völd,
eru annarrar skoðunar. Þau láta
hugmyndafræði sjálfbærrar þróun-
ar sér í léttu rúmi liggja. Þess vegna
finnst þeim sjálfsagt að setja „hag-
ræðingarkröfu“ á sjálfstæðu leik-
húsin og áhugaleikfélögin. Á sama
tíma greiða þau götu alþjóðlegra ál-
fyrirtækja að náttúruauðlindunum
okkar og hafa milligöngu um að
selja þeim ódýra raforku. Það er því
ekki að ófyrirsynju að þeir sem
starfa við listir og menningu velta
nú fyrir sér stefnu stjórnmálaflokk-
anna að þessu leyti.
Útrás og nýsköpun
Lítum aðeins nánar á starfsemi
sjálfstætt starfandi atvinnuleikhópa.
Leikárið 2004–2005 fengu þeir 220
þúsund áhorfendur á sýningar sínar.
Þar af sáu um 20 þúsund áhorfendur
sýningar hópanna á landsbyggðinni.
Þetta er um 31% aukning frá leik-
árinu á undan. Við vinstri-græn
þurfum ekki að velta vöngum yfir
þessari þróun, hún er að okkar mati
svo miklu merkilegri og hagfelldari
fyrir samfélagið en vöxturinn í áliðn-
aðinum. Að okkar mati væri því nær
að verðlauna sjálfstæðu leikhópana
sérstaklega, fremur en skella á þá
„hagræðingarkröfu“. Atvinnu-
leikhópar sýndu líka fyrir 35 þúsund
áhorfendur erlendis á síðasta leik-
ári. Það er að mati okkar vinstri-
grænna merkileg útrás, sem þarf að
skoða í samhengi við aðra útrás ís-
lenskra fyrirtækja. Sjálfstæðir at-
vinnuleikhópar sýndu 56 ólík verk á
leikárinu 2005–2006. Þar af voru 44
verk eftir íslenska höfunda. Það
flokkast að mati okkar undir frum-
kvöðlastarfsemi og glæsilega ný-
sköpun. Það hlýtur því að teljast
vafasöm stefna í meira lagi að krefja
þessa kraftmiklu atvinnustarfsemi,
þar sem fjöldi hámenntaðra ein-
staklinga sinnir störfum sínum í
þágu rúmlega 70% þjóðarinnar, um
að „hagræða í rekstri“. Þessi stjórn-
völd eiga auðvitað að líta sér nær,
því á sama tíma og þessi ósann-
gjarna krafa er sett fram á leikhópa,
bæði atvinnumanna og áhugafólks,
aukast útgjöld ráðuneytanna jafnt
og þétt, og það út fyrir allar verð-
bólguviðmiðanir.
Listir, menning
og sjálfbær þróun
Kolbrún Halldórsdóttir fjallar
um sjálfbæra atvinnustefnu
» Þess vegnaer eðlilegt að
auka og efla
framlög úr op-
inberum sjóðum
til lista- og
menningar-
starfsemi, ef við
erum þess fýs-
andi að hér sé
rekin sjálfbær
atvinnustefna.
Kolbrún Halldórsdóttir
Höfundur er þingmaður fyrir Vinstri-
hreyfinguna – grænt framboð.
BJÖRN Ingi Hrafnsson, borg-
arfulltrúi framsóknarmanna, skrif-
ar grein í Morg-
unblaðið í gær og
honum er greinilega
misboðið. Honum
misbýður að Graf-
arvogsbúar og íbúa-
samtök þeirra skuli
leyfa sér að hafa
skoðun á því hvaða
áætlanir hann hefur
um uppbyggingu á
atvinnustarfsemi í
bakgarði þeirra.
Hann reynir að
gera lítið úr öllu og
segir málið aðeins
vera á umræðustigi.
Hann heldur greini-
lega að við Graf-
arvogsbúar séum
bara kjánar. Við vit-
um vel að það að fara
í umræður um málið
er ekki gert nema
menn hafi hug á því
að fara í fram-
kvæmdir. Það rænir
enginn banka nema gera fyrst
áætlanir um ránið. Þessar umræð-
ur eru ekkert annað en byrjunin á
ferli sem Grafarvogsbúar hrein-
lega kæra sig ekki um. Ferli sem
mun vekja hörð viðbrögð meðal
íbúa og kalla á almenna andstöðu
við skipulags- og hafnaryfirvöld.
Íbúar í Hamrahverfi hafa t.a.m.
barizt hatrammri baráttu að koma
í veg fyrir að fá Sundabraut í bak-
garðinn hjá sér með tilheyrandi
umferðargný og mengun. Nú þeg-
ar þeir sjá grilla í árangur baráttu
sinnar á að skella á þá gámahöfn í
staðinn.
Íbúar í Bryggjuhverfi hafa búið
við mengun, sandfok og ónæði
vegna nábýlis síns við Björgun og
eru orðnir langeygir eftir að henni
sé fundið nýtt athafnasvæði. Nú
ætlar Björn Ingi að leysa málið
með því að láta dæla gömlu skólpi
upp á Gufunes með tilheyrandi
óþægindum fyrir íbúa í vest-
anverðu Grafarvogshverfi. Það er
ekki lausn, það er bara tilfærsla á
vandanum.
Ég leyfi mér að fullyrða að það
er almenn og þverpólitísk sam-
staða meðal Grafarvogsbúa um að
hafna öllum áætlunum um rúm-
freka og hávaðasama atvinnu-
starfsemi sem á enga samleið með
friðsælu íbúðahverfi. Við munum
standa vörð, nú sem endranær,
um ímynd hverfisins okkar og líð-
um ekki yfirgang.
Ég vil minna borgarfulltrúann á
að í aðdraganda síðustu borg-
arstjórnarkosninga spurðu Íbúa-
samtök Grafarvogs fulltrúa allra
framboða m.a. þessara spurninga:
1. Styður flokkurinn stefnu
Íbúasamtaka Grafarvogs um
friðun einu fjaranna sem eft-
ir eru í norðurhluta Reykja-
víkur, frá Grafarvogi, upp á
Kjalarnes?
2. Hver er stefna flokksins í
málum Björgunar?
3. Eru fyrirhugaðar
uppfyllingar í
Gufunesi ekki
óþarfar, þegar
ákveðið hefur
verið að Sunda-
braut verði lögð í
einum áfanga og
ný bygging-
arlönd opnast nú
í Geldinga-,
Gunnu- og Álfs-
nesi?
Framsóknarflokk-
urinn svaraði eftirfar-
andi:
1. B- listinn í
Reykjavík telur
að ósnortnar
fjörur í landi
Gufuness verði
friðaðar þar sem
þær eru ósnortn-
ar.
2. B-listinn í
Reykjavík telur
að flytja eigi
Björgun frá þeim stað sem
fyrirtækið hefur nú aðstöðu
þar sem nálægðin við íbúa-
byggð í Bryggjuhverfi er of
mikil.
3. B-listinn í Reykjavík er ekki
með landfyllingar á þessum
stað á stefnuskrá sinni.
Samkvæmt frétt Morgunblaðs-
ins á nú að fylla upp á hálfa Eið-
isvíkina, hefja dælingu á efni af
sjávarbotni upp á land í Gufunesi
og byggja atvinnulóðir þar á upp-
fyllingu.
Björn Ingi ætti að minnast
þess að borgarfulltrúar hafa þeg-
ið umboð sitt frá kjósendum og
hvorugur þeirra flokka sem nú
sitja við völd hafa haft þessar
áætlanir á stefnuskrá sinni. Því
er réttast og heiðarlegast gagn-
vart íbúum að hverfa frá öllum
hugmyndum um landfyllingar og
athafnasvæði við Gufunes.
Það er heldur ekki fallegt að
tala niður til þeirra sem láta sig
hag Grafarvogsbúa varða og
ganga fram fyrir skjöldu til að
tala máli þeirra. Elísabet Gísla-
dóttir, formaður Íbúasamtaka
Grafarvogs, hefur staðið í eldlín-
unni þegar hagsmunir Graf-
arvogsbúa eru í húfi og á annað
betra skilið en að borgarfulltrúi
framsóknarmanna segi hana vera
að „fara á taugum“. Það er eng-
inn misskilningur hér á ferð, mál-
ið liggur ljóst fyrir og Graf-
arvogsbúar eru ósáttir.
Við höfum ekki
misskilið neitt!
Emil Örn Kristjánsson svarar
grein Björns Inga Hrafnssonar
um stækkun á athafnasvæði
hafnarinnar
Emil Örn Kristjánsson
» Það er eng-inn misskiln-
ingur hér á ferð,
málið liggur
ljóst fyrir og
Grafarvogsbúar
eru ósáttir.
Höfundur er varaformaður Íbúa-
samtaka Grafarvogs, stjórnarmaður í
Félagi sjálfstæðismanna í Grafarvogi
og varamaður Sjálfstæðisflokksins í
hverfisráði Grafarvogs.
SANDUR MÖL
FYLLINGAREFNI
WWW.BJORGUN.IS
Sævarhöfða 33,
112 Reykjavík,
sími 577 2000
smáauglýsingar mbl.is
Fréttir
í tölvupósti