Fréttablaðið - 22.04.2009, Side 20

20 22. apríl 2009 MIÐVIKUDAGUR
greinar@frettabladid.is
FRÁ DEGI TIL DAGS
FRÉTTABLAÐIÐ Skaftahlíð 24, 105 Reykjavík SÍMI: 512 5000, ritstjorn@frettabladid.is FRÉTTASTJÓRAR: Arndís Þorgeirsdóttir arndis@frettabladid.is, Kristján Hjálmarsson, kristjan@frettabladid.is Trausti Hafliðason trausti@frettabladid.is og Höskuldur Daði Magnússon (dægurmál) hdm@frettabladid.is
MENNING: Páll Baldvin Baldvinsson fulltrúi ritstjóra pbb@frettabladid.is VIÐSKIPTARITSTJÓRI: Óli Kr. Ármannsson olikr@markadurinn.is HELGAREFNI: Anna Margrét Björnsson amb@frettabladid.is og Sigríður Björg Tómasdóttir sigridur@frettabladid.is ALLT OG SÉRBLÖÐ: Emilía Örlygsdóttir emilia@frettabladid.is
og Roald Eyvindsson roald@frettabladid.is ÍÞRÓTTIR: Henry Birgir Gunnarsson henry@frettabladid.is LJÓSMYNDIR: Pjetur Sigurðsson pjetur@frettabladid.is FRAMLEIÐSLUSTJÓRI: Kolbrún Ingibergsdóttir kolbrun@frettabladid.is
ÚTGÁFUFÉLAG: 365 miðlar ehf.
RITSTJÓRAR: Jón Kaldal jk@frettabladid.is og Þorsteinn Pálsson thorsteinn@frettabladid.is AÐSTOÐARRITSTJÓRI:
Steinunn Stefánsdóttir steinunn@frettabladid.is. Fréttablaðið kemur út í 90.000 eintökum og er dreift ókeypis á heimili á
höfuðborgarsvæðinu og Akureyri. Einnig er hægt að fá blaðið í völdum verslunum á landsbyggðinni. Fréttablaðið áskilur
sér rétt til að birta allt efni blaðsins í stafrænu formi og í gagnabönkum án endurgjalds. Issn 1670-3871
Hafiði séð hlekkina sem læsast um ökkla Portúgala þegar
þeir staulast til þrælkunarvinnu
sinnar á ökrunum í morgunsárið?
Hafiði séð blóðrisa bök Svía
þegar þeir strita myrkranna á
milli í fabrikkunum undir hvössum
augum varðmanna með hnúta-
svipur?
Hafiði séð sultarsvipinn á hinum
útjöskuðu aðframkomnu Finnum
þegar þeir gjóta löngunarfullir
augum í austurátt til hinna frjáls-
bornu og feitu nágranna sinna í
Rússlandi?
Hafiði séð flótta- og skelfingar-
svipinn á niðurbrotnum þing-
mönnum hinna fornu Breta er
þeir tínast í halarófu til að greiða
atkvæði eins og glottandi harðleit-
ir kommissarar Evrópusambands-
ins hafa fyrirlagt?
Engin paradís á jörð
Ekki það? Hafiði ekki séð neitt af
þessu? Það er þá undarlegt, því
mjög á þessa lund eru lýsingar
andstæðinga Evrópusambandsins
á hlutskipti þeirra þjóða sem glap-
ist hafa inn í það skelfilega apparat
kúgunar og ófrelsis.
Þó auðvitað ýki ég svolítið.
En nei, auðvitað hafiði ekki séð
neitt af þessu. Einfaldlega af því
að hræðsluáróðurinn gegn Evrópu-
sambandinu er nákvæmlega það
– hræðsluáróður og annað ekki.
Evrópusambandið er ekki
paradís á jörð. Það eru hags-
munasamtök sem sýsla með til-
tekin atriði í lífinu en láta önnur
afskiptalaus.
Og ég skal trúa ykkur fyrir því
að mér leiðist Evrópusambandið.
Drepleiðist.
Að fimbulfamba og reglugera
Ég vildi svo gjarnan vera laus við
að þurfa einu sinni að leiða hug-
ann að einhverjum möppudýrum
suður í Brussel og hvað þau eru að
fimbul famba og reglugera.
Og ég vildi líka óska að íslensk
stjórnmálaumræða þyrfti ekki
að snúast um steingelt ESB-röfl
næstu misseri og jafnvel ár.
Því við þurfum að gera svo
margt.
Við þurfum að skapa okkur sið-
ferðilegan grunn til að reisa hið
nýja samfélag okkar á. Við þurfum
að finna leiðir til að útrýma
atvinnuleysinu sem allra allra
fyrst. Við þurfum að ganga úr
skugga um að sanngirni og velferð
einkenni samfélagið í ríkari mæli
en var síðustu árin. Við þurfum
að standa þétt við bak þeirra sem
rannsaka jafnt pólitískar sem pen-
ingalegar orsakir hrunsins. Við
þurfum að taka höndum saman,
við þurfum að hjálpast að.
Og við þurfum að mála orðið
réttlæti á ennið á okkur svo við
gleymum því ekki aftur.
Við sumt af þessu getur aðild
að ESB hjálpað okkur, ef sú aðild
hentar okkur þá í heild, en fyrst og
fremst verðum við að gera þetta
sjálf.
Frjálsir til að gera skandala
Og það sem mest fer í taugarnar
á mér varðandi mögulega aðild að
ESB, það er hræðslan. Hræðslan
og sannfæringin um að um okkur
gildi eitthvað allt annað en alla
aðra í Evrópu.
Það er ekkert þrælahald í Portú-
gal. Verkamenn eru ekki ófrjálsir í
Svíþjóð. Hungur ríkir ekki í Finn-
landi. Og breskir þingmenn eru
nákvæmlega jafn frjálsir að því að
gera skandala og þeir hafa alltaf
verið.
En hér sitjum við og erum svo
undur móttækileg fyrir röddum
sem vilja telja okkur trú um að
um okkur gegni allt öðru máli en
aðrar þjóðir Evrópu. Við verðum
fátæk, arðrænd, kúguð, fyrirlitin,
hædd og smáð ef við göngum til
liðs við samtök sem nálega allar
aðrar þjóðir Evrópu keppast um að
ganga í.
Ekki vera svona hrædd
Ég ítreka: Evrópusambandið er
ekki paradís á jörð. Það gæti meira
að segja komið í ljós við aðildarvið-
ræður að kostnaður af aðild væri
meiri en ávinningurinn. Sá kostn-
aður þarf þá reyndar að vera mikill
og hár, því ávinningurinn verður
óhjákvæmilega eftirsóknar verður
– almennilegur gjaldmiðill og stór-
aukinn stöðugleiki á alla lund.
En látum svo vera, ef kostnaður-
inn verður of hár, þá skal ég fyrst-
ur manna greiða atkvæði á móti
aðild. Lofa því hér með!
En það er þvílík fásinna að grípa
ekki fyrsta tækifæri til að komast
að því hvort aðild að þessum klúbbi
geti hentað okkur, að ég get eigin-
lega ekki skilið það. Það hlýtur
að vera eintómri hræðslu um að
kenna, hræðslu við umheiminn
stóra.
En við þurfum ekki að vera
svona hrædd, við höfum ekkert að
óttast, það eru engir hlekkir.
Höfundur er ritstjóri.
ILLUGI JÖKULSSON
Í DAG |
Hafiði séð hlekkina?
Evrópusambandið
UMRÆÐAN
Árni Páll Árnason skrifar um hug-
myndir Sjálfstæðisflokksins um
upptöku evru
Sjálfstæðisflokkurinn tók enn einn snúning á sunnudag og boðaði sjöttu
stefnuna í gjaldmiðilsmálum á einu ári.
Sú vortíska í Evrópustefnu 2009 sem
Sjálfstæðisflokkurinn kynnti á lands-
fundi var endurunnin aflögð stefna VG
frá í fyrra um tvöfalda þjóðaratkvæðagreiðslu. Sú
stefna á augljóslega engan hljómgrunn meðal kjós-
enda Sjálfstæðisflokksins og flokkurinn þorir ekki
með hana, þriggja vikna gamla, í kosningar.
Nýja stefnan er byggð á flugufregn úr Financial
Times frá 5. apríl þar sem vísað var til þess að ótil-
greindir sérfræðingar Alþjóðagjaldeyrissjóðsins
(AGS) teldu skynsamlegt að rýmka skilyrði fyrir því
að ESB-ríki fengju að taka upp evru.
Þessi flugufregn varð rökþrota sjálfstæðismönn-
um slíkur happafengur að þeir byggðu á henni nýja
peningamálastefnu, sem er eins og aðrar Evrópu-
stefnur flokksins síðasta árið fullkomlega óskiljan-
leg. Nú er það stefna flokksins að biðja AGS að tala
við ESB fyrir Íslands hönd og biðja ESB um að leyfa
Íslandi að taka upp evru.
Þrennt virðist a.m.k. hafa farið framhjá
peningamálahugsuðum Sjálfstæðisflokks-
ins:
1. Ísland er sjálfstætt og fullvalda ríki.
Þess vegna á Ísland auðvitað að sækja sín
mál sjálft gagnvart ESB. Við þurfum ekk-
ert að hlaupa undir pilsfald AGS í þessu
efni.
2. ESB hefur þegar hafnað hugmyndum
um upptöku evru án aðildar að ESB. Hug-
myndin í blaðagreininni byggir á að aðildar-
ríkjum að ESB verði auðvelduð upptakan.
Mislásu stefnusmiðirnir blaðagreinina?
3. Í nýju stefnunni felst algert vantraust á íslensku
krónuna, en án þess að nokkur framtíðarstefna sé
boðuð. Hvað á að gera þegar ESB er búið að segja
nei við málaleitan AGS? Á þá að halda áfram með
íslenska krónu sem sjálfstæðismenn hafa sagst vilja
losna við?
Það er dapurlegt að sjá þá djúpstæðu vanmeta-
kennd sem einkennir stefnumörkun sjálfstæðis-
manna í Evrópumálum. Menn treysta ekki eigin getu
til samninga. Menn treysta ekki á ráðgjöf þeirra
sem gerst til þekkja en hlaupa upp til handa og fóta
og skipta um stefnu á grundvelli mislestrar á einni
blaðagrein í útlendu blaði. Er þetta flokkur sem
atvinnulífið eða kjósendur geta treyst?
Höfundur er alþingismaður.
Flokkur á harðahlaupum
ÁRNI PÁLL ÁRNASON
Forgangsverkefnin
Hún var dökk myndin sem dregin
var upp í leiðara Tímans, málgagni
Framsóknarflokksins, í gær: „Heimilin
eru hvert af öðru að fara í greiðslu-
þrot og átján þúsund manns eru án
atvinnu í landinu,“ skrifar leiðarahöf-
undur, Birkir Jón Jónsson, sem telur
að nú sé kominn tími til aðgerða í
stað málalenginga. Á sömu opnu
er viðtal við Sigmund Davíð
Gunnlaugsson, formann
flokksins og oddvita á
framboðslista í Reykjavík
norður, sem gerir meðal
annars grein fyrir hvaða mál
hann ætlar að setja í forgang:
„Ég hef ekki einu sinni náð
að sinna tölvupóstinum og
á mörg hundruð ósvöruð
tölvubréf í pósthólfinu mínu. Það
verður forgangsverkefni að bæta úr
því strax eftir kosningar,“ segir Sig-
mundur Davíð. Aðgerðirnar sem þola
enga bið verða því líklega að bíða
aðeins lengur ef Framsókn kemst í
ríkisstjórn, rétt á meðan formaðurinn
grisjar tölvupóstinn.
Stóru málin á oddinn
Enn um Framsókn. Ungir fram-
sóknar menn auglýsa nú á
strætóskýlum helstu ástæður
fyrir því að fólk eigi að kjósa
Framsóknarflokkinn í alþingis-
kosningum á laugardag. Ein
af ástæðunum
sker sig frá
öðrum, það er:
Lægra verð á
getnaðarvörnum. Óákveðnum hlýtur
að snarfækka við þetta.
Dalalíf
Ríkissjónvarpið tók upp innslag fyrir
kosningavöku sína á laugardaginn
í gær þar sem formenn stjórnmála-
flokkanna eru sýndir við hefðbundin
landbúnaðarstörf. Jóhanna Sigurðar-
dóttir klippti rósir, Sigmundur
Davíð Gunnlaugsson mjólkaði
kýr, Guðjón Arnar Kristjánsson
markaði lömb en Steingrímur
J. Sigfússon færði rúllur. Bjarna
Benediktssyni var hins vegar
falið það verk að draga á eftir
sér taðdreifara. Þau
kunna að nota mynd-
málið á RÚV.
bergsteinn@frettabladid.is
Kjörfundur vegna alþingiskosninga í Sveitarfélaginu Árborg
verður haldinn laugardaginn 25. apríl 2009.
Kjörfundur hefst kl. 9:00 og lýkur kl. 22:00.
Kjörstaðir í Árborg:
• Vallaskóli, Sólvöllum 2, Selfossi
• Grunnskólinn á Stokkseyri
• Félagsheimilið Staður á Eyrarbakka
Nánari upplýsingar um skiptingu kjósenda á kjörstaði má fi nna á heimasíðu
Sveitarfélagsins Árborgar www.arborg.is og í Dagskránni og Sunnlenska
fréttablaðinu. Sérstök athygli er vakin á því að kjósendum er skylt að gera
kjörstjórn grein fyrir sér með því að framvísa persónuskilríkjum með mynd.
Aðsetur yfi rkjörstjórnar Sveitarfélagsins Árborgar á kjördegi verður í Vallaskóla,
Sólvöllum 2, Selfossi. Sími: 480 5834
Yfi rkjörstjórn Sveitarfélagsins Árborgar
Auglýsing um kjörfund
í alþingiskosningum
í Sveitarfélaginu Árborg

B
jargföst trú Evrópusinna er að hagsmunum Íslands
og íslenskra heimila sé best borgið innan Evrópusam-
bandsins. Það er ekki nýtilkomin skoðun, sem byggð er
á ástandi mála í dag, eftir hrun íslenska efnahagslífsins
og íslensku krónunnar, heldur hefur staðan í dag eflt þá
skoðun að íslenskum heildarhagsmunum sé betur borgið innan
hins evrópska samfélags. Fyrir kosningarnar 2003 og aftur fyrir
kosningarnar 2007 var því sorglegt hversu lítið vægi Evrópumálin
fengu. Viðkvæðið var að það væri enginn „makker“, enginn mögu-
legur meirihluti á þingi fyrir því að skoða Evrópusambandsaðild
og því þýddi ekkert að ræða slíkt eða krefjast þess að Evrópumál-
in kæmust á dagskrá. Þau komust ekki á dagskrá því þau voru ekki
á dagskrá og flokkarnir komust upp með slíkan málflutning.
Forsendur þessa breyttust síðasta október. Reyndar hófst breyt-
ingin á viðhorfinu mun fyrr síðasta ár, með hruni krónunnar.
Krafan um stöðugan gjaldmiðil knúði umræðuna áfram meðal
atvinnulífsins og fleiri heimili fundu fyrir því á sínu eigin skinni
hve erfitt það er að treysta á hina íslensku krónu, sem minnkaði
bara að verðgildi, en samt varð alltaf dýrara og dýrara að fá hana
lánaða. Eftir eilítið fum og fuður á landsfundum fyrr á árinu leit
út fyrir að enn einar kosningarnar yrði viðkvæðið að ekki væri
líklegur Evrópusinnaður meirihluti á þingi og því væru Evrópu-
mál ekki á dagskrá. Sem betur fer hafa raddir flestra flokka, með
nokkrum hávaða, bent á að slíkur málflutningur gangi ekki í dag;
möguleg aðild að Evrópusambandinu sé einfaldlega eitt af brýn-
ustu hagsmunamálum kjósenda í dag.
Allir flokkar virðast átta sig á þessu í dag, þannig að enginn
þeirra er í hatrammri baráttu gegn aðildarviðræðum. Vinstri
græn munu ekki standa í vegi fyrir „lýðræðislegum vilja“ og
„lýðræðislegum farvegi“. Hvernig svo sem túlka ber þau orð.
Sjálfstæðismenn vilja reyna aðrar leiðir fyrst, eins og að taka
upp evru einhliða. Þegar búið er að útskýra fyrir þeim nógu oft
að slíkt stendur Íslendingum ekki til boða mun flokkurinn mögu-
lega hverfa á raunhæfari mið með upptöku evru eftir aðild, líkt
og Bjarni Benediktsson talaði um hér í Fréttablaðinu fyrir ekki
svo löngu.
Þau voru reyndar einkennileg viðbrögð sjálfstæðismanna við
því að Evrópusambandið hafnaði þeirri hugmynd að Ísland gæti
tekið upp evru í samstarfi við Alþjóðagjaldeyrissjóðinn. Einn þing-
maður flokksins talaði meira að segja um að sendiherra ESB væri
að blanda sér í innanríkismál og kosningabaráttu hér á landi. Það
hlýtur að vera einhver misskilningur hjá þingmanninum að Evr-
ópusambandið hafi ekkert um það að segja hvaða lönd geti tekið
upp gjaldmiðil Evrópusambandsríkja og hver ekki. Að taka upp
gjaldmiðil annars ríkis, án þess að það valdi milliríkjadeilu, getur
ekki verið innanríkismál. Hvað þá að það geti verið innanflokks-
mál. Það er einnig misskilningur hjá hluta flokksins að telja að
Evrópuhagsmunirnir felist í því eingöngu að taka upp nýja mynt.
Þrátt fyrir þessi villuljós eru Evrópumál loksins komin á dag-
skrá sem alvöru kosningamál. Loksins.
Evrópumál á hvers manns vörum:
Loksins orðið
kosningamál
SVANBORG SIGMARSDÓTTIR SKRIFAR