Sjómannablaðið Víkingur - 01.05.1969, Blaðsíða 8

Frá Færeyinfiahiifn í (írænlandi.
En nú gerðist það aftur, tíu
árum seinna, að ég var svo hepp-
inn að geta slegist í leiðangur til
Grænlands öðru sinn. — Orsök
þess var sú, að í fyrra haust
fengu amerískir verktakar, sem
sjá um framkvæmdir á vegum
bandaríska hersins í Grænlandi,
íslenzka fiskibáta á leigu til þess
að flytja vörur frá stórum flutn-
ingaskipum, þaðan sem þau höfðu
lægi, og til þeirra staða sem notk-
un eða sóun varana átti að fara
fram.
Einn þeirra staða var Kulusuk
(hef ekki getað fundið rétta
merkingu nafnsins) í Krosseyja-
héraðinu (Angmagssalik distr.),
M.a. var fenginn til þess fiskibát-
urinn „Hugur" GK ??? frá Sand-
gerði. Skipstjóri var Sigurður
Arngrímsson (Fr. Bjarnasonar)
frá Isafirði, og stýrimaður Jón
Magnússon úr Reykjavík. Aðrir
af skipshöfninni voru: I. vélstj.
Gísli Hansen, Rvík, II.vélstj.Þor-
kell Ingimarsson, Rvík og matsv.
Gunnar Hansen, Rvík.
Skipshöfn þessi lagði af stað á
Hug frá Hafnarfirði þ. 9. sept.
1958 og kom til Kulusuk þ. 14.
Þegar þangað kom töldu ráðamenn
þar sig ekki hafa þörf fyrir Hug
til flutninga, því annar ísl. bátur,
„Pálmar,“ var þar fyrir. Afréðu
þeir því að senda Hug vestur fyr-
ir Grænland og allt norður til
Langafjar&ar (Kangerdulgssuaq,
sem Danir kalla Söndre-Ström-
fjord) í Greipum í Norðursetu, og
átti Hugur þá að vera þar í flutn-
ingum milli flugstöðvarinnar við
botn Langafjarðar og uppsátra
hersins við EÍSisfjör'ð (Itivdleq),
sem liggur utar og norðar.
Tóku þeir á Hug til flutnings,
vestur með sér frá Kulusuk, eitt-
hvað 50—60 tunnur af sementi
og nokkrar vatnsslöngur ásamt
fleiru smávegis dóti. — Var svo
lagt af stað suður með landi frá
Krosseyjum þann 16. sept. og
lentu þeir í hverri svaðilförinni
eftir aðra sökum illviðrahams sem
þá gekk yfir. Komust þeir loks til
Sisimiut (Grenjastaður,sem Dan-
ir kalla Holstensborg) þann 25.
október. Var þá afráðið að skilja
142
bátinn þar eftir og fara flugleiðis
heim. — Fór svo um sjóferð þá.
Má segja að þessir íslenzku sjó-
menn hafi orðið að leggja á sig
mikið erfiði og hætturfyrir slæm-
an árangur af vanhugsuðum til-
gangi. En nú vildi eigandi Hugs,
Kristófer Oliversson skipstjóri, fá
bát sinn aftur heim.
III.
I apríl s.l. hitti ég kunningja
minn, Jóhann Pétursson rithöf-
und. Tjáði hann mér að nú ætlaði
hann að láta þann draum sinn
rætast að fá að sjá Grænlands
feikna fjöll og fögru strandir.
Hann væri búinn að ráða sig sem
matsvein á bát sem orðið hefði
innlyksa í Grænlandi í fyrra, og
færu þeir flugleiðis í byrjun júní
að sækja hann. Yrði ílogið til
Langafjarðar með viðkomu í
Kulusuk og þvert yfir Græn-
landsjökul og svo þaðan með
þyrlu til Sisimiut. Ég sló því
fram við hann hvort hann gæti
ekki útvegað mér skipsrúm sem
háseta í þessum leiðangri. Hann
taldi tormerki á því, en stýrimann
vantaði, en ég var ófær til þess.
Nokkru síðar talaði Jóhann við
mig símleiðis frá Grindavík og
taldi mig á að gerast stýrimaður,
því ég þyrfti ekki nema vikuna til
þess að standast nauðsynleg próf
í þessu skyni. Ég taldi það elcki
hægt. En samt hvatti hann mig
til þess að tala við Jón Magnús-
son, sem yrði skipstjórinn í för-
inni og verið hafði stýrimaður í
leiðangrinum í fyrra. Tókst mér
eftir nokkra fyrirhöfn að finna
Jón, sem sagði mér að eiginlega
væru allir ráðnir nema stýrimað-
ur, en hann vildi gjarna hafa mig
með og lofaði hann að láta mig
vita ef eitthvað breyttist svo ég
gæti fengið skipsrúm.
Leið svo og beið að komið var
fram í júní og ekki var ferðin
hafin. Fór svo að Jóhann Péturs-
son varð að segja upp matsveins-
starfinu, því hann var ráðinn á
síld norður á Raufarhöfn og bauð
þá Jón mér starfið í staðinn, ef
ferðin yrði farin.
Nú leið bæði júní og júlí, en
ekki varð af förinni, en ég var
staðráðinn í að komast með hve-
nær sem hún yrði farin. Var ég
búinn að fá loforð verkstjóra
míns, (en ég vinn hjá Reykja-
víkurbæ) um að gefa mig eftir
þann tíma sem ferðin tæki.
Loksins, föstudaginn þann 14.
ágúst sl. kom verkstjóri minn,
Jón Ólafsson, til mín þar sem ég
var að raka grjóti af götu í einu
hverfi bæjarins, og tjáði mér að
nú væri komið að Grænlandsferð-
inni. Tilvonandi skipstjóri minn,
Jón Magnússon, biði eftir mér í
símanum og vildi fá mig með sér
VlKINGUR