Sjómannablaðið Víkingur - 01.05.1969, Side 13

athugasemdir á vinnuskjölum frá
Frakklandi, Noregi, Islandi og
Svíþjóð við fyrri rannsóknir
Sovét-Bússlands á áhrifum á frí-
borðið frá sjávarfylltu þilfari.
Einnig voru ræddar frekari rann-
sóknir þessa atriðis frá Noregi,
Bretlandi og Sovét-Rússlandi.
Nefndin samþykkti að athug-
unum á lágmarksfríborði fiski-
skipa skyldi haldið áfram á þeim
grundvelli, sem hér fer á eftir:
Þegar um er að ræða ný þil-
farsfiskiskip, sem ætlað er að
nota til úthafsveiða og án sér-
staks tillits til veðurs, skal frí-
borðið vera nægjanlega mikið til
að öll skilyrðin a), b) og c) hér
að framan, séu uppfyllt. Þess var
þó sérstaklega getið, að ekki er
hægt að tryggja að skilyrðin a),
b) og c) séu uppfyllt með kröfu
um fríborðið eitt sér. Skip með
fríborð núll miðskipa geta upp-
fyllt þessi skilyrði, ef hægt er að
treysta nægjanlega stórum vatns-
þétt lokuðum þilfarshúsum, enda
sé þá styrkleiki, lokunarbúnaðar
og annað varðandi þéttleikann
fullnægjandi til að gera sama
gagn og nægjanlega stórt frí-
borð annarra skipa, með minni
eða veikari yfirbyggingar.
Með tilliti til örðugleika við að
hafa nægjanlegt eftirlit með
hleðsluborði fiskiskipa á hafi úti,
eins og rætt er um í vinnuskjali
frá Bandaríkjum Norður Am-
eríku, þá taldi nefndin, að vanda-
málin varðandi lágmarksfríborð
til að tryggja nauðsynlegan stöð-
ugleika, yrði bezt leyst þannig,
að tryggt væri með útreikning-
um, þegar skipið væri teiknað og
smíðað, að hægt væri að hlaða
skipið þannig í notkun, að lág-
marksstöðugleiki væri tryggður.
Upplýsingar um slíka hleðslu
væru afhentar skipstjóra skips-
ins, ásamt stöðugleikagögnum
fyrir skipið. Þannig yrði ábyrgð-
in á hleðsluástandi skipsins og
þar með stöðugleika þess hverju
sinni ávalt á ábyrgð skipstjóra.
Nefndin samþykkti að halda
áfram rannsóknum á áhrifum
bundins sjávar á þilfari á stöðug-
leikann með tilraunum með fiski-jg
skipalíkön og á annan hátt að
sannprófa niðurstöður rússnesku
rannsóknina. Á þessum grund-
velli er hugmyndin að reyna að
komast að raun um viðbótar
stöðugleikamörk yfir fríborð og
stöðugleika, sem gætu síðan orð-
ið til enn aukins öryggis fiski-
skipa.
Nefndin lýsti því hinsvegar
yfir, að henni væri ljóst, að
tryggj a mætti nægjanlegan stöð-
ugleika ýmissa gerða fiskiskipa,
með því að miða við önnur stöð-
ugleika-atriði samfara ákvæðum
um lágmarksfríborð, sem ákveðið
hefði verið af siglingarmála-
stofnunum hverrar ríkisstjórnar
með tilliti til veðurfars á veiði-
svæðum, hleðslu skipanna og
gerð þeirra.
Nefndin ákvað að þátttöku-
þjóðirnar skyldu gera frekari út-
reikninga á eigin fiskiskipum á
hallagráðum og fríborði sam-
kvæmt nánari ákvæðum, sem
nefndin hefur sett sér. Árangri
þessara útreikninga skal skilað
til Alþjóðasiglingamálastofnun-
arinnar (IMCO), fyrir 1. apríl
1969, og Sovét rússneska sendi-
nefndin tók að sér að vinna úr
þessum gögnum og skila skýrslu
um þetta mál fyrir næsta fund
nefndarinnar, sem haldinn verð-
ur 30. september til 3. október
1969.
Á þessum fundi nefndarinnar
ræddi nefndin skjal, sem brezka
sendinefndin hafði tekið saman,
samkvæmt ákvörðun síðasta
fundar, um þau megin-atriði í
smíði fiskiskipa, sem áhrif hafa
á stöðugleika fiskiskipanna og ör-
yggi áhafna þeirra. Þessi atriði
eru sum hliðstæð ákvæðum ann-
ars kafla alþjóða-hleðslumerkja-
samþykktarinnar frá 1966, en
eins og kunnugt er, nær hún ekki
til fiskiskipa.
Ákveðið var að allar þátttöku-
þjóðir nefndarinnar skyldu rann-
saka frekar þessar frumtillögur
og senda athugasemdir og breyt-
ingartillögur til Alþjóðasiglinga-
málastofnunarinnar fyrir 1. apríl
1969. Sendinefnd Bretlands tók
að sér að vinna úr þeim gögnum,
sem bærust, og semja síðan end-
urskoðaða tillögu, og yrði þá leit-
ast við að ljúka þessu atriði á
næsta fundi nefndarinnar.
3. Stöðugleiki fiskiskipa í sjó.
Á síðasta fundi nefndarinnar
var ákveðið að auka þær rann-
sóknir, sem fram til þessa höfðu
miðast við stöðugleika fiskiskipa
meðan þau eru stödd á bylgju-
toppi, en það ástand er sérstak-
lega hættulegt, þegar siglt er
undan sjó, eins og kunnugt er.
Þessar rannsóknir ná því nú
til almennra rannsókna á stöðug-
Það flýtur meðan ekki sekkur.
VÍKINGUR
147