Sjómannablaðið Víkingur - 01.05.1969, Side 24

Sif/fús II. Yahlimarsson:
KRISTILEGT sjómannastarf
Mig- langar til að ræða þetta
efni með nokkrum orðum í mál-
gagni sjómannanna sjálfra, „Vík-
ingnum," því það finnst mér bezt
til hlýða.
Eins og allir vita, eiga sjó-
mennirnir oft við hinar erfiðustu
aðstæður að búa. Margir eru
fjarri heimilum sínum um lengri
eða skemmri tíma, og fara því
margs á mis, sem annars væri.
Oft reynir á þrek og dug í sam-
skiptum við hamfarir náttúrunn-
ar, og sjálfsagt finnur þá margur
til vanmáttar síns og viðurkennir
að sá er einn sem ræður yfir
vindi og sjó, og að hann hefir
mátt til að lægja hinar hæstu öld-
ur, og vísa skipinu heilu og
höldnu til hafnar eins og á
Genesretvatninu forðum.
En hvað tekur þá við? Ef til
vill eru þeir eftir, sem áður, fjarri
öllum vinum í ókunnri höfn. —
Margir velja þá samfylgd með
Bakkusi, og reyna með aðstoð
hans að skemmta sér og hafa það
gott þann frítíma, sem gefst, en
oftast fer það svo að Bakkus tek-
ur sér alræðisvald yfir þessum
mönnum, og þeir verða því nauð-
ugir, viljugir að hlýða í einu og
öllu. Afleiðingarnar verða því
dapurlegar ef ekki sorglegar, svo
þegar aftur er komið til skips,
hefir pyngjan lézt til muna, en
vonbrigði og söknuður aukist að
sama skapi hið innra með mann-
inum. Aftur er svo haldið út á
hafið, og beðið næsta tækifæris til
að endurtaka þennan sorgarleik.
Snörurnar eru lagðar sem víð-
ast út. Allt er gert til að auðvelda
þessum mönnum, ásamtallriþjóð-
inni, aðgang að sölum Bakkusar
konungs hins grimma. Svo virð-
ist sem það sé orðið stórt kapps-
mál hjá bæjar- og sveitarfélögum
að hafa sem flesta slíka staði inn-
an sinna vébanda, og gera það
meira að segja í nafni menningar-
innar. Ríkið er látið verzla með
áfengi, og þjóðinni hefir verið
fluttur sá boðskapur um áraraðir
að hún geti ekki lifað mannsæm-
andi lífi án þeirra flöskutekna,
sem þessi verzlun gefur af sér, og
því til sönnunar eru birtar mjög
háar tölur. Nú væri fróðlegt að
láta það undratæki, sem nefnt er
rafmagnsheili, reikna það út hve
mikið það kostar þjóðina raun-
verulega að hafa áfengið. Þá er
ég viss um að útkoman verður
ekki svo hagstæð fyrir þjóðarbú-
ið, sem valdhafarnir hafa viljað
vera láta. Oft er svo langt gengið
til að greiða fyrir þessum óheilla-
vænlegu viðskiptum, að jafnvel
opinberir aðilar haldi hlífisskildi
yfir leynivínsölum, sem fyrir
allra augum, afgreiða almenning
á livaða tíma sólarhringsins sem
er. Svo er hamrað á því, að bæta
við áfengum bjór. Það ber ekki
sjaldan við, er sjómenn koma til
hafnar að næturlagi að þeir séu
orðnir drukknir þegar dagur rís.
Engir finna betur en sjómennirn-
ir sjálfir hve mikið vandræða-
ástand ríkir í þessum efnum hér
á landi. Hafa margir látið það í
ljós við mig. Og fram kom á síð-
asta sjómannasambandsþingi ósk
um frekari úrbætur með sjó-
mannaheimili.
En hefir þá ekkert verið gert
til hjálpar sjómönnum í þessu
efni? Jú, á nokkrum stöðum eru
sjómannastofur, auk þess starfs
sem ég undirritaður hefi um ára-
bil séð um í nafni Salem safnað-
arins á ísafirði, og nánar verður
vikið að síðar. Öllum þeim aðilum
og öðrurn sem að þessum málum
vinna, ber að þakka. Þetta eru
spor í rétta átt. En betur má ef
duga skal.
Við erum í samkeppni við aðr-
ar þjóðir í svo mörgu, og stönd-
um þeim framar í sumu, en hér
erum við langt á eftir nágranna-
þjóðum okkar. Skal ég nú sýna
fram á með nokkrum orðum starf-
semi þeirra í þessu efni. Norð-
menn eiga 34 sjómannaheimili
víðsvegar út um heiminn, og
heimafyrir svipað, og 3 trúboðs-
og sjúkraskip sem fylgja fiski-
flotanum eftir. S.l. ár gaf norska
sjómannatrúboðið 34.500 jóla-
pakka til sjómanna. Svíar eiga 68
heimili erlendis og 44 heima. —
Danir eiga 34 sjómannaheimili og
auk þess 2 á Grænlandi og 1 í
Englandi. Einnig eru starfi’ækt á
vegum sjómannatrúboðsins 2
hvíldarheimili fyrir sjómanns-
ekkj ur. Gi’eiða útgerðarf élögin
dvalarkostnað þeirra þar. Færey-
ingar eiga einnig mörg slík heim-
ili, bæði heima og á Grænlandi,
og einnig í Reykjavík. Hafa Reyk-
víkingar kynnst þeirra mikla
áhuga fyrir þessu máli.
Allt þetta starf nágranna
vorra, er unnið á kristilegum
grundvelli, og hefir sjómannatrú-
boðið forustuna í því, þó margir
aðrir hafi þar lagt hönd á plóg-
inn til hjálpar. Hið opinbera í
sumum tilfellum, útgerðarfélögin
bæði með beinum fjárframlögum,
og ókeypis flutningur á vörum
fyrir starfið, og ferðir starfs-
manna þess með skipum félag-
anna. Varð ég aðnjótandi þessa
velviija fyrir nokkrum árum frá
erlendu skipafélagi sem bauð mér
ókeypis ferð fram og aftur með
skipi sínu til að kynnast nánar
VÍKINGUR
158